Сенад Лулиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Босна и Херцеговина Сенад Лулиќ
Лични податоци
Роден на 18 јануари 1986 (1986-01-18) (29 г.)
Роден во Мостар, СФРЈ
Висина &100000000000001830000001,83 м
Позиција лево крило, лев бек
Клупски податоци
Сегашен клуб Лацио Лацио
Број 19
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2003–2006 Шур 97 24 (0)
2006-2008 Белинцона Белинцона 63 (13)
2008–2010 Грасхопер Грасхопер 41 (6)
2010-2011 Јанг Бојс Јанг Бојс 31 (6)
2011- Лацио Лацио 67 (7)
Репрезентација
2008-  Босна и Херцеговина 32 (1)
* Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 6 јануари 2011.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 17 ноември 2010

Сенад Лулиќ (роден на 18 јануари 1986) е босански фудбалер кој игра за Лацио во италијанската Серија А.[1]

Технички карактеристики[уреди | уреди извор]

Лулиќ настапува на позицијата лево крило, иако со текот на годините повремено по потреба играл и како лев бек. Тој е неуморен играч кој без разлика на позицијата на која игра е активен и на двете страни од теренот: се приклучува во нападот, а се враќа да помогне и во одбраната. Тој преферира да игра на левата страна и покрај тоа што е природен деснак. Неговите специјалности се центаршутевите и издржливоста, како и тактичката флексибилност, секогаш ставајќи се во опција за тимот, без разлика на која позиција да му биде одредено да игра.[2]

Детство[уреди | уреди извор]

Лулиќ е роден во Мостар, но тој поголемиот дел од детството го поминал во Јабланица.[3] Подоцна тој се преселил во Швајцарија заради војната во Босна, каде и ја започнал својата фудбалска кариера во екипата на Шур 97.

Кариера[уреди | уреди извор]

Клубови[уреди | уреди извор]

Годините поминати во Швајцарија[уреди | уреди извор]

Откако ги поминал младинските категории Лулиќ го направи своето професионално деби за Шур 97 во третата швајцарска лига во сезоната 2003-04.

Во летото 2006 тој направил трансфер во Белинцона, каде што тренер бил Владимир Петковиќ со кој ќе соработува и подоцна во својата кариера во Лацио. Тој дебитирал за новиот клуб на 28 јули 2006, во поразот на гостувањето кај Ксамакс со 3-0.[4] Следната сезона (2007-09) тој бил еден од најплодните стрелци на клубот постигнувајќи 10 гола со кој им помогнал на Белинцона да се вратат во Супер лигата, но за него тоа била последна сезона во клубот бидејќи му се приклучил на Грасхопер следното лето.[5]

Лулиќ дебитирал за Грасхопер на 23 јули 2008, во натпреварот против Базел што завршил 1-0 (за Базел).[6] По две сезони во кој не успеал да дојде до трофеј, тој потпишал за Јанг Бојс на 17 мај 2010, друг клуб од Супер лигата. Играјќи за нив тој истотака дебитирал во Лигата на шампионите, каде Јанг Бојс бил елиминиран во последната рунда квалификации од Тотенхем, а подоцна и во Лига Европа. Во својата единствена во тимот од Берн, тој постигнал 6 гола во 31 настап во првенството и 3 гола во 11 натпревари во европските турнири.

Лацио[уреди | уреди извор]

На 16 јуни 2011, италијанската екипа Лацио потврдиле дека го комплетирале трансферот на Лулиќ од Јанг Бојс за 3.000.000 евра.[7] На 18 август 2011 тој го направил своето деби влегувајќи како замена во натпреварот Лацио- Работнички (победа на домаќините 6-0) од Лигата на Европа. На 9 септември 2011 Лулиќ го направил своето деби во Серија А влегувајќи во второто полувреме во натпреварот против Милан (завршил 2-2), на местото на Стефано Маури. На 23 октомври 2011 година го постигнал неговиот прв гол во дресот на бјанкочелестите против Болоња, при победата на неговиот тим со 2-0 на гости.[8] Тој бил стрелец на вториот гол во 48-ата минута од натпреварот. Две недели подоцна, Лулиќ повторно бил стрелец за Лацио на гостувањата, овојпат го постигнал првиот погодок во 39-тата минута во убедливата победа против Калјари со 3-0. На 18 декември 2011 година го постигнува својот прв гол на Олимпико, израмнувајќи на 1-1 во натпревар што Лацио го играл со Удинезе кој на крајот завршил 2-2.

На 24 февруари 2013 во текот на дoмаќинската победа против Пескара, Лулиќ постигнал прекрасен погодок со шут со десната нога од 20-тина метри со кој ги поставил конечните 2-0, тоа бил првиот негов гол во втора сезона со Лацио. На 26 мај 2013, тој го постигнал одлучувачкиот гол во 71-ата минута од финалето на италијанскиот куп против градскиот ривал Рома, носејќи му ја шестата титула на Лацио во ова натпреварување.[9]

На 18 август 2013, Лулиќ бил стартер и го одиграл целиот натпревар за Лацио во поразот од Јувентус во Суперкупот со 4-0.[10]

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Лулиќ дебитирал за репрезентацијата на Босна и Херцеговина во 2008 година против Азербејџан, кога сите стандардни репрезентативци го бојкотирале тој натпревар заради изненадната смена на селекторот Мехо Кодро. По тој натпревар веќе не добивал повик во репрезентацијата се до август 2010 година, кога селекторот Сафет Сушиќ повторно го повикува во репрезентацијата. Од тогаш тој е стандарден репрезентативец на Босна и Херцеговина. Својот прв [11] репрезентативен погодок го постигнал во натпреварот од квалификациите за Светското првенство 2014 година во Бразил против Латвија, одиграна на 7 јуни 2013 година.

Хронологија на репрезентативни настапи и голови[уреди | уреди извор]

Титули[уреди | уреди извор]

Италија Лацио[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]