Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2019

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2019
Campionato europeo di calcio Under-21 2019
Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2019
Општо за првенството
Домаќин(и) Италија Италија
Сан Марино Сан Марино
      градови 6
      стадиони 6
Период на оддржување 16 јуни30 јуни 2019
Број на учесници 12
Распределба на медалите
Gold medal.svg Шампион Шпанија Шпанија
(5. титула)
Silver medal.svg Второ место Германија Германија
Bronze medal.svg Трето место Романија Романија
Франција Франција
Статистички податоци за првенството
Посетеност 214.637  (10.221 по натпревар)
Одиграно натпревари 21
Дадено голови 78  (3.71 по натпревар)
Најдобар стрелец Германија Лука Валдшмит (7 гола)
Најдобар играч Шпанија Фабијан Руис
2017
2021


Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2019 — 22. издание на европските првенства во фудбал за играчи под 21 година, фудбалско натпреварување кое се одржува на секои две години за репрезентациите за играчи под 21 година, организирано од страна на УЕФА.

Завршниот турнир ќе биде одржан во Италија и Сан Марино од 16 до 30 јуни 2019 година, откако нивната понуда била избрана од страна на Извршниот комитет на УЕФА на 9 декември 2016 година во Нион, Швајцарија.[1] Играчи родени на или по 1 јануари 1994 година ќе можат да земат учество на турнирот.[2][3]

Како и на претходното издание ќе учествуваат вкупно 12 репрезентации, а исто така како и на претходните првенства до 21 година кои се одржувале година дена пред Олимпијадата, овој турнир ќе послужи и како европски квалификациски турнир за Олимписките игри 2020. Четирите најдобри екипи, односно полуфиналистите ќе се пласираат на Олимписките игри 2020 во Токио, Јапонија, каде ќе можат да настапат играчи на возраст до 23 години со максимум 3 повозрасни. За прв пат на ова првенство бил користен video assistant referee (VAR) системот.[4]

Германија влегла како бранител на титулата од претходното издание во Полска 2017, каде во финалето ја победиле Шпанија со 1-0.

Европското првенство за играчи под 21 година 2019 било завршено на 30 јуни 2019 со финалето во Удине, кога Шпанија во реприза на финалето од пред две години и се реванширала на Германија победувајќи ја со 2-1 и стигнала до својата петта титула на ова натпреварување.[5]

Избор на домаќин[уреди | уреди извор]

Фудбалската федерација на Италија потврдила дека Италија ќе биде домаќин на турнирот во 2019 година,[6] кој исто така ја вклучува и Фудбалската федерација на Сан Марино. Италија и Сан Марино официјлно биле назначени како домаќини на турнирот на состанокот на Извршниот комитет на УЕФА во Нион на 9 декември 2016 година.[2]

Квалификации[уреди | уреди извор]

Сите 55 земји членки на УЕФА земале учество во натпреварувањето, со тоа што домаќинот Италија автоматски се квалификувал (додека вториот ко-домаќин Сан Марино не се квалификувал автоматски и учествувал во квалификациите), додека останатите 54 екипи се натпреварувале во квалификацииите за да ги одредат преостанатите 11 места за завршниот турнир.[7] Квалификациите, се одржале од март 2017 до ноември 2018 година, и се состоеле од два круга:[8]

  • Квалификациска фаза по групи: 54-те екипи биле поделени во девет групи од по шест екипи. Секоја група се играла по двоен Бергеров систем, дома и гости. Деветте победници на групите директно се квалификувале за завршниот турнир, додека четирите најдобри второпласирани (не сметајќи ги резултатите против шестопласираниот тим) обезбедиле учество во бараж.
  • Бараж: Четирите екипи со ждрепка биле извлечени во два двомеч натпревари за да се одредат последните две екипи кој ќе се квалификуваат за завршниот турнир.

Квалификувани репрезентации[уреди | уреди извор]

Следните репрезентации се квалификувале за завршниот турнир.

Инфо: Сите настапи и статистики ја вклучуваат само У-21 ерата на првенството (од 1978).

Држава Квалификувана како Дата на квалификација Учество Последно учество Најдобар резултат
Италија Италија Домаќин 9 декември 2016 20-то 2017 (полуфинале) Победник (1992, 1994, 1996, 2000, 2004)
Шпанија Шпанија Победник во квал. група 2 6 септември 2018 14-то 2017 (финалист) Победник (1986, 1998, 2011, 2013)
Франција Франција Победник во квал. група 9 7 септември 2018 9-то 2006 (полуфинале) Победник (1988)
Англија Англија Победник во квал. група 4 11 октомври 2018 15-то 2017 (полуфинале) Победник (1982, 1984)
Србија Србија Победник во квал. група 7 12 октомври 2018 11-то[SRB] 2017 (групна фаза) Победник (1978) (како Југославија)[SRB]
Германија Германија Победник во квал. група 5 12 октомври 2018 12-то 2017 (шампиони) Победник (2009, 2017)
Хрватска Хрватска Победник во квал. група 1 15 октомври 2018 3-то 2004 (групна фаза) Групна фаза (2000, 2004)
Данска Данска Победник во квал. група 3 16 октомври 2018 8-то 2017 (групна фаза) Полуфинале (1992, 2015)
Белгија Белгија Победник во квал. група 6 16 октомври 2018 3-то 2007 (полуфинале) Полуфинале (2007)
Романија Романија Победник во квал. група 8 16 октомври 2018 2-ро 1998 (четвртфинале) Четвртфинале (1998)
Полска Полска Победник во баражот 20 ноември 2018 7-мо 2017 (групна фаза) Четвртфинале (1982, 1984, 1986, 1992, 1994)
Австрија Австрија Победник во баражот 20 ноември 2018 1-во Деби
Инфо
  1. ^ a b Учествата вклучуваат и 4 како Југославија и 2 како Србија и Црна Гора. Нивниот најдобар резултат како Србија е финалето во (2007).

Завршна ждрепка[уреди | уреди извор]

Ждрепката за завршниот турнир се одржала на 23 ноември 2018, во 18:00 по Централно европско време, во Сантагата Болоњезе,[9][10][11] и била спроведена од амбасадорот на турнирот Андреа Пирло, кој го освоил ова натпреварување во 2000.[12]

Домаќин
Екипа
Италија Италија
Шешир 1
Екипа Коеф.
Германија Германија 39,913
Англија Англија 37,946
Шешир 2
Team Коеф.
Шпанија Шпанија 37,774
Данска Данска 35,533
Франција Франција 35,182
Шешир 3
Team Коеф.
Србија Србија 33,083
Хрватска Хрватска 32,952
Белгија Белгија 32,122
Австрија Австрија 31,767
Полска Полска 30,946
Романија Романија 29,259

Групи[уреди | уреди извор]

Група А Група Б Група Ц

Италија Италија (домаќин)
Шпанија Шпанија
Полска Полска
Белгија Белгија

Германија Германија
Данска Данска
Србија Србија
Австрија Австрија

Англија Англија
Франција Франција
Романија Романија
Хрватска Хрватска

Стадиони[уреди | уреди извор]

На 9 декември 2016, Фудбалска федерација на Италија ги одбрала местата на кој ќе се одржува турнирот (вклучувајќи и едно на територијата на Сан Марино):[13]

Болоња Реџо Емилија Чезена
Стадион Ренато Дал'Ара Стадион Мапеи Стадион Дино Мануци
Капацитет: 38,279 Капацитет: 21,525 Капацитет: 20,198
BolognaStadioRenatoDallAra.JPG Reggio Emilia, Stadio Giglio, 2010 (cropped).jpg Stadio Manuzzi3.jpg
Трст Удине Серавале
Стадион Нерео Роко Дачија Арена Стадион Сан Марино
Капацитет: 28,565 Капацитет: 25,144 Капацитет: 5,250
Stadio rocco tribuna pasinati.jpg DaciArena.jpg Stadio Olimpico Serravalle (settembre 2011).jpg

Судии[уреди | уреди извор]

Главни судии

VAR судии

Фаза по групи[уреди | уреди извор]

Група А[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Шпанија Шпанија 6 2 2 0 1 8 4 +4
2. Италија Италија 6 2 2 0 1 6 3 +3
3. Полска Полска 6 2 2 0 1 4 7 -3
4. Белгија Белгија 0 3 0 0 3 4 8 -4


Група Б[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Германија Германија 7 3 2 1 0 10 3 +7
2. Данска Данска 6 3 2 0 1 6 4 +2
3. Австрија Австрија 4 3 1 1 1 4 4 0
4. Србија Србија 0 3 0 0 3 1 10 -9


Група Ц[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Романија Романија 7 3 2 1 0 8 3 +5
2. Франција Франција 7 3 2 1 0 3 1 +2
3. Англија Англија 1 3 0 1 2 6 9 -3
4. Хрватска Хрватска 1 3 0 1 2 4 8 -4


Поредок на второпласираните екипи[уреди | уреди извор]

Поз. Група Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Ц Франција Франција 7 3 2 1 0 3 1 +2
2. А Италија Италија 6 3 2 0 1 6 3 +3
3. Б Данска Данска 6 3 2 0 1 6 4 +2

Нокаут фаза[уреди | уреди извор]

Во нокаут фазата, ќе се користат продолженија и изведување пенали ако е потребно за да се одреди победникот.[8]

Жреб и резултати[уреди | уреди извор]

 
ПолуфиналеФинале
 
      
 
27 јуни – Реџо Емилија
 
 
Шпанија Шпанија4
 
30 јуни – Удине
 
Франција Франција1
 
Шпанија Шпанија2
 
27 јуни – Болоња
 
Германија Германија1
 
Германија Германија4
 
 
Романија Романија2
 

Полуфинале[уреди | уреди извор]


Финале[уреди | уреди извор]

Шпанија
Германија
GK 1 Антонио Сивера добил жолт картон во 83-тата минута 83'
RB 15 Мартин Агирегабирија
CB 5 Унаи Нуњес добил жолт картон во 71-вата минута 71'
CB 2 Хесус Валјехо Captain sports.svg добил жолт картон во 33-тата минута 33'
LB 20 Хуниор Фирпо
CM 21 Марк Рока
CM 6 Фабијан Руис заменет 78'
RW 19 Дани Олмо
AM 10 Дани Себалјос
LW 22 Пабло Форналс заменет 72'
CF 11 Микел Ојарсабал заменет 55'
Замени:
MF 7 Карлос Солер влегол во игра 55'
FW 9 Борха Мајорал влегол во игра 72'
MF 8 Микел Мерино влегол во игра 78'
Селектор:
Луис де ла Фуенте
ESP-GER (U21) 2019-06-30.svg
GK 1 Александер Нибел
RB 3 Лукас Клостерман
CB 4 Џонатан Та Captain sports.svg
CB 5 Тимо Баумгартл
LB 2 Бенјамин Хенрихс
CM 16 Суат Сердар заменет 61'
CM 6 Максимилијан Егештајн заменет 78'
CM 8 Махмуд Дауд
RW 7 Левин Езтунали заменет 72'
CF 10 Лука Валдшмит
LW 18 Надим Амири
Замени:
MF 19 Флоријан Нојхаус влегол во игра 61'
FW 11 Марко Рихтер влегол во игра 72'
FW 9 Лукас Нмеча влегол во игра 78'
Селектор:
Штефан Кунц


Играч на натпреварот:
Дани Олмо (Шпанија)[17]

Помошни судии:[17]
Србија Урош Стојковиќ
Србија Милан Михајловиќ
Чевтрти судија:
ХоландијаСердар Гезјубјујук
Резервен помошник судија::
Холандија Чарлс Скап
Video assistant referee:
Холандија Јохем Кампхуис
VAR помошници:
Холандија Бас Нијхуис

Правила на натпреварот[18]

  • 90 минути.
  • 30 минути продолженија ако е потребно.
  • Пенали ако резултатот и понатаму е нерешен.
  • Максимално 12 играчи на клупата.
  • Максимално 3 замени, со можност за четврта доколку се влезе во продолженија.

Победник[уреди | уреди извор]

Победник на Европско првенство за играчи под 21 година - 2017

Шпанија
Шпанија
5. титула

Листа на стрелци[уреди | уреди извор]

Гол Пенали Играч Клуб
7 1 Германија Лука Валдшмит Германија Германија
4 3 Романија Георге Пушкаш Романија Романија
3 0 Германија Надим Амири Германија Германија
3 0 Германија Марко Рихтер Германија Германија
3 0 Италија Федерико Кјеза Италија Италија
3 0 Шпанија Дани Олмо Шпанија Шпанија
2 0 Хрватска Јосип Брекало Хрватска Хрватска
2 0 Хрватска Никола Влашиќ Хрватска Хрватска
2 0 Данска Јоаким Мехле Данска Данска
2 0 Полска Кристијан Биелик Полска Полска
2 0 Романија Флоринел Коман Романија Романија
2 0 Романија Јанис Хаџи Романија Романија
2 0 Шпанија Дани Себалјос Шпанија Шпанија
2 0 Шпанија Пабло Форналс Шпанија Шпанија
2 0 Шпанија Борха Мајорал Шпанија Шпанија
2 0 Шпанија Фабијан Руис Шпанија Шпанија
2 1 Шпанија Микел Ојарсабал Шпанија Шпанија

Репрезентации кои се квалификувале на Олимписките игри[уреди | уреди извор]

Следните четири репрезентации се квалификувале на фудбалскиот турнирот на Олимписките игри 2020.

Репрезентација Дата на квалификација Предходни настапи на ОИ1
Шпанија Шпанија 22 јуни 2019. 10 (1920, 1924, 1928, 1968, 1976, 1980, 1992, 1996, 2000, 2012)
Германија Германија 23 јуни 2019. 9 (1912, 1928, 1936, 1952, 1956, 1972, 1984, 1988, 2016)
Романија Романија 24 јуни 2019. 3 (1924, 1952, 1964)
Франција Франција 24 јуни 2019. 12 (1900, 1908, 1920, 1924, 1928, 1948, 1952, 1960, 1968, 1976, 1984, 1996)
1 Здебелено означува шампион за таа година. Закосено означува домаќин за таа годину.

Табела[уреди | уреди извор]

Поз Репрезентација Г ОН П Н И ДГ ПГ ГР Бод.
1 Шпанија Шпанија А 5 4 0 1 14 6 +8 12
2 Германија Германија Б 5 3 1 1 15 7 +8 10
3 Романија Романија Ц 4 2 1 1 10 7 +3 7
4 Франција Франција Ц 4 2 1 1 4 5 -1 7
5 Италија Италија А 3 2 0 1 6 3 +3 6
6 Данска Данска Б 3 2 0 1 6 4 +2 6
7 Полска Полска А 3 2 0 1 4 7 -3 6
8 Австрија Австрија Б 3 1 1 1 4 4 0 4
9 Англија Англија Ц 3 0 1 2 6 9 -3 1
10 Хрватска Хрватска Ц 3 0 1 2 4 8 -4 1
11 Белгија Белгија А 3 0 0 3 4 8 -4 0
12 Србија Србија Б 3 0 0 3 1 10 -9 0

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Poland to host 2017 Under-21 EUROs“. UEFA.com. 26 January 2015. 
  2. 2,0 2,1 „Italy to host 2019 Under-21 EURO“. uefa.com. 9 December 2016. 
  3. „LA UEFA ASSEGNA ALL’ITALIA E SAN MARINO L’EUROPEO UNDER 21 DEL 2019“. San Marino Football Federation. 9 December 2016. 
  4. VAR to be used in UEFA Champions League knockout phase“, Union of European Football Associations, 3 декември 2018.
  5. Младите Шпанци им се реваншираа на Германците и ја покорија Европа (Видео)“, 30 јуни 2019.
  6. „ITALY WILL SUBMIT APPLICATION TO HOST U21 2019 EUROPEAN CHAMPIONSHIP TO UEFA“. FIGC.it. 10 July 2015. Архивирано од изворникот на 26 August 2017. конс. 11 July 2015. 
  7. „Seedings set for live 2019 U21 qualifying draw“. UEFA.com. 25 January 2017. 
  8. 8,0 8,1 „2017-19 UEFA European Under-21 Championship regulations“ (PDF). UEFA. 
  9. „Final tournament draw“. UEFA.com. 
  10. „Alle 18 a Bologna il sorteggio del Campionato Europeo: l’Italia inserita nel Gruppo A“. Federazione Italiana Giuoco Calcio. 23 November 2018. 
  11. „U21 EURO 2019 final tournament draw“. UEFA.com. 23 November 2018. 
  12. „A tribute to U21 EURO ambassador Andrea Pirlo“. UEFA.com. 23 November 2018. 
  13. „La UEFA assegna all’Italia l’Europeo Under 21 del 2019“. Italian Football Federation. 9 December 2016. Архивирано од изворникот на 2017-08-22. конс. 2016-12-10. 
  14. „Croatia U21 vs. England U21“. Soccerway. конс. 25 June 2019. 
  15. „France U21 vs. Romania U21“. Soccerway. конс. 25 June 2019. 
  16. „Europameisterschaft, 2019 in San Marino/Italien, Finale – Spanien 2:1 Deutschland“ [2019 UEFA European Under-21 Championship in San Marino/Italy, Final: Spain 2–1 Germany]. DFB.de (German). German Football Association. 30 June 2019. конс. 30 June 2019. 
  17. 17,0 17,1 Spain crowned Under-21 European champions“, Union of European Football Associations, 30 јуни 2019.
  18. „2017–19 UEFA European Under-21 Championship regulations“ (PDF). UEFA. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]