Раштани (Битолско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Раштани
Раштани is located in Македонија
Раштани
Местоположба на Раштани во Македонија
Координати 41°03′11″N 21°19′27″E / 41.05306° СГШ; 21.32417° ИГД / 41.05306; 21.32417Координати: 41°03′11″N 21°19′27″E / 41.05306° СГШ; 21.32417° ИГД / 41.05306; 21.32417
Општина Општина Битола
Население 396 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 780 м

Раштани е село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Раштани е село во составот на Општина Битола, на 4 километри оддалеченост од градот. Поради својата близина со Битола селото припаѓа во нејзината рурбална зона. Раштани е ридско село и лежи на надморска височина од 780 метри. Атарот зафаќа површина од 5 km².

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век, Раштани беше село во Битолската каза на Отоманската Империја.

Економија[уреди | уреди извор]

Раштани има изразито полјоделско - сточарска функција. Обработливото земјиште зафаќа 142 ha од селскиот атар, а на пасиштата отпаѓаат 314 хектари. Од полјоделските култури застапени се житото (пченицата и јачменот), шеќерната репка (сé повеќе се намалува застапеноста во последниве години) и индустриски култури, а од сточарството се одгледува крупна стока.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Раштани живееле 90 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Раштани имало 120 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Раштани брои 396 жители, од кои 391 Македонец, 3 Власи и 2 останати.[3]

На табелата е прикажан бројот на населението низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 90[1] 120[2] 183 204 187 173 167 323 264 396

Родови[уреди | уреди извор]

Раштани е македонско село.

Родови во селото се: Павлевци (13 куќи) и Стамболџиовци (11 куќи) староседелци. Потекнуваат од браќата Павле и Костадин, Костадин одел на гурбет во Стамбол и по тоа го добиле името. Во родот Павлевци се знае следната генеологија Ѓорги (жив во 50тите на 70 години) Коле-Божин-Атанас-Павле, основачот на родот; Комарчевци (2 куќи) потекнуваат од предок кој се доселил од Дебарско.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети[8]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Меѓу празниците од овој период од годината посебно важно место има празникот на светите маченици Вартоломеј и Варнава во народот познат под името Вртолум, што се празнува на 24 јуни,кој го посетуват голем број на граѓани од цела Битола.

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 239.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 28 јули 2016. 
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]