Блез Матуиди

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Франција Блез Матуиди
Matuidi PSG.jpg
Лични податоци
Полно име Блез Матуиди
Роден на 9 април 1987 (1987-04-09) (воз. 30 г.)
Роден во Тулуз, Франција
Висина &100000000000001780000001,78 м
Позиција среден ред
Клупски податоци
Сегашен клуб Јувентус Јувентус
Број 14
Агент Холандија Мино Раиола
Младинска кариера
600px Rosso e Bianco (strisce).png ИНФ Клерфонтејн
Кретеј Кретеј
Троа Троа
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2004–2007 Троа Троа 67 (4)
2007-2011 Сент Етјен Сент Етјен 132 (3)
2011–2017 Париз Сен Жермен Париз Сен Жермен 203 (23)
2017- Јувентус Јувентус 2 (0)
Репрезентација
2006-2007 Франција Франција 19 9 (0)
2006-2009 Франција Франција 21 25 (0)
2010- Франција Франција 58 (8)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 10 јули 2016.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 10 јули 2016

Блез Матуиди (роден на 9 април, 1987 во Тулуз, Франција) е француски фудбалер, играч од средниот ред на Јувентус и на француската репрезентација.

Биографија[уреди | уреди извор]

Матуиди е роден во Тулуз, од татко анголец, Фарија Ривелино, и мајка конгоанка Елис. Неговиот татко ја напуштил земјата на потекло поради граѓанската војна, засолнувајќи се во тогашен Заир, каде се запознал со мајката на Матуиди.[1][2] Парот подоцна се преселил во Франција, каде е роден Блез.[3] Матуиди има четири други браќа и сестри со кои израснал во париското предградие Фонтен су Буа.[3]

Во детството тој често ги следел натпреварите на Париз Сен Жермен за кои настапувал и неговиот идол Џеј-Џеј Окоча.

Технички карактеристики[уреди | уреди извор]

Комплетен играч од средниот ред, добар организатор на играта и одличен во запирање на противничките играчи и освојување на топката, со одлични тркачки вештини.[4]

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Почетоци[уреди | уреди извор]

Матуиди ја започнал својата фудбалска кариера на шестгодишна возраст, играјќи за клубот од местото во кое што растел, УС Фонтен су Буа.[5] По пет години во клубот, тој се приклучил на КО Венсеноа во близина на Венсен, каде што една година биле соиграчи со Јасин Брахими. Во 1999 година, Матуиди бил оценет како еден од најдобрите играчи во регионот Ил де Франс и подоцна бил избран да присуствува на престижната академија Клерфонтејн. Тој тренирал на академијата три сезони, играјќи таму во работните денови, а истовремено играјќи за Венсеноа за време на викендите. Во 2001 година, Матуиди го напушти Венсеноа и потпишал "младински" договор со полу-професионалниот клуб Кретеј. Тој поминал четири години во младинската академија на клубот и брзо станал еден од најбараните таленти во светот. И покрај интригантната понуда од двократниот и тогаш актуелен шампион Лион, Матуди сепак се одлучил да потпише со Троа, повикувајќи се на центарот за обука на клубот како негова примарна причина за донесување на таквата одлука.[5]

Троа[уреди | уреди извор]

Матуиди ја започнал својата кариера со Троа играјќи за резервниот тим на клубот во Аматерскиот Шампионат на Франција 2, петтото ниво на францускиот фудбал. Во ноември 2004 година, тој бил повикан во сениорскиот тим од тренерот Жан-Марк Фурлан и го направил своето професионално деби на 23 ноември во натпреварот против Гењон во Лига 2. Матуиди го започнал натпреварот и одиграл нешто повеќе од 60 минути во победата со 2-1.[6] Неговото второ и последно појавување за сениорскиот тим во сезоната 2004-2005 дошло на 4 февруари 2005 година во лигашки натпревар против Генгамп.[7] Матуиди потоа бил префрлен назад во резервниот тим на клубот за остатокот од сезоната, каде што му помогнал на тимот да заврши на респектабилното шесто место.[8]

Во следната сезона, Матуиди бил промовиран на трајна основа во сениорскиот тим, кој за таа сезона се натпреварувал во Лига 1. Тој бил користен главно како стартер од страна на тренерот Фурлан и се појави во 31 првенствен натпревар. Матуиди исто така бил еден од водечките играчи во лигата по бројот на заработени картони, со вкупно 11. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 11 јануари 2006 година во победата со 1-0 против Лил, зафаќајќи еден волеј кој од страна на медиумите бил опишан како "прекрасен".[5][9] И покрај импресивната сезона на индивидуално ниво за Матуиди, Троа заврши само едно место над зоната за испаѓање.

На почетокот на следната сезона, на 16 јуни 2006 година, Матуиди го потпишал својот прв професионален договор, согласувајќи се на четиригодишна верност кон Троа и покрај силниот интересот за него од страна на англискиот клуб Чарлтон Атлетик.[10] И покрај отпуштањето на Фурлан, Матуиди останал прв избор на својата позиција и под водството на новиот тренер Денис Трох. Тој се појавил во игра во 35 натпревари и постигнал три гола, а исто така и го намалил бројот на добиени картони на само 6. Вероватно најдобриот натпревар на Матуиди во дресот на Троа бил оној на 28 април 2007 година против Седан, со кого неговиот тим водел битката за испаѓање; Троа заостанувала на домашен терен со 1-2 на 15 минути до крајот, кога Матуиди го постигнал изедначувачкиот погодок во 75-тата минута, а осум минути подоцна повторно тој го постигнал победничкиот гол со кој и донел победа на Троа со 3-2.[11] Матуиди повторно постигнал гол во финалниот натпревар од сезоната против Ленс во победата со 3-0, меѓутоа, Троа испадна во Лига 2 завршувајќи ја сезоната на 18-тата позиција на табелата.[12] Со испаѓањето на клубот во Лига 2 се појавиле и шпекулации во врска со иднината на Матуиди во клубот.

Сент Етјен[уреди | уреди извор]

И покрај тоа бил поврзуван со поквалитетни клубови од Лига 1 како Бордо, Лил и Монако, Матуиди одлучил да му се приклучи на Сент Етјен согласувајќи се да потпише четиригодишен договор со клубот.[13] По неговото пристигнување, Матуиди го добил дресот со број 12 и бил вклучен во почетниот состав, каде што основал партнерство во средниот ред со Лоик Перин и Кристоф Ландрин. Тој, исто така, имал добро разбирање со поранешниот соиграч од "Троа" Бафетимби Гоми, кој ја имал својата пробивна сезона. Матуиди го имал своето деби за клубот на 11 август 2007 година во натпреварот против Валенсиен.[14] Тој остана прв избор за целата сезона на Сен Етјен под водство на тренерот Лоран Руси. Претставата на клубот во сезоната кулминирала во самиот финиш со освојувањето на респектабилното петто место и квалификација во Купот на УЕФА за следната сезона.

За време на сезоната 2008-2009, настапите на Матуиди го привлекле вниманието на англискиот клуб Арсенал, кој го испратиле својот скаут Жил Гриманди да го следи. Гриманди подоцна го препорачал играчот на неговиот сонародник менаџерот на Арсенал Арсен Венгер.[15] Матуиди исто така бил следен од италијанскиот клуб Милан во текот на сезоната. На 16 август 2008 година го постигнал својот прв гол во кариерата за Сент Етјен во победата од 2-1 над Сошо.[16] На 18 септември 2008, Матуиди го направил своето деби во европските натпреварувања, играјќи во првиот натпревар од првото коло на Купот на УЕФА против израелскиот клуб Хапоел Тел Авив.[17] Тој направил осум настапи во ова натпреварување, пред Сент Етјен да биде елиминиран во осминафиналето од германскиот Вердер Бремен. Паралелно, Матуиди играл редовно во лигата, се до поразот од Лил со 3-0 во кој го добил првиот црвен картон во кариерата.[18] Во втората половина на сезоната, како Матуиди така и клубот воопшто се бореле со повреди. Разбиениот тимски колектив поради повреди резултирал со едвај избегнато испаѓање на Сент Етјен, спасувајќи се дури во последниот ден од сезоната. По завршувањето на сезоната, Матуиди ја објавил својата намера да го напушти клубот, кажувајќи го тоа во францускиот весник "Л'Екип": "Мојата желба е да заминам, бидејќи мислам дека е време". Матуиди, исто така, изјавил дека ќе биде среќен и ако остане во Сент Етјен.[19] По неуспехот да добие значителни понуди од поголемите клубови во летото 2009 година, спортскиот директор Дамјан Комоли објавил дека Матуиди ќе остане во клубот и за сезоната 2009-2010.

Во првиот натпревар од сезоната 2009-2010 Матуиди бил назначен за капитен на Сент Етјен од страна на новиот тренер Ален Перин, поради повредата на актуелниот капитен Лоик Перин. И покрај тоа што Лоик Перин се вратил во тимот во септември 2009 година, Матуиди сеуште останал сопственик на капитенската лентата. Под негово водство, Сент Етјен го победил тогашниот бранител на титулата Бордо со 3-1 на 3 октомври 2009 година.[20] По отпуштањето на Ален Перин во средината на сезоната, новиот тренер Кристоф Галтје му ја вратил капитенската лента назад на Лоик Перин. На 18 мај 2010 година, Матуиди бил вмешан во физичка пресметка со тимскиот колега Димитри Паје за време на поразот од Тулуз со 1-0.[21] Во средината на првото полувреме, Паје добил критики од соиграчот Јоан Беналуан за прикажување на недостаток на агресија. Тој тогаш се соочил и со Матуиди, кој ги повторил чувствата на Беналуан. Матуиди и Паје се за туркале лице в лице по што вториот играч му нанесол удар во главата на Матуди пред двајцата да бидат разделени од судијата Бруно Куе и соиграчите.[22] Како резултат на инцидентот, Паје бил заменет по 31-вата минута и санкциониран од претседателот на клубот Роланд Ројмеје.[23] На 6 октомври 2010 година, двајцата Матуиди и Паје биле повикаи во француската репрезентација, а Матуиди го опишал прекршокот како "недостаток на зрелост" на двајцата играчи, додека Паје го опишал инцидентот како "аргумент што нема место" и дека "инцидентот меѓу нив бил решен и двајцата сега се на нов терен".[24]

Париз Сен Жермен[уреди | уреди извор]

Матуиди во дресот на Париз Сен Жермен.

На 25 јули 2011 година, Париз Сен Жермен потврдиле дека клубот потпишал тригодишен договор со Матуиди како замена за заминатиот Клод Макелеле, кој се пензионирал од фудбалот.[25] Надоместокот за трансферот не бил објавен, но се смета дека е во зона околу 7.5 милиони евра плус идните стимулации.[26] Матуиди бил претставен на медиумите истиот ден , заедно со другото ново засилување за клубот и неговиот репрезентативен соиграч Жереми Менез, и му бил доделен дресот со број 14.[27] Своето деби за ПСЖ го направил на 6 август 2011 година во натпреварот против Лорјан на отворањето на сезоната во Лига 1, во кој неговиот клуб загубил со 1-0.[28] Својот прв гол за парижаните Матуиди го постигнал на 6 мај 2012 во 36-тото коло од првенството, во кое Париз Сен Жермен како гостин го победил Валенсиен со 4-3.[29] Својата прва сезона во Париз Сен Жермен ја завршил со 35 настапи во сите натпреварувања и еден постигнат гол, а Париз Сен Жермен завршил на второто место во Лига 1 со три бода помалку од шампионот Монпелје.

За време на сезоната 2012-2013, Матуиди постигнал пет гола во 37 првенствени натпревари стрелајќи во победите против Бастија (0-4), Троа (4-0, 0-1), Лион (1-0) и Брест, помагајќи му на ПСЖ да ја освои титулата во Лига 1, за првпат по 19 години. Во текот на истата сезона тој го направил своето деби во Лигата на шампионите, и постигнал два гола. Својот прв гол во Лигата на шампионите го постигнал во победата со 4-0 над Динамо Загреб на 6 ноември 2012 година на Паркот на Принцовите. Тој повторно постигнал гол во првиот четвртфинален натпревар против Барселона, израмнувајќи го резултатот на 2-2 во судиското продолжение.[30] По завршувањето на сезоната Матуиди бил еден од петте играчи на Париз Сен Жермен кој се нашле во Тимот на годината на Лига 1.[31]

На 24 февруари 2014 го продолжил договорот со Париз Сен Жермен за уште четири години до летото 2018.[32] На 10 мај 2014 година, тој постигна еден од головите со кој ПСЖ со 3-1 го победил Лил, со што парижаните поставиле нов рекорд во Лига 1.[33]

До летото 2017, Матуиди поминал шест сезони во дресот на Париз Сен Жермен во кој одиграл речиси 300 натпревари во сите натпреварувања освојувајќи 4 Шампионати на Франција (2012–2013, 2013–2014, 2014–2015, 2015–2016), 3 Купа на Франција (2014–2015, 2015–2016, 2016–2017), 4 Лига купа на Франција (2013–2014, 2014–2015, 2015–2016, 2016–2017) и 5 Суперкупа на Франција (2013, 2014, 2015, 2016, 2017).

Јувентус[уреди | уреди извор]

На 18 август 2017, потпишал тригодишен договор со Јувентус во трансфер вреден 20 милиони евра плус 10 милиони евра евентуални бонуси во зависност од бројот на натпревари кој ќе ги одигра за Јувентус.[34] Своето деби за Јувентус го направил во Серија А на 19 август 2017, во победата на домашен терен со 3–0 над Калјари влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Гонсало Игуаин.[35]

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Матуиди играјќи за Франција против Грузија во 2013

Матуиди е поранешен француски младински репрезентативец, кој ја претставувал својата нација во селекциите под 19 години и под 21 година. Тој останал незабележен додека се развивал во Кретеј и Троа; Откако се утврдил во Троа во сезоната 2006-2007, тој сепак, бил повикан во францускиот тим под 19 години од селекторот Жи Фериер. Матуиди го направил своето деби за репрезентацијата под 19 години на 5 октомври 2005 година во победата со 4-0 во пријателскиот натпревар против Норвешка.[36] Подоцна тој се појавил за репрезентацијата во неколку квалификациски натпревари за Европското првенство под 19 години 2006. Франција на крајот не успеала да се квалификува за турнирот и Матуди ја заврши својата епизода во репрезентацијата под 19 години со девет настапи и без постигнат гол.

Подоцна Матуиди играл за репрезентацијата под 21 година, за која својот прв повик го добил од тренерот Рене Жирар за натпреварот против Белгија, влегувајќи како замена на полувремето на местото на Џими Бриан.[37] Тој играл во квалификациите за Европското првенство 2007 и се појави како замена во двата натпревари од плејофот во кој Франција изненадувачки била поразена од Израел.[38][39] Матуиди бил меѓу неколкуте помлади играчи кои останале да играат за тимот под 21 година и во следниот квалификациски циклус. Неговата кариера во селекцијата под 21 година завршила по поразот на тимот од Германија во двомеч плејофот за пласман на Европското првенство 2009.

Откако не одиграл ниту еден натптревар на репрезентативно ниво речиси цели две години, на 5 август 2010 година, Матуиди бил повикан во сениорската репрезентација за прв пат од страна на новиот селектор Лоран Блан за пријателскиот натпревар против Норвешка на 11 август 2010 година.[40] Тој не добил шанса да се појави на натпреварот, но бил повикан во тимот повторно следниот месец како замена за повредениот Јоан Кабај за квалификациските натпревари против Белорусија и Босна и Херцеговина.[41] Матуиди го направи своето сениорско деби во победата со 2-0 над Босна и Херцеговина, појавувајќи се во игра како замена. На 29 март 2011 година, тој го забележал својот прв старт во ремито 0-0 против Хрватска.

Матуиди бил избран во францускиот состав за Европското пренство 2012, но не настапил на турнирот поради повреда.[42]

Тој настапил на девет натпревари во текот на квалификациите за Светското првенство 2014 и посебно импресионирал со својот перформанс во плејоф натпреварот против Украина на Стад де Франс, во кој триколорите победиле со 3-0 за да ја обезбедат својата квалификација на завршниот турнир. Својот прв репрезентативен гол Матуиди го постигнал во победата со ножички во победата со 2-0 против Холандија во пријателски натпревар одигран на 5 март 2014 година.[43] На 13 мај 2014 година, Матуиди бил избран од Дидје Дешам во составот на француската репрезентација за Светското првенство 2014 во Бразил.[44] На 8 јуни, тој постигнал два гола за Франција во победата со 8-0 над Јамајка во подготвителен пријателски натпревар во склоп на Светското првенство.[45] Матуиди го започнал првиот натпревар на Франција на турнирот играјќи заедно со Пол Погба и Јоан Кабај во средниот ред во победата со 3-0 над Хондурас.[46] Во вториот натпревар, Матуиди го постигна својот прв гол во официјален репрезентативен натпревар кога Франција ја победи Швајцарија со 5-2 и со тоа се квалификувале за нокаут фазата.[47]

Во мај 2016, Матуиди бил повикан од Дешам за Европското првенство 2016 на кое Франција била домаќин и го освоила второто место.[48] На 3 јули, Матуиди му асистирал на Оливје Жиру за првиот гол на Франција во четвртфиналето од турнирот на Стад де Франс, во кое организаторите биле подобри од Исланд со 5–2.[49]

Клупска статистика[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 19 август 2017.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2004-2005 Франција Троа Л2 2 0 ЛКФ 1 0 - - - - 3 0
2005-2006 Л1 31 1 КФ+ЛКФ 0+0 0 - - - - 31 1
2006-2007 Л1 34 3 КФ+ЛКФ 0+1 0 - - - - 35 3
Вкупно Троа 67 4 2 0 - - - - 69 4
2007-2008 Франција Сент Етјен Л1 35 0 КФ+ЛКФ 1+1 0 - - - - 37 0
2008-2009 Л1 27 2 КФ+ЛКФ 2+1 0 КУ 9 0 - - 39 2
2009-2010 Л1 36 1 КФ+ЛКФ 3+2 0 - - - - 41 1
2010-2011 Л1 34 0 КФ+ЛКФ 1+2 0 - - - - 37 0
Вкупно Сент Етјен 132 3 13 0 9 0 - - - 154 3
2011-2012 Франција Париз Сен Жермен Л1 29 1 КФ+ЛКФ 2+0 0 ЛЕ 4[50] 0 - - 35 1
2012-2013 Л1 37 5 КФ+ЛКФ 4+2 1+0 ЛШ 9 2 - - 52 8
2013-2014 Л1 36 5 КФ+ЛКФ 2+4 0+1 ЛШ 9 1 СФ 1 0 61 7
2014-2015 Л1 35 4 КФ+ЛКФ 5+4 0 ЛШ 10 1 СФ 0 0 54 5
2015-2016 Л1 31 4 КФ+ЛКФ 5+2 1+0 ЛШ 9 0 СФ 1 0 48 5
2016-2017 Л1 34 4 Кф+ЛКФ 6+4 1+0 ЛШ 8 2 СФ 0 0 52 7
јул.-авг. 2017 Л1 2 0 КФ+ЛКФ 0+0 0+0 ЛШ 0 0 СФ 1 0 3 0
Вкупно Париз Сен Жермен 204 23 40 4 49 6 3 0 295 33
авг. 2017-2018 Италија Јувентус А 1 0 КИ 0 0 ЛШ 0 0 СИ - - 1 0
Вкупно во кариерата 404 30 55 4 58 6 3 0 519 40

Титули[уреди | уреди извор]

Матуиди (во средина), за време на прославата по освојувањето на Лига купот на Франција 2014.

Клупски[уреди | уреди извор]

Франција Париз Сен Жермен[51][уреди | уреди извор]

Индивидуални[уреди | уреди извор]

  • Тим на годината на Лига 1: 2012–13,[52] 2015–16
  • Француски фудбалер на годината: 2015[53]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Matuidi : "Paris, c'est l'avenir"“ (на fr). 16 marzo 2013. http://www.lejdd.fr/Sport/Football/Actualite/Blaise-Matuidi-Pourquoi-ne-pas-continuer-interview-596707. конс. 23 agosto 2017 г. 
  2. „Matuidi è il dopo Pogba nel motore della Juve. Un colpo da 30 milioni“. 25 agosto 2016. http://www.ilgiornale.it/news/sport/matuidi-pogba-nel-motore-juve-colpo-30-milioni-1299149.html. конс. 23 agosto 2017 г. 
  3. 3,0 3,1 Matuidi, mediano scudo della difesa“, „Corriere dello Sport“, 2 февруари 2010 (конс. 19 февруари 2011 г). (на Italian)
  4. „Matuidi è bianconero!“. 18 agosto 2017. http://www.juventus.com/it/news/news/2017/matuidi---bianconero-.php. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Matuidi a tout d'un grand“, „Le Parisien“, 15 јануари 2006 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  6. Gueugnon v. Troyes Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 23 ноември 2004 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  7. Guingamp v. Troyes Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 4 февруари 2005 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  8. Les resultats des clubs de CFA2 Groupe B“, „Stat2Foot“ (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  9. Troyes v. Lille Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 11 јануари 2006 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  10. Matuidi signe son premier contrat pro“, „FootMercato“, 16 јуни 2006 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  11. Troyes v. Sedan Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 28 април 2007 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  12. Troyes v. Lens Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 26 мај 2007 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  13. Matuidi seals St Etienne move“, „Sky Sports“, 12 јули 2007 (конс. 19 февруари 2011 г).
  14. Saint-Étienne v. Valenciennes Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 11 август 2007 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  15. Wenger planning £8m raid for France Under-21 midfielder Matuidi“, „Daily Mail“, 8 октомври 2008 (конс. 19 февруари 2011 г).
  16. Saint-Étienne v. Sochaux Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 16 август 2008 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  17. H. Tel-Aviv v. Saint-Étienne Match Report“, „Union of European Football Associations“, 18 септември 2008 (конс. 19 февруари 2011 г).
  18. Lille v. Saint-Étienne Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 15 ноември 2008 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  19. Matuidi seeks summer exit“, „Sky Sports“, 4 јули 2009 (конс. 19 февруари 2011 г).
  20. Saint-Étienne v. Bordeaux Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 3 октомври 2009 (конс. 19 февруари 2011 г). (на French)
  21. Saint-Étienne v. Toulouse Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 8 мај 2010 (конс. 4 февруари 2011 г). (на French)
  22. ASSE: "Il ne manquait plus que ça"“, „Le Progrès“, 10 мај 2010 (конс. 4 февруари 2011 г). (на French)
  23. Payet va être sanctionné“, „Football365“, 12 мај 2010 (конс. 4 февруари 2011 г). (на French)
  24. Payet et Matuidi ont fait la paix“, „RMC Sport“, 6 октомври 2010 (конс. 4 февруари 2011 г). (на French)
  25. Matuidi et Menez au PSG (off.)“, „L'Equipe“, 25 јули 2011 (конс. 25 јули 2011 г). (на French)
  26. PSG signs Menez, Matuidi to spur title ambitions“, „Sports Illustrated“, 25 јули 2011 (конс. 25 јули 2011 г).
  27. Matuidi et Ménez s’engagent avec le PSG“, „Paris Saint-Germain F.C.“, 25 јули 2011 (конс. 25 јули 2011 г). (на French)
  28. Paris Saint-Germain v. Lorient Match Report“, „Ligue de Football Professionnel“, 6 август 2011 (конс. 18 август 2011 г). (на French)
  29. Valenciennes – PSG 3-4, 06/05/12, Ligue 1 11-12 Archives Paris Football
  30. Paris St G 2-2 Barcelona“, „BBC“, 2 април 2013.
  31. Ligue1.com unveils its Team of the Year for the 2012-13 season“, „Ligue 1“, 24 мај 2013.
  32. „BLAISE MATUIDI PROLONGE JUSQU'EN 2018“ (на french). Paris Saint-Germain FC. 26 февруари 2014. http://www.psg.fr/fr/Actus/003001/Article/65826/Blaise-Matuidi-prolonge-jusqu-en-2018. 
  33. Lille 1-3 Paris St G“, „BBC“, 10 мај 2014.
  34. „Agreement with Paris Saint-Germain for the definitive acquisition of the player Blaise Matuidi“. Juventus F.C.. 18 август 2017. http://www.juventus.com/media/native/investor-relations-docs/english/price-sensitive-press-releases/2017-2018/comunicato%2018082017%20matuidi%20eng.pdf. 
  35. „History made in Juventus-Cagliari“. Football Italia. 19 август 2017. http://www.football-italia.net/108435/history-made-juventus-cagliari. конс. 19 август 2017 г. 
  36. Payet et Matuidi ont fait la paix“, „French Football Federation“, 5 октомври 2006 (конс. 20 февруари 2011 г). (на French)
  37. La Belgique s'impose 1–0“, „French Football Federation“, 15 август 2006 (конс. 20 февруари 2011 г). (на French)
  38. France et Israël dos à dos (1–1)“, „French Football Federation“, 7 октомври 2006 (конс. 20 февруари 2011 г). (на French)
  39. La France éliminée“, „French Football Federation“, 11 октомври 2006 (конс. 20 февруари 2011 г). (на French)
  40. Karim Benzema and Hatem Ben Arfa in Laurent Blanc's first France squad“, „Guardian Media Group“, 5 август 2010 (конс. 20 февруари 2011 г).
  41. Cabaye forfait, Matuidi en renfort“, „French Football Federation“, 1 септември 2010 (конс. 20 февруари 2011 г). (на French)
  42. Blaise MATUIDI“, „FIFA“ (конс. 20 јуни 2014 г).
  43. „France 2 Holland 0“. Daily Telegraph. 5 март 2014. http://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/france/10679057/France-2-Holland-0-match-report.html. конс. 6 март 2014 г. 
  44. World Cup 2014: Samir Nasri and Gael Clichy not in France squad“, 13 мај 2014 (конс. 21 мај 2014 г).
  45. France 8-0 Jamaica“, „BBC“, 8 јуни 2014 (конс. 21 јуни 2014 г).
  46. France 3-0 Honduras“, „BBC“, 15 јуни 2014 (конс. 21 јуни 2014 г).
  47. Switzerland 2-5 France“, „BBC“, 20 јуни 2014 (конс. 21 јуни 2014 г).
  48. „Pogba leads France squad for Euro 2016 as Schneiderlin and Ben Arfa miss out“. FourFourTwo. 12 мај 2016. http://www.fourfourtwo.com/news/pogba-leads-france-squad-euro-2016-schneiderlin-and-ben-arfa-miss-out#:wx78ZHCGIE8bVA. конс. 16 мај 2016 г. 
  49. France 5–2 Iceland“, BBC Sport, 3 јули 2016 (конс. 3 јули 2016 г).
  50. 1 настап во плејофот.
  51. „B. Matuidi“. Soccerway. http://int.soccerway.com/players/blaise-matuidi/1188/. конс. 26 мај 2016 г. 
  52. „2012/13 UNFP Awards“. French Football Weekly. http://frenchfootballweekly.com/2013/05/20/201213-unfp-awards/. конс. 12 јули 2012 г. 
  53. Garin, Erik; Pierrend, José Luis (8 јануари 2015). „France – Footballer of the Year“. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. архивирано од оригиналот на 5 септември 2015. https://web.archive.org/web/20150905115225/http://rsssf.com/miscellaneous/franpoy.html. конс. 13 јануари 2016 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]