Маловиште

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Маловиште
Malovishte panorama.JPG

Куќи во Маловиште

Маловиште се наоѓа во Македонија
Маловиште
Местоположба на Маловиште во Македонија
Координати 41°01′59″ СГШ 21°07′50″ ИГД / 
Општина Општина Битола
Население 98 жит.
Надм. вис. 1695 м
Commons-logo.svg Маловиште на Ризницата
Архитектура во селото Маловиште
Маловиште
Власите се познати по сточарство.

Маловиште (познато и како Маловишта) — село во Општина Битола, на 20-ина километри од градот. Тоа е планинско село, на подножјето на Баба Планина и е единствената населба во границите на Националниот парк Пелистер. Во Маловишта живеат околу 100 жители, додека за време на викендите преминува и 500.

Маловишта е специфично село, со интересна, автентична архитектура. Селото има убави, големи куќи градени од камен, на традиционален начин. Белег на старата архитектура се сочуваните стари калдрмисани улички, камените мостови и изгледот на мала градска населба. Во центарот на селото се издигнува црквата Св. Петка, со својот сочуван фрескоживопис, како и извонредниот дрвен иконостас изработен во длабока резба. Во центарот има јавен објект каде што е поставена изложба за традиционалната култура на селото. Во Маловишта нема угостителски објект, но со претходна најава, локалните жители можат да организираат ручек во самото село, и тоа познати влашки специјалитети, како на пример влашката пита, јагне печено во фурна и други традиционални локални јадења.

Историја[уреди | уреди извор]

Панорама на село Маловиште

Маловишта датира уште од античко доба, од четвртиот век во нашата ера на локацијата Попова Нива на два и пол километри од сегашната, а за денешната локација се знае од 16 век наваму. Во 19 век, селото имало над 2.000 жители и било центар во кој се доселувале Власите од Москополе, од Грамос и од Епир. Во тој период, во селото имало две грчки и две романски училишта, а речиси секој жител зборувал по два-три јазика.[1] Со миграционите движења и војните и Маловишта ја доживеало судбината на сите села. Богатите Власи, кои главно биле кираџии и трговци, се преселиле во богатите балкански метрополи, а селото се испразнило. Но, во последните 10 години, благодарение на силното влашко лоби, тоа пак се обновува. Тоа е единствено село со детален урбанистички план и со десетици нереализирани а изготвени проекти. Сега се следи најновиот економски тренд на одржлив развој, што е хит во селото и нема странска фондација што не сака да финансира во готови проекти за одржлив развој.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, селото Маловиште брои 98 жители, од кои:

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[2]
Археолошки локалитети[5]
Црква св.Спас - Свето Вознесение господово на 2.000 н.в во близина на врвот Вртешка -северозападно од село Маловиште
Црква Св.Петка во село Маловиште
Црква св.Ана на 1400 н.в југозападно од село Маловиште
Конаци на манастирот св.Ана на 1400 н.в југозападно од село Маловиште

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Александар Матески, „Маловиште“, Економија и бизнис, број 215, мај 2016, стр. 106-107.
  2. „Цркви и манастири во Националниот парк Пелистер“ (на македонски). Битола турист. http://www.bitolatourist.info/index.php?option=com_content&view=article&id=750%3A2011-09-12-10-10-05&catid=43%3A-10-&Itemid=93&lang=mk. конс. 28 март 2012 г. 
  3. Александар Матески, „Маловиште“, Економија и бизнис, број 215, мај 2016, стр. 106-107.
  4. Александар Матески, „Маловиште“, Економија и бизнис, број 215, мај 2016, стр. 106-107.
  5. Коцо, Димче (1996).Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  6. ЕТНОФЕСТИВАЛ ВО МАЛОВИШТА Тридневен празник на влашката култура“, Дневник (конс. 10 февруари 2011 г). (на македонски)
  7. Етнофестивал „Маловишта 2008““, Утрински Весник, 24 јули (конс. 28 март 2012 г). (на македонски)
  8. Василичарски карневали и во битолските села Цапари и Маловиште“, скај.мк, ПЕТОК, 13 ЈАНУАРИ 2012 12:38 (конс. 28 март 2012 г). (на македонски)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]