Орехово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Орехово
Орехово is located in Македонија
Орехово
Местоположба на Орехово во Македонија
Координати 40°58′59″N 21°19′0″E / 40.98306° N; 21.31667° E / 40.98306; 21.31667Координати: 40°58′59″N 21°19′0″E / 40.98306° N; 21.31667° E / 40.98306; 21.31667
Општина Битола
Население 23 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1007 м
Орехово на општинската карта
Орехово во Општина Битола.svg

Атарот на Орехово во рамките на општината
Commons-logo.svg Орехово на Ризницата
Орехово во 1903 година

Ореово или Орехово — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Споменик за Битолскиот партизански одред „Пелистер“ во селото Ореово

Во близината на селото на 3 мај 1942 година бил разбиен првиот битолски партизански одред „Пелистер“.

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманското Царство.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Орехово живееле 260 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Орехово имало 240 Македонци, патријаршисти.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Орехово брои 23 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан преглед на населението низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 260[1] 240[2] 316 310 279 261 286 55 39 23

Родови[уреди | уреди извор]

Орехово е македонско село.

Родови во селото се:

  • Староседелци: Србиновци (12 куќи), Бубало (3 куќи) и Туфте (1 куќа), Нивните предци живееле во месноста Магарево, по патот за накај Буково;
  • Доселеници од непознато место: Амиџовци (5 куќи), Димковци (3 куќи), Анаќијевци (5 куќи), Ѓулевци (4 куќи), Јаневци (6 куќи), Мажевци (5 куќи), Ѓирковци (4 куќи), Пановци (4 куќи), Јанкуловци (4 куќи), Трпевци (2 куќи) и Чедевци (1 куќа), родовите Амиџовци и Димковци потекнувале од ист предок, и родовите Анаќијевци и Ѓулевци потекнувале од ист предок.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 128 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на стара зграда на основното училиште.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 29 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[8]
Археолошки наоѓалишта

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Теодора Стефанова, 7 март 1909 г.[11]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 237
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  11. The American School of Classical Studies (ASCSA)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]