Петре М. Андреевски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Петре М. Андреевски
Петре М. Андреевски.jpg
Роден 25 јуни 1934
Слоештица, Демирхисарско, Кралство Југославија
(денес Македонија)
Починал 25 септември 2006(2006-09-25) (воз. 72 г.)
Скопје, Македонија
Занимање поет, романописец, раскажувач и драмски автор
Националност Македонец
Период Трета генерација повоени македонски писатели
Значајни дела Пиреј (роман), Дениција
Деца Сергеј Андреевски

Петре Мито Андреевски (Слоештица, Демирхисарско, 25 јуни 1934 - Скопје, 25 септември 2006) — македонски поет, романописец, раскажувач и драмски автор. Се вбројува меѓу најдаровитите, а воедно и најпопуларните македонски поети и раскажувачи. Неговите приказни се честопати необични и чудно испреплетени, но во особеноста на својата упатеност кон читателот, раскрилуваат еден познат и близок свет, што го препознаваме како ехо на дамнешни, напати, темни кажувања.

Биографија[уреди | уреди извор]

Петре М. Андреевски е роден во демирхисарското село Слоештица, во 1934 година. Основно образование завршил во родното село, гимназија во Битола, а студирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на групата по југословенска книжевност.[1] Работел во Македонската телевизија. Бил уредник на списанието „Разгледи“. Андреевски бил член на Македонската академија на науките и уметностите, на Македонскиот ПЕН центари на Друштвото на писателите на Македонија (од 1964 година, a во 1983 година бил и негов претседател).

Литературно творештво[уреди | уреди извор]

Гробот на на Петре М. Андреевски во Слоештица.
Марка на Македонска пошта по повод 75 години од раѓањето на Петре М. Андреевски (ФДЦ 15б/2009, 4 ноември 2009)

Творештвото на Андреевски е разновидно и опфаќа: романи, поезија, раскази, драми, есеи и детска книжевност. Неговите дела се преведени на повеќе јазици: српски, хрватски, француски, романски, англиски, шпански, јапонски итн. Во два наврати (1984 и 2002 година) биле објавени одбраните дела на Андреевски, во пет и во шест тома, соодветно.[2]

Стихозбирки:

  • Јазли (1960)
  • И на небо и на земја (1962)
  • Дениција (1968)
  • Дални наковални (1971)
  • Пофалби и поплаки (1975)
  • Вечна куќа (1987)
  • Лакримариј (1999)

Книги со раскази:

  • Седмиот ден (1964)
  • Неверни години (1974)
  • Сите лица на смртта (1994)
  • Боеми (постхумно)

Романи:

  • Пиреј (1980)
  • Скакулци (1983)
  • Небеска Тимјановна (1988)
  • Последните селани (1997)
  • Тунел (2003)
  • Бежанци (постхумно)

Книгата драми (1984), во која влегуваат:

  • Време за пеење
  • Богунемили

Есеи:

  • Сегашно минато време (2006)

Стихозбирки за деца:

  • Шарам барам
  • Касни порасни (сликовница)

Награди[уреди | уреди извор]

Андреевски бил добитник на наградите: „11 Октомври“ (во 1968 година), „Браќа Миладиновци“ (два пати) „Рациново признание“ (два пати)и „Стале Попов“ (два пати).[3]

На 9 октомври 2007, Претседателот на Република Македонија - Бранко Црвенковски, постхумно му доделил Орден за заслуги за Македонија, за исклучителниот придонес во развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и националната самобитност.

Поврзано[уреди | уреди извор]



  1. Петре М. Андреевски, Дениција. Скопје: Три, 2005, стр. 69.
  2. Петре М. Андреевски, Дениција. Скопје: Три, 2005, стр. 69.
  3. Петре М. Андреевски, Дениција. Скопје: Три, 2005, стр. 69.