Олевени

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Олевени
Олевени is located in Македонија
Олевени
Местоположба на Олевени во Македонија
Координати 40°58′0″N 21°22′0″E / 40.96667° СГШ; 21.36667° ИГД / 40.96667; 21.36667Координати: 40°58′0″N 21°22′0″E / 40.96667° СГШ; 21.36667° ИГД / 40.96667; 21.36667
Општина Битола
Население 157 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 02087
Надм. вис. 587 м
Олевени на општинската карта
Олевени во Општина Битола.svg

Атарот на Олевени во рамките на општината
Commons-logo.svg Олевени на Ризницата
Олевени за време на Првата светска војна

Олевени — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Олевени се наоѓа во Пелагонија, јужно од градот Битола.

Историја[уреди | уреди извор]

Во антиката, патот Виа Егнација поминувал преку денешното село Олевени.[1]

Во отоманските документи, селото се споменува во 1636 година (помеѓу 23 август и 1 септември) во еден договор за заем склучен помеѓу вакафот на Ибрахим Челеби и населението од с. Олевени. Заемот изнесува 4.000, а лихвата 600 акчиња.[2]

Селото за првпат се споменува во турски документ и помеѓу 1650 и 1750 година под името Халевени.[3] За време на турското ропство земјата од ова село припаѓала на Сали-ефенди од Битола. Потоа ја наследиле неговите синови и ќерки, па така во 1912 година тука се затекнати 6-7 чифлици чии сопственици биле: Сулеман, Афус и др.[3] Малку своја земја имале само пет семејства: Бошковци, Размови, Ѓорговци, Котевци и Атанасковци.[3] Жителите ја откупиле земјата од 1912 до 1936 година.[3]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Олевени живееле 230 жители, сите Македонци.[4]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Олевени имало 176 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.[5]

Според пописот од 2002 година, селото брои 157 жители, од кои 156 Македонци и 1 Србин.[6]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 230[4] 176[5] 279 302 283 295 267 234 154 157

Родови[уреди | уреди извор]

Олевени е македонско православно село, во селото живеат родови староседелци и доселеници.

Роми: Рамадан (1 куќа) и Мазлам (1 куќа) доселени се 1950 година од Ресен.[3]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 151 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 114 гласачи.[9]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[10]
Археолошки наоѓалишта[11]
  • Св. Ана — осамен наод од хеленистичко време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Вија Егнација - Олевени, Посетено на 2021-08-06
  2. Турски документи за историјата на македонскиот народ, серија прва (1980). Скопје: Архив на Македонија. Стр.29
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Ф. Трифуноски, Јован (1998). Битољско-прилепска котлина (српски). Српска академија наука и уметности. стр. 210–211.
  4. 4,0 4,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 236.
  5. 5,0 5,1 D.M.Brancoff. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905, рр. 168 – 169.
  6. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  8. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  11. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]