Прејди на содржината

Лучано Спалети

Од Википедија — слободната енциклопедија
Лучано Спалети
Лични податоци
Полно име Лучано Спалети[1]
Роден на 7 март 1959(1959-03-07) (66 г.)
Роден во Черталдо, Италија
Држава Италија Италија
Висина &100000000000001800000001,80 м
Играчки податоци
Позиција среден ред
Сегашен клуб Јувентус Јувентус (тренер)
Повлекување 1993 (34 г.)
Младинска кариера
1973–1975 Фјорентина Фјорентина
1975–1978 Алабастри Волтера
1978–1982 Куоиопели Куоиопели
Кариера*
Години Клуб Наст.† (Гол.)†
1982–1985 Кастелфјорентино Кастелфјорентино ? (?)
1985–1986 Ентела Бакеца Ентела Бакеца 27 (2)
1986–1990 Специја Специја 120 (7)
1990–1991 Вијареџо Вијареџо 29 (1)
1991–1993 Емполи Емполи 53 (3)
Раководител на екипите
1993–1994 Емполи Емполи                              (Млади)
1994 Емполи Емполи
1994–1995 Емполи Емполи                              (Млади)
1995–1998 Емполи Емполи
1998–1999 Сампдорија Сампдорија
1999–2000 Венеција Венеција
2001 Удинезе Удинезе
2002 Анкона Анкона
2002-2005 Удинезе Удинезе
2005-2009 Рома Рома
2009-2014 Зенит Ст. Петербург Зенит Ст. Петербург
2016-2017 Рома Рома
2017-2019 Интер Интер
2021-2023 Наполи Наполи
2023-2025 Италија Италија
2025- Јувентус Јувентус

Лучано Спалети (роден на 7 март 1959 , во Черталдо) — италијански фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од средниот ред. Моментално ја води екипата на Јувентус.[2]

Биографија

[уреди | уреди извор]

Оженет е со Тамара, која е родена во Карпи а ја запознал во Ла Специја. Со неа имаат три деца.[3][4] Тој имал брат по име Марчело, седум години постар, кој починал на 28 мај 2019 година од рак.[5]

Од 2023 година, тој е Почесен граѓанин на Неапол.[6][7]

Играчка кариера

[уреди | уреди извор]
Спалети со Ентела Бакеца во сезоната 1985-1986

Откако пораснал во младинските тимови на Фјорентина и Куоиопели, Спалети го направил своето деби со екипата на Кастелфјорентино во Серија Д. Следната година, тој се преселил во Ентела Бакеца, каде под водството на Џан Пјеро Вентура,[8] тимот стигнал до 5-тото место во Серија Ц2 првенството.

Во 1986 година, тој отишол да игра за Специја, новопромовираниот член во Ц1 лигата: во сезоната 1986-1987, тој придонел за постигнувањето на опстанокот,[9] додека во следните две сезони 1987-1988 и 1988-1989, Специја го освоила 7-мото и 3-тото место, соодветно.[9]

По една сезона помината во екипата на Вијареџо, тој се преселил во Емполи, каде што ја завршил кариерата на 34-годишна возраст, играјќи го своето последно првенство во сезоната 1992-1993.

Тренерска кариера

[уреди | уреди извор]

Емполи и Сампдорија

[уреди | уреди извор]

Во сезоната 1993-1994, тој ја започнал својата кариера како тренер во младинскиот тим на Емполи. На шест кола до крајот на првенството во Серија Ц1, тој го замени Адријано Ломбарди како тренер на првиот тим, кој се мачел да излезе од зоната за испаѓање. „Аѕурите“ го завршиле првенството на претпоследното место, спасувајќи се од испаѓање во плејаутот каде што ја совладале Алесандрија. Следната сезона, Спалети повторно се вратил во младинскиот тим на Емполи, за потоа одново да добие шанса да го тренира првиот тим во Серија Ц1 1995-1996. Сезоната, полна со успеси, го видела Емполи како го освојува Купот на Италија за екипи од Серија Ц и да избори промоција во Серија Б благодарение на победата во финалето на плејофот над Комо.

Во сезоната 1996-97, „Аѕурите“ на Спалети, кои неодамна биле промовирани од втората лига, веднаш заработиле промоција во Серија А, една деценија по претходното искуство на Емполи во највисоката лига. Потврден како тренер на тосканците, на своето деби во Серија А (1997-1998), тренерот го одвел тимот на безбедно место, постигнувајќи опстанок на едно коло пред крајот.

Откако ги оставил тосканците во првата лига, тој бил повикан да ја предводи Сампдорија.[10] Отпуштен во декември,[11] тој бил отповикан помалку од два месеци подоцна, по оставката на Дејвид Плат.[12] Во преостанатите 15 кола од првенството, тој освоил 21 бод, но не успеал да избегне испаѓање за лигурскиот клуб.[13]

Венеција, Удинезе и Анкона

[уреди | уреди извор]

Во следната сезона. тој седнал на клупата на Венеција,[14] освојувајќи само една победа во првите два месеци од Серија А.[15] Лошиот почеток предизвикал негово отпуштање од функцијата,[16] но само привремено, бидејќи по неколку недели тој бил вратен на клупата.[17] Сепак, конечното отпуштање се случило во февруари 2000 година.[18][19]

По една година неактивност, во март 2001 година, тој бил повикан на клупата на Удинезе да го замени Лујџи Де Канио:[20][21] со 10 освоени бода во 11 кола, фриулијанците ја завршиле сезоната на дванаесеттото место.[22] Заменет од Рој Хоџсон за следната сезона,[23] во декември 2001 година, бил ангажиран од Анкона:[24] со цел да го одведе клубот на безбедно место во Серија Б,[25][26] стигајќи дури до осмото место.[27]

Титули

[уреди | уреди извор]

Тренер

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]
Емполи
[уреди | уреди извор]
1995-1996
Рома
[уреди | уреди извор]
2006-2007, 2007-2008
2007
Зенит Санкт Петербург
[уреди | уреди извор]
2010, 2011-2012
2009-2010
2011
Наполи
[уреди | уреди извор]
2022-2023

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „Comunicato Ufficiale N. 185“ [Official Press Release No. 185] (PDF). Lega Serie A. 19 March 2019. стр. 6. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-12-06. Посетено на 6 December 2020.
  2. ↑ „Benvenuto, mister Luciano Spalletti“. 30 октомври 2025. Посетено на 30 октомври 2025.
  3. ↑ . 4 октомври 2021 https://www.spazionapoli.it/2021/10/04/spalletti-moglie-tamara/. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  4. ↑ „Luciano Spalletti, chi è la sua compagna Tamara e quanti figli hanno“. 18 јуни 2021.
  5. ↑ „LUTTO PER SPALLETTI: E' MORTO IL FRATELLO MARCELLO“. 28 мај 2019.
  6. ↑ Sky Sport (7 декември 2023). „Spalletti: 'Da oggi sono un official scugnizzo'“. sport.sky.it (италијански). Посетено на 7 декември 2023.
  7. ↑ Cerimonia di conferimento della cittadinanza onoraria a Luciano Spalletti Napoli, 7 dicembre 2023 на YouTube
  8. ↑ „Come invecchia il calciatore (e anche il mister)“. Посетено на 20 јули 2016.
  9. 1 2 „Il calciatore - Luciano Spalletti“. Архивирано од изворникот на 15 февруари 2016. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  10. ↑ . La Gazzetta dello Sport. 10 јули 1998 http://archiviostorico.gazzetta.it/1998/luglio/10/incredibile_vero_gia_finito_ritiro_ga_0_9807102756.shtml. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  11. ↑ Corrado Sannucci (14 декември 1998). „Mihajlovic scatenato fa esonerare Spalletti“. la Repubblica. стр. 40.
  12. ↑ „Platt si è dimesso“. 2 февруари 1999. Архивирано од изворникот на 2 декември 2018. Посетено на 1 декември 2018. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  13. ↑ Enrico Valente (22 мај 1999). „Mannini ora accusa Spalletti "Colpa sua se la Samp è in B"“. La Gazzetta dello Sport.
  14. ↑ „Da Spalletti a Glerean e Stringara, ecco i tecnici con la nuova "patente"“. La Gazzetta dello Sport. 13 јули 1999.
  15. ↑ http://www.repubblica.it/online/sport/sesta/milan/milan.html. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  16. ↑ „Via Spalletti, ecco Materazzi“. 2 ноември 1999. Архивирано од изворникот на 2 декември 2018. Посетено на 1 декември 2018. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  17. ↑ „Lo stile Venezia“. 29 novembre 1999. Архивирано од изворникот на 2 декември 2018. Посетено на 1 декември 2018. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help); Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  18. ↑ „Spalletti esonerato“. 7 февруари 2000. Архивирано од изворникот на 28 јуни 2004. Посетено на 1 декември 2018. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  19. ↑ Michele Contessa; Carlo Laudisa (8 февруари 2000). „Zamparini s'inventa l'esonero bis“. Занемарен непознатиот параметар |pubblisher= (се препорачува |publisher=) (help)
  20. ↑ Luca Calamai; Sebastiano Vernazza; Massimo Meroi (20 март 2001). „L'Udinese ha scelto Spalletti“. La Gazzetta dello Sport.
  21. ↑ „Udinese, a Spalletti la panchina di De Canio“. 20 март 2001.
  22. ↑ Andrea Iolme (18 јуни 2001). „Il Vicenza vince e retrocede“. La Stampa. стр. 33.
  23. ↑ Tim Vandevelde (22 јуни 2001). „Roy Hodgson nieuwe trainer van Udinese“ (холандски).
  24. ↑ Massimo Norrito (5 јануари 2002). „La doppia sfida dell'ex Favo“. la Repubblica. стр. 13.
  25. ↑ Vito Maggio; Mimmo Cugini (7 јануари 2002). „Ancona-Spalletti: parte l'operazione salvezza“. La Gazzetta dello Sport.
  26. ↑ „L'allenatore - Luciano Spalletti“. Архивирано од изворникот на 15 февруари 2016. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  27. ↑ „ATTACCHI SCATENATI: 36 RETI NELL'ULTIMA GIORNATA“. La Stampa. 3 јуни 2002. стр. 41.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Лучано_Спалети&oldid=5480566“