Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2017

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2017
Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2017
Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2017
Општо за првенството
Домаќин(и) Полска Полска
      градови 6
      стадиони 6
Период на оддржување 16 јуни30 јуни 2017
Број на учесници 12
Распределба на медалите
Gold medal.svg Шампион Германија Германија
Silver medal.svg Второ место Шпанија Шпанија
Bronze medal.svg Трето место Англија Англија
Италија Италија
Статистички податоци за првенството
Посетеност 244.085  (11.623 по натпревар)
Одиграно натпревари 21
Дадено голови 65  (3.1 по натпревар)
Најдобар стрелец Шпанија Саул Нигес (5 гола)
Најдобар играч Шпанија Дани Себалјос
2015
2019

Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година 2017 — 21. издание на европските првенства во фудбал за играчи под 21 година, фудбалско натпреварување кое се одржува на секои две години за репрезентациите за играчи под 21 година, организирано од страна на УЕФА.

Завршниот турнир ќе биде одржан во Полска од 16 до 30 јуни 2017 година, откако нивната понуда била избрана од страна на Извршниот комитет на УЕФА на 26 јануари 2015 година во Нион, Швајцарија.[1] Играчи родени на или по 1 јануари 1994 година ќе можат да земат учество на турнирот.

На 24 јануари 2014, УЕФА потврдила дека бројот на учесници на завршниот турнир 2017 ќе биде зголемен од 8 на 12 екипи.[2]

Германија ја освоила титулата победувајќи ја Шпанија во финалето во Краков со 1-0.[3]

Избор на домаќин[уреди | уреди извор]

Домаќинот бил објавен на состанокот на Извршниот комитет на УЕФА во Нион на 26 јануари 2015 година. Кон крајот на април 2014 година полската фудбалска асоцијација PZPN многу силно укажува на тоа дека земјата има големи шанси да биде домаќин на турнирот. Наддавање да ги пречекаат најдобрите младински тимови во Европа беше една од причините за повлекување на Полска од трката за организацијата на Европското првенство 2020.[4]

Квалификации[уреди | уреди извор]

Вкупно 53 земји членки на УЕФА влегле во натпреварувањето (без Гибралтар), заедно со домаќинот Полска кој се квалификувале автоматски, другите 52 екипи се натпреварувале во квалификациите за турнирот за да се утврдат преостанатите 11 места на завршниот турнир.[5] Квалификациите, се одржале од март 2015 до ноември 2016 година, и се состоеле од два круга:[6]

  • Квалификациска фаза по групи: 52-те екипи биле поделени во девет групи - седум групи од по шест екипи и две групи од по пет екипи. Секоја група се игра во раунд-робин формат по два пати дома и гости. Победниците од деветте групи се квалификувале директно за финалниот турнир, додека четирите најдобри второпласирани (не сметајќи ги резултатите против шесттопласираниот тим) на крајот одат во плејофот.
  • Плејоф: Четирите тима со ждрепка се одредени во два двомеч натпревари за да се утврдат последните две екипи кој ќе се квалификуваат за завршниот турнир.

Квалификувани екипи[уреди | уреди извор]

Следните екипи се квалификувале за завршниот турнир

Држава Квалификувана како Дата на квалификација Учество Последно учество Најдобар резултат
Полска Полска Домаќин 26 јануари 2015 6-то 1994 Четвртфинале (1982, 1984, 1986, 1992, 1994)
Португалија Португалија победник во квал. група 4 6 септември 2016 8-мо 2015 Финалист (1994, 2015)
Данска Данска победник во квал. група 5 6 септември 2016 7-мо 2015 Полуфинале (1992, 2015)
Англија Англија победник во квал. група 9 6 октомври 2016 14-то 2015 Победник (1982, 1984)
Словачка Словачка победник во квал. група 8 6 октомври 2016 2-ро 2000 Четврто место (2000)
Германија Германија победник во квал. група 7 7 октомври 2016 11-то 2015 Победник (2009)
Чешка Чешка победник во квал. група 1 7 октомври 2016 13-то 2015 Победник (2002)
Шведска Шведска победник во квал. група 6 10 октомври 2016 8-мо 2015 Победник (2015)
Италија Италија победник во квал. група 2 11 октомври 2016 19-то 2015 Победник (1992, 1994, 1996, 2000, 2004)
Македонија Македонија победник во квал. група 3 11 октомври 2016 1-во Деби
Шпанија Шпанија победник во плејофот 15 ноември 2016 13-то 2013 Победник (1986, 1998, 2011, 2013)
Србија Србија победник во плејофот 15 ноември 2016 10-то 2015 Победник (1978)

Завршен жреб[уреди | уреди извор]

Ждрепката за завршниот турнир се одржала на 1 декември 2016 во 18:00 часот по Централно европско време, во Конгресниот центар во Краков.

Домаќин (Позиција A1)
Екипа
Полска Полска
Шешир 1
Екипи Coeff
Германија Германија 39,037
Португалија Португалија 38,378
Шешир 2
Екипи Coeff
Англија Англија 36,621
Шпанија Шпанија 36,536
Данска Данска 35,590
Шешир 3
Екипи Coeff
Италија Италија 35,546
Шведска Шведска 34,259
Чешка Чешка 33,690
Србија Србија 31,060
Словачка Словачка 31,057
Македонија Македонија 23,283

Стадиони[уреди | уреди извор]

На 7 јуни 2016, Фудбалскиот сојуз на Полска избрал шест стадиони:[7]

Првиот натпревар и Група A Група A Група Б
Лублин Келце Гдиња
Арена Лублин Колпортер арена Стадион ГОСИР
Капацитет: 15,500 Капацитет: 15,500 Капацитет: 15,139
Arena Lublin podczas XI Lubelskiego Festiwalu Nauki 10.jpg Stadion MOSiR Kielce 02 ssj 20060415.jpg Stadion miejski w Gdyni.jpg
Група Б Група Ц, полуфинале, и финале Група Ц и полуфинале
Бидгошч Краков Тихи
Спортски комплекс Завиша Стадион Краковија Стадион Миејски
Капацитет: 20,247 Капацитет: 15,016 Капацитет: 15,300
Stadion Zawisza Bydgoszcz front panorama.jpg Krakow Cracovia 1.jpg Tychy stadion wewn.jpg

Фаза по групи[уреди | уреди извор]

Група A[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Англија Англија 7 3 2 1 0 5 1 +4
2. Словачка Словачка 6 3 2 0 1 6 3 +3
3. Шведска Шведска 2 3 0 2 1 2 5 -3
4. Полска Полска 1 3 0 1 2 3 7 -4





Група Б[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Шпанија Шпанија 9 3 3 0 0 9 1 +8
2. Португалија Португалија 6 3 2 0 1 7 5 +2
3. Србија Србија 1 3 0 1 2 2 5 -3
4. Македонија Македонија 1 3 0 1 2 4 11 -7





Група Ц[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР
1. Италија Италија 6 3 2 0 1 4 3 +1
2. Германија Германија 6 3 2 0 1 5 1 +4
3. Данска Данска 3 3 1 0 2 4 7 -3
4. Чешка Чешка 3 3 1 0 2 5 7 -2







Поредок на второпласираните екипи[уреди | уреди извор]

Поз. Репрезентација Бод ОН П Н И ДГ ПГ ГР Гру
1. Германија Германија 6 3 2 0 1 5 1 +4 Ц
2. Словачка Словачка 6 3 2 0 1 6 3 +3 А
3. Португалија Португалија 6 3 2 0 1 7 5 +2 Б

Нокаут фаза[уреди | уреди извор]

Во нокаут фазата, продолженијата и пеналите ќе го одлучуваат победникот доколку е неопходно.[6]

Bracket[уреди | уреди извор]

Полуфинале Финале
27 јуни – Тихи
 Англија Англија 2 (2)  
 Германија Германија 2 (4)  
 
30 јуни – Краков
     Германија Германија 1
   Шпанија Шпанија 0
27 јуни – Краков
 Шпанија Шпанија 3
 Италија Италија 1  

Полуфинале[уреди | уреди извор]


Финале[уреди | уреди извор]

Победник[уреди | уреди извор]

Победник на Европско првенство за играчи под 21 година - 2017

Германија
Германија
2. титула

Листа на стрелци[уреди | уреди извор]

Гол Пенали Играч Клуб
5 0 Шпанија Саул Нигес  Шпанија
3 0 Шпанија Марко Асенсио  Шпанија
3 0 Португалија Брума  Португалија
2 0 Италија Федерико Бернардески  Италија
2 0 Англија Демараи Греј  Англија
2 0 Данска Кенет Зохоре  Данска
2 0 Германија Дави Селке  Германија
2 0 Словачка Мартин Хриен  Словачка
2 1 Македонија Енис Барди  Македонија

Награди[уреди | уреди извор]

Тим на турнирот[уреди | уреди извор]

Тимот на Европското првенство за играчи под 21 година 2017 бил избран по завршувањето на турнирот од техничките набљудувачи на УЕФА.[10]

Позиција Играч
Голман Германија Јулиан Полерсбек
Одбрана Германија Џереми Тољан
Словачка Милан Шкриниар
Германија Никлас Штарк
Германија Јаник Герхардт
Среден ред Германија Максимилијан Арнолд
Шпанија Дани Себалјос
Германија Макс Мајер
Шпанија Саул Нигес
Напад Шпанија Марко Асенсио
Италија Федерико Бернардески

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Poland to host 2017 Under-21 EUROs“. UEFA.com. 26 јануари 2015. http://www.uefa.com/under21/news/newsid=2202908.html. 
  2. „U21 final tournament expanding to 12 teams“. UEFA.com. 24 јануари 2014. http://www.uefa.com/under21/news/newsid=2046485.html. посет. 23 февруари 2014 г. 
  3. Ed Aarons. „Germany stun Spain to claim Under-21 title after Mitchell Weiser header“, The Guaridan, 30 јуни 2017 (посет. 16 август 2018 г).
  4. „Euro 2020: Croatia, Poland and Portugal also withdraw“. StadiumDB.com.com. 28 април 2014. http://stadiumdb.com/news/2014/04/euro_croatia_poland_and_portugal_also_withdraw. посет. 30 мај 2014 г. 
  5. „Seedings set for 2017 U21 qualifying draw“. UEFA.com. 30 јануари 2015. http://www.uefa.com/under21/news/newsid=2203200.html. 
  6. 6,0 6,1 „Regulations of the UEFA European Under-21 Championship, 2015–17“ (PDF). http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Download/Regulations/uefaorg/Regulations/02/20/49/90/2204990_DOWNLOAD.pdf. посет. 26 јануари 2015 г. 
  7. „Za nami konferencja One Year To Go! Finał imprezy w Krakowie!“. Sport.interia.pl. 7 јуни 2016. https://www.laczynaspilka.pl/reprezentacja/reprezentacje-mlodziezowe/reprezentacja-mlodziezowa-u-21/za-nami-konferencja-one-year-to-go-final-imprezy-w-krakowie. посет. 7 јуни 2016 г. 
  8. „Spain's Dani Ceballos named Player of the Tournament“. UEFA.com. 30 јуни 2017. http://www.uefa.com/under21/news/newsid=2482942.html. 
  9. „Saúl Ñíguez wins U21 EURO adidas Golden Boot“. UEFA.com. 30 јуни 2017. http://www.uefa.com/under21/news/newsid=2483070.html. 
  10. „The official Under-21 Team of the Tournament“. UEFA.com. 1 јули 2017. http://www.uefa.com/under21/news/newsid=2483058.html. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]