Крстоар

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Крстоар
Крстоар is located in Македонија
Крстоар
Местоположба на Крстоар во Македонија
Координати 40°58′59″N 21°21′0″E / 40.98306° N; 21.35000° E / 40.98306; 21.35000Координати: 40°58′59″N 21°21′0″E / 40.98306° N; 21.35000° E / 40.98306; 21.35000
Општина Битола
Население 167 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 634 м
Крстоар на општинската карта
Крстоар во Општина Битола.svg

Атарот на Крстоар во рамките на општината
Commons-logo.svg Крстоар на Ризницата
Богојавление во Крстоар во 1903 г.

Крстоар (познато и како Крстовар и Христофор) — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Крстоар се наоѓа во подножјето на Баба Планина во Битолското Поле (Пелагонија), оддалечено 5,5 километри јужно од градот Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Крстоар имало 280 жители, сите Македонци.[1]

По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Крстоар имало 256 Македонци егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Крстоар брои 167 жители, од кои 164 Македонци, 2 Срби и 1 останат.

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:[3]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 280[1] 256[2] 379 369 344 349 479 283 187 167

Родови[уреди | уреди извор]

Крстоар е македонско село.

Родови во Крстоар се:

  • Староседелци: Ѓоревци (11 куќи), Јоновци (8 куќи), Кундевци (7 куќи), Јосифовци (3 куќи), Чанчуковци (3 куќи), Мочковци (2 куќи), Котевци (2 куќи) и Ѓелдановци (1 куќа).
  • Доселеници: Ситновци (4 куќи) потекнуваат од предокот Пеше кој се доселил во втората половина на XVIII век, он се оженил со девојка од некој од староседелските родови; Видиновци (8 куќи) доселени се од некое село во ПреспаПреспа; Гулевци (8 куќи) доселени се од некое место во денешна АлбанијаАлбанија; Мошенци (4 куќи) доселени се во турско време од селото Сетина, леринско; Домазетовци (2 куќи) родот го основал домазет доселен од селото Клабучишта, леринско; Трифуновци (2 куќи) доселени се во турско време од Буково; Апостоловци (1 куќа) и Петревци (1 куќа) доселени се однекаде; Милошевци (2 куќи) доселени се после турското владеење од некое село во Преспа.[4]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 154 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[5]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 157 гласачи.[6]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки наоѓалишта[8]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

  • Георги Поп Христов (1876 - 1962) - револуционер, војвода на ВМОРО, раководител на крилото на протогеровистите;

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 236.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 166-167.
  3. "Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна". Државен завод за статистика.
  4. Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  5. "Описи на ИМ". Посетено на 3 ноември 2019.
  6. "Претседателски избори 2019". Посетено на 3 ноември 2019.
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]