Нижеполе

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Нижеполе
Нижеполе се наоѓа во Republic of Macedonia
Нижеполе
Местоположба на Нижеполе во Македонија
Координати 41°00′39″ СГШ 21°14′44″ ИГД / 
Општина Општина Битола
Население 186 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1100 м
Commons-logo.svg Нижеполе на Ризницата
Селската црква и училиштето на грчката пропаганда во почетокот на XX век
Викенд куќа во селото

Нижеполе — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Нижеполе се наоѓа на 1.100 метри надморска височина на ридско-планински терени. Оддалечено е 9,5 километри југозападно од Битола.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот во 2002 селото брои 186 жители, од кои:[1]

Родови:[уреди | уреди извор]

Како еден од најстарите албански родови во целиот битолски крај се споменува родот Баху (24 куќи) доселен во Нижополе. По потекло е од селото Ќинали кај Колоња.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви[2]
  • Црква „Св. Атанасиј“ - се наоѓа под врвот Пелистер. До неа од селото се стигнува за 45 минути пешачење. Датира од 19 век со автентичен иконостас, мал конак и простор за одмор. Во близина се наоѓа чешма со изворска вода пред која се отвара прекрасен видик на пелагониската котлина;
  • Црква „Св. Петка“ - се наоѓа во месноста Гргули и датира од 19 век. Се наоѓа на 10 минути оддалеченост од центарот на селото, во внатрешноста на црквата има извор на света лековите вода;
  • Црква „Св. Јован Златоуст“ - главна манастирска црква на ставропигијалниот манастир. Изградена во 2006 и е центар на расколничката ПОА во Македонија[3].
Археолошки локалитети[4]

Во селото има подрачно основно училиште кое е дел на ЦОУ „Д-р Трифун Пановски“ од Битола.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на границата со Националниот Парк „Пелистер“ и е на само 10 км од градот Битола и представува важна дестинација за рекреативците и другите туристи од регионот и државата, но исто така и соседните земји особено Грција и Албанија. Бројните излетнички места, планинарски патеки и скијачки терени со кои изобилува околината привлекуваат илјадници посетители преку текот на целата година. Селото дава можности за развој на повеќе видови традиционален или алтернативен туризам и одлични услови за зимски и летен туризам. Во развојот на туризмот може да се искористи и населението од самото село особено за производство на здрава храна или во функција на агро-туризмот.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на Македонија“. Завод за статистика на Македонија. 2002. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf. посет. 29 април 2016 г. 
  2. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  3. „Прослава на празникот Животоприемен извор во ставропигијалниот манастир „Св. Јован Златоуст““ (на македонски). 10 АПРИЛ 2010. http://svnektarij.wordpress.com/2010/04/10/%D0%BF%D1%80%D0%BE%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%B0-%D0%BD%D0%B0-%D0%BF%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%BD%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D1%82-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BE%D0%BF%D1%80%D0%B8%D0%B5%D0%BC%D0%B5%D0%BD/. посет. 9 јануари 2011 г. 
  4. Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  5. „Заврши десеттата Mеѓународна ликовна колонија „Нижо Поле““ (на македонски). МИА. 2009. http://www.mia.com.mk/default.aspx?vId=66381208&lId=1. посет. 9 јануари 2011 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]