Робер Пирес

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Робер Пирес
Robert Pires 2011.jpg
Пирес во 2011 година
Лични податоци
Полно име Роберт Емануел Пирес
Роден на 29 октомври 1973 (1973-10-29) (воз. 43 г.)
Роден во Рем, Франција
Висина &100000000000001880000001,88 м[1]
Позиција офанзивен играч од средината на теренот
Младинска кариера
1989–1992 Рем
1992–1993 Мец
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
1993–1998 Мец 162 (43)
1998–2000 Марсеј 66 (8)
2000–2006 Арсенал 189 (62)
2006–2010 Виљареал 103 (13)
2010–2011 Астон Вила 9 (0)
2014–2015 ФК Гоа 8 (1)
Total 537 (127)
Репрезентација
1995–1996 Франција под 21 12 (5)
1996–2004 Франција 79 (14)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари.
† Учества (Голови).

Робер Емануел Пирес (фр. Robert Pirès, 29 октомври 1973 во Рем) е поранешен француски фудбалер и тренер. Најголемиот дел од својата кариера ја помина во Англиската Премиер Лига.Тој најмногу се прослави со Арсенал,со кој освои три ФА Купа и две титули во Премиер Лигата вклучувајќи ја и познатата сезона 2003-2004 во која клубот немаше пораз.Тој е исто така поранешен член на француската репрезентација за која настапи 79 пати во периодот од 1996 до 2004 година.

Во поголемиот дел од својата кариера Пирес играше како лево крило, но настапувал низ целата средина на теренот или како поддршка за напаѓачите.

Младост[уреди | уреди извор]

Робер Пирес е роден во Рем татко му е португалец а мајка му шпанка.Робер кој е постариот од двајца браќа, го поминал детството носејќи два фудбалски дреса покажувајќи ги неговите поделени симпатии.Едниот бил португалски дрес татко му бил навивач на Бенфика) а другиот бил дрес од Реал Мадрид.Робер признал дека имал потешкотии во училиштето бидејќи неговиот француски јазик не бил добар а тоа се должи на фактот што неговите родители зборувале само на шпански и португалски.Страста за фудбалот ја наследил од татко му Антонио, кој играл за локалниот тим Лес Корпо,и секоја сабота навечер Пирес го гледал како игра.На 15 години Пирес го напуштил училиштето и го започнал својот сон за кариера во фудбалот со двогодишен курс за спорт во Рем.На инсистирање на мајка му, Пирес продолжил со клубот Реми бил повикан четири години подоцна.


Кариера[уреди | уреди извор]

Франција[уреди | уреди извор]

Пирес е дипломец на младинската академија на ФК Меца неговото сениорско деби било во 1993 година против Лион.За шест години таму тој постигнал 43 гола на 162 меча и го освоил Купот на Француската Лига,со што си овозможил трансфер за 5 милиони фунти во Олимпик Марсеј во 1998 година.Во Марсеј, Пирес имаше променлив двегодишен престој.Во првата сезона Марсеј ја испушти титулата во Француската Лига за еден поен а го загуби и финалето на УЕФА Купот во 1999 година од Парма.Во втората сезона тој имаше серија проблеми на и вон теренот поради што го бојкотираше клубот на крајот на сезоната.

Арсенал[уреди | уреди извор]

Пирес потпиша за Арсенал во 2000 година за 6 милиони фунти, иако имаше понуди од Реал Мадрид и Јувентус, и го замени Марк Овермарс кој пак замина за Барселона за рекордни 25 милиони фунти.На почетокот Пирес беше индиферентен а некои и го критикуваа за неговите коментари дека играта во Англија е премногу борбена.Меѓутоа тој полека започна да ја враќа формата која ја имаше во Мец,постигнувајќи прекрасен соло гол против Лацио во Лигата на Шампионите во сезоната 2000-01, и победничкиот гол против Тотенхем во полуфиналето од ФА Купот. Сепак Арсенал загуби во финалето на Купот со 2-1 од Ливерпул.

До 2001-02 Пирес целосно се навикна на англиската игра и имаше една од најдобрите сезони. Тој постигна прекрасни голови против Мидлсбро и Астон Вила. Против Астон Вила, Пирес прифати една долга топка од Фреди Љумберг ја подигна преку Џорџ Боатенг и го заврши потегот со прекрасен лоб удар преку Питер Шмајхел.Беше прв на табелата за асистенции во Премиер Лигата и беше прогласен за Фудбалер на Годината и најдобар играч на Арсенал за таа сезона во која ја освоија титулата.Ова се случи и покрај тоа што тој не ги играше последните два месеци од сезоната поради повреда на лигаментите во меч од ФА Купот против Њукасл Јунајтед.

После долга пауза Пирес се врати на терените во ноември 2002 како замена против Оксер во Лигата на Шампионите. Иако на почетокот му беше тешко, Пирес со текот на времето се врати во форма и постигна 14 голови во лигата на 20 натпревари во кои стартуваше таа сезона, вклучувајќи и хет-трик против Саутемптон на последниот ден од сезоната. Пирес беше прогласен за играч на Месецот во февруари 2003 година.Пирес ја заврши оваа сезона со победничкиот гол финалето на ФК купот против Саутемптон.

Подоцна тој беше клучен дел во освојувањето на титулата во Премиер лигата за сезоната 2003-04 во која тимот на Арсенал остана непоразен цела сезона и со тоа стана првиот англиски клуб од најсилната дивизија кој го направил тоа во последните 115 години. и неговиот соиграч од Арсенал, Тјери Анри беа предводници таа сезона и заедно постигнаа вкупно 57 голови во сите натпреварувања.Пирес имаше слаб почеток на кампањата, но со прекрасен гол против Ливерпул на Енфилд си ја врати самодовербата и формата. Пирес им ги покажа на фудбалските фанови своите способности, својата техника и чувството за гол, особено со неговите голови против Ливерпул, Болтон и Лидс Јунајтед. Тој изненади многу луѓе со првокласен старт врз Клод Макалеле и со втрчување во противничкиот шеснаесетник со што ги повлече Вилијам Галас Џон Тери кон себе а со тоа оставајќи простор за Патрик Виеира да излезе очи в очи со голманот на Челзи и да постигне гол. Арсенал победи на тој натпревар со 2-1 а голот на Виеира беше за изедначување.Тој ден во Премиер лигата се покажа решавачки бидејќи Манчестер Јунајтед не успеа да го совлада Лидс Јунајтед истиот тој ден и со тоа Арсенал доби огромна предност во трката за титулата.Арсенал никогаш не го загуби првото место на табелата до крајот на сезоната.Уште повеќе, Пирес засекогаш ќе биде запаметен по првиот натпревар од четврт-финалето во Лигата на Шампионите против Челси, кај што успеа да го натскока Џон Тери и со глава да го постигне изедначувачкиот погодок за Арсенал, откако Ејдур Гудјонсен обезбеди предност за Челси.За жал Арсенал и Пирес беа елиминирани откако загубија 1-2 во реваншот, благодарение на голот на Вејн Бриџ во 87та минута. Пирес исто така ги покажа и своите плејмејкерски способности во прекрасно изработениот гол против Тотенхем на Вајт Харт Лејн, во кој Пирес беше архитектот на акцијата и го заокружи потегот со одмерен удар за да го постигне вториот гол за Арсенал на тој натпревар.Тотенхем не се предаде и успеа да извлече нерешен резултат 2-2.Но и покрај ова Арсенал ја освои титулата после мечот. Пирес ја заврши таа сезона со импресивни 14 голови и 7 асистенции во Премиер лигата.Тој беше втор најдобар стрелец за Арсенал (после Тјери Анри)и имаше најмногу асистенции (заедно со Денис Бергкамп) таа сезона.

Во сезоната 2004-05 Пирес заврши трет на листата на стрелци во Премиер лигата со 14 голови, позади соиграчот Тјери Анри и Ендру Џонсон од Кристал Палас. Пирес го освои и вториот победнички медал од ФА Купот откако Арсенал го победи Манчестер Јунајтед на пенали.Пирес беше заменет со Еду во второта половина од екстра времето на тој натпревар.

За време на сезоната 2005-06, Пирес преговараше со Арсенал за нов договор надевајќи се на ново двегодишно продолжување.Во согласност со политиката на клубот за играчи над 30 години, на Пирес му беше понудено само 12 месечно продолжување на договорот кој завршуваше во јуни 2006 година. Пирес слабо ја започна сезоната и играчите како Фреди Љунгберг, Хозе Антонио Рејес и Александар Хлеб имаа предност пред него на двете крилни позиции.Но како што одминуваше сезоната, формата на Пирес се подобруваше и постигна повеќе голови од своите конкуренти за позицијата.Пирес го одигра својот последен натпревар за Арсенал во Финалето на Лигата на Шампионите на УЕФА против ФК Барселона, во кој беше изваден од игра откако голманот Јенс Леман доби црвен картон.Пирес ја заврши сезоната како втор најдобар стрелец за Арсенал заедно со Робин Ван Перси.

Во мај 2006 Пирес ја прифати понудата од ФК Виљареал после едномесечни шпекулации, а во тоа време играше против Виљареал во полуфиналето од Лигата на Шампионите.Една од главните причини која што Пирес ја наведе за заминувањето од Арсенал е тоа што тој чувствувал дека веќе не е прв избор кај менаџерот Арсен Венгер.Пирес е цитиран како вели „Морам да речам дека имав одредени разочарувања оваа сезона.На пример, бев на клупата многу често“.Пирес исто така изјави дека одлуката на Венгер да го повлече него од финалето на Лигата на Шампионите покажала дека тој паднал во очите на францускиот шеф.Пирес рече дека се чувствувал повреден од тоа што Венгер веќе не му верувал, што било голем фактор кој го убедил дека е време да си оди од Арсенал.

Навивачите како и играчите на Арсенал беа натажени од заминувањето на Пирес.Неговиот поранешен соиграч од Арсенал, Цеск Фабрегас изјавил во августовското издание на списанието Скај во 2006 година колку било тажно што го загубиле.

На официјалната програма на Арсенал за мечот со Виган Атлетик на 11 февруари 2007 година, Пирес го открил своето разочарување од тоа што бил заменет толку рано во финалето на Лигата на Шампионите.Пирес изјавил „Бев многу разочаран.Кога го видов мојот број на семафорот за измени не можев да поверувам.Тоа беше мојот последен натпревар после 6 години во клубот, финале во Лигата на Шампионите пред целото мое семејство во Париз кај што станав Светски шампион, и траеше само 12 минути.Беше многу тешко да се прифати“.

На 11 јули 2008 година, навивачите на Арсенал го избраа Пирес за шести најдобар фудбалер на клубот на сите времиња.


Виљареал[уреди | уреди извор]

Во мај 2006 година, Пирес му се приклучи на шпанскиот клуб Виљареал.Тој пристигна како слободен агент и требаше само да ги помине медицинските тестови, со што стави крај на неговата шестгодишна кариера како фудбалер на Арсенал.Пирес официјално беше претставен како играч на Виљареал на 3 јули 2006 година.Го постигна првиот гол за клубот на претсезонски натпревар со Њукасл Јунајтед на 5 август 2006 кој заврши 3-3.Меѓутоа на 18 август 2006 Пирес ги повреди лигаментите на левото колено за време на пријателски натпревар со Кадиз, и беше потребна корективна операција за да се поправи проблемот, а тоа го отстрани од терените во наредните 7 месеци за неговиот нов клуб во шпанската Примера.

Пирес конечно се опорави од повредата на коленото и својот прв лигашки настап за Виљареал го имаше како замена во второто полувреме откако претходно беше именуван во составот кој ке игра против Реал Сосиедад на 17 март 2007 година.Пирес го постигна својот прв гол во лигата по повредата, на гости против Реал Бетис на 31 март 2007 година во меч кој заврши 3-3.После три натпревари како замена, Пирес го имаше својот прв старт за Виљареал на 22 април 2007 против Барселона.Тој го постигна првиот гол за својот тим за на крајот да ги совладаат лидерите на табелата Барселона со 2-0, одмаздувајќи се за неговата прерана измена против истиот противник во финалето на Лигата на Шампионите претходниот мај. На 13 мај 2007, во демолирањето со 4-1 против Осасуна, поранешниот француски репрезентативец им обезбеди совршен старт на гостите со почетниот гол во седмата минута, со што Виљареал ја продолжи борбата за место во Европа.Оваа серија ја одведе „жолтата подморница“ на чекор до место во Купот на УЕФА за помалку од шест недели, откако преходно беа на слабото 11 место во лигата без него во тимот.Виљареал ја заврши сезоната на 5 место, а Пирес имаше клучна улога во серијата од 8 победи по ред и обезбедување на место во Купот на УЕФА.

Со сагата која траеше помеѓу Хуан Роман Рикелме и одборот на Виљареал, лидерските квалитети на Пирес му помогнаа на тимот да ја отвори следната сезона со 6 победи од 8 натпревари.Против Барселона на Ел Мадригал, Пирес заработи два пенала за „жолтата подморница“ кои во гол ги претвори капитенот на тимот Маркос Сена.

Во 2009, Пирес се соочи со поранешниот клуб Арсенал во четврт-финалето од Лигата на Шампионите, влегувајќи како замена во 70 минута во првиот натпревар и играјќи ги целите 90 минути во реваншот на стадионот Емирати.Виљареал беше поразен со вкупен резултат од 4-1, но Пирес доби топло добредојде од навивачите на Арсенал кои го скандираа неговото име и на двата натпревара.

Во мај 2010 година, на Пирес му беше соопштено дека договорот нема да му биде продолжен и ќе треба да бара нов клуб во текот на летото бидејќи Виљареал ќе ја „менуваат својата филозофија“.


Астон Вила[уреди | уреди извор]

Пирес се врати во Англија каде во октомври тренираше со поранешниот клуб Арсенал на нивното тренинг игралиште Лондон Колни, за да ја одржи својата кондиција.Подоцна, клубот Кроули Таун покажал интерес за Пирес но спикерот на фудбалерот изјавил дека „не се запознати со интересот “ од тој клуб.

На 16 ноември 2010, беше потврдено дека тренерот на Астон Вила Жерар Улие имал преговори со претставниците на Пирес.На 18 ноември 37 годишниот играч за врска го комплетираше трансферот во Астон Вила со шест-месечен договор.Тој го имаше премиер лигашкото деби за Вила на 21 ноември како замена во второто полувреме, но неговиот тим загуби со 2-0 од Блекберн Роверс. Пристигнувањето на Пирес во клубот беше прифатено од многу фудбалери на Астон Вила меѓу кои и Габриел Агбонлахор, Стјуарт Даунинг и Шејн Лоури.


Меѓународна кариера[уреди | уреди извор]

Пирес беше дел од тимот на Франција кој ги освои Светското првенство во фудбал во 1998 година и Европското првенство 2000 (Пирес му асистираше на Давид Трезеге за победничкиот гол во финалето), но мораше да го пропушти Светското првенство во фудбал во 2002 година поради повреда која ја заработи играјќи за Арсенал.Тој исто така играше и на Олимписките Игри 1996 и на Европското првенство 2004.Меѓутоа, караницата со францускиот национален тренер Рејмонд Доменек на крајот на 2004 стави крај на меѓународната кариера на Пирес.Имаше 79 настапи за неговата земја и постигна 14 голови.Ја освои Златната топка (за најдобар фудбалер) и Златната копачка (за најмногу постигнати голови) на Купот на Конфедерациите во 2001 во Кореа/Јапонија.


Личен живот[уреди | уреди извор]

На своето професионално деби за Мец во 1992 година Пирес ја запозна својата идна сопруга Натали. Двајцата беа во брак шест години и се разведоа во 2003. Пирес изјавил во Дејли Мирор дека разводот го уништил и дека го погодил и на професионален план. Рекол и дека не можел да се концентрира ниту пак да спие.

Набрзо после разделбата со Натали, Пирес се запозна со францускиот модел Џесика Лемари преку заеднички пријатели.На 10 август 2005 таа го роди првото дете Наја.Пирес тврди дека „Наја ми овозможи да најдам мир и да бидам порелаксиран“.Оттогаш Лемари и Пирес се венчаа и добија син кој го крстија Тео, тој е роден на 11 јули 2007.

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]