Прејди на содржината

Кингсли Коман

Од Википедија — слободната енциклопедија
Кингсли Коман
Лични податоци
Полно име Кингсли Жуниор Коман[1]
Роден на 13 јуни 1996(1996-06-13) (30 г.)
Роден во Париз, Франција
Држава Франција Франција
Висина &100000000000001810000001,81 м[2]
Позиција крило, напаѓач
Клупски податоци
Сегашен клуб Бајерн Минхен Бајерн Минхен
Број 11
Младинска кариера
Сенар Моиси
Париз Сен Жермен Париз Сен Жермен
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2013-2014 Париз Сен Жермен Париз Сен Жермен 3 (0)
2014-2015 Јувентус Јувентус 15 (0)
2015- Бајерн Минхен Бајерн Минхен 180 (38)
Репрезентација
2011-2012 Франција Франција 16 9 (0)
2012-2013 Франција Франција 17 8 (3)
2013-2014 Франција Франција 18 6 (1)
2013-2015 Франција Франција 19 3 (2)
2014-2015 Франција Франција 21 6 (2)
2015- Франција Франција 58 (8)

Кингсли Коман (роден на 13 јуни 1996 година, во Париз) — француски фудбалер, крило на Бајерн Минхен и на француската репрезентација.

Биографија

[уреди | уреди извор]

Коман е син на француска двојка по потекло од Гвадалупе.

Во јули 2017 година, тој бил уапсен под сомненија за семејно насилство над неговата поранешна девојка;[3] во септември истата година, тој се изјаснил за виновен пред францускиот правосуден систем, согласувајќи се да ѝ исплати отштета на жртвата.[4]

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Крилен напаѓач или офанзивен играч од средниот ред[5] многу агилен и брз кој располага со одлична техника;[5][6] за време на неговите почетоци, тој се сметал за еден од најперспективните млади играчи на неговата генерација на европскиот континент.[5] И покрај тоа, што е природен деснак, тој се чувствува удобно кога почнува од левата страна со оглед на неговата склоност да навлегува кон внатрешноста на шеснаесетникот. Меѓу најголемите квалитети му се вбројуваат додавањата и визијата за играта, способноста да дава асистенции,[5] одличниот дриблинг[5][6] пресингот и способноста да се враќа за да помогне во средниот ред.[5]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Париз Сен Жермен

[уреди | уреди извор]

Својте први чекори ги направил во Сенар Моиси. На возраст од 9 години, тој се приклучил на тренинг центарот на Париз Сен Жермен, доведен од неговиот татко кој и самиот бил обожавател на клубот.[7] Тој поминал низ целиот младински систем во клубот, каде бил забележан од експертите за време на натпреварите од Младинската лига.[8]

На 17 февруари 2013, со само 16 години, 8 месеци и 4 дена, тој станал најмладиот играч во историјата на клубот кој дебитирал во Лига 1, влегувајќи на местото на Марко Верати во 87-мата минута од натпреварот загубен со 3-2 од Сошо.[9] Следната сезона ја започнал со освојувањето на Суперкупот на Франција во Габон против Бордо на 4 август 2013; тој го заменил Есекиел Лавеци во 74-тата минута, и по влегувањето помогнал парижаните да постигнат два гола и да победат со 2-1. Откако не добил простор во првиот тим, одлучил да не го продолжи договорот со клубот и да замине.

Јувентус

[уреди | уреди извор]
Коман во акција со Јувентус во 2015

Во летото 2014, на осумнаесет години, Коман како слободен играч му се приклучил на италијанскиот клуб Јувентус.[10] Дебитирал во црно-белиот дрес на 30 август, започнувајќи во првиот натпревар од Серија А за сезоната, победа од 1-0 на домашен терен над Кјево;[11] во продолжението на сезоната тој го постигнал својот прв гол за Јувентус на 15 јануари 2015 година, поставувајќи го конечниот резултат 6-1 во победата над Верона во натпреварот од осминафиналето на Купот на Италија.[12] На крајот од неговата прва година во Торино, и покрај тоа што бил дел од втората постава на клубот, тој можел да се пофали со освојување на „двојната круна“ националното првенство и купот, а исто така одиграл и дел од финалето на Лигата на шампиони кое „бјанконерите“ го загубиле против Барселона.

Тој ја започнал сезоната 2015-2016 со Јувентус, освојувајќи го Суперкупот на Италија против Лацио на 8 август во Шангај, пред изненадувачки да го напушти клубот во последните денови од летниот трансферен прозорец. Вкупно за Јувентус одиграл 22 натпревари и постигнал еден гол.

Бајерн Минхен

[уреди | уреди извор]

На 30 август 2015 година, тој се преселил на двегодишна позајмица во германскиот клуб Бајерн Минхен за 7 милиони евра, со опција за откуп поставена на 21 милион евра.[13][14][15]

Коман го имал своето деби на 12 септември, заменувајќи го Артуро Видал по 56 минути игра во првенствената победа од 2–1 над Аугсбург на Алијанц Арена. Една недела подоцна, во својот прв старт, тој го постигнал својот прв гол за новиот клуб, во победата од 3–0 над Дармштат 98.[16] Една недела подоцна, тој постигнал нов гол во победата со истиот резултат против Мајнц 05.[17] На 24 ноември, го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите во победата од 4–0 над Олимпијакос. Искуството во Германија првично се покажало како подобро од претходните, така што Коман, користејќи ги отсуствата на соиграчите како што се Марио Геце, Арјен Робен и Франк Рибери, во првиот дел од сезоната си заработува простор во составот на „Баварците“,[13][18] уживајќи ја и довербата на тренерот Пеп Гвардиола.[19] Во март 2016, откако асистирал за израмнувачкиот гол на Томас Милер во 91-вата минута, во продолжението тој погодил против својот поранешен тим, Јувентус, во победата со 4-2 во реванш натпреварот од осминафиналето на Лигата на шампионите. Својата прва сезона во Германија ја завршил освојувајќи втора последователна „двојна круна“, откако Бајерн победил во Бундеслигата и Купот на Германија.

Коман на тренинг со Бајерн Минхен во 2015

Од друга страна, втората година во „Die Rotten“ била негативна, со тоа што играчот паднал во хиерархијата по доаѓањето на новиот тренер Карло Анчелоти;[19] Сепак, тој ја освоил својата втора титула во Германија, а на 27 април 2017 година, Бајерн Минхен ја искористил опцијата за целосно купување на играчот.[20]

Сезоната 2017-2018 била одлична за Коман: тој одиграл 32 натпревари, забележувајќи 7 гола и 8 асистенции до крајот на февруари, кога заработил повреда на глуждот за време на натпреварот против Херта одигран на 24 февруари 2018.[21] Иако не му ја завршила сезоната, повредата барала операција[22] која го извадила надвор од терените речиси за целиот пролетен период. Сепак, тој се опоравил на време за финалето на Купот на Германија, загубено со 1-3 од Ајнтрахт Франкфурт, во кое влегол како замена во 70-тата минута на местото на Томас Милер.

Првиот натпревар за Бајерн Минхен во следната сезона, го одиграл на 12 август 2018 година, влегувајќи како замена и постигнувајќи го четвртиот гол за „Баварците“ во победата од 5–0 над Ајнтрахт Франкфурт, со која неговиот тим го освоил Суперкупот на Германија.[23] Дванаесет дена подоцна, во првиот натпревар од сезоната во Бундеслигата, тој претрпел кинење на синдесмозниот лигамент над левиот глужд во натпреварот против Хофенхајм.[24] Повредата била слична на онаа што играчот ја заработил во претходната сезона, кога бил надвор од теренот речиси три месеци.[24] Коман се вратил од повредата на 1 декември 2018 година, кога влегол како замена против Вердер Бремен во победата од 2–1.[25] Две недели подоцна, тој го одиграл својот 100-ти натпревар за Бајерн во победата од 4–0 на гости против Хановер.[26] На 18 мај 2019 година, Коман ја освоил својата четврта последователна титула во Бундеслигата и својата седма последователна првенствена титула во кариерата од 2013 натаму. Една недела подоцна, тој го освоил својот втор Куп на Германија, откако Бајерн го победил РБ Лајпциг со 3–0 во финалето, при што тој го постигнал вториот гол.[27]

Коман играјќи за Бајерн Минхен во натпревар од Бундеслигата против Нирнберг во април 2019

Во сезоната 2019-2020, Коман придонел со 38 настапи и 8 гола во сите натпреварувања за освојувањето на „тројната круна“ на германскиот клуб. На 23 август 2020, тој го постигнал единствениот гол во финалето на Лигата на шампионите, со кој Бајерн го совладал Париз Сен Жермен со 1-0.[28] Голот го означил Коман како првиот играч во историјата на натпреварувањето кој постигнал гол во финалето против поранешен клуб.[29]

Во следните три сезони, тој освоил уште три првенствени титули со Бајерн, пред да дојде сезоната 2023-2024, која била неговата прва и единствената во клубот во која тој не освоил ниту еден трофеј.

За време на сезоната 2024-2025, Бајерн се вратил на тронот во Бундеслигата, а Коман придонел за својата деветта титула на индивидуално ниво во натпреварувањето со 28 настапи и 5 гола.

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]
Коман играјќи за Франција на Европското првенство 2016

Коман ја претставувал својата земја во категориите под 16, под 17, под 18 и под 19 години.

На 2 јуни 2014 година, на возраст од само 17 години, Коман го направил своето прво појавување во репрезентацијата под 21 година, започнувајќи како стартер во победата со 6-0 во пријателски натпревар против против Сингапур. Патем, тој исто така, го постигнал и четвртиот гол за Франција во 44-тата минута.[30]

На 5 ноември 2015 година, Коман за првпат бил повикан во сениорскиот состав на Франција за пријателските натпревари против Германија и Англија.[31] Тој го имал своето деби, осум дена подоцна на Стад де Франс, влегувајќи како замена во 69-тата минута на местото на Антони Марсијал во победата од 2–0 над тогашниот светски шампион Германија, натпревар кој останал во сенка на пукањата и експлозиите околу стадионот.[32] На 29 март против Русија, во првиот натпревар на теренот по нападите, Коман го заменил повторно Марсијал на полувремето и го постигна својот прв гол за репрезентацијата на асистенција од Димитри Паје, потврдувајќи ја победата од 4–2.[33]

Во мај 2016 година, Коман бил избран во составот од 23 играчи на селекторот на Франција, Дидје Дешан, за Европското првенство 2016, на кое тие биле домаќини.[34] Како резултат на неговите настапи во текот на турнирот, на кој неговата нација стигнала до финалето, во кое загубила со 1–0 од Португалија по продолженија, Коман бил номиниран за наградата Млад играч на турнирот, која на крајот му припаднала на португалецот Ренато Санчеш.[35] Две години подоцна, Коман бил еден од единаесетте играчи кои бил ставени на резервниот список на репрезентацијата за Светското првенство 2018 во Русија.[36] Подоцна, тој самиот се повлекол од учеството на Мундијалот, поради повреда на глуждот.[37]

По подолга пауза, тој се вратил во репрезентацијата на 4 јуни 2019, играјќи како замена во второто полувреме во пријателскиот натпревар против Боливија во Нант добиен со 2-0.[38] Последователно, тој учествувал на Европското првенство 2020, на кое триколорите шокантно биле елиминирани во осминафиналето од Швајцарија.[39] На 9 ноември 2022, бил повикан во составот на Франција за Светското првенство 2022 во Катар.[40] И покрај, тоа што не бил во почетните единаесет на Дешан.[41] тој настапил во шест наврати за време на турнирот, пропуштајќи го само полуфиналето, кое французите го добиле со 2-0 над Мароко; на 18 декември, тој го заменил Усман Дембеле во 40-тата минута од финалето против Аргентина, загубено на пенали, пришто Коман бил еден од двајцата француски играчи што не успеале да реализираат удар од белата точка.[42]

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Франција
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
13-11-2015Сен ДениФранција Франција2 – 0Германија ГерманијаПријателска-влегол во игра 69'
17-11-2015ЛондонАнглија Англија2 – 0Франција ФранцијаПријателска-влегол во игра 46'
29-3-2016Сен ДениФранција Франција4 – 2Русија РусијаПријателска1влегол во игра 46'
30-5-2016НантФранција Франција3 – 2Камерун КамерунПријателска-заменет 76'
4-6-2016Лонжвил ле МецФранција Франција3 – 0Шкотска ШкотскаПријателска-заменет 46'
10-6-2016Сен ДениФранција Франција2 – 1Романија РоманијаЕвро 2016 - Прва фаза-влегол во игра 66'
15-6-2016МарсејФранција Франција2 – 0Албанија АлбанијаЕвро 2016 - Прва фаза-заменет 68'
19-6-2016ЛилШвајцарија Швајцарија0 – 0Франција ФранцијаЕвро 2016 - Прва фаза-заменет 63'
26-6-2016ЛионФранција Франција2 – 1Ирска ИрскаЕвро 2016 - Осминафинале-влегол во игра 46' заменет 90+3'
3-7-2016Сен ДениФранција Франција5 – 2Исланд ИсландЕвро 2016 - Четвртфинале-влегол во игра 80'
10-7-2016Сен ДениПортугалија Португалија1 – 0 прод.Франција ФранцијаЕвро 2016 - Финале-влегол во игра 58'
31-8-2017Сен ДениФранција Франција4 – 0Холандија ХоландијаКвал. за СП 2018-заменет 80'
3-9-2017ТулузаФранција Франција0 – 0Луксембург ЛуксембургКвал. за СП 2018-влегол во игра 59'
10-10-2017Сен ДениФранција Франција2 – 1Белорусија БелорусијаКвал. за СП 2018-заменет 61'
10-11-2017Сен ДениФранција Франција2 – 0Велс ВелсПријателска-заменет 73'
4-6-2019НантФранција Франција2 – 0Боливија БоливијаПријателска-влегол во игра 66'
8-6-2019КоњаТурција Турција2 – 0Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2020-влегол во игра 46' добил жолт картон во 86-тата минута 86'
7-9-2019Сен ДениФранција Франција4 – 1Албанија АлбанијаКвал. за ЕП 20202заменет 77'
10-9-2019Сен ДениФранција Франција3 – 0Андора АндораКвал. за ЕП 20201заменет 85'
11-10-2019РејкјавикИсланд Исланд0 – 1Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2020-заменет 88'
14-10-2019Сен ДениФранција Франција1 – 1Турција ТурцијаКвал. за ЕП 2020-заменет 87'
14-11-2019Сен ДениФранција Франција2 – 1Молдавија МолдавијаКвал. за ЕП 2020-заменет 88'
11-10-2020Сен ДениФранција Франција0 – 0Португалија ПортугалијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-влегол во игра 84'
14-10-2020ЗагребХрватска Хрватска1 – 2Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-влегол во игра 62'
14-11-2020ЛисабонПортугалија Португалија0 – 1Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-заменет 59'
17-11-2020Сен ДениФранција Франција4 – 2Шведска ШведскаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза1влегол во игра 84'
24-3-2021Сен ДениФранција Франција1 – 1Украина УкраинаКвал. за СП 2022-заменет 63'
28-3-2021АстанаКазахстан Казахстан0 – 2Франција ФранцијаКвал. за СП 2022-влегол во игра 90'
31-3-2021СараевоБосна и Херцеговина Босна и Херцеговина0 – 1Франција ФранцијаКвал. за СП 2022-заменет 59'
2-6-2021НицаФранција Франција3 – 0Велс ВелсПријателска-влегол во игра 63'
23-6-2021БудимпештаПортугалија Португалија2 – 2Франција ФранцијаЕвро 2020 - Прва фаза-влегол во игра 66'
28-6-2021БукурештФранција Франција3 – 3 прод.
(4 – 5 пен.)		Швајцарија ШвајцаријаЕвро 2020 - Осминафинале-влегол во игра 46' добил жолт картон во 88-мата минута 88' заменет 111'
1-9-2021Сен ДениФранција Франција1 – 1Босна и Херцеговина Босна и ХерцеговинаКвал. за СП 2022-влегол во игра 76'
4-9-2021КиевУкраина Украина1 – 1Франција ФранцијаКвал. за СП 2022-заменет 64'
13-11-2021ПаризФранција Франција8 – 0Казахстан КазахстанКвал. за СП 2022-заменет 79'
16-11-2021ХелсинкиФинска Финска0 – 2Франција ФранцијаКвал. за СП 2022-влегол во игра 57'
25-3-2022МарсејФранција Франција2 – 1Брег на Слоновата Коска Брег на Слоновата КоскаПријателска-заменет 89'
3-6-2022Сен ДениФранција Франција1 – 2Данска ДанскаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-заменет 90+2'
10-6-2022ВиенаАвстрија Австрија1 – 1Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-заменет 79'
13-6-2022Сен ДениФранција Франција0 – 1Хрватска ХрватскаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-влегол во игра 72'
22-11-2022Ал ВакраФранција Франција4 – 1Австралија АвстралијаСП 2022 - Прва фаза-влегол во игра 77'
26-11-2022ДохаФранција Франција2 – 1Данска ДанскаСП 2022 - Прва фаза-влегол во игра 75'
30-11-2022Ал РајанТунис Тунис1 – 0Франција ФранцијаСП 2022 - Прва фаза-заменет 63'
4-12-2022ДохаФранција Франција3 – 1Полска ПолскаСП 2022 - Осминафинале-влегол во игра 76'
10-12-2022Ал ХорАнглија Англија1 – 2Франција ФранцијаСП 2022 - Четвртфинале-влегол во игра 79'
18-12-2022ЛусаилАргентина Аргентина3 – 3 прод.
(4 – 2 пен.)		Франција ФранцијаСП 2022 - Финале-влегол во игра 71'
24-3-2023Сен ДениФранција Франција4 – 0Холандија ХоландијаКвал. за ЕП 2024-заменет 67'
16-6-2023ФароГибралтар Гибралтар0 – 3Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2024-заменет 65'
19-6-2023Сен ДениФранција Франција1 – 0Грција ГрцијаКвал. за ЕП 2024-заменет 77'
7-9-2023ПаризФранција Франција2 – 0Ирска ИрскаКвал. за ЕП 2024-влегол во игра 73'
12-9-2023ДортмундГерманија Германија2 – 1Франција ФранцијаПријателска-заменет 64'
13-10-2023АјндховенХоландија Холандија1 – 2Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2024-заменет 71'
17-10-2023Вилнев д’АскФранција Франција4 – 1Шкотска ШкотскаПријателска1влегол во игра 64'
18-11-2023НицаФранција Франција14 – 0Гибралтар ГибралтарКвал. за ЕП 20242заменет 66'
21-11-2023АтинаГрција Грција2 – 2Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2024-влегол во игра 65'
9-6-2024БордоФранција Франција0 – 0Канада КанадаПријателска-влегол во игра 74'
21-6-2024ЛајпцигХоландија Холандија0 – 0Франција ФранцијаЕвро 2024 - Прва фаза-влегол во игра 75'
14-11-2024Сен ДениФранција Франција0 – 0Израел ИзраелУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-влегол во игра 70'
Вкупно Настапи 58 Голови 8

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 19 април 2025.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2012-2013Франција Париз Сен ЖерменЛ110КФ+ЛКФ00ЛШ00---10
2013-2014Л120КФ+ЛКФ00ЛШ00СФ1030
Вкупно Париз Сен Жермен3000001040
2014-2015Италија ЈувентусА140КИ41ЛШ20СИ00201
авг. 2015А10КИ00ЛШ00СИ1020
Вкупно Јувентус150412010221
2015-2016Германија Бајерн МинхенБЛ234КГ40ЛШ82СГ00356
2016-2017БЛ192КГ30ЛШ20СГ10252
2017-2018БЛ213КГ52ЛШ62СГ10337
2018-2019БЛ216КГ52ЛШ31СГ113010
2019-2020БЛ244КГ41ЛШ93СГ10388
2020-2021БЛ295КГ00ЛШ73СГ+СУ+Скп1+0+20398
2021-2022БЛ216КГ10ЛШ92СГ10328
2022-2023БЛ248КГ30ЛШ71СГ10359
2023-2024БЛ173КГ20ЛШ72СГ10275
2024-2025БЛ245КГ21ЛШ111Скп--377
Вкупно Бајерн Минхен22346296691710133170
Вкупно во кариерата24146337711712135771

Репрезентативна статистика

[уреди | уреди извор]
РепрезентацијаГодинаНастапиГолови
Франција Франција 201520
201691
201740
201800
201973
202041
2021100
2022100
202393
202430
Вкупно588

Титули

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]

Париз Сен Жермен

[уреди | уреди извор]
2012-2013, 2013-2014
2013
2013-2014

Јувентус

[уреди | уреди извор]
2014-2015
2014-2015
2015

Бајерн Минхен

[уреди | уреди извор]
2015-2016, 2016-2017, 2017-2018, 2018-2019, 2019-2020, 2020-2021, 2021-2022, 2022-2023, 2024-2025
2015-2016, 2018-2019, 2019-2020
2016, 2017, 2018, 2020, 2021, 2022
2019-2020
2020
2020

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „UEFA Champions League 2016/2017: Booking List before Quarter-finals, 1st leg“ (PDF). UEFA. 6 April 2017. стр. 3. Посетено на 23 December 2020.
  2. ↑ „Kingsley Coman“. FC Bayern Munich. Посетено на 14 August 2022.
  3. ↑ Mark Lovell (27 јули 2017). „Kingsley Coman arrested on suspicion of domestic violence - reports“ (англиски).
  4. ↑ Mark Lovell (14 септември 2017). „Bayern Munich's Kingsley Coman accepts domestic violence charge“ (англиски).
  5. 1 2 3 4 5 6 Stefano Chioffi (21 јуни 2014). „La Juve prende Coman: l'ha lanciato Ancelotti“. Corriere dello Sport. Посетено на 21 декември 2016.
  6. 1 2 Simone Eterno (6 август 2014). „Non chiamatelo 'il nuovo Pogba': ecco chi è Coman“. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help). Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  7. ↑ http://www.leparisien.fr/espace-premium/essonne-91/coman-la-dynamite-31-12-2012-2444183.php
  8. ↑ Michela Cuppini (23 ноември 2015). „Da Coman a Martial, da Neves a Coric: è una Champions League per Under“.
  9. ↑ „Kingsley Coman plus jeune joueur de l'histoire du PSG“ (француски). 18 февруари 2013. Архивирано од изворникот на 14 јули 2014. Посетено на 21 јуни 2014. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  10. ↑ „Kingsley Coman è bianconero“. 7 јули 2014.
  11. ↑ „Juventus, Coman: "Giocare qui è facile". Allegri: "Ha giocato da veterano"“. 30 август 2014.
  12. ↑ Fabiana Della Valle (15 јануари 2015). „Coppa Italia, Juventus-Verona 6-1. Giovinco si riprende i bianconeri“.
  13. 1 2 Philip Röber (25 декември 2015). „Kingsley Coman si è preso il Bayern“.
  14. ↑ „Coman in prestito al Bayern“. Занемарен непознатиот параметар |urlarchivio= (се препорачува |archive-url=) (help); Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help); Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  15. ↑ „FC Bayern leiht Kingsley Coman von Juventus Turin aus“ (германски). 30 август 2015. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help). Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  16. ↑ „Bayern Munich maintain perfect record with victory over Darmstadt“. The Guardian (англиски). Associated Press. 2015-09-19. ISSN 0261-3077. Посетено на 2025-04-19.
  17. ↑ „Robert Lewandowski on target twice as Bayern Munich defeat Mainz“. The Guardian (англиски). 2015-09-26. ISSN 0261-3077. Посетено на 2025-04-19.
  18. ↑ Adriano Lo Monaco (5 ноември 2015). „Champions, il borsino dopo le prime quattro: sorpresa Coman“. Архивирано од изворникот на 2 февруари 2016. Посетено на 8 јануари 2016. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  19. 1 2 „Il Bayern ha riscattato Coman: 21 milioni per le casse della Juventus“. 27 април 2017.
  20. ↑ „FCB exercise option to sign Coman“ (англиски). 27 април 2017.
  21. ↑ „Coman feeling better and better“. FC Bayern Munich. Посетено на 8 July 2018.
  22. ↑ „Kingsley Coman out for several weeks due to ankle injury sustained during Bayern Munich draw with Hertha Berlin“. Bundesliga. Архивирано од изворникот на 5 June 2019. Посетено на 8 July 2018.
  23. ↑ „FCB gewinnt Supercup - Lewandowski macht den Unterschied“ [FCB wins Supercup – Lewandowski makes the difference.]. kicker (германски). Посетено на 2025-04-19.
  24. 1 2 „Syndesmose-Riss! Verletzter Coman weint“ [Syndesmosis tear! Injured Coman in tears]. kicker (германски). Olympia-Verlag. 25 August 2018. Посетено на 27 August 2018.
  25. ↑ „Resolute Reds overcome Bremen“. FC Bayern Munich. Посетено на 1 December 2018.
  26. ↑ „Milestons for Müller and Coman“. FC Bayern Munich. Посетено на 17 December 2018.
  27. ↑ „Robert Lewandowski hits brace as Bayern Munich beat RB Leipzig in DFB Cup final to seal the double“. bundesliga.com. Посетено на 25 May 2019.
  28. ↑ McNulty, Phil (2020-08-22). „Paris St-Germain 0-1 Bayern Munich: German side win Champions League final“. BBC Sport (англиски). Посетено на 2025-04-19.
  29. ↑ Hytner, David (2020-08-23). „Bayern Munich win Champions League as Kingsley Coman header sinks PSG“. The Guardian (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2025-04-19.
  30. ↑ „Match - France - Singapour - FFF“. FFF (француски). 2 June 2014. Архивирано од изворникот на 2020-06-26. Посетено на 13 June 2014.
  31. ↑ „Equipe de France : Didier Deschamps ne convoque pas Mathieu Valbuena, Hatem Ben Arfa appelé“ [French Squad: Didier Deschamps has not called up Mathieu Valbuena, Hatem Ben Arfa is nominated]. L'Équipe (француски). Paris. 5 November 2015. Посетено на 6 November 2015.
  32. ↑ Burke, Chris (13 November 2015). „France defeat world champions Germany“. UEFA. Посетено на 13 November 2015.
  33. ↑ „France 4–2 Russia“. BBC Sport. 29 March 2016. Посетено на 29 March 2016.
  34. ↑ „Pogba leads France squad for Euro 2016 as Schneiderlin and Ben Arfa miss out“. FourFourTwo. Future. 12 May 2016. Посетено на 16 May 2016.
  35. ↑ „Renato Sanches named Young Player of the Tournament“. UEFA. 10 July 2016. Посетено на 11 July 2016. New European champion Renato Sanches has been chosen above Kingsley Coman and Portugal team-mate Raphael Guerreiro for the SOCAR Young Player of the Tournament award.
  36. ↑ Benson, Michael (17 May 2018). „World Cup 2018: Chelsea, Manchester United and Manchester City stars included in France's squad for finals“. Talksport. Архивирано од изворникот на 12 June 2018. Посетено на 24 May 2018.
  37. ↑ „Every World Cup 2018 squad listed: Brazil, France, Spain and more“. Sky Sports. Посетено на 8 July 2018.
  38. ↑ „Successful international comeback for Coman“. fcbayern.com. Посетено на 3 June 2019.
  39. ↑ „La liste des vingt-six Bleus“ [The list of the twenty-six Blues]. French Football Federation (француски). 18 March 2021. Архивирано од изворникот на 2022-09-28. Посетено на 18 March 2021.
  40. ↑ Orsini, Vincent (9 November 2022). „La liste des vingt-cinq pour le Mondial“ [The list of twenty-five for the World Cup] (француски). French Football Federation. Архивирано од изворникот на 2022-11-09. Посетено на 12 November 2022.
  41. ↑ „Mondiali 2022, Francia finalmente in campo: Deschamps sogna il bis nonostante la sfortuna“. 2022-11-21.
  42. ↑ „Argentina di Messi campione del mondo, Francia battuta ai rigori“. 2022-12-18.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Кингсли_Коман&oldid=5584527“