Федерико Кјеза

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Федерико Кјеза
Лични податоци
Роден на 25 октомври 1997 (1997-10-25) (23 г.)
Роден во Џенова, Италија
Држава Италија Италија
Висина &100000000000001750000001,75 м
Позиција крило, напаѓач
Клупски податоци
Сегашен клуб Јувентус Јувентус
Број 22
Младинска кариера
Фјорентина Фјорентина
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2016– Фјорентина Фјорентина 137 (26)
2020–Јувентус Јувентус 0 (0)
Репрезентација
2015-2016 Италија Италија 19 3 (0)
2016 Италија Италија 20 5 (0)
2017 Италија Италија 21 13 (6)
2018- Италија Италија 19 (1)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 6 јануари 2011.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 17 ноември 2010

Федерико Кјеза (роден на 25 октомври, 1997, во Џенова) — италијански фудбалер, крило или напаѓач на Фјорентина и на италијанската репрезентацијата.

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден во Џенова, тој е син на Енрико Кјеза, поранешен фудбалер на Модена, Кремонезе, Сампдорија, Парма, Фјорентина, Лацио и Сиена, а меѓу другото, и репрезентативец на Италија.[1][2]

Тој има брат Лоренцо, исто така фудбалер роден 2004 година и во моментов игра за Фјорентина,[3] и сестра, Адријана.[4]

Технички карактеристики[уреди | уреди извор]

Се смета меѓу најперспективните млади фудбалери на неговата генерација.[5][6] Неговата примарна позиција е крилен напаѓач, но покрај тоа Кјеза може да игра и како десно или лево крило, бидејќи има одличен центаршут и удар со десната нога.[7] Исто така, тој често бил користен во улогата на втор напаѓач, па дури и како десен бек.

Кариера[уреди | уреди извор]

Фјорентина[уреди | уреди извор]

Тој израснал во младинските категории на Сетињанезе, клуб од областа Коверчано, Фиренца.[8] На десетгодишна возраст, тој се преселил во младинскиот сектор на Фјорентина, каде блескал најпрво во формацијата Алиеви Национали, а потоа и во Примавера тимот, каде што почнува да игра поконзистентно. На почетокот на сезоната 2016-2017 тренерот Пауло Соуса го унапредил Кјеза во првиот тим, повикувајќи го на летниот собир на екипата во Моена.[9][10]

На 20 август 2016 година, на возраст од 18 години и 10 месеци, тој дебитирал за првиот тим на Фјорентина во Серија А, во натпреварот од првото коло на првенството 2016-2017, во поразот со 2-1 во Торино против Јувентус започнувајќи во стартната постава на виола пред да биде заменет на полувремето од Кристијан Тељо.[11] На 29 септември, тој исто така дебитирал во Лига Европа, играјќи ги последните 29 минути од победата со 5-1 над Карабах на Артемио Франки.[12] Својот прв гол во виолетовиот дрес го постигнал во вториот натпревар против истиот противник одигран на 8 декември 2016 година, кога погодувајќи ја мрежата на азербејџанците во 76-тата минута тој го поставил конечниот резултат во натпреварот 2-1 за гостите од Тоскана; сепак, само 8 минути по неговиот прв сениорски гол, тој го заработил и првото исклучување откако го добил вториот жолт картон во натпреварот.[13] На 21 јануари 2017 година, тој го постигнал својот прв гол во Серија А, постигнувајќи го третиот гол за неговиот клуб во победата со 3-0 над Кјево.[14] Својата прва сезона како професионалец ја завршил со вкупно 34 настапи и 4 погодоци.

Во следната сезона, со тренерот Стефано Пјоли, тој се наметнал како стартер на позицијата крило постигнувајќи 6 гола на 36 настапи во лигата.

На 13 јануари 2019 година, Кјеза ги постигнал своите први голови во Купот на Италија, погодувајќи ја двапати мрежата на Торино во гостинската победа со 0-2. Четеринаесет дена подоцна, на 27 јануари, тој за прв пат постигнал два гола на еден натпревар во Серија А, во победата на гостувањето кај Кјево (3-4).[15] За да ја потврди својата добра форма, на 30 јануари го одбележал својот прв хет-трик во неговата кариера во натпреварот од четвртфиналето на Купот на Италија во кој Фјорентина ја "згазила" Рома со 7-1 на Артемио Франки.[16] Следниот месец, на 27 февруари, во првиот натпревар од полуфиналето на истото натпреварување против Аталанта, тој стигнал до својот 100-ти настап во дресот на Фјорентина[17] прославувајќи го јубилејот со гол за привремен резултат 1-2 за Ла Деа (натпреварот завршил со резултат 3-3).[17][18] Во неговата трета сезона со Фјорентина, клубот се спасил од испаѓање од Серија А во последното коло, а Кјеза ја завршил сезоната со вкупно 12 голови, по 6 во лигата и купот, завршувајќи како втор стрелец во второто натпреварување зад Кшиштоф Пјонтек.

На почетокот од сезоната 2019-2020, под водството на Винченцо Монтела тој формирал одлично партнерство со новото засилување францускиот ветеран Франк Рибери. Сепак, по повредата на французинот резултатите на клубот се влошиле по што Монтела бил заменет од Џузепе Јакини. Под водството на Јакини, Кјеза брзо се вратил во форма постигнувајќи гол во гостинската победа со 0-2 над Наполи на Сан Паоло. На 29 јули 2020, го постигнал својот прв хет-трик во Серија А, во победата со 4-0 на домашен терен над Болоња во претпоследното коло од првенството.[19] Сезоната ја завршил со личен рекорд од 10 гола во првенството.

Својот последен гол во дресот на Фјорентина го постигнал на 26 септември 2020, во поразот со 4-3 на гостувањето кај Интер, а една недела подоцна на домашен терен против Сампдорија (1-2), носејќи ја капитенската лента, го одиграл последниот натпревар во дресот на Фјорентина. Вкупно во виолетовиот дрес одиграл 153 натпревари и постигнал 34 гола.

Јувентус[уреди | уреди извор]

На 5 октомври 2020 година, Кјеза му се приклучил на Јувентус на двегодишна позајмица за 10 милиони евра, со обврска за откуп по исполнувањето на одредени услови за 40 милиони евра плус 10 милиони во бонуси.[20]

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Млади репрезентации[уреди | уреди извор]

Помеѓу крајот на 2015 и почетокот на 2016 година, тој одиграл три натпревари со репрезентацијата под 19 години, првиот на 12 ноември 2015 година во пријателска средба против Чешка во Пистоја добиена со 4-1.[21] Сепак, тој не бил повикан за Европското првенство под 19 години што се одржало во летото 2016 година. Во септември 2016 година, тој бил повикан за првпат во репрезентацијата под 20 години, дебитирајќи на 1 септември на турнирот четири нации во Либек против Германија, во победата со 1-0.[22]

Во март 2017 година, тој бил повикан за првпат во репрезентација под 21 година, за пријателските натпревари против Полска и Шпанија.[23] Тој дебитирал за аѕурините на 23 март 2017 година, играјќи како стартер и бил заменет на полувремето во победата со 2-1 на гостувањето во Краков против Полска.[24] Во јуни 2017 година, тој бил повикан за Европското првенство за играчи под 21 година во Полска.[25] На 18 јуни, тој дебитирал на турнирот, влегувајќи во 66-тата минута од натпреварот против Данска и забележал асистенција за голот што го постигнал Андреја Петања со кој биле поставени конечените 2-0 за Италија.[26] Турнирот за италијанците завршил во полуфиналето, каде тие биле поразени со 3-1 од Шпанија, а Кјеза ги одиграл сите 4 натпревари за аѕурините, од кои два како стартер.

На почетокот на следниот циклус, на 4 септември 2017 година, тој го постигнал својот прв гол за репрезентацијата под 21 година во пријателскиот натпревар против Словенија кој неговата репрезентација го добила со 4-1 во Читадела.[27]

Откако веќе се преселил во сениорската репрезентација, тој бил повикан за последен пат во репрезентацијата под 21 година во јуни 2019, за да учествува на Европското првенство под 21 година на кое Италија била домаќин.[28] Дебитирал на своето второ Европско првенство постигнувајќи два гола за победата на аѕурините над Шпанија со 3-1.[29] Тој исто така постигнал гол и во третиот натпревар од групата, победата против Белгија, што сепак не била доволна за домаќините да ја минат групната фаза и да се пласираат во полуфиналето.

Клупска статистика[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 28 мај 2017.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2016-2017 Италија Фјорентина А 27 3 КИ 2 0 ЛЕ 5 1 - - - 34 4
2017-2018 А 36 6 КИ 2 0 - - - - - - 38 6
2018-2019 А 37 6 КИ 4 6 - - - - - - 41 12
2019-2020 А 34 10 КИ 3 1 - - - - - - 37 11
сеп.-окт. 2020 А 3 1 КИ 0 0 - - - - - - 3 1
Вкупно Фјорентина 137 26 11 7 5 1 - - 153 34
окт. 2020-2021 Италија Јувентус А 0 0 КИ 0 0 ЛШ 0 0 СИ 0 0 0 0
Вкупно во кариерата 137 26 11 7 5 1 - - 153 34

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. lanazione.it, уред. (19 јули 2016). „Fiorentina, la carezza di papà Chiesa: "Federico è felicissimo e io mi fido del mister". Посетено на 25 ноември 2016.
  2. it.eurosport.com, уред. (23 август 2016). „Non solo Federico Chiesa: tutti i figli d'arte della Serie A 2016/17“. Посетено на 25 ноември 2016.
  3. „Fiorentina, un altro Chiesa: arriva Lorenzo“. Sky Sport. Посетено на 22 септември 2018.
  4. „Chiesa, è Federico ma sembra Enrico: "Mio figlio ha un cuore viola". 22 јануари 2017. Посетено на 22 септември 2018.
  5. Blair Newman; Luca Hodges Ramon; Richard Hall (24 јануари 2017). „The 50 best young footballers in Italy“ (англиски). Посетено на 3 февруари 2017.
  6. „Six of the best Italian-based youths who can help Serie A soar back to the top“ (англиски). 31 декември 2016. Посетено на 3 февруари 2017.
  7. „Juve-Fiorentina, Chiesa junior debutta in serie A: somiglia proprio al papà...“. 20 agosto 2016. Посетено на 25 novembre 2016. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |date= (help)
  8. „Federico Chiesa, l'inglese di Firenze: a 17 anni università, gol e debutto azzurro“. 11 ноември 2015. Посетено на 25 ноември 2016.
  9. „I figli d'arte della Fiorentina: Ianis Hagi e Federico Chiesa in ritiro a Moena“. 11 luglio 2016. Посетено на 25 ноември 2016. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  10. „Fiorentina, da Chiesa, Hagi a Satalino, ecco i giovani in ritiro con Paulo Sousa“. 1 август 2016. Посетено на 25 ноември 2016.
  11. „Juventus-Fiorentina“. 20 август 2016. Посетено на 25 ноември 2016.
  12. „Fiorentina-Qarabag“. 29 септември 2016. Посетено на 25 ноември 2016.
  13. „Qarabag-Fiorentina“. 8 декември 2016. Посетено на 13 декември 2016.
  14. „Chievo-Fiorentina“. 21 јануари 2017. Посетено на 28 август 2017.
  15. "Chiesa-gol" e "Il ragazzo gioca bene": la doppietta e quei cori della curva 'in trasferta'. 28 јануари 2019. Посетено на 28 јануари 2019.
  16. „Coppa Italia, Fiorentina-Roma 7-1: Chiesa show, giallorossi travolti“. 30 јануари 2019. Посетено на 30 јануари 2019.
  17. 17,0 17,1 „Nella partita più importante, Federico Chiesa raggiunge… quota 100“.
  18. https://sport.sky.it/calcio/coppa-italia/2019/02/27/fiorentina-atalanta-risultato-gol.html
  19. „Chiesa, tripletta da urlo: la Fiorentina travolge 4-0 il Bologna“. 29 јули 2020. Посетено на 29 јули 2020.
  20. „FEDERICO CHIESA È BIANCONERO!“. 5 октомври 2020. Посетено на 5 октомври 2020.
  21. „Italia U19-Repubblica Ceca U19“. 12 ноември 2015. Посетено на 25 ноември 2016.
  22. „Germania U20-Italia U20“. 1 септември 2016. Посетено на 25 ноември 2016.
  23. „Prove d'Europeo con Polonia e Spagna: prima convocazione per Bonifazi, Chiesa e Favilli“. 16 март 2017. Посетено на 16 март 2017.
  24. „Polonia U21-Italia U21“. 23 март 2017. Посетено на 24 март 2017.
  25. „Ufficializzata la lista dei 23 azzurrini per il campionato europeo“. 6 giugno 2017. Посетено на 19 giugno 2017. Занемарен непознатиот параметар |datearchive= (help); Занемарен непознатиот параметар |urlarchive= (help); Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |date= (help)
  26. „Danimarca U21-Italia U21“. 18 јуни 2017. Посетено на 19 јуни 2017.
  27. „Italia U21-Slovenia U21“. 4 септември 2017. Посетено на 12 септември 2017.
  28. „Europei Under 21, i 23 convocati del c.t. Di Biagio“. La Gazzetta dello Sport - Tutto il rosa della vita. Посетено на 6 јуни 2019.
  29. Sky Sport. „Italia, che esordio a Euro U21: Spagna ribaltata“. sport.sky.it. Посетено на 16 јуни 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]