Канино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Канино
Канино is located in Македонија
Канино
Местоположба на Канино во Македонија
Координати 40°57′59″N 21°21′0″E / 40.96639° N; 21.35000° E / 40.96639; 21.35000Координати: 40°57′59″N 21°21′0″E / 40.96639° N; 21.35000° E / 40.96639; 21.35000
Општина Битола
Население 111 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 02060
Надм. вис. 617 м
Канино на општинската карта
Канино во Општина Битола.svg

Атарот на Канино во рамките на општината
Commons-logo.svg Канино на Ризницата


Канино — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во јужниот дел на Битолското Поле, оддалечено 11 километри јужно од градот Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Канино живееле 250 жители од кои 190 Албанци и 60 Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Канино имало 192 Македонци, патријаршисти[2]

Според пописот од 2002 година, селото има 111 жители, од кои 107 Македонци, 2 Срби и 2 останати.[3]

На табелата е прикажан бројот на населението низ сите пописни години:[3]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 250[1] 192[2] 248 256 249 276 268 184 127 111

Родови[уреди | уреди извор]

Канино е македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички.

Според истражувањата од 1951 година, родови во селото Канино се:

  • Староседелци: Јанкуловци (2 куќи), Иљовци (8 куќи), Кузмановци (1 куќа), Трајчевци (1 куќа), Стојчевци (10 куќи), Јовановци (3 куќи), Пелтевци (2 куќи), Николовци (1 куќа) и Нешковци (3 куќи)
  • Доселеници: Јанкуловци (7 куќи) доселени се од селото Бистрица; Гроздановци (7 куќи) доселени се од некое село во Преспа; Каракачовци (1 куќа) доселени се од селото Олевени; Димовци (1 куќа) и Толевци (1 куќа) доселени се од селото Породин.[4]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 155 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на културата.[5]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 88 гласачи.[6]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки наоѓалишта
  • Тумба — населба од брозено време[8];
  • Мечкарец - наоѓалиште од непознат тип и период[9];
  • Кули - наоѓалиште од непознат тип и период[9];

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 236.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 166-167.
  3. 3,0 3,1 Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  4. Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  5. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  6. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  9. 9,0 9,1 Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  10. Македонците в културно-политическия живот на България. Анкета от Изпълнителния комитет на Македонските братства, Книгоиздателство Ал. Паскалев и с-ие, София, 1918, стр. 37.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]