Орехово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Орехово
Орехово is located in Македонија
Орехово
Местоположба на Орехово во Македонија
Координати 40°58′59″N 21°19′0″E / 40.98306° СГШ; 21.31667° ИГД / 40.98306; 21.31667Координати: 40°58′59″N 21°19′0″E / 40.98306° СГШ; 21.31667° ИГД / 40.98306; 21.31667
Општина Општина Битола
Население 23 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1007 м
Орехово на општинската карта
Орехово во Општина Битола.svg

Атарот на Орехово во рамките на општината
Commons-logo.svg Орехово на Ризницата
Орехово во 1903 година

Ореово или Орехово е село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Споменик за Битолскиот партизански одред „Пелистер“ во селото Ореово

Во близината на селото на 3 мај 1942 година бил разбиен првиот битолски партизански одред „Пелистер“.

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманската Империја.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Орехово живееле 260 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Орехово имало 240 Македонци, патријаршисти.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Орехово брои 23 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан преглед на населението низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 260[1] 240[2] 316 310 279 261 286 55 39 23

Родови[уреди | уреди извор]

Орехово е македонско село.

Родови во селото се: Србиновци (12 куќи), Бубало (3 куќи) и Туфте (1 куќа) староседелци. Нивните предци живееле во месноста Магарево, по патот за накај Буково; Амиџовци (5 куќи), Димковци (3 куќи), Анаќијевци (5 куќи), Ѓулевци (4 куќи), Јаневци (6 куќи), Мажевци (5 куќи), Ѓирковци (4 куќи), Пановци (4 куќи), Јанкуловци (4 куќи), Трпевци (2 куќи) и Чедевци (1 куќа) доселени се со непозната старина. Родовите Амиџовци и Димковци потекнувале од ист предок, и родовите Анаќијевци и Ѓулевци потекнувале од ист предок.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Теодора Стефанова, 7 март 1909 г.[9]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 237
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  8. Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  9. The American School of Classical Studies (ASCSA)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]