Венко Андоновски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Венко Андоновски
Венко Андоновски.jpg
Роден Венко Андоновски
30 мај 1964 (1964-05-30) (58 г.)
Куманово, СР Македонија, СФРЈ
Занимање македонски писател, раскажувач, романописец, есеист, критичар и книжовен теоретичар.

Венко Андоновски (р. во Куманово, 30 мај 1964) — македонски писател (романописец, раскажувач, драмски автор, поет), есеист, критичар и книжевен теоретичар.

Биографија[уреди | уреди извор]

Венко Андоновски дипломирал на Филолошкиот факултетБлаже Конески“, во Скопје. Тој е доктор по филолошки науки и работи како професор на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје. Андоновски е член на Македонскиот ПЕН центар. Во 1990 година станал член на Друштвото на писателите на Македонија.[1][2][3]

Творештво[уреди | уреди извор]

Творештвото на Андоновски е богато и се состои од поезија, раскази, романи, драми, есеи и книжевна критика. Тој е еден од најчитаните македонски писатели во 21 век: неговиот роман „Папокот на светот“ е продаден во повеќе од 12 000 примероци, а романот „Вештица“ го надминал тиражот од 7 000 примероци. Исто така, тој е еден од најпопуларните драмски писатели во Македонија. Неговите дела се преведени на десетина јазици: англиски, француски, руски, грчки, словенечки, хрватски, српски, бугарски итн.[4]

Библиографија[уреди | уреди извор]

Негови најважни дела се:[5]

Поезија:

  • Нежното срце на варварот, (1986).

Раскази:

  • Квартот на лиричарите (1989),
  • Фрески и гротески (1993).
  • Припитомување на кучката (2018)[6]

Романи:

Драми:

  • Адска машина (1993),
  • Бунт во домот за старци (1994),
  • Словенскиот ковчег (1998),
  • Црни куклички (2000),
  • Папокот на светот,
  • Кандид во земјата на чудата (2001),
  • Кинегонда во Карлаленд (2006),
  • Граница (2008),
  • Светица на темнината (2010),
  • Олово на перница (2010),
  • За секого има по една,
  • Генетика на кучињата,
  • Ана Каренина — македонска приказна,
  • Исус на Масада,
  • Господарот на кукавицата,
  • Јов

Критика и културологија:

  • Матошевите ѕвона (1996),
  • Текстовни процеси (1997),
  • Структура на македонскиот реалистичен роман (1997),
  • Дешифрирања (2000),
  • Воскресението на читателот,
  • Обдукција на теоријата — Жива семиотика (том 1)
  • Обдукција на теоријата — Наратологија (том 2)
  • Зеницата на Македонија (Историја на македонската светлина), заедно со Глигор Стојковски
  • Достоевски и Мекдоналдс (2019)[7]

Филмски сценарија:

Награди и признанија[уреди | уреди извор]

За своето книжевно творештво, Андоновски е добитник на наградите:[2][3] [8]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 24.
  2. 2,0 2,1 „www.blesok.com.mk“. Архивирано од изворникот на 2009-02-11. Посетено на 2010-09-16.
  3. 3,0 3,1 „Филолошки факултет“. Архивирано од изворникот на 2018-02-18. Посетено на 2010-09-16.
  4. Венко Андоновски, Папокот на светот. Скопје: Три, 2019, стр. 343-344.
  5. Венко Андоновски, Папокот на светот. Скопје: Три, 2019, стр. 343.
  6. „Промоција на „Припитомување на кучката" на Венко Андоновски“. Нова Македонија. Посетено на 21 јануари 2019.
  7. „Венко Андоновски има нова книга, насловот е „Достоевски и Мекдоналдс". Слободен печат. 17 октомври 2019. Посетено на 2 ноември 2019.
  8. Венко Андоновски, Папокот на светот. Скопје: Три, 2019, стр. 343.
  9. „Доделени книжевните награди за минатата година“. Макфакс. 07.02.2022. Посетено на 7 февруари 2022. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)

Белешки[уреди | уреди извор]