Буковиќ (планина)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Буковиќ
Буковик
Буковиќ се наоѓа во Republic of Macedonia
Буковиќ
Местоположба на Буковиќ во Македонија
Највисока точка
Надм. вис. 1.528 м
Матичен врв Тепе
Координати
Величина
Површина 79 км²
Географија
Место Македонија Македонија
Регион Горно Кичево, Западна Македонија
Матичен венец Сува Гора

Буковиќ или Буковик — средновисока планина во областа Горно Кичево во западна Македонија. Сместена е меѓу Полошката Котлина на север, Кичевската Котлина на југ, планината Бистра на запад и Добра Вода на исток. Планината е мала по површина, со 79 км2, и понекогаш се смета за дел од масивот на Сува Гора.[1]

Во средишниот дел, Буковиќ има поголем број карстни суводолици и вртачи. Главното било се протега во правец северозапад-југоисток, во должина од околу 10 км. Највисок врв е Тепе, со 1.528 м, а други повисоки врвови се Чингирли Рид (1.441 м), Буковиќ (1.518 м) и Колари (1.425 м). Источниот дел на планината се смета за посебен дел, и се нарекува Корито.

Геологија[уреди | уреди извор]

Геолошки, подината на Буковиќ е составена од палеозојски шкрилци, а врз нив смермерени тријаски варовници со дебелина 200 до 300 м. Поради овие одлики, Буковиќ низ времето доживеал силно скарстување и денес ги има сите карстни облици, вклучувајќи шкрапи, вртачи, ували, карстни полиња, скрастени долови, пештери и пропасти.

Знаменитости[уреди | уреди извор]

На планината се издвојуваат две природни знаменитости:

  • Запод — карстно поле
  • Убавица (Ѓоновица) — една од најдолгите и забележителните пештери во земјата, заштитена како споменик на природата[2]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Група автори (2016). „Буковиќ“. Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата. Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. стр. 117-118. ISBN 978-9989-110-90-0. http://www.moepp.gov.mk/wp-content/uploads/2016/12/STUDIJA_PRIRODA.pdf. 
  2. Студија за геодиверзитетот, стр. 172