Прејди на содржината

Серија А 2019-2020

Од Википедија — слободната енциклопедија
Серија А 2019-2020
Logo of competition
Натпреварување Серија А
Спорт Фудбал
Издание 118-то
Организатор Лега Серија А
Период од: 24 август 2019
до: 2 август 2020
Држава  Италија
Резултати
Шампион Јувентус Јувентус
36. титула
Лига на шампиони
4. клуба

Јувентус Јувентус
Интер Интер
Аталанта Аталанта
Лацио Лацио

Лига Европа
3. клуба

Наполи Наполи
Рома Рома
Милан Милан

Испаднале Лече Лече
Бреша Бреша
СПАЛ СПАЛ
Статистика
Најдобар стрелец Италија Чиро Имобиле
(36 гола)
Одиграни натпревари 380
Постигнати голови 1.154 (3,04 по натпревар)
Хронологија на натпреварувањето
2018–19 2020–21

Серија А 2019-2020 била 118-тата сезона на првата фудбалска лига на Италија, односно 88-ма сезона позната под името Серија А. Сезоната започнала на 24 август 2019, а завршила на 3 август 2020.

Екипата на Јувентус влегла како бранител на титулата од сезоната 2018-2019. Бреша, Лече и Верона биле новите три членови откако избориле промоција во Серија Б претходната сезона.

Сезоната првично била закажана да трае од 24 август 2019 до 24 мај 2020 година.[1][2] Сепак, на 9 март 2020 година, италијанската влада го прекинала првенството до 3 април 2020 година, поради пандемијата на коронавирус во Италија. Подоцна, лигата била прекината на неодредено време, наведувајќи дека ќе продолжи само ако „здравствените услови тоа го дозволат“.[3] На 18 мај било објавено дека италијанскиот фудбал ќе биде суспендиран до 14 јуни.[4] На 28 мај било објавено дека Серија А ќе продолжи од 20 јуни.[5]

На 26 јули 2020, Јувентус ја одбранил титулата на две кола пред крајот после победата на домашен терен над Сампдорија со 2-0.[6] Со тоа клубот од Торино стигнал до своето 36-то скудето во клупската историја, 9-то едноподруго почнувајќи од сезоната 2011-2012. Второто место со само 1 бод помалку од шампионот го освоила екипата на Интер, која со победа во директниот двобој над Аталанта во последното коло избила пред клубот од Бергамо, кој паднал на третата позиција. Четвртото место на крајот од првенството го освоила екипата на Лацио и со тоа биле комплетирани учесниците во Лигата на шампионите за следната кампања.

Петтопласираната Рома, шестопласираниот Милан, како и седмопласираниот Наполи (кој го освоил Купот на Италија) ќе учествуваат во Лигата на Европа 2020-2021.

Трите клуба кој испаднале од лигата во сезоната биле Лече, Бреша и СПАЛ.

Најдобар стрелец во лигата во оваа сезона бил Чиро Имобиле од Лацио со 36 постигнати гола, со кои го изедначил рекордот на Гонсало Игуаин од сезоната 2015-2016.

Трите нови екипи кои избориле промоција во Серија А за оваа сезона биле Бреша, Лече и Верона, заменувајќи ги Емполи[7], Фрозиноне[8] и Кјево[9] кои испаднале во претходната сезона. Бреша - како шампион на Серија Б - се вратила во Серија А по осум сезони отсуство,[10] Лече пак, се вратил назад во најсилното фудбалско друштво во Италија по седум сезони отсуство,[11] додека Верона се вратила по само една сезона пауза како победник на плејофот.[12]

Првенството започнало во сабота на ден 24 август 2019 година, со натпреварите од првото коло; крајот на првенството, првично бил утврден за 24 мај 2020 година,[13] меѓутоа последователно бил одложен за 2 август 2020, како резултат на пандемијата од COVID-19.[1] Предвидени биле три вонредни кола кој требале да се одиграат во средината на седмицата (25 септември и 30 октомври 2019 година, кои се одиграле во закажаниот термин, и 22 април 2020 година, подоцна откажано) но подоцна биле додадени 6 вонредни кола (24 јуни и 1 јуни, 8, 15, 22 и 29 јули 2020 година) и 5 паузи, од кои 3 се должеле на обврските на италијанската фудбалска репрезентација во квалификациите за Европското првенство 2020 закажани за 8 септември 13 октомври и 17 ноември 2019 година;[14] додека четвртата ваква пауза, закажана за 29 март 2020 година, била откажана поради споменатата пандемија.

Петтата и последна пауза во првенството била предвидена по повод Божиќните празници пауза па така не се играло фудбал на 29 декември 2019 година.[14] Со ова експериментот од минатата сезона за одигрување на два божиќни круга (познати како Boxing Day, моделиран од англиското првенство) закажани за 26 декември и за последната сабота пред новогодишната ноќ бил затворен.[15] За првпат исто така, била разгледувана опцијата за воведување на асиметричен календар како во некој други првенства (така што во вториот дел од првенството распоред по кола нема да биде истиот како во првиот дел),[16] но тој проект подоцна бил отфрлен.[17]

Во однос на времето на игра, единствената разлика во однос на минатата сезона е враќањето на вечерните натпревари со почеток во 20:45 часот наместо 20:30 часот.[14] Исто така, имало зголемување на 3 натпревари во сабота (во 15:00, 18:00 и 20:45 часот) додека преостанатите натпревари биле закажани за недела (вклучително и натпревар од 12:30 часот).[14] Конечно, можни биле и натпревари во петок и понеделник навечер, во викендите после кои следувале обврски на клубовите во Европските купови.[18] Овој формат бил карактеристичен во првите две кола, по што двете смени се рашириле во текот на наредните три кола;[18] Според тоа, распоредот на одигрување на натпреварите што го обезбедила лигата изгледал вака:

  • Сабота: 3 натпревари
    • 1 натпревар во 15:00 часот
    • 1 натпревар во 18:00 часот
    • 1 натпревар во 20:45 часот
  • Недела: 6 натпревар
    • 1 натпревар во 12:30 часот
    • 3 натпревар во 15:00 часот
    • 1 натпревар во 18:00 часот
    • 1 натпревар во 20:45 часот
  • Понеделник-Петок: 1 натпревар во 20:45 часот

По продолжувањето на првенството во летните месеци, после присилното запирање заради пандемијата, програмата и времето за играње вклучувале еден натпревар во петок или во понеделник од 21:45 часот, три термини во сабота (во 17:15, 19:30 и 21:45 часот) додека преостанатите натпревари биле закажани во недела со еден натпревар од 17:15 часот, четири или пет натпревари од 19:30 часот и вечерен термин во 21:45 часот. Како што побрзо би се одиграле заостанатите кола и што побрзо би се завршила сезоната, во периодот после пандемијата се играло два натпревари неделно, еден во средината на седмицата и еден за викендите. Во вонредните кола одиграни во средината на седмицата, програмата вклучувала еден или два натпревари во вторник (во случај на еден натпревар тој се играл во 21:45 часот, во случај на два натпревари, еден се играл во 19:30 часот и еден во 21:45 часот), шест или седум натпревари во среда (со почеток од 19:30 и 21:45 часот) и еден или два натпревари во четврток (во случај на еден натпревар, тој започнувал во 21:45 часот, во случај на два натпревари еден се играл од 19:30 и еден во 21:45). Последното коло од првенството, одиграно на 2 август, пак било одиграно според вообичаените термини кои се користеле во текот на сезоната од 18 часот и 20:45 часот. Подетално, бил одигран еден натпревар од 18 часот во сабота и еден во исто време во недела, со четири натпревари во сабота од 20:45 часот и уште четири во недела во истиот термин. Уште една новина во натпреварите после пандемијата, било воведувањето на право на користење на пет замени наместо дотогашните три.

Калчомеркато

[уреди | уреди извор]

Летна сесија

[уреди | уреди извор]
Холандскиот играч од одбраната Матајс де Лихт, новото засилување на Јувентус, бил лансиран веднаш во погон поради неочекуваната повреда и долгорочната пауза на капитенот Кјелини:[19] неговиот придонес му помогнал многу на Јувентус на патот до освојувањето на скудетото.

Освојувачот на последните осум титули во лигата, екипата на Јувентус, во потрага по нови успеси, по пет години ја завршиле соработката со тренерот Масимилијано Алегри и му ја довериле клупата на Маурицио Сари,[20] победник на Лигата на Европа во минатата сезона како предводник на Челси. Бјанконерите во текот на летото го засилиле средниот ред со двајца слободни играчи Адријан Рабио и Арон Рамзи,[21] но пред сè тие ја модернизирале и подмладиле одбраната со доаѓањето на младиот централен дефанзивец Матајс де Лихт, купен од Ајакс за 75 милиони евра - рекордна сума, за одбранбен играч во италијанската лига.[22] - како и ветувачкиот турчин Мерих Демирал од Сасуоло и десниот бек Данило, земен од Манчестер Сити како дел од размената со Жоао Кансело; по само една година, во клубот се вратила и легендата Џанлујџи Буфон, овојпат како замена за Војќех Шченсни.[23]

Меѓу најакредитираните соперници во пресрет на бјанконерите, биле Наполи, втора сила во првенството во оваа деценија и Интер којшто не ги криеле обновените амбиции.[24][25][26] Партенопеите го потврдиле останувањето на Карло Анчелоти на клупата и се засилиле со централниот дефанзивец Костас Манолас од Рома,[27] во операција која во Рим го однела играчот од средниот ред Амаду Дијавара, како и со крилниот напаѓач Ирвинг Лосано од ПСВ;[28] покрај нив во составот на клубот од Неапол се приклучиле и Џовани Ди Лоренцо од Емполи, Елиф Елмас од Фенербахче, и Фернандо Љоренте, кој дошол како слободен играч. Нероаѕурите, од друга страна, тргнале по нов курс доверувајќи му ја клупата на Антонио Конте, кој се вратил во клупскиот фудбал во Италија пет години подоцна по неговите успеси со Јувентус.[29] Откако го засилиле задниот дел од тимот со доаѓањето на слободниот агент Диего Годин,[30] и го модернизирале средниот ред со пристигнувањето на двајца млади домашни играчи како Николо Барела и Стефано Сенси,[31] дошол на ред и нападот каде миланскиот клуб инвестирал во двете ѕвезди на Манчестер Јунајтед, белгиецот Ромелу Лукаку - најскапиот трансфер во нивната историја -[32] и чилеанецот Алексис Санчес;[33] меѓу заминатите играчи од Милано имало и две референтни точки во изминатите сезони како Иван Перишиќ, кои се преселил во Бајерн Минхен,[34] и пред сè поранешниот капитен Мауро Икарди, кој по замерките со клубот,[35] се преселил во Париз Сен Жермен.[36]

Белгискиот напаѓач Ромелу Лукаку, новата деветтка на Интер, бил најдобар стрелец на клубот и автор на одлична дебитантска сезона во италијанската лига:[37] со неговите 23 гола тој му помогнал на Интер да го освои второто место на табелата после 9 години.

Откритието на претходното првенство, Аталанта на Џанпјеро Гасперини, во пресрет на своето деби во Лигата на шампиони ги привлекла напаѓачот Луис Муриел од Севиља[38] и играчот од средниот ред Руслан Малиновски од Генк; меѓу трансферите на заминатите играчи, треба да се одбележи оној на ветувачкиот дефанзивец Џанлука Манчини кој се преселил во Рома.[39] Милан, кој сè уште се борел со долговите кон финансискиот фер-плеј, се разделил со тренерот Џенаро Гатузо и го назначил Марко Џампаоло за нов шеф на стручниот штаб, по неговите позитивни сезони со Сампдорија;[40] росонерите се засилиле на трансфер-пазарот со бекот Тео Ернандес од Реал Мадрид, како и со играчите од средниот ред Исмаел Бенасер и Раде Круниќ двајцата дошле од Емполи,[41] додека во нападот пристигнале Рафаел Леао и Анте Ребиќ соодветно од Лил и Ајнтрахт Франкфурт. Со клубот се "опростиле" Тимуе Бакајоко, отповикан од Челси, и Патрик Кутроне кој потпишал за Вулверхемптон.[42]

Рома влегла во сезоната посакувајќи му добредојде на нивниот нов тренер Пауло Фонсека, кои се истакнал со добрите резултати во Шахтар Донецк.[43] Џалоросите исто така добиле нов човек меѓу стативите во шпанецот Пау Лопес, поранешен голман на Бетис, а, покрај гореспоменатите Манчини и Дијавара, ги ангажирале и бековите Леонардо Спинацола[44] и Давиде Ѕапакоста[45] како и играчот од средниот ред Жордан Верету.[46] Во предни позиции клубот го засилиле и офанзивниот играч од средниот ред Хенрих Мхитарјан[47] и напаѓачот Никола Калиниќ,[48] а во последните денови од преодниот во клубот дошло уште едно звучно име Крис Смолинг, долгогодишниот стопер на Манчестер Јуанјтед.[49] Меѓу играчите кој ги спакувале торбите и го напуштиле Рим биле Стефан Ел Шарави (Шангај Шенхуа), Патрик Шик (РБ Лајпциг) и Стивен Н'Зонзи (Галатасарај). Во светлосиниот дел на градот, Лацио пак била меѓу екипите со пониска активност на пазарот, завршувајќи го преодниот рок со доведување само на надворешниот играч за врска Мануел Лаѕари како единствен стартер во нивната речиси потврдена почетна формација.[50]

Меѓу останатите екипи, се издвојуваат Фјорентина и Каљари. Тосканците, кои ја затвориле ерата на Дела Вале по 17 години добиле нов сопственик во Роко Комисо,[51] се истакнале во овој преоден рок со "набавките" на Кевин-Принс Боатенг[52] и пред сè на Франк Рибери.[53] Сардинијците, од друга страна, се автори на умешен пазар со кој бил зајакнат секој дел од составот, а поготово средниот ред со враќањето на Раџа Наинголан, кој останал вишок во Интер, надополнето со доаѓањата и на Наитан Нандес и Марко Рог;[54] не помалку важни биле трансферите и на Лука Пелегрини дојден на заем од Јувентус, и Џовани Симеоне кој дошол за да се надомести долгорочната повреда на Леонардо Паволети.[54] Парма во својте редови ги довела Матео Дармијан[55] и младиот ветувачки играч од средниот ред, Дејан Кулушевски, кој дошол на позајмица од Аталанта.[56] Торино го "зел" на позајмица Симоне Верди од Наполи[57] и конечно новопромовираната Бреша му понудила шанса на нивниот веќе подзаборавен сограѓанин Марио Балотели.[58]

Зимска сесија

[уреди | уреди извор]
Шведската ѕвезда Златан Ибрахимовиќ се вратил во Милан во јануарскиот преоден рок, осум години по неговото последно искуство во Серија А.

На зимскиот трансфер-пазар за издвојување е активноста на Интер, кој во обид да направат уште поголем квалитативен скок во ростерот, го купиле данскиот играч од средниот ред Кристијан Ериксен од Тотенхем;[59] исто така од Премиер лигата дошле и страничните играчи Ешли Јанг[60] и Виктор Моузес,[61] земени од Манчестер Јунајтед и Челси, соодветно. Спротивно на тоа, нероаѕурите ги напуштиле Матео Политано, продаден на Наполи;[62] токму клубот од Кампанија се наоѓал меѓу разочарувањата од првиот дел од сезоната, па очекувано биле меѓу најактивните екипи на пазарот за поправки. Со цел да го засили средниот ред, тие го довеле германецот Диего Деме[63] и словакот Станислав Лоботка,[64] соодветно од РБ Лајпциг и Селта Виго. Во Јувентус се одлучиле за намалување на преголемиот ростер со продажбите на Марио Манџукиќ[65] и Емре Џан,[66] додека Рома се разделила со Алесандро Флоренци, кој по седум и пол сезони со џалоросите, заминал на заем до крајот на сезоната во Валенсија.[67]

Интересно во јануарскиот преоден рок било и во Милан, кој го одиграл првиот дел од сезоната под очекувањата, и се обидува да се искачи на предните места во горниот дел на табелата заложувајќи на повратникот во екипата и добро познатото лице во италијанскиот фудбал Златан Ибрахимовиќ, кој им се приклучил со слободен трансфер по истекот на неговиот договор со Лос Анџелес Галакси;[68] речиси во исто време со доаѓањето на шведската ѕвезда, од клубот си заминал Сусо[69] и, полскиот напаѓач Кшиштоф Пјонтек, по само една година.[70] Понатаму, како дел од „размената“ во насока Милано-Бергамо, росонерите го продале дефанзивецот Матија Калдара на Аталанта[71] а како негова замена дошол данецот Симон Кјер, кој бил во сопственост на Севиља, но првиот дел од сезоната го поминал на заем во Бергамо.[72] Меѓу другите операции, Фјорентина се разделила со Боатенг и ги ангажирала Патрик Кутроне, кој се вратил во својата татковина по една полусезона во Англија, и Алфред Данкан.[73] Џанова пак, длабоко замешана во борбата за опстанок спасот го побарала во четворицата повратници во клубот Матија Перин, Валон Бехрами, Матија Дестро и Јаго Фалке.[74]

Прв дел од сезоната (Андата)

[уреди | уреди извор]

Почетокот на првенството се чини дека ги потврдува предвидувањата на многутемина, кои верувале дека ова првенство ќе биде најбалансиран во деценијата:[75] по првите три кола Интер, кој се појавил веднаш регенериран со доаѓањето на Конте на клупата,[76] останува единствениот тим со максимален број освоени бодови.[77] Нероаѕурите ја продолжиле својата низа на успеси во наредните недели,[78] следени од блиску само од Јувентус. Бранителите на титулата покажале дека не страдаат од смената на тренерската клупа на која сега се наоѓал Сари,[79] и се искачуваат на врвот, откако во директниот натпревар од 7-мото коло го освоиле Сан Сиро победувајќи го Интер во гости со 1-2.[80] Зад водечкото дуо, Аталанта го потврдува позитивниот тренд од претходните првенства,[81] за разлика од Наполи, кој започнува да покажува неочекувани потешкотии во текот на ова првенство. Меѓу останатите екипи, уште од првите кола, биле разоткриени реалностите како во Милан, кој откако го регистрирале најлошиот старт од 81 година наваму,[82] го отпуштиле тренерот Џампаоло и го замениле со Стефано Пјоли,[83] промена што, сепак, нема да вроди со плод веднаш.[84] Двете екипи од Џенова, закотвени на дното на табелата, исто така посегнале по промената на шефовите на стручниот штаб со цел да ја спречат негативната серија и да ги поправат резултатите.[85]

По репрезентативната пауза во октомври, торинезите и миланезите го продолжуваат својот марш, за разлика од конкуренцијата.[86] Во 14-тото коло, се случува ново претекнување на врвот, Интер благодарение на најдобриот старт во својата историја се вратил на врвот на табелата,[87] но само за да биде "симнат" од Јувентус повторно во 16-тото коло. Борбата за пласмани во Европа почнува да се оформува појасно: покрај Аталанта и двата римски клуба, се приклучува и Каљари способен веќе да ги собере придобивките од квалитетните летни засилувања.[54] Наполи од друга страна губи позиции, со што сè повеќе и повеќе станува плен на револт помеѓу тимот, сопствениците и навивачите,[88] како резултат на тоа на почетокот на декември клубот го отпуштил Карло Анчелоти во корист на Џенаро Гатузо.[89] Фјорентина, исто така, била меѓу разочарувањата и по добриот почеток се лизнала во пласманот, по што биле принудени да му врачат отказ на Винченцо Монтела поради лошите резултати и да го назначат Џузепе Јакини.[90] Во долниот дел од табелата, тешкотиите се сè повеќе видливи кај Џенова, која на дното ја придружуваат СПАЛ и Бреша.

Првиот дел од првенството завршува со победата на Јувентус над Рома во Рим со која тие го искористиле ремито на Интер против Аталанта, за да станат „зимски шампиони“.[91] Зад првите две екипи, кандидатурата за место во Лигата на шампионите сериозно ја најавува Лацио, кој, понесен од фантастичната форма на напаѓачот Чиро Имобиле, забележува рекорд во историјата на клубот за последователни победи (11) во најсилната италијанска лига, со што ги престигнале Аталанта и Рома.[92] На Каљари, кој сè уште се држи високо на табелата по експлоатацијата на добри резултати на почетокот на сезоната, сега му приоѓа одличната Парма, додека големо изненадување предизвикува новопромовираната Верона,[93] која го затвори овој дел од првенството пред разочарувањата Милан и Наполи. Сампдорија постепено се крева по доаѓањето на новиот тренер Клаудио Раниери и излегува од зоната за испаѓање[94] каде што ќе се најдат сограѓаните од Џенова, завршувајќи го првиот дел од првенството со само еден бод зад Лече и со ист број на бодови колку и Бреша, додека пак залепен на самото дно од табелата завршил СПАЛ.

Втор дел од сезоната (Риторно)

[уреди | уреди извор]

На почетокот на вториот дел од првенство приметно е успорување на Јувентус и Интер:[95] бјанконерите, кои првично се чинело дека ќе можат да ги искористат многуте нерешени исходи на своите соперници, паѓаат двапати по ред надвор од дома против Наполи и Верона[96] сепак се и понатаму на врвот од табелата но веднаш до нив остануваат залепени нероаѕурите, по победничкиот кам-бекот во миланското дерби.[97] Зад екипите од Торино и Милано, Лацио продолжува да постигнува поволни резултати, сега веќе е целосно вклучен во борбата за шампионската титула.[98] Во меѓувреме, Рома ја губи сигурноста, и забележува силен пад по добриот крај на 2019 година,[99] а Торино пак, паднат во резултатска криза, го отпушта тренерот Валтер Мацари и на негово место го назначува Морено Лонго.[100] Во 24-тото коло, Лацио го победил Интер во директен натпревар на Олимпико и ги легитимизира своите амбиции за титулата, прескокнувајќи ги нероаѕурите на табелата и стигајќи на само еден бод помалку од Јувентус, уште еднаш осамените водачи;[101] во истото коло, Аталанта ја надминала Рома, стигајќи до четвртото место, последното, во трката за Лигата на шампионите.[102]

Во меѓувреме, Италија, како и остатокот од светот, требала да се справува со неконтролираната Пандемија на COVID-19: особено, избувнувањето на епидемијата во Северна Италија довело до одложување на голем број натпревари од 25-тото и 26-тото коло, вклучувајќи го и големиот натпревар Јувентус-Интер.[103][104] Последователно, со влошувањето на ситуацијата со пандемијата, федерацијата, признавајќи ги владините одредби за заштита на јавната безбедност, донела одлука за одржување на натпревари зад затворени врати за сите натпревари организирани од Лега Серија А до 3 април 2020 година;[105] така, по одигрувањето на заостанатите натпревари од 26-тото коло, Јувентус го совладал Интер во Дербито на Италија и го задржал врвот на табелата со бод повеќе од Лацио.[106]

Чиро Имобиле, напаѓачот на Лацио, бил најдобар стрелец за сезоната со 36 гола со кој го изедначил рекордот поставен од Гонсало Игуаин во сезоната 2015-2016.[107]

На 9 март по одредбите издадени од владата на чело со премиерот Џузепе Конте во врска со сè поголемиот број заразени случаи со COVID-19, што резултирало со драстична мерки и национален карантин, следниот ден федерацијата ги суспендирала сите фудбалски натпреварувања во земјата:[108] историска одлука во италијанскиот фудбал, која дотогаш се случила само еднаш, за време на сезоната 1914-1915 кога првенството било прекинато поради Првата светска војна.[109] Откако суспензијата била продолжена неколкупати,[110][111] што траело повеќе од три и пол месеци, конечно била донесена одлука Серија А да се рестартира на 20 јуни 2020 година.[112] По рестартот, Јувентус забележал серија од четири последователни победи, искористувајќи ги во исто време наизменичните резултати на Лацио и Интер, поставувајќи добра разлика помеѓу нив и нивните гонители.[113] Меѓу екипите во подобра форма во ова финале на првенството, кое траело кон средината на летото, се Аталанта која со серија победи се замешува во борбата за титулата,[114] и Милан кој покажува сè поголем континуитет во резултатите.[115]

Токму против росонерите, дошло до прекин на серијата победи на Јувентус кој почнува да страда од повреди и непостојанството во перформансите на некои играчи, диктирано од долгата сезона, сепак неговите директни соперници не изгледаат како подобра „верзија“, така што никој од нив не е во можност да го искористи тоа: падот на Лацио сега е сосема јасно видлив, а Интер и Аталанта само делумно го скратуваат растојанието од врвот.[116] Во следните недели, играчите на Сари, и покрај тоа што наишле на потешкотии на гостувањата во Реџо Емилија и Удине (од каде во тие два натпревари освоиле само бод од можни шест), во јули дефинитивно ја зациментирале првата позиција благодарение на резултатите од директните судири на нивниот стадион против Аталанта[117] и Лацио.[118] Во меѓувреме, на другата страна на пласманот, на четири кола од крајот доаѓа испаѓањето на демотивираниот СПАЛ,[119] додека во следната рунда истото и се случува и на Бреша.[120]

На 26 јули 2020 година, благодарение на победата од 2-0 на домашен терен над Сампдорија, Јувентус го освоил скудетото на две кола до крајот, 36-то во својата клупска историја и 9-то во низа во последователниот циклус што започнал во сезоната 2011-2012.[121] Во последното коло Интер го освоил второто место, победувајќи ја Аталанта во гости во директниот натпревар за втората позиција одигран во Бергамо, и со тоа го забележале нивниот најдобар првенствен пласман од девет години наваму.[122] Заедно со Јувентус и Интер, во групната фаза за Лигата на шампиони за следната сезона се квалификувала и Аталанта, повторувајќи го своето трето место од претходната сезона, и Лацио,[123] кој завршил четврти, но можеле да ја прослават победата капоканониере на нивниот напаѓач Чиро Имобиле, кој со 36 гола го изедначил рекордот за постигнати голови во една сезона во Серија А.[107] Рома и Наполи се квалификувале во групната фаза од Лига Европа, додека Милан треба прво да го мине второто квалификациско коло.[123] Последното коло од сезоната исто така го дало последниот испаднат клуб во Серија Б, Лече, кој се вратил во овој ранг на натпреварување по само една година, што пак значело опстанок во Серија А за Џенова.[124]

Екипи по региони

[уреди | уреди извор]
Број на екипи Регион Екипи
4  Емилија-РомањаБолоња, Парма, Сасуоло и СПАЛ
 ЛомбардијаАталанта, Бреша, Интер и Милан
2  ЛациоЛацио и Рома
 ЛигуријаСампдорија и Џенова
 ПиемонтЈувентус и Торино
1  АпулијаЛече
 ВенетоВерона
 КампанијаНаполи
 СардинијаКаљари
 ТосканаФјорентина
 Фурланија-Јулиска КраинаУдинезе

Стадионите на екипите и нивните локации

[уреди | уреди извор]

Екипа Град Стадион Капацитет сезона 2018–2019
Аталанта Аталанта Бергамо Стадион Гевис &1000000000000002130000021,300 3-ти во Серија А
Болоња Болоња Болоња Стадион Ренато Дал'Ара &1000000000000003827900038,279 10-ти во Серија А
Бреша Бреша Бреша Стадион Марио Ригамонти &1000000000000001950000019,500 Серија Б шампион
Верона Верона Верона Марк'Антонио Бентегоди &1000000000000003921099939,211 Серија Б Плејоф победник
Интер Интер Милано Сан Сиро &1000000000000007592300075,923 4-ти во Серија А
Јувентус Јувентус Торино Стадион Јувентус &1000000000000004150699941,507 Скудето Серија А шампион
Каљари Каљари Каљари Сардења арена &1000000000000001623300016,233 15-ти во Серија А
Лацио Лацио Рим Олимпико &1000000000000007063400070,634 8-ми во Серија А
Лече Лече Лече Виа дел Маре &1000000000000003153300031,533 2-ри во Серија Б
Милан Милан Милано Сан Сиро &1000000000000007592300075,923 5-ти во Серија А
Наполи Наполи Неапол Стадион Сан Паоло &1000000000000005472599954,726 2-ри во Серија А
Парма Парма Парма Стадион Енио Тардини &1000000000000002790599927,906 14-ти во Серија А
Рома Рома Рим Олимпико &1000000000000007063400070,634 6-ти во Серија А
Сампдорија Сампдорија Џенова Стадион Лујџи Ферарис &1000000000000003668500036,685 9-ти во Серија А
Сасуоло Сасуоло Сасуоло Стадион Мапеи (Реџо Емилија) &1000000000000002158399921,584 11-ти во Серија А
СПАЛ СПАЛ Ферара Стадион Паоло Маца &1000000000000001613400016,134 13-ти во Серија А
Торино Торино Торино Олимпико Гранде Торино &1000000000000002795799927,958 7-ми во Серија А
Удинезе Удинезе Удине Стадион Фриули &1000000000000002514399925,144 12-ти во Серија А
Фјорентина Фјорентина Фиренца Стадион Артемио Франки &1000000000000004314699943,147 16-ти во Серија А
Џенова Џенова Џенова Стадион Лујџи Ферарис &1000000000000003660000036,600 17-ти во Серија А
class=notpageimage|
Локации на екипите од Серија А 2019–2020

Личности и спонзори

[уреди | уреди извор]
Екипа Тренер Капитен Опрема Спонзор на дресот
Аталанта Италија Џанпјеро Гасперини Аргентина Алехандро Гомес Хома Radici Group, U Power
Болоња Србија Синиша Михајловиќ Италија Андреја Поли Макрон Liu·Jo, Illumia
Бреша Уругвај Диего Лопес Италија Даниеле Гасталдело Капа UBI Banca, OMR Automotive
Верона Хрватска Иван Јуриќ Италија Џампаоло Пацини Макрон Gruppo Sinergy, Air Dolomiti
Интер Италија Антонио Конте Словенија Самир Хандановиќ Најк Pirelli, Driver
Јувентус Италија Маурицио Сари Италија Џорџо Кјелини Адидас Jeep, Cygames
Каљари Италија Валтер Ѕенга Италија Лука Чепители Макрон Ichnusa, Nieddittas
Лацио Италија Симоне Инѕаги Босна и Херцеговина Сенад Лулиќ Макрон Без спонзор
Лече Италија Фабио Ливерани Италија Марко Манкозу M908 Moby Lines, Pasta Maffei
Милан Италија Стефано Пиоли Италија Алесио Ромањоли Пума Fly Emirates
Наполи Италија Џенаро Гатузо Италија Лоренцо Инсиње Капа Lete, Caffè Kimbo
Парма Италија Роберто Д'Аверса Португалија Бруно Алвес Ереа Cetilar, Lewer
Рома Португалија Пауло Фонсека Босна и Херцеговина Един Џеко Најк Qatar Airways, Hyundai
Сампдорија Италија Клаудио Раниери Италија Фабио Кваљарела Хома Invent Energy, IBSA Group
Сасуоло Италија Роберто Де Ѕерби Италија Франческо Мањанели Капа Мапеи
СПАЛ Италија Лујџи Ди Бјаџо Италија Серџо Флокари Макрон Omega Group, Errebi Technology
Торино Италија Морено Лонго Италија Андреја Белоти Хома Suzuki, Beretta
Удинезе Италија Лука Готи Италија Кевин Лазања Макрон Дачија, Vortice
Фјорентина Италија Џузепе Јакини Аргентина Херман Пецелја Le Coq Sportif Mediacom, Prima.it
Џенова Италија Давиде Никола Италија Доменико Кришито Капа Zentiva, Leaseplan

Тренерски промени

[уреди | уреди извор]
Екипа Тренер кој заминал Причина Дата на заминување Позиција Тренер кој го заменил Дата на назначување
Рома Италија Клаудио Раниери Истечен договор 26 мај 2019[125] Пред-сезона Португалија Пауло Фонсека 11 јуни 2019[126]
Јувентус Италија Масимилијано Алегри Спогодбено 26 мај 2019[127] Италија Маурицио Сари 16 јуни 2019[128]
Милан Италија Џенаро Гатузо 28 мај 2019[129] Италија Марко Џампаоло 19 јуни 2019[130]
Интер Италија Лучано Спалети Отпуштен 30 May 2019[131] Италија Антонио Конте 31 мај 2019[132][133][134]
Сампдорија Италија Марко Џампаоло Спогодбено, потпишал за Милан 15 јуни 2019[135] Италија Еузебио Ди Франческо 22 јуни 2019[136]
Џенова Италија Чезаре Прандели Спогодбено 20 јуни 2019[137] Италија Аурелио Андреацоли 14 јуни 2019[138]
Верона Италија Алфредо Аљиети Истечен договор 30 јуни 2019 Хрватска Иван Јуриќ 14 јуни 2019[139]
Сампдорија Италија Еузебио Ди Франческо Спогодбено 7 октомври 2019[140] 20. место Италија Клаудио Раниери 12 октомври 2019[141]
Милан Италија Марко Џампаоло Отпуштен 8 октомври 2019[142] 13. место Италија Стефано Пиоли 9 октомври 2019[143]
Џенова Италија Аурелио Андреацоли 22 октомври 2019[144] 19. место Италија Тијаго Мота 22 октомври 2019[145]
Удинезе Хрватска Игор Тудор 1 ноември 2019[146] 14. место Италија Лука Готи 1 ноември 2019[146]
Бреша Италија Еуџенио Корини 3 ноември 2019[147] 18. место Италија Фабио Гросо 5 ноември 2019[148]
Бреша Италија Фабио Гросо 2 декември 2019[149] 20. место Италија Еуџенио Корини 2 декември 2019[149]
Наполи Италија Карло Анчелоти 10 декември 2019[150] 7. место Италија Џенаро Гатузо 11 декември 2019[151]
Фјорентина Италија Винченцо Монтела 21 декември 2019[152] 14. место Италија Џузепе Јакини 23 декември 2019[153]
Џенова Италија Тијаго Мота 28 декември 2019[154] 20. место Италија Давиде Никола 28 декември 2019[154]
Торино Италија Валтер Мацари Спогодбено 4 февруари 2020[155] 12. место Италија Морено Лонго 4 февруари 2020[156]
Бреша Италија Еуџенио Корини Отпуштен 5 февруари 2020[157] 19. место Уругвај Диего Лопес 5 февруари 2020[158]
СПАЛ Италија Леонардо Семпличи 10 февруари 2020[159] 20. место Италија Лујџи Ди Бјаџо 10 февруари 2020[160]
Каљари Италија Роландо Маран 3 март 2020[161] 11. место Италија Валтер Ѕенга 3 март 2020[162]

Завршна табела

[уреди | уреди извор]
Поз. Екипа Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1.Јувентус Јувентус 833826577643+33
2.Интер Интер 8238241048136+45
3.Аталанта Аталанта 783823969848+50
4.Лацио Лацио 783824687942+37
5.Рома Рома 7038217107751+26
6.Милан Милан 6638199106346+17
[163] 7.Наполи Наполи 6238188126150+11
8.Сасуоло Сасуоло 5138149156963+6
9.Верона Верона 49381213134751-4
10.Фјорентина Фјорентина 49381213135148+3
11.Парма Парма 4938147175657-1
12.Болоња Болоња 47381211155265-13
13.Удинезе Удинезе 4538129173751-14
14.Каљари Каљари 45381112155256-4
15.Сампдорија Сампдорија 4238126204865-17
16.Торино Торино 4038117204668-22
17.Џенова Џенова 3938109194773-26
18.Лече Лече 353898215285-33
19.Бреша Бреша 253867253579-44
20.СПАЛ СПАЛ 203855282777-50

Легенда:

      Шампион на Италија и се квалификува за групната фаза на УЕФА Лига на шампиони 2020-2021.
      Се квалификува за групната фаза на УЕФА Лига на шампиони 2020-2021.
      Се квалификува за групната фаза на УЕФА Лига Европа 2020-2021.
      Се квалификува за второто коло од квалификациите за УЕФА Лига Европа 2020-2021.
      Испаѓа во Серија Б 2020-2021.

Нотес:

Три бода за победа, еден за нерешено, нула за пораз.
Во случај на еднаков број на бодови помеѓу две или повеќе екипи, позицијата на табелата на екипата ќе биде одредена по следниве критериуми:
  • Освоени бодови во меѓусебните двобои
  • Гол-разлика во меѓусебните двобои
  • Вкупна гол-разлика
  • Вкупен број на постигнати голови
  • Ждрепка

Шампионскиот тим

[уреди | уреди извор]
Почетна постава
4-3-3 формација
1Полска Војќех Шченсни (29 настапи)
16Колумбија Хуан Квадрадо (33)
4Италија Леонардо Бонучи (35)
3Холандија Матајс де Лихт (29)
12Бразил Алекс Сандро (29)
30Уругвај Родриго Бентанкур (30)
5Босна и Херцеговина Миралем Пјаниќ (30)
14Франција Блез Матуиди (35)
33Италија Федерико Бернардески (30)
10Аргентина Пауло Дибала (33)
7Португалија Кристијано Роналдо (33)

Останати играчи: Гонсало Игуаин (32), Адријан Рабио (28), Арон Рамзи (24), Даглас Коста (23), Данило (22), Сами Хедира (12), Даниеле Ругани (10), Џанлујџи Буфон (9), Матија Де Шиљо (9), Емре Џан (8), Мерих Демирал (6), Џорџо Кјелини (4), Симоне Мураторе (4), Марко Оливиери (3), Лука Ѕанимакија (2), Дауда Питерс (1), Карло Пинсољо (1), Џанлука Фработа (1), Џакомо Вриони (1).

Резултати

[уреди | уреди извор]

Табеларен приказ

[уреди | уреди извор]

Читањето хоризонтално ни ги покажува резултати на домашен терен на наведената екипа од првата колона, а читањето вертикално ни ги покажува резултатите во гости на наведената екипата од првиот ред.

Последно ажуриање: 6 август 2020.

АТАБОЛБРЕКАЉФЈОЏЕНИНТЈУВЛАЦЛЕЧМИЛНАППАРРОМСАМСАССПАТОРУДИВЕР
Аталанта ––––1-06-20-22-22-20-21-33-23-15-02-05-02-12-04-11-22-37-13-2
Болоња 2-1––––2-11-11-10-31-20-22-23-22-31-12-21-22-11-21-01-11-11-1
Бреша 0-33-4––––2-20-02-21-21-21-23-00-11-21-20-31-10-22-10-41-12-0
Каљари 0-13-20-1––––5-23-11-22-01-20-00-20-12-23-44-31-12-04-20-11-1
Фјорентина 1-24-01-10-0––––0-01-10-01-20-11-13-41-11-42-11-31-02-01-01-1
Џенова 1-20-03-11-02-1––––0-31-32-32-11-21-21-41-30-12-12-00-11-33-0
Интер 1-11-26-01-10-04-0––––1-21-04-04-22-02-20-02-13-32-13-11-02-1
Јувентус 2-22-12-04-03-02-12-0––––2-14-01-04-32-11-32-02-22-04-13-12-1
Лацио 3-32-02-02-12-14-02-13-1––––4-20-31-02-01-15-11-25-14-03-00-0
Лече 2-72-33-12-21-32-21-11-12-1––––1-41-43-40-11-22-22-14-00-10-1
Милан 1-15-11-03-01-31-20-24-21-22-2––––1-13-12-00-00-01-01-03-21-1
Наполи 2-21-22-10-10-20-01-32-13-12-32-2––––1-22-12-02-03-12-12-12-0
Парма 1-22-21-11-31-25-11-20-10-12-00-12-1––––2-02-31-00-13-22-00-1
Рома 0-22-33-01-12-13-32-21-21-14-02-12-12-1––––2-14-23-10-20-22-1
Сампдорија 0-01-25-13-01-51-21-31-20-31-11-42-40-10-0––––0-03-01-02-12-1
Сасуоло 1-43-13-02-21-25-03-43-31-24-21-21-20-14-24-1––––3-02-10-13-3
СПАЛ 2-31-30-10-11-31-10-41-22-11-32-21-11-01-60-11-2––––1-10-30-2
Торино 0-71-03-11-12-13-00-30-11-21-22-10-01-12-31-32-11-2––––1-01-1
Удинезе 2-31-00-12-10-02-20-22-10-01-21-01-11-30-41-33-00-01-0––––0-0
Верона 1-11-12-12-11-02-12-22-11-53-00-10-23-21-32-00-13-03-30-0––––

Календар

[уреди | уреди извор]

Календарот бил извлечен на 29 јули 2019 година во Милано.[164][165]

Андата (1. коло) 1. коло Риторно (20. коло)
25 авг.0-1Каљари-Бреша2-219 јан.
24 авг.3-4Фјорентина-Наполи2-018 јан.
26 авг.4-0Интер-Лече1-119 јан.
24 авг.0-1Парма-Јувентус1-2
25 авг.3-3Рома-Џенова3-1
0-3Сампдорија-Лацио1-518 јан.
2-3СПАЛ-Аталанта2-120 јан.
2-1Торино-Сасуоло1-218 јан.
1-0Удинезе-Милан2-319 јан.
1-1Верона-Болоња1-1
Андата (2. коло) 2. коло Риторно (21. коло)
1 сеп.2-3Аталанта-Торино7-025 јан.
30 авг.1-0Болоња-СПАЛ3-1
1 сеп.1-2Каљари-Интер1-126 јан.
2-1Џенова-Фјорентина0-025 јан.
31 авг.4-3Јувентус-Наполи1-226 јан.
1 сеп.1-1Лацио-Рома1-1
0-1Лече-Верона0-3
31 авг.1-0Милан-Бреша1-024 јан.
1 сеп.4-1Сасуоло-Сампдорија0-026 јан.
1-3Удинезе-Парма0-2


Андата (3. коло) 3. коло Риторно (22. коло)
15 сеп.3-4Бреша-Болоња1-21 фев.
14 сеп.0-0Фјорентина-Јувентус0-32 фев.
15 сеп.1-2Џенова-Аталанта2-2
14 сеп.1-0Интер-Удинезе2-0
2-0Наполи-Сампдорија4-23 фев.
15 сеп.1-3Парма-Каљари2-21 фев.
4-2Рома-Сасуоло2-4
2-1СПАЛ-Лацио1-52 фев.
16 сеп.1-2Торино-Лече0-4
15 сеп.0-1Верона-Милан1-1
Андата (4. коло) 4. коло Риторно (23. коло)
22 сеп.2-2Аталанта-Фјорентина2-18 фев.
1-2Болоња-Рома3-27 фев.
20 сеп.3-1Каљари-Џенова0-19 фев.
21 сеп.2-1Јувентус-Верона1-28 фев.
22 сеп.2-0Лацио-Парма1-09 фев.
1-4Лече-Наполи3-2
21 сеп.0-2Милан-Интер2-4
22 сеп.1-0Сампдорија-Торино3-18 фев.
3-0Сасуоло-СПАЛ2-19 фев.
21 сеп.0-1Удинезе-Бреша1-1


Андата (5. коло) 5. коло Риторно (24. коло)
24 сеп.1-2Бреша-Јувентус0-216 фев.
25 сеп.2-1Фјорентина-Сампдорија5-1
0-0Џенова-Болоња3-015 фев.
1-0Интер-Лацио1-216 фев.
0-1Наполи-Каљари1-0
1-0Парма-Сасуоло1-0
0-2Рома-Аталанта1-215 фев.
1-3СПАЛ-Лече1-2
26 сеп.2-1Торино-Милан0-117 фев.
24 сеп.0-0Верона-Удинезе0-016 фев.
Андата (6. коло) 6. коло Риторно (25. коло)
29 сеп.1-1Каљари-Верона1-220 јун.
28 сеп.2-0Јувентус-СПАЛ2-122 фев.
29 сеп.4-0Лацио-Џенова3-223 фев.
0-1Лече-Рома0-4
1-3Милан-Фјорентина1-122 фев.
2-1Наполи-Бреша2-121 фев.
30 сеп.3-2Парма-Торино1-120 јун.
28 сеп.1-3Сампдорија-Интер1-221 јун.
1-4Сасуоло-Аталанта1-4
29 сеп.1-0Удинезе-Болоња1-122 фев.


Андата (7. коло) 7. коло Риторно (26. коло)
6 окт.3-1Аталанта-Лече7-21 мар.
2-2Болоња-Лацио0-229 фев.
18 дек.0-2Бреша-Сасуоло0-39 мар.
6 окт.1-0Фјорентина-Удинезе0-08 мар.
5 окт.1-2Џенова-Милан2-1
6 окт.1-2Интер-Јувентус0-2
1-1Рома-Каљари4-31 мар.
5 окт.1-0СПАЛ-Парма1-08 мар.
6 окт.0-0Торино-Наполи1-229 фев.
5 окт.2-0Верона-Сампдорија1-28 мар.
Андата (8. коло) 8. коло Риторно (27. коло)
21 окт.0-0Бреша-Фјорентина1-122 јун.
20 окт.2-0Каљари-СПАЛ1-023 јун.
19 окт.2-1Јувентус-Болоња2-022 јун.
3-3Лацио-Аталанта2-324 јун.
20 окт.2-2Милан-Лече4-122 јун.
19 окт.2-0Наполи-Верона2-023 јун.
20 окт.5-1Парма-Џенова4-1
0-0Сампдорија-Рома1-224 јун.
3-4Сасуоло-Интер3-3
1-0Удинезе-Торино0-123 јун.


Андата (9. коло) 9. коло Риторно (28. коло)
27 окт.7-1Аталанта-Удинезе3-228 јун.
2-1Болоња-Сампдорија2-1
1-2Фјорентина-Лацио1-227 јун.
26 окт.3-1Џенова-Бреша2-2
2-2Интер-Парма2-128 јун.
1-1Лече-Јувентус0-426 јун.
27 окт.2-1Рома-Милан0-228 јун.
1-1СПАЛ-Наполи1-3
1-1Торино-Каљари2-427 јун.
25 окт.0-1Верона-Сасуоло3-328 јун.
Андата (10. коло) 10. коло Риторно (29. коло)
29 окт.1-2Бреша-Интер0-61 јул.
30 окт.3-2Каљари-Болоња1-1
2-1Јувентус-Џеноа3-130 јун.
4-0Лацио-Торино2-1
31 окт.1-0Милан-СПАЛ2-21 јул.
30 окт.2-2Наполи-Аталанта0-22 јул.
29 окт.0-1Парма-Верона2-31 јул.
30 окт.1-1Сампдорија-Лече2-1
1-2Сасуоло-Фјорентина3-1
0-4Удинезе-Рома2-02 јул.


Андата (11. коло) 11. коло Риторно (30. коло)
3 ное.0-2Аталанта-Каљари1-05 јул.
2 ное.1-2Болоња-Интер2-1
3 ное.1-1Фјорентина-Парма2-1
1-3Џенова-Удинезе2-2
2-2Лече-Сасуоло2-44 јул.
1-2Милан-Лацио3-0
2 ное.2-1Рома-Наполи1-25 јул.
4 ное.0-1СПАЛ-Сампдорија0-3
2 ное.0-1Торино-Јувентус1-44 јул.
3 ное.2-1Верона-Бреша0-25 јул.
Андата (12. коло) 12. коло Риторно (31. коло)
9 ное.0-4Бреша-Торино1-38 јул.
10 ное.5-2Каљари-Фјорентина0-0
9 ное.2-1Интер-Верона2-29 јул.
10 ное.1-0Јувентус-Милан2-47 јул.
4-2Лацио-Лече1-2
9 ное.0-0Наполи-Џенова2-18 јул.
10 ное.2-0Парма-Рома1-2
0-0Сампдорија-Аталанта0-2
8 ное.3-1Сасуоло-Болоња2-1
10 ное.0-0Удинезе-СПАЛ3-09 јул.


Андата (13. коло) 13. коло Риторно (32. коло)
23 ное.1-3Аталанта-Јувентус2-211 јул.
24 ное.2-2Болоња-Парма2-212 јул.
25 ное.2-2Лече-Каљари0-0
23 ное.1-1Милан-Наполи2-2
24 ное.3-0Рома-Бреша3-011 јул.
2-1Сампдорија-Удинезе3-112 јул.
1-2Сасуоло-Лацио2-111 јул.
25 ное.1-1СПАЛ-Џенова0-212 јул.
23 ное.0-3Торино-Интер1-313 јул.
24 ное.1-0Верона-Фјорентина1-112 јул.
Андата (14. коло) 14. коло Риторно (33. коло)
30 ное.0-3Бреша-Аталанта2-614 јул.
2 дек.4-3Каљари-Сампдорија0-315 јул.
30 ное.0-1Фјорентина-Лече3-1
0-1Џенова-Торино0-316 јул.
1 дек.2-1Интер-СПАЛ4-0
2-2Јувентус-Сасуоло3-315 јул.
3-0Лацио-Удинезе0-0
1-2Наполи-Болоња1-1
0-1Парма-Милан1-3
1-3Верона-Рома1-2


Андата (15. коло) 15. коло Риторно (34. коло)
7 дек.3-2Аталанта-Верона1-118 јул.
8 дек.2-3Болоња-Милан1-5
6 дек.0-0Интер-Рома2-219 јул.
7 дек.3-1Лацио-Јувентус1-220 јул.
8 дек.2-2Лече-Џенова1-219 јул.
0-1Сампдорија-Парма3-2
2-2Сасуоло-Каљари1-118 јул.
0-1СПАЛ-Бреша1-219 јул.
2-1Торино-Фјорентина0-2
7 дек.1-1Удинезе-Наполи1-2
Андата (16. коло) 16. коло Риторно (35. коло)
15 дек.2-1Болоња-Аталанта0-121 јул.
14 дек.3-0Бреша-Лече1-322 јул.
16 дек.1-2Каљари-Лацио1-223 јул.
15 дек.1-1Фјорентина-Интер0-022 јул.
14 dic.0-1Џенова-Сампдорија2-1
15 дек.3-1Јувентус-Удинезе1-223 јул.
0-0Милан-Сасуоло2-121 јул.
14 дек.1-2Наполи-Парма1-222 јул.
15 дек.3-1Рома-СПАЛ6-1
3-3Верона-Торино1-1


Андата (17. коло) 17. коло Риторно (36. коло)
22 дек.5-0Аталанта-Милан1-124 јул.
20 дек.1-4Фјорентина-Рома1-226 јул.
21 дек.4-0Интер-Џенова3-025 јул.
5 фев.0-0Лацио-Верона5-126 јул.
22 дек.2-3Лече-Болоња2-3
1-1Парма-Бреша2-125 јул.
18 дек.1-2Сампдорија-Јувентус0-226 јул.
22 дек.1-2Сасуоло-Наполи0-225 јул.
21 дек.1-2Торино-СПАЛ1-126 јул.
2-1Удинезе-Каљари1-0
Андата (18. коло) 18. коло Риторно (37. коло)
6 јан.5-0Аталанта-Парма2-128 јул.
1-1Болоња-Фјорентина0-429 јул.
5 јан.1-2Бреша-Лацио0-2
2-1Џенова-Сасуоло0-5
6 јан.4-0Јувентус-Каљари0-2
0-1Лече-Удинезе2-1
0-0Милан-Сампдорија4-1
1-3Наполи-Интер0-228 јул.
5 јан.0-2Рома-Торино3-229 јул.
0-2СПАЛ-Верона0-3


Андата (19. коло) 19. коло Риторно (38. коло)
11 јан.0-2Каљари-Милан0-31 авг.
12 јан.1-0Фјорентина-СПАЛ3-12 авг.
11 јан.1-1Интер-Аталанта2-01 авг.
1-0Лацио-Наполи1-3
13 јан.2-0Парма-Лече4-32 авг.
12 јан.1-2Рома-Јувентус3-11 авг.
5-1Сампдорија-Бреша1-1
1-0Торино-Болоња1-12 авг.
3-0Удинезе-Сасуоло1-0
2-1Верона-Џенова0-3

Статистика

[уреди | уреди извор]

Лидери на табелата

[уреди | уреди извор]
————————————————————————————————————————————————————————————————————————————
ИнтерЈувентусИнтерЈувентусЈувентус
1ª2ª3ª4ª5ª6ª7ª8ª9ª10ª11ª12ª13ª14ª15ª16ª17ª18ª19ª20ª21ª22ª23ª24ª25ª26ª27ª28ª29ª30ª31ª32ª33ª34ª35ª36ª37ª38ª

Создавање на пласманот

[уреди | уреди извор]
1ª2ª3ª4ª5ª6ª7ª8ª9ª10ª11ª12ª13ª14ª15ª16ª17ª18ª19ª20ª21ª22ª23ª24ª25ª26ª27ª28ª29ª30ª31ª32ª33ª34ª35ª36ª37ª38ª
​
Аталанта 336710131617202121222225282831343535383942454548545760636667707174757878
Болоња 14778899121212121316161922232324273033333434343738414142434343464647
Бреша 33366667777777101314141415151516161616171818212121212424242425
Каљари 00369101114151821242528292929292930313232323232353839394041414242424545
Фјорентина 0012581112121516161616161717182124252525282930313131343536394243434649
Џенова 1444555588891010111111141414151619222225252626272730303336363639
Интер 3691215181821222528313437383942454647485154545454586164646568717273767982
Јувентус 3671013161922232629323536363942454851515454576063666972757576778080838383
Лацио 34477101112151821242730333636394245464953565962626568686868696972757878
Лече 003366678910101114151515151516161922252525252525252829292932323535
Милан 036666910101313131417202121222528313232353636394243464950535659606366
Наполи 33699121316171818192020212124242424273030333639424545485152535656595962
Парма 033369912131314171818212425252828313232353535393939393940404043464649
Рома 12588111213161922222528293235353538393939394245484848485154575861646770
Сампдорија 0003333445891212121515161919202023232326262629323235384141414142
Сасуоло 033666669910131314151619191922232629292932333437404346474848485151
СПАЛ 003333667778999912121215151515151518181819191919191919202020
Торино 3666991010111111141417202121242727272727272727313131313434373738393940
Удинезе 333347710101013141414151518212424242425262728282831323535363639424245
Верона 1444569991215151818181919222526293034353535383942424344444546464949

Освоени бодови во сооднос

[уреди | уреди извор]
Сооднос андата-риторно
Андата Риторно
Јувентус48Аталанта43
Интер46Милан41
Лацио43Наполи38
Аталанта35Интер36
Рома35Јувентус35
Каљари29Лацио35
Парма28Рома35
Торино27Сасуоло32
Верона26Фјорентина28
Милан25Џенова25
Наполи24Болоња24
Удинезе24Сампдорија23
Болоња23Верона23
Фјорентина21Парма21
Сасуоло19Удинезе21
Сампдорија19Лече20
Лече15Каљари16
Џенова14Торино13
Бреша14Бреша11
СПАЛ12СПАЛ8
Сооднос дома-гости
Дома Гости
Јувентус50Интер43
Лацио45Аталанта40
Интер39Рома36
Аталанта38Јувентус33
Рома34Лацио33
Милан33Милан33
Наполи33Наполи29
Верона32Фјорентина26
Сасуоло27Парма26
Каљари25Болоња24
Торино25Сасуоло24
Удинезе24Удинезе21
Болоња23Каљари20
Фјорентина23Сампдорија20
Парма23Лече18
Џенова22Џенова17
Самдорија22Верона17
Лече17Торино15
Бреша14Бреша11
СПАЛ10СПАЛ10

Поединечна

[уреди | уреди извор]

Список на стрелци

[уреди | уреди извор]

Гол Пенали Играч Клуб
36 14 Италија Чиро Имобиле Лацио Лацио
31 12 Португалија Кристијано Роналдо Јувентус Јувентус
23 6 Белгија Ромелу Лукаку Интер Интер
21 2 Италија Франческо Капуто Сасуоло Сасуоло
18 1 Колумбија Дуван Сапата Аталанта Аталанта
18 4 Бразил Жоао Педро Каљари Каљари
18 6 Колумбија Луис Муриел Аталанта Аталанта
16 0 Босна и Херцеговина Един Џеко Рома Рома
16 7 Италија Андреја Белоти Торино Торино
15 0 Словенија Јосип Иличиќ Аталанта Аталанта
14 2 Италија Доменико Берарди Сасуоло Сасуоло
14 2 Аргентина Лаутаро Мартинес Интер Интер
14 9 Италија Марко Манкозу Лече Лече
12 0 Данска Андреас Корнелиус Парма Парма
12 0 Аргентина Џовани Симеоне Каљари Каљари
12 5 Италија Андреја Петања СПАЛ СПАЛ
11 0 Брег на Слоновата Коска Жереми Бога Сасуоло Сасуоло
11 0 Полска Аркадиуш Милик Наполи Наполи
11 0 Хрватска Анте Ребиќ Милан Милан
11 1 Италија Маноло Габијадини Сампдорија Сампдорија
11 1 Аргентина Пауло Дибала Јувентус Јувентус
11 2 Италија Џанлука Лападула Лече Лече
11 5 Италија Фабио Кваљарела Сампдорија Сампдорија

Хет-трикови

Играч Клуб Против Резултат Дата
Италија Доменико Берарди Сасуоло Сампдорија 4–1 (Д) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 1 септември 2019
Данска Андреас Корнелиус Парма Џенова 5–1 (Д) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 20 октомври 2019
Колумбија Луис Муриел Аталанта Удинезе 7–1 (Д) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 27 октомври 2019
Португалија Кристијано Роналдо Јувентус Каљари 4–0 (Д) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 6 јануари 2020
Италија Чиро Имобиле Лацио Сампдорија 5–1 (Д) Архивирано на 30 октомври 2020 г. 18 јануари 2020
Словенија Јосип Иличиќ Аталанта Торино 7–0 (Г) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 25 јануари 2020
Колумбија Дуван Сапата Аталанта Лече 7–2 (Г) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 1 март 2020
Данска Андреас Корнелиус Парма Џенова 4–1 (Г) Архивирано на 22 јануари 2021 г. 23 јуни 2020
Хрватска Марио Пашалиќ Аталанта Бреша 6–2 (Д) Архивирано на 31 јули 2019 г. 14 јули 2020
Италија Чиро Имобиле Лацио Верона 5–1 (Г) Архивирано на 13 септември 2020 г. 26 јули 2020
Италија Федерико Кјеза Фјорентина Болоња 4–0 (Г) Архивирано на 4 август 2019 г. 29 јули 2020
Инфо

(Д) – Дома (Г) – Гости

Играчи со најмногу асистенции

[уреди | уреди извор]
Алехандро Гомес од Аталанта, со 16 асистенции бил најдобар асистент во лигата.
Поз. Играч Клуб Асистенции[166]
1 Аргентина Алехандро Гомес Аталанта Аталанта 16
2 Шпанија Луис Алберто Лацио Лацио 15
3 Италија Доменико Берарди Сасуоло Сасуоло 10
4 Турција Хакан Чалханоглу Милан Милан 9
Италија Чиро Имобиле Лацио Лацио
Италија Лоренцо Пелегрини Рома Рома
7 Германија Робин Госенс Аталанта Аталанта 8
Шведска Дејан Кулушевски Парма Парма
Чиле Алексис Санчес Интер Интер
10 Уругвај Родриго Бентанкур Јувентус Јувентус 7
Шпанија Хосе Каљехон Наполи Наполи
Италија Антонио Кандрева Интер Интер
Италија Франческо Капуто Сасуоло Сасуоло
Србија Дарко Лазовиќ Верона Верона
Белгија Дрис Мертенс Наполи Наполи
Белгија Раџа Наинголан Каљари Каљари
Италија Сандро Тонали Бреша Бреша
Брег на Слоновата Коска Секо Фофана Удинезе Удинезе
Босна и Херцеговина Един Џеко Рома Рома

Најмногу суви мрежи

[уреди | уреди извор]
Хуан Мусо, меѓу голманите бил оној кој во најмногу натпревари не примил гол, вкупно 14.
Поз. Играч Клуб Суви
мрежи[167]
1 Аргентина Хуан Мусо Удинезе Удинезе 14
2 Словенија Самир Хандановиќ Интер Интер 13
3 Италија Џанлујџи Донарума Милан Милан 12
4 Албанија Томас Стракоша Лацио Лацио 11
Полска Војќех Шченсни Јувентус Јувентус
6 Италија Емил Аудеро Сампдорија Сампдорија 9
Италија Марко Силвестри Верона Верона
8 Полска Бартломеј Драговски Фјорентина Фјорентина 8
Италија Пјерлујџи Голини Аталанта Аталанта
10 Италија Салваторе Сиригу Торино Торино 7

Факти и бројки

[уреди | уреди извор]
  • Екипа со најмногу победи: Јувентус (26)
  • Екипа со најмногу нерешени: Фјорентина и Верона (13)
  • Екипа со најмногу порази: СПАЛ (28)
  • Екипа со најмалку победи: СПАЛ (5)
  • Екипа со најмалку нерешени: Јувентус и СПАЛ (5)
  • Екипа со најмалку порази: Интер (4)
  • Екипа со најдобар напад: Аталанта (98 постигнати гола)
  • Екипа со најслаб напад: СПАЛ (27 постигнати гола)
  • Екипа со најдобра одбрана: Интер (36 примени гола)
  • Екипа со најслаба одбрана: Лече (85 примени гола)
  • Екипа со најдобра гол-разлика: Аталанта (+50)
  • Екипа со најлоша гол-разлика: СПАЛ (−50)
  • Екипа со најдобра позитивна серија: Лацио (21 натпревар без пораз, 6-то - 26-то коло)
  • Екипа со најголем број на порази во серија: Бреша (6 порази по ред, 9-то - 14-то коло), Лече (6 порази по ред, 25-то - 30-то коло), СПАЛ (6 порази по ред, 30-то - 35-то коло)
  • Екипа со најголем број на победи во серија: Лацио (11 победи по ред, 9-то - 19-то коло)
  • Натпревари со најмногу голови: Лече-Аталанта 2-7 (9)
  • Победа со наголема разлика: Торино-Аталанта 0-7 (7)
  • Нерешено со најмногу голови: Рома-Џенова 3-3 (1. коло), Лацио-Аталанта 3-3 (8. коло), Верона-Торино 3-3 (16. коло), Интер-Сасуоло 3-3 (27. коло), Сасуоло-Верона 3-3 (28. коло) и Сасуоло-Јувентус 3-3 (33. коло) (6)
  • Коло со најголем број на голови: 40 (22. и 28. коло)
  • Коло со најмал број на голови: 18 (5. коло)
  • Коло со најголем број на црвени картони: 7 (7. коло)

Месечни награди

[уреди | уреди извор]
Пауло Дибала од Јувентус бил избран за играч на месецот јули, а подоцна ја понел и наградата за најдобар играч во Серија А за сезоната 2019-2020.

[168]

Месец Играч Екипа
септември Франција Франк Рибери Фјорентина Фјорентина
октомври Италија Чиро Имобиле Лацио Лацио
ноември Белгија Раџа Наинголан Каљари Каљари
декември Србија Сергеј Милинковиќ-Савиќ Лацио Лацио
јануари Португалија Кристијано Роналдо Јувентус Јувентус
февруари Шпанија Луис Алберто Лацио Лацио
јуни Аргентина Алехандро Гомес Аталанта Аталанта
јули Аргентина Пауло Дибала Јувентус Јувентус

Годишни награди

[уреди | уреди извор]

[169][170]

Награда Играч Екипа
Најдобар голман Полска Војќех Шченсни Јувентус Јувентус
Најдобар одбранбен играч Холандија Стефан де Врај Интер Интер
Најдобар играч од средниот ред Аргентина Алехандро Гомес Аталанта Аталанта
Најдобар напаѓач Италија Чиро Имобиле Лацио Лацио
Надобар млад играч Шведска Дејан Кулушевски Парма Парма
Најдобар играч Аргентина Пауло Дибала Јувентус Јувентус
  1. 1 2 „Comunicato ufficiale n. 229“ (PDF). 1 јуни 2020. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-07-11. Посетено на 2020-08-14.
  2. ↑ Serie A 2019/2020: torna pausa invernale. Al via il 24 agosto, ultimo turno il 24 maggio. Sky Sport (на италијански). Објавено на 2 април 2019. Потврдено на 4 април 2019.
  3. ↑ „Serie A scraps return date“. Football Italia. 3 April 2020. Архивирано од изворникот на 2020-09-11. Посетено на 2020-08-03.
  4. ↑ „Italian football suspended until June 14“. Football Italia. 18 May 2020.
  5. ↑ „Official: Coppa Italia June 13, Serie A 20“. Football Italia. 28 May 2020.
  6. ↑ „Јувентус е старо-нов шампион на Италија“. sitel.mk. 27 јули 2020. Занемарен непознатиот параметар |acsessdate= (help)
  7. ↑ Serie A, i verdetti: Inter e Atalanta in Champions, Empoli in Serie B
  8. ↑ „Da 0-2 a 2-2, al Mapei il Sassuolo rimonta e manda il Frosinone in Serie B - TUTTOmercatoWEB.com“. www.tuttomercatoweb.com.
  9. ↑ „Chievo in Serie B. Come nel 2007 o è la fine della favola? - TUTTOmercatoWEB.com“. www.tuttomercatoweb.com.
  10. ↑ „Il Brescia torna in Serie A! Decisiva la vittoria contro l'Ascoli - TUTTOmercatoWEB.com“. www.tuttomercatoweb.com.
  11. ↑ „Serie B, ultima giornata da brividi: Lecce in A, Foggia retrocesso - TUTTOmercatoWEB.com“. www.tuttomercatoweb.com.
  12. ↑ „Hellas Verona return to Serie A“. Football Italia. 2 јуни 2019. Архивирано од изворникот на 2020-08-08. Посетено на 2020-08-14.
  13. ↑ „Serie A, Campionato 2019-2020. La Lega conferma: via il 24 agosto“ (италијански). 15 април 2019.
  14. 1 2 3 4 „Serie A, si riparte il 24 e 25 agosto: 5 soste, 3 turni infrasettimanali e niente calcio a Natale“. 16 јули 2019.
  15. ↑ „Serie A, addio al Boxing Day: niente calcio a Natale“. 2 април 2019.
  16. ↑ Marco Iaria (5 јули 2019). „Serie A, calendario asimmetrico? Lo fanno già Liga e Ligue 1“ (италијански).
  17. ↑ „Serie A, niente calendario asimmetrico. E si studiano Francia e Spagna“. 8 јули 2019.
  18. 1 2 „La Serie A parte con Parma-Juve: ecco anticipi e posticipi delle prime due giornate“. 1 август 2019.
  19. ↑ „Juve, De Ligt: "La mia svolta dopo l'Atletico. Sarri mi ha messo a dieta? Follia"“. 8 октомври 2019.
  20. ↑ Fabrizio Bocca (16 јуни 2019). „Juventus, Sarri è ufficiale: la rivoluzione consapevole di Agnelli“.
  21. ↑ „Juve, da Pirlo e Pogba a Ramsey e Rabiot: quanti colpi a parametro zero“. 29 јуни 2019.
  22. ↑ „Ora è ufficiale: De Ligt alla Juve. Affare da 85,5 milioni, stipendio escluso“. 18 јули 2019.
  23. ↑ „Ufficiale, Buffon torna alla Juve: visite e firma per un anno“. 4 јули 2019.
  24. ↑ Mario Sconcerti (23 август 2019). „Pronti via, i voti della serie A: Juventus la più forte, ma l'Inter ha ritrovato la sua grandezza“.
  25. ↑ Maurizio Crosetti (23 август 2019). „Serie A domani al via: Juve più forte ma piena di incognite, Inter e Napoli con grandi ambizioni“.
  26. ↑ Giovanni Capuano (23 август 2019). „Serie A, via! Ecco la griglia del campionato“.
  27. ↑ „Manolas al Napoli, è ufficiale: alla Roma 36 milioni“. 30 јуни 2019.
  28. ↑ Stefano Fonsato (23 август 2019). „Il Napoli ufficializza Hirving Lozano: al PSV 38 milioni di euro, l'esterno offensivo per Ancelotti“.
  29. ↑ „"Antonio Conte sarà il nuovo allenatore dell'Inter!": l'annuncio ufficiale del club“. 31 мај 2019.
  30. ↑ „"C'è un nuovo sceriffo in città": l'Inter annuncia l'arrivo di Godin“. 1 јули 2019.
  31. ↑ „Da Sensi a Barella, fino a Politano-Gagliardini: è sempre di più un'Inter... Nazionale“. 10 јули 2019.
  32. ↑ „Inter, ufficiale l'arrivo di Lukaku: è il giocatore nerazzurro più costoso della storia“ (италијански). 8 август 2019.
  33. ↑ „Inter, ufficiale Alexis Sanchez dal Manchester United“. 29 август 2019.
  34. ↑ „Ivan Perisic al Bayern Monaco“. 13 август 2019. Архивирано од изворникот на 2019-08-13. Посетено на 2020-08-20.
  35. ↑ Marco Barzaghi (14 јули 2019). „Inter-Icardi, è la fine: da Zhang a Conte, ecco come è nato il divorzio. E ora il club rischia...“.
  36. ↑ „Mauro Icardi al Paris Saint-Germain“. 2 септември 2019. Архивирано од изворникот на 2019-09-02. Посетено на 2020-08-20.
  37. ↑ Alessandro Cappelli (10 јануари 2020). „Come Romelu Lukaku si è impadronito della Serie A“.
  38. ↑ „Muriel è ufficialmente dell'Atalanta. Arriva a titolo definitivo“. 21 јуни 2019.
  39. ↑ „Mancini-Roma è ufficiale. Fatta per il difensore goleador: "Ripagato per i tanti sacrifici"“. 17 јули 2019.
  40. ↑ „Milan, è ufficiale: Giampaolo è il nuovo allenatore“. 19 јуни 2019.
  41. ↑ „Hernandez: "Maldini da sempre il mio idolo". Krunic: "Io simile a De Bruyne"“. 19 јули 2019.
  42. ↑ „Il Milan saluta Cutrone: ufficiale la cessione ai Wolves“. 30 јули 2019.
  43. ↑ „Roma, è ufficiale: Fonseca è il nuovo allenatore. Pallotta: "Il suo calcio entusiasmerà i tifosi"“ (италијански). 11 јуни 2019.
  44. ↑ „Spinazzola-Pellegrini, ufficiale lo scambio tra Roma e Juve: ecco le cifre“ (италијански). 1 јули 2019.
  45. ↑ „La Roma perfeziona l'ingaggio di Davide Zappacosta“ (италијански). 21 август 2019. Архивирано од изворникот на 2022-06-07. Посетено на 2020-08-21.
  46. ↑ „Roma, ufficiale Veretout: operazione da 17 milioni più bonus“ (италијански). 20 јули 2019.
  47. ↑ „La Roma acquista a titolo temporaneo Henrikh Mkhitaryan“. 2 септември 2019. Архивирано од изворникот на 2020-08-08. Посетено на 2020-08-21.
  48. ↑ „La Roma acquista a titolo temporaneo Nikola Kalinic“. 2 септември 2019. Архивирано од изворникот на 2020-08-12. Посетено на 2020-08-21.
  49. ↑ „La Roma acquista a titolo temporaneo Christopher Smalling“. 30 август 2019. Архивирано од изворникот на 2020-09-26. Посетено на 2020-08-21.
  50. ↑ „Lazio, arriva Vavro: altro colpo in chiusura“. 3 јули 2019.
  51. ↑ „L'IMPRENDITORE ITALO-AMERICANO ROCCO B. COMMISSO ACQUISTA LA ACF FIORENTINA“. 6 јуни 2019.
  52. ↑ „Fiorentina, Boateng è ufficialmente un giocatore viola“. 31 јули 2019.
  53. ↑ „Ribery è nostro!“. 21 август 2019.
  54. 1 2 3 Dario Saltari (12 ноември 2019). „Dove può arrivare il Cagliari di Maran“.
  55. ↑ „Matteo Darmian è un giocatore del Parma“. 2 септември 2019. Архивирано од изворникот на 2019-09-02. Посетено на 2020-08-21.
  56. ↑ Emanuele Atturo (22 октомври 2019). „Kulusevski è il miglior assistman della Serie A“.
  57. ↑ Jacopo Azzolini (18 октомври 2019). „Il Torino ha bisogno del miglior Verdi“.
  58. ↑ „Balotelli è ufficialmente un nuovo giocatore del Brescia Calcio“. 18 август 2019. Архивирано од изворникот на 2019-08-18. Посетено на 2020-08-21.
  59. ↑ „Eriksen all'Inter: è ufficiale l'arrivo di calciomercato dal Tottenham. Avrà il n° 24“. 28 јануари 2020.
  60. ↑ „Ashley Young è un nuovo giocatore dell'Inter“ (италијански). 17 јануари 2020. Архивирано од изворникот на 2020-05-08. Посетено на 2020-08-24.
  61. ↑ „Victor Moses è un nuovo giocatore dell'Inter“ (италијански). 23 јануари 2020.
  62. ↑ „"Benvenuto, Matteo!": Politano al Napoli, annuncio di De Laurentiis“. 28 јануари 2020.
  63. ↑ „Calciomercato Napoli, Demme colpo per il centrocampo: è ufficiale“ (италијански). Посетено на 11 јануари 2020.
  64. ↑ „Lobotka è un giocatore del Napoli: ufficiale l'arrivo dal Celta“. 15 јануари 2020.
  65. ↑ „Grazie, Mario!“. 30 декември 2019. Архивирано од изворникот на 30 декември 2019. Посетено на 1 февруари 2020. Занемарен непознатиот параметар |langugae= (help)
  66. ↑ „Grazie di tutto, Emre!“ (италијански). 31 јануари 2020.
  67. ↑ „Florenzi al Valencia, ufficialità con la "Casa di Carta". La Roma: "In bocca al lupo"“. 30 јануари 2020.
  68. ↑ „Ufficiale, Ibrahimovic torna al Milan: Cambieremo il corso della stagione“. 27 декември 2019.
  69. ↑ „Comunicato ufficiale: Suso“. 29 јануари 2020.
  70. ↑ „Comunicato ufficiale: Krzysztof Piatek“. 30 јануари 2020.
  71. ↑ „Bentornato a casa Mattia“. 12 јануари 2020.
  72. ↑ „Simon Kjær è un nuovo calciatore del Milan“. 13 јануари 2020.
  73. ↑ „Cutrone-Fiorentina, c'è la firma: ora è ufficiale“. 10 јануари 2020.
  74. ↑ „Colpo Iago Falque, operazione definita“. 31 јануари 2020.
  75. ↑ Gianni Mura (23 август 2019). „Intervista al campionato“. la Repubblica. стр. 46.
  76. ↑ Marco Valerio Bava (10 септември 2019). „Entusiasmo Inter: "Con Conte nulla è precluso, puntiamo allo Scudetto"“. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help).
  77. ↑ Mattia Rotondi (14 септември 2019). „Inter-Udinese 1-0: basta Sensi, nerazzurri soli in testa“.
  78. ↑ „Inter, 6 vittorie nelle prime 6 gare: 52 anni dopo la storia si ripete“. 29 септември 2019.
  79. ↑ Roberto Beccantini (7 октомври 2019). „Dopo il derby d'Italia: più Sarri che Conte e la rivincita degli "esuberi"“.
  80. ↑ Federico Sala (6 октомври 2019). „Inter-Juventus 1-2: Higuain entra e porta i bianconeri in vetta alla classifica“.
  81. ↑ „Fin dove può arrivare l'Atalanta“. 7 октомври 2019.
  82. ↑ Roberto Bordi (30 септември 2019). „Milan, partenza choc: mai così male dal 1938. Tutti i numeri della crisi“.
  83. ↑ Giovanni Capuano (8 октомври 2019). „E' Pioli l'allenatore giusto per il Milan?“.
  84. ↑ Alessandra Gozzini (22 декември 2019). „Povero Diavolo, umiliato a Bergamo: 5-0 Atalanta, Milan inesistente“.
  85. ↑ Filippo Grimaldi (6 октомври 2019). „Genova sprofonda“.
  86. ↑ Mario Sconcerti (30 октомври 2019). „Anche la Juventus hai i suoi limiti, Conte li sfrutti per far volare l'Inter“.
  87. ↑ Alessandro Bocci (1 декември 2019). „Inter-Spal, è sorpasso sulla Juve: la doppietta di Lautaro porta i nerazzurri in vetta“.
  88. ↑ Monica Scozzafava (10 ноември 2019). „Il caso Napoli: 7 domande e 7 risposte per capire la crisi della squadra di Ancelotti“.
  89. ↑ Marco Azzi (10 декември 2019). „Napoli, esonerato Ancelotti: al suo posto Gattuso“.
  90. ↑ Giovanni Sardelli (21 декември 2019). „Fiorentina, esonerato Montella: Iachini in pole per sostituirlo“.
  91. ↑ Mario Sconcerti (12 јануари 2020). „Juve campione d'inverno, ma è meno sicura. l'Inter gioca a fare la martire“.
  92. ↑ Luca Cassia (6 јануари 2020). „Lazio da record: Inzaghi e Immobile come Eriksson e Angelillo. E il Grande Toro…“.
  93. ↑ „Verona, Juric: "Noi sorpresa del campionato? Non dobbiamo mollare niente"“. 24 ноември 2019.
  94. ↑ „Sampdoria, Ranieri: "Ci siamo ritrovati, alleno una squadra splendida"“. 12 јануари 2020.
  95. ↑ Giovanni Capuano (26 јануари 2020). „Juventus, Inter e Lazio: scudetto avanti piano“.
  96. ↑ Luca Bianchin (9 февруари 2020). „Juve, sette motivi per cui il flop di Verona deve far preoccupare“.
  97. ↑ Jacopo Manfredi (9 февруари 2020). „Inter-Milan 4-2: Ibra non basta, Brozovic, Vecino, De Vrij e Lukaku lanciano i nerazzurri in vetta“.
  98. ↑ Giovanni Capuano (10 февруари 2020). „Messaggio alla Juve: Inter e Lazio sono da scudetto“.
  99. ↑ Alessandro Angeloni (9 февруари 2020). „La Roma in ginocchio: viaggio al centro della crisi“.
  100. ↑ Andrea Bracco (3 февруари 2020). „Torino, crisi senza fine: tutte le cause di un fallimento annunciato“. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help).
  101. ↑ Carlo Angioni (16 февруари 2020). „Immobile e Milinkovic ribaltano l'Inter. In scia alla Juve rimane la Lazio“.
  102. ↑ Federico Sala (15 февруари 2020). „Atalanta-Roma 2-1: Palomino e Pasalic firmano la rimonta Champions“.
  103. ↑ Valerio Piccioni (29 февруари 2020). „Niente porte chiuse, rinviate al 13 maggio Juve-Inter e le altre 4 gare delle regioni colpite“.
  104. ↑ Emanuele Gamba (29 февруари 2020). „Un calendario stravolto, una volata folle per assegnare lo scudetto“.
  105. ↑ „La FIGC dispone la disputa delle gare di Serie A a porte chiuse“. 4 март 2020.
  106. ↑ Antonio Farinola (8 март 2020). „Juventus-Inter 2-0: Ramsey e Dybala riportano in vetta i bianconeri“.
  107. 1 2 „Immobile eguaglia il record di Higuain: capocannoniere della Serie A con 36 goal“. 1 август 2020.
  108. ↑ „Emergenza Coronavirus: confermato lo stop alle attività fino al 3 aprile“. 9 март 2020.
  109. ↑ Simone Pace (9 март 2020). „Dalla Prima guerra mondiale al Coronavirus: il campionato sospeso è un evento epocale“.
  110. ↑ „Coronavirus, la FIGC proroga la sospensione dell'attività fino al 13 aprile“. 2 април 2020.
  111. ↑ „Coronavirus, la FIGC proroga la sospensione dell'attività fino al 3 maggio“. 14 април 2020.
  112. ↑ „La Serie A Tim torna dal 20 giugno con i recuperi della sesta giornata di ritorno“. 29 мај 2020. Архивирано од изворникот на 2020-10-28. Посетено на 2020-09-04.
  113. ↑ Antonino Milone (6 јули 2020). „Corsa scudetto: l'allungo a +7 e ora la Juve può giocarsi il jolly“.
  114. ↑ Francesco Caruana (9 јули 2020). „L'Atalanta e lo scudetto: le ipotesi per sognare“.
  115. ↑ Stefano Scacchi (25 јули 2020). „L'Atalanta ferma il Milan: ora è a -5 dalla Juve“.
  116. ↑ Sergio Baldini (17 јули 2020). „Juve, il calendario scudetto: la corsa con Inter, Atalanta e Lazio“.
  117. ↑ Federico Sala (11 јули 2020). „Serie A, Juventus-Atalanta 2-2: la Juve blinda lo scudetto“.
  118. ↑ Federico Sala (21 јули 2020). „Juventus-Lazio 2-1: Ronaldo porta i bianconeri a un passo dallo scudetto“.
  119. ↑ „Spal, è retrocessione in B. Di Biagio: "Mi sento in difficoltà. I ragazzi sono distrutti"“. 19 јули 2020.
  120. ↑ „La matematica condanna il Brescia: è retrocessione in Serie B“. 22 јули 2020.
  121. ↑ Valerio Minutiello (26 јули 2020). „Juve campione d'Italia: nono scudetto consecutivo“ (италијански).
  122. ↑ „Marotta rivendica i meriti del club: "L'Inter ha creato un modello"“. 2 август 2020.
  123. 1 2 „Serie A, i verdetti in zona Champions ed Europa League“. 24 јули 2020.
  124. ↑ „Lecce, epilogo amaro: ritorno in Serie B dopo un anno“. 2 август 2020.
  125. ↑ „Roma, l'annuncio di Ranieri: "A fine stagione andrò via"“. La Repubblica (италијански). 10 May 2019. Посетено на 10 May 2019.
  126. ↑ „Roma, è ufficiale: Fonseca è il nuovo allenatore. Pallotta: "Il suo calcio entusiasmerà i tifosi"“. La Gazzetta dello Sport (италијански). Посетено на 11 June 2019.
  127. ↑ „Statement from the club“. juventus.com. 17 May 2019.
  128. ↑ „Statement from the club“. juventus.com. 16 June 2019.
  129. ↑ „Milan, l'addio di Rino Gattuso: "Diciotto mesi indimenticabili ma è la scelta giusta"“. La Repubblica (италијански). 28 May 2019.
  130. ↑ „Giampaolo appointed as AC Milan's new coach“. acmilan.com. 19 June 2019.
  131. ↑ „Inter, esonerato Spalletti. L'era Conte può cominciare“. La Gazzetta dello Sport. Посетено на 30 May 2019.
  132. ↑ „Inter, ecco Conte. Firma e prima mossa: Icardi sei fuori!“. La Gazzetta dello Sport. Посетено на 30 May 2019.
  133. ↑ „Inter-Conte, domani l'annuncio. Presentazione la prossima settimana“. TuttoMercatoWeb (италијански). Посетено на 30 May 2019.
  134. ↑ „Antonio Conte Will Be Inter's New Coach“. inter.it. 31 May 2019. Архивирано од изворникот на 2019-05-31. Посетено на 2020-08-05.
  135. ↑ „Risoluzione consensuale: la Sampdoria saluta e ringrazia Giampaolo“. U.C. Sampdoria (италијански). 15 June 2019. Посетено на 16 June 2019.
  136. ↑ „Official: Sampdoria appoint Di Francesco“. Football Italia. 22 June 2019.
  137. ↑ „Genoa, Prandelli saluta il Grifone: 'Lascio senza polemiche ma con rimpianti. E su Piatek...'“. Calciomercato.com | Tutte le news sul calcio in tempo reale. 20 June 2019.
  138. ↑ „GENOA CFC – COMUNICATO STAMPA – Genoa Cricket and Football Club – Official Website“. Посетено на 16 June 2019.
  139. ↑ „Hellas Verona FC - Dal 1° luglio Ivan Juric sarà il nuovo allenatore gialloblù“. hellasverona.it (италијански). Архивирано од изворникот на 2019-06-16. Посетено на 16 June 2019.
  140. ↑ „Samp: accordo consensuale, Di Francesco lascia“. ansa.it. 7 October 2019. Посетено на 8 October 2019.
  141. ↑ „Ranieri È Il Nuovo Allenatore Della Sampdoria“. sampdoria.it. 12 October 2019. Посетено на 12 October 2019.
  142. ↑ „Milan, Giampaolo esonerato: sarà Pioli il nuovo allenatore“. repubblica.it (италијански). 8 October 2019. Посетено на 8 October 2019.
  143. ↑ „Stefano Pioli appointed as AC Milan new coach“. acmilan.com. Associazione Calcio Milan. 9 October 2019. Посетено на 9 October 2019.
  144. ↑ „Official: Genoa sack Andreazzoli“. Football Italia. 22 October 2019.
  145. ↑ „Official: Genoa appoint Motta“. Football Italia. 22 October 2019.
  146. 1 2 „Udinese fire Igor Tudor after conceding 11 goals in 2 games“. Fox Sports. Associated Press. 1 November 2019. Посетено на 3 November 2019.
  147. ↑ „Official: Brescia sack Corini“. Football Italia. 3 November 2019. Архивирано од изворникот на 2020-04-08. Посетено на 3 November 2019.
  148. ↑ „Official: Grosso new Brescia coach“. Football Italia. 5 November 2019.
  149. 1 2 „Official: Brescia recall Corini“. Football Italia. 2 December 2019. Посетено на 2 December 2019.
  150. ↑ „Carlo Ancelotti: Napoli sack manager despite Champions League progression“. BBC Sport. 10 December 2019. Посетено на 10 December 2019.
  151. ↑ „Napoli appoint Gattuso as head coach after Ancelotti sacking“. ESPN. 11 December 2019. Посетено на 11 December 2019.
  152. ↑ „Fiorentina sack manager Vincenzo Montella“. The Statesman. 21 December 2019. Посетено на 22 December 2019.
  153. ↑ „Iachini appointed Fiorentina coach“. Radio France Internationale. Agence France-Presse. 23 December 2019. Посетено на 24 December 2019.
  154. 1 2 „Official: Genoa appoint Nicola“. Football Italia. 28 December 2019. Посетено на 28 December 2019.
  155. ↑ „UFFICIALE: Torino, Moreno Longo nuovo allenatore granata“. torinofc.it (италијански). Torino F.C. 4 February 2020. Посетено на 4 February 2020.
  156. ↑ „Toro e Mazzarri, risoluzione consensuale“ (италијански). Tutto Mercato. 4 February 2020. Посетено на 4 February 2020.
  157. ↑ „Comunicato stampa“. bresciacalcio.it (италијански). Brescia Calcio. 5 February 2020. Архивирано од изворникот на 2020-02-05. Посетено на 5 February 2020.
  158. ↑ „Diego López è il nuovo allenatore del Brescia“. bresciacalcio.it (италијански). Brescia Calcio. 5 February 2020. Архивирано од изворникот на 2020-04-08. Посетено на 5 February 2020.
  159. ↑ „Leonardo Semplici Sollevato Da Responsabile Della Prima Squadra SPAL“. spalferrara.it (италијански). S.P.A.L. 10 February 2020. Архивирано од изворникот на 2020-02-17. Посетено на 10 February 2020.
  160. ↑ „Luigi Di Biagio Nuovo Responsabile Della Prima Squadra SPAL“. spalferrara.it (италијански). S.P.A.L. 10 February 2020. Архивирано од изворникот на 2020-02-17. Посетено на 10 February 2020.
  161. ↑ „Official: Maran sacked by Cagliari“. Football Italia. 3 March 2020.
  162. ↑ „Walter Zenga nuovo allenatore del Cagliari“ (италијански). Cagliari Calcio. 3 March 2020. Архивирано од изворникот на 2020-03-03. Посетено на 3 March 2020.
  163. ↑ Се квалификувал за групната фаза на УЕФА Лига Европа 2020-2021 како победник на Купот на Италија 2019-2020.
  164. ↑ „Serie A, il calendario: esordio a Parma per la Juve, subito Napoli-Fiorentina“. 29 јули 2019.
  165. ↑ „Serie A, che partenza! Derby e big match già nelle prime giornate“. 29 јули 2019.
  166. ↑ „Italian Serie A Scoring Stats 2019-20“. ESPN | Assists Table. Посетено на 1 August 2020.
  167. ↑ „2019-20 Serie A Player Goalkeeping Stats - Clean Sheets“. Fox Sports. Посетено на 5 July 2020.
  168. ↑ „Most Valuable Players Serie A TIM“. Serie A. Посетено на 6 March 2020.
  169. ↑ „The MVPs of the 2019/2020 Serie A Season“. Serie A. 4 August 2020. Архивирано од изворникот на 2021-01-16. Посетено на 4 August 2020.
  170. ↑ „Dybala named Serie A's MVP“. Football Italia. 4 August 2020. Архивирано од изворникот на 2020-08-06. Посетено на 2020-08-13.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Серија_А_2019-2020&oldid=5371890“