Неготино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Неготино
Градскиот плоштад во Неготино
Градскиот плоштад во Неготино
Знаме на Неготино
Знаме
Грб на Неготино
Грб
Неготино се наоѓа во Македонија
Неготино
Местоположба во Македонија
Координати: 41°29′ СГШ 22°06′ ИГД / 
Земја Македонија Македонија
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Грб на Општина Неготино Неготино
Управа
 • Градоначалник Ванчо Апостолов (ВМРО-ДПМНЕ)
Најг. вис. 150 м
Население
 • Вкупно 13.284
Часовен појас CET (UTC+1)
 • Лете (DST) CEST (UTC+2)
Пошт. бр. 1440
Повик. бр. +389 043
Рег. таб. NE
Мреж. место negotino.gov.mk

Неготино — град во средишниот дел на Македонија, сместен во средното Повардарие, од двете страни на реката Вардар и зазема значителен простор во Тиквешката Котлина. Од Скопје, Неготино е оддалечено 95 км, а најблизок град е Кавадарци, кој е на растојание од 10 км.

Градот претставува административно седиште на истоимената општина, која опфаќа уште и 12 села.

Климата и почвата се идеални за одгледување на грозје и добивање на вино.

Историја и потекло на името Неготино[уреди | уреди извор]

Неготино во почетокот на XX век
Манастирот „Св. Ѓорѓи“ во близина на Неготино

Антички период[уреди | уреди извор]

Името Неготино е словенизирано име на античката населба Антигонеја која што во 3 век п.н.е. ја формирал македонскиот владетел Антигон Гонат. Денес на територијата на општина Неготино постојат огромен број на археолошки локалитети. Денешниот град Неготино е формиран во доцниот среден век како занаетчиска населба.

Османлиски период[уреди | уреди извор]

Позната градба од отоманскиот период подигната во 1821 година е „Саат кула”, а биле изградени и џамија и безистен. Во својот напис целосно посветен за Тиквеш насловен како „Љубљано-Пеонија“, објавен во „Цариградски Весник“ на 12 февруари 1855 година, македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот запишал дека Неготино (Тиквеш) имa една убава црква и едно мало училиште, две мошеи (џамии), едно медресе, часовник и други старини[1]. Тука се собирал пазар од Велес, Штип, Прилеп, Дојран и Струмица секој четврток, а тука седелe и управни чиновници како ајан, кадија и муфтија[2].

Најнов период[уреди | уреди извор]

Како ден на Општината се празнува 8 ноември, Ден на ослободувањето на Неготино од фашистичките окупатори во 1944 година. Неготино својот најголем подем го постигнува во втората половина на 20 век кога прераснува во модерна градска населба со развиена инфраструктура.

Население[уреди | уреди извор]

Етнички групи

Според пописот на населението од 2002 година, во градот имало 13.284 жители и спаѓал во групата на средни градови.[3] Етнички гледано, населението е составено од:[4]

Етнички групи[4]
Македонци
  
97.82%
Срби
  
0.88%
Роми
  
0.56%
Турци
  
0.35%
други
  
0.30%
Власи
  
0.08%
Албанци
  
0.01%
Бошњаци
  
0.01%
народ вкупен број % од вкупното население
Македонци 12.994 97,82
Албанци 1 0,01
Турци 46 0,35
Роми 74 0,56
Власи 11 0,08
Срби 117 0,88
Бошњаци 1 0,01
други 40 0,30
Јазик

Во градот се зборуваат следниве јазици[4]:

Јазици[4]
македонски
  
98.70%
српски
  
0.61%
ромски
  
0.28%
турски
  
0.10%
влашки
  
0.08%
други
  
0.74%
јазик вкупен број % од вкупното население
македонски 13.111 98,70
турски 13 0,10
ромски 37 0,28
влашки 10 0,08
српски 81 0,61
други 32 0,24
Вероисповед

Во Неготино се застапени следните религиски групи[4]:

Религија[4]
Православие
  
97.11%
други
  
1.58%
Ислам
  
1.19%
Католицизам
  
0.11%
Протестантство
  
0.01%
религија вкупен број % од вкупното население
Православни 12.900 97,11
Муслимани 158 1,19
Католици 15 0,11
Протестанти 1 0,01
други 210 1,58

Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во градот Неготино:

Население низ историјата
Година Жители  %±
1948 2,683 —    
1953 2,820 +5,1%
1961 4,087 +44,9%
1971 7,139 +74,7%
1981 10,297 +44,2%
1991 12,379 +20,2%
1994 12,516 +1,1%
2002 13,284 +6,1%
Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 2.683
1953 2.744 0 28 4 15 7 22 2.820
1961 3.920 1 15 43 108 4.087
1971 6.867 0 44 0 128 100 7.139
1981 9.913 3 68 2 1 174 136 10.297
1991 11.940 1 30 50 15 147 196 12.379
1994 12.226 0 42 36 16 137 59 12.516
2002 12.994 1 46 74 11 117 1 40 13.284

* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2002), според податоци од официјалните пописи во соодветните години

Стопанство[уреди | уреди извор]

Поглед на ТЕЦ „Неготино“ во близина на градот

Земјоделското производство претставува главна стопанска дејност во општина Неготино. Општина Неготино има годишно производство од 20 – 25 милиони килограми грозје. Од индустриските култури застапени се тутунот, афионот, градинарските култури и житариците. Во Неготино е лоцирана и втората по големина винарска визба во Македонија, „Повардарие“. Во поново време се забележува отворањето на приватни винарии и винарски визби како „Бовин“, „Фонко“, „Дудин“ и други кои извезуваат вина и на странските пазари. Во непосредна близина на градот се наоѓа термoцентралата ТЕЦ „Неготино“.

Редовни настани и манифестации[уреди | уреди извор]

Позначајни манифестации кои се одржуваат во Општина Неготино се Фестивалот на виното (14 февруари) кој се одржува по повод верскиот празник Св. Трифун (заштитник на лозарите), Манастирска вечер и Неготинскиот панаѓур (20-23 септември) кој се одржува по повод верскиот празник Мала Богородица.

Личности[уреди | уреди извор]

Збратимени градови[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Хаџи Константинов, Јордан - Џинот. Избрани страници - приредил Блаже Конески - Скопје, Мисла, 1987 год. стр.71
  2. Хаџи Константинов, Јордан - Џинот. Избрани страници - приредил Блаже Конески - Скопје, Мисла, 1987 год. стр.71
  3. Стојмилов, Александар; Апостоловска - Тошевска, Билјана (2016). Социоекономска географија на Република Македонија (II доп. издание). Скопје: Природно-математички факултет. стр. 91. ISBN 9989-668-50-7. http://www.ukim.edu.mk/dokumenti_m/567_%D0%A1%D0%BE%D1%86%D0%B8%D0%BE%D0%B5%D0%BA%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D1%81%D0%BA%D0%B0%20%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D1%84%D0%B8%D1%98%D0%B0%20%D0%BD%D0%B0%20%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0%20%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0,%202016.pdf. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 „Попис на Македонија“. Завод за статистика на Македонија. 2002. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf. конс. 6 јули 2016 г. 
  5. Grad Beograd mi ukrao penziju
  6. „Се збратимија општините Неготино и Минервино ди Лече“. Општина Неготино. http://www.negotino.gov.mk/index.php?option=com_content&view=article&id=275%3A2012-05-22-07-37-51&catid=18%3A2010-04-19-08-10-31&Itemid=106&lang=mk. 
  7. „Потпишан договор за збратимување помеѓу општина Неготино и општина Наџиката, Унгарија“. Општина Неготино. http://www.negotino.gov.mk/index.php?option=com_content&view=article&id=464%3A2013-08-23-11-04-43&catid=11%3A2009-07-08-13-19-01&lang=mk. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]