Олевени

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Олевени е село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Олевени
Олевени is located in Македонија
Олевени
Местоположба на Олевени во Македонија
Координати 40°58′0″N 21°22′0″E / 40.96667° СГШ; 21.36667° ИГД / 40.96667; 21.36667Координати: 40°58′0″N 21°22′0″E / 40.96667° СГШ; 21.36667° ИГД / 40.96667; 21.36667
Општина Општина Битола
Население 157 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 587 м
Олевени на општинската карта
Олевени во Општина Битола.svg

Атарот на Олевени во рамките на општината
Commons-logo.svg Олевени на Ризницата
Олевени за време на Првата светска војна

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Олевени се наоѓа во Пелагонија, јужно од градот Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Селото за прв пат се споменува под името Халевени во турски документ помеѓу 1650 и 1750 година.[1] За време на турското ропство земјата од ова село припаѓала на Сали-ефенди од Битола. Потоа ја наследиле неговите синови и ќерки, па така во 1912 година тука се затекнати 6-7 чифлици чии сопственици биле: Сулеман, Афус и др.[1] Малку своја земја имале само пет фамилии: Бошковци, Размови, Ѓорговци, Котевци и Атанасковци.[1] Жителите ја откупиле земјата од 1912 до 1936 година.[1]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Олевени живееле 230 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Олевени имало 176 Македонци егзархисти.[3]

Според пописот од 2002 година, селото брои 157 жители, од кои 156 Македонци и 1 Србин.[4]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 230[2] 176[3] 279 302 283 295 267 234 154 157

Родови[уреди | уреди извор]

Олевени е македонско православно село, во селото живеат родови староседелци и доселеници.

Староседелски родови во Олевени се: Ѓорговци (9 куќи), Бошковци (9 куќи),Котевци (1 куќи), Атанасковци (2 куќи), и Размовци (1 куќи).

Доселенички родови се: Тасевци (2 куќи) местото на потекло не го знаат; Ласковци (3 куќи) доселени се од селото Новаци, имаат роднини во Путурус, а тоа се Џековци, подалечно потекло од Леринско; Марковци (3 куќи) доселени се од Габалавци; Пујовци (3 куќи) доселени се од Барешани, а таму се доселени од селото Клештино, Леринско; Николовци (2 куќи) од Бистрица иселени се во Клобучиште, па од таму во Негочани, Леринско, и на крај во денешното село; Трпковци (4 куќи), и Тодоровци (3 куќи) доселени се од Барешани; Калимановци (2 куќи) доселени се од Бистрица, подалечно потекло од Мариово; Трајковци (1 куќа) од Мариовско се иселиле во Крстоар, а од Крстоар во денешното село; Димовци (2 куќи) и Шамеловци (1 куќа) доселени се од Барешани, првите таму се викале Дујовци, а вторите Анаќијовци

Роми: Рамадан (1 куќа) и Мазлам (1 куќа) доселени се 1950 година од Ресен.[1]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети[7]
  • Св. Ана - осамен наод од хеленистичко време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ф. Трифуноски, Јован (1998) (на српски). Битољско-прилепска котлина. Српска академија наука и уметности. стр. 210-211. 
  2. 2,0 2,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 236.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905, рр. 168 – 169.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]