Габалавци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Габалавци
Габалавци is located in Македонија
Габалавци
Местоположба на Габалавци во Македонија
Координати 41°8′3″N 21°14′27″E / 41.13417° СГШ; 21.24083° ИГД / 41.13417; 21.24083Координати: 41°8′3″N 21°14′27″E / 41.13417° СГШ; 21.24083° ИГД / 41.13417; 21.24083
Општина Општина Битола
Население 114 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 660 м

Габалавци (на некои места се среќава и како Габалевци) е село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Габалавци е село во северниот дел на Општина Битола (до 2004 беше во составот Општина Кукуречани). Од градот Битола е оддалечено 19 километри, а од спомнатиот пат 3,3 километри. Селото се наоѓа лево од патот Битола - Демир Хисар, а на десната страна на реката Шемница. Се работи за ридско село кое се наоѓа на надморска височина од 660 метри. Атарот на селото е мал - само 5,7 квадратни километри.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманската Империја.

Во периодот од 16 до 19 ноември 1912 година, Габалавци било зафатено од воените дејства за време на Битолската битка за време на Првата балканска војна. Во селото била стационирана турска артилерија која успешно била неутрализирана од српската војска.

Економија[уреди | уреди извор]

Населението се занимава најмногу со полјоделство (одгледување жито и познатата кукуречанска пиперка). Обработливото земјиште зафаќа 349,3 хектари, пасиштата зафаќаат 291,3 хектари, додека само 8,7 хектари се шуми.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Кобалевци живееле 1.200 жители, сите Македонци.[1]

Според пописот од 2002 година, во селото Габалавци живеат 793 жители, сите Македонци.[2]

Габалавци е мало село и во 1961 година бројот на жители изнесувал 286. Во 1994 година бројот се намалил на 146, сите Македонци.

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[3]

Година 1900 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 1.200[1] 228 258 286 277 301 214 146 114

Родови[уреди | уреди извор]

Габаловци е македонско православно село, во селото има еден староседелски род, а сите останати родови во селото се доселенички.

Родови во Габаловци се: Тодоровци (4 к.) староседелци; Бечвиновци (6 к.) доселени се однекаде; Шаљевци (2 к.) стари доселеници, не знаат од каде се доселени; Амаловци (5 к.) доселени се од Карамани или Трн; Коминовци (4 к.) доселени се од соседното село Секирани; Јанчевци (1 к.) доселени се од селото Стрежево; Марковци (1 к.) доселени се од Кукуречани; Пузевци (3 к.) доселени се од раселеното село Црн Врв; Могилчани (2 к.) потекнуваат од мајка која ги донела своите деца после премажувањето, она влегла во родот Марковци; Бошковци (3 к.) доселени се 1907 година од раселеното село Кочишта; Мицковци (2 к.) доселени се од селото Граиште, Железник; Марковци (2 к.) доселени се после 1912 година од селото Облаково, каде биле староседелци.[4]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[5]
Археолошки локалитети[4]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Во селото работи основно училиште до IV одделение и има продавница.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 238.
  2. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  4. 4,0 4,1 Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  5. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  • Панов, Митко: Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја. Патрија, Скопје, 1998, 64 стр.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]