Кукуречани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кукуречани
Кукуречани is located in Македонија
Кукуречани
Местоположба на Кукуречани во Македонија
Координати 41°5′44″N 21°19′32″E / 41.09556°СГШ 21.32556°ИГД / 41.09556; 21.32556Координати: 41°5′44″N 21°19′32″E / 41.09556°СГШ 21.32556°ИГД / 41.09556; 21.32556
Општина Општина Битола
Население 966 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7241
Надм. вис. 576 м
Commons-logo.svg Кукуречани на Ризницата
Грб на поранешната Општина Кукуречани.
Знаме на поранешната Општина Кукуречани.

Кукуречани е село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Кукуречани е сместено на западните планински венци што ја опкружуваат Пелагониската котлина по долината на реката Шемница, на 7 km северно од градот Битола. Патот Битола-Кичево го дели селото на два дела: поголем, југозападен дел, наречен Горно Маало и помал, североисточен дел наречен Долно Маало.

Историja[уреди | уреди извор]

При крајот на турското ропство во Кукуречани се затекнати голем број на чифлици, а само неколку семејства биле рајатски. Сопстевеници на чифлиците биле: Адем-бег, Јусуф-ефенди, Ваит-ефенди, Азис-ефенди, Оџа Мемет, Кадри-ага, Расим-бег и др.[1] За време на Илинденското востание во 1903 година, во Кукуречани биле запалени неколку чифликсајбиски кули. Другите кули биле срушени по ослободувањето од Турците.[1] Тогаш во ова село се распаднале сите чифлици.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Кукуречани живееле 700 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кукуречани имало 656 Македонци, егзархисти.[3]

Според пописот од 2002 година, во селото Кукуречани живеат 966 жители, од кои:[4]

Националност Население
Македонци 950
Роми 14
Срби 2

На табелата е прикажан бројот на населението низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 700[2] 656[3] 1 449 1 598 1 712 1 637 1 868 1 237 1 001 966

Родови[уреди | уреди извор]

Кукуречани е македонско православно село.

Родови во селото се: Масалковци (20 куќи), Чашитовци (5 куќи) и Несторовци (2 куќи) староседелски родови; Коруновци (7 куќи) и Дрогриовци (5 куќи) потекнуваат од ист предок, доселени се од селото Драгожани; Магловци (5 куќи), Шеровци (5 куќи) и Белокозовци (4 куќи) доселени се од Црнобуки, каде имаат роднини, подалечно потекло на првиот род е од Долно Српци; Лисолаја (4 куќи) доселени се од селото Лисолај, таму им се род Ѓоршевци; Крклинци (5 куќи) и Јовчевци (3 куќи) порано биле еден род, доселени се од селото Крклино, каде биле староседелци; Шулинци (6 куќи) доселени се од селото Шурленци, Преспа; Размовци (2 куќи) доселени се од селото Драгарино, каде имаат истоимени роднини, подалечно потекло од селото Вирово; Јосифовци (2 куќи) доселени се од селото Вашарејца; Колевци (2 куќи) доселени се од селото Пресил; Кочиштанци (5 куќи) доселени се од сега раселеното село Кочишта; Лавчани (5 куќи) доселени се од селото Габаловци; Кочиштани (17 куќи) доселени се во 1906 година од раселеното село Кочишта како три куќи; Бараковци (1 куќа) доселени се од селото Вашарејца; Калевци (1 куќа) доселени се од селото Секирани; Ѓоршевци (5 куќи) и Бакалинот (12 куќи) доселени се од Лисолај; Темелковци (6 куќи) доселени се од Кочишта во 1905 и 1907 година; Гулевчиња (1 куќа) доселени се од Црнобуки, каде имаат роднини; Васил (1 куќа) доселен од Егејска Македонија после 1918 година; Ѓошевци (9 куќи), Шопевци (8 куќи), Карафиловци (5 куќи), Чамуровци (5 куќи), Страчковци (3 куќи), Самарџиовци (3 куќи), Ацевци (2 куќи), Несторовци (2 куќи), Гозевци (2 куќи), Поповци (1 куќи), Мишко (1 куќа), Нешковци (6 куќи), Чашитовци (5 куќи), Китевци (5 куќи), Деримачковци (4 куќи), Паликуќовци (3 куќи), Поповчиња (3 куќи), Нешковци (2 куќи), Пентаковци (1 куќа), Ојнога (1 куќа), Лажија (2 куќи) и Ѓоревци (1 куќа) сите овие родови се доселени со непозната старина; Сите родови во селото живеат од турско време, со исклучок на родот Васил кој е доселен после 1918 година.[6]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки локалитети[8]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности од Кукуречани[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

ФК Светлост (Кукуречани), оформен во 1962 година, со фузија на двата кукуречански клуба, ФК Ловец (Кукуречани), оформен 1949 година и ФК Младост (Кукуречани), оформен 1957 година. ФК Светлост во средината на 1990-тите години има играно во Втората Македонска Фудбалска Лига.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Селото во 50-тите и 60-тите години е зафатен од бран иселувања. Кукуречанци го напуштија селото кон Америка, Австралија, Германија, Австрија и Шведска.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Ф. Трифуноски, Јован (1998) (на српски). Битољско-прилепска котлина. Српска академија наука и уметности. стр. 272-273. 
  2. 2,0 2,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 238.
  3. 3,0 3,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 166-167.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Сојуз на борци од НОАВМ - Битола
  10. Собрание на РМ

Надворешни врски[уреди | уреди извор]