Бранко Цветкоски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Бранко Цветкоски
Бранко Цветкоски.jpg
Роден 21 јуни 1954
Македонија, Слатино, Охридско, Македонија
Занимање поет, литературен критичар, преведувач, новинар, публицист, издавач, менаџер во културата

Бранко Цветкоски (Слатино, Охридско, 21 јуни 1954) е македонски поет, литературен критичар, есеист, преведувач, публицист и издавач.[1]

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден е на 21 јуни 1954 годинa во с. Слатино, Дебарца. Завршил Филолошки факултет при универзитетот "Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Бранко Цветкоски има богато работно искуство. Така, тој работел како новинар во весникот „Нова Македонија”, а исто така, бил главен уредник на книгоиздателството „Култура“, секретар на Друштвото на писателите на Македонија, претседател на манифестацијата „Рацинови средби”, директор на Македонскиот народен театар, уредник и главен уредник на списанието „Стремеж“ од Прилеп, еден од основачите на Балканската книжевна фондација „Балканика“, основач, директор и главен уредник на издавачката куќа „Макавеј“ од Скопје, уредник-продуцент во Македонската информативна агенција (МИА), член на уредувачкиот одбор на едицијата „Македонска книжевност во 130 тома“ и на едицијата „Превод на литературни дела што добиле Нобелова награда“, како и директор на Градската библиотека „Браќа Миладиновци“ во Скопје. Цветкоски живее во Скопје.


Цветкоски е член е на Македонскиот ПЕН центар и на Друштвото на писателите на Македонија, почесен член на Сојузот на бугарските писатели, член на Словенската литературна и уметничка акдемија со седиште во Варна (Бугарија) и нејзин кординатор за Македонија, член на Академијата на убавите уметности - Вевчани. Учествувал на книжевни фестивали, книжевни средби и на собири на интелектуалци во: Бугарија, Турција, Грција, Албанија, Србија, Босна и Херцеговина, Хрватска, Словенија, Германија, Италија, Романија, Молдавија, Русија, Полска, Кина, Црна Гора, Словачка, Чешка, Азербејџан, Украина, Унгарија, Шведска итн.

Библиографија[уреди | уреди извор]

  • „Свијок“ (поезија, 1981)
  • „Високи ветрови“ (поезија, 1985)
  • „Пластови и глас“ (критики, 1989)
  • „Пресна пепел“ (поезија, 1990),
  • „Возбудени македонски дијалози“ (интервјуа, 1990)
  • „Подарена сол“ (избор поезија, 1991)
  • „Обетки од ѕвезди“ (поезија за деца, 1991)
  • „Дела и доблести“ (критики и есеи, 1992)
  • „Молитвен веј“ (поезија, 1993)
  • „Не отвора секогаш тој - зборот“ (тематски број на "Стремеж", 1993)
  • „Небесни места“ (аудио касета, 1996)
  • „Критички загледувања“ (критики и есеи, 1996)
  • „Повисоко од животот“ (критики и есеи, 1997)
  • „Синори“ (поезија, 1998)
  • „Ноќник“ (избор поезија, 1998)
  • „Ек и одек“ (критики и есеи, 1999)
  • „Името. Родот. Имотот“ (поема, 2000)
  • „Скрб“ (поезија, 2003)
  • „Имиња и теми“ (критика и есеи, 2004)
  • Земја за зобање“ (поезија, 2006)
  • „Вечноста и мигот“ (критика и есеи, 2008)
  • „Стреа на ветровите“ (избор поезија, 2009)
  • Оган во обрачи“ (избор, во рамките на Едицијата 135 томови македонска книжевност“), 2013
  • „Поезија“, заедничко издание со босанскиот поет Абдулах Сидран, како носители на Книжевниот жезол на ДПМ за 2014 година
  • Избрани дела во шест тома, 2014;
 1.(„Молитвен веј“ - поезија, предговор: Санде. Стојчевски)
 2.(„Оган во обрачи“ - поезија, предговор: акад. Героги Старделов)
 3.(„Повисоко од животот“ - избор од есестиката на Цветкоски посветена на македонската поезија)
 4.(„Поезија - пајажина“ - 38 есеи, огледи и критики за творештвото на Цветкоски)
 5.(„Јазиците на песната“ - седум книги од Цветкоски објавени на азерски, албански, англиски, арапски, бугарски, грчки и монголски)
 6.(„Јазиците на песната“ - осум книги од Цветкоски објавени на полски, романски, српски, руски, турски, украински, хрватски и шведски јазик.
  • „Симеон Радев“ (публицистика), 2015;
  • „Книжевни беседи“ (беседи, есеи, толкувања), 2016;

Препеви и преводи (селективен преглед)

  • Далеку во нас, избор од поезијата на Васко Попа, 1994;
  • Земна светлина, избор од поезијата на Миле Стоиќ, 1988;
  • Вечерен праг, избор од поезијата на Петар Караангов, 1999;
  • Историја на Византија (од Г. Острогорски, коавтор), 1992.
  • Историја на стариот Рим (од Н.А. Машкин, коавтор),1995;
  • Пресудни настани, избор од поезијата на Анте Стамаќ, 2000;
  • Метафизика на самракот, избор од поезијата на Радмила Лазиќ, 2001;
  • Кога господ одеше по земјата, од Никола Радев, 2003;
  • Балада за љубовта од Димитар Христов, 2004;
  • Лажни времиња, од Васил Кинов, 2004;
  • Законите на љубовта, од Евгенија Јорданова, 2004;
  • Небесни пасишта од Милена Караангова, 2005;
  • Страв, од Тошо Тошев, 2005;
  • Цената, од Марко Семов, 2005;
  • Остар зрак, од Иван Есенски, 2005;
  • Провиденија, од Владимир Луков, 2006;
  • Отворен круг, од Петар Андасаров, 2006;
  • Бакнеж во пештера, од Венко Евтимов, 2006,
  • Благословена, од Иван Дочев, 2006;
  • Молитва за Македонија, од Евтим Евтимов, 2007;
  • Крстопат на ветровите, од Николај Шопов, 2007;
  • Небесна и земна, од Иван Гранитски, 2009;
  • Живи ѕвезди, од Николај Шопов, 2008;
  • Голи Оток - остров на смртта, од Венко Марковски, 2009;
  • Медот на поезијата, од Роза Бојанова, 2009;
  • Камен во погрешни раце, од Срба Игњатовиќ, 2009;
  • Избор од поезијата на Љубомир Левчев, носител на "Златен венец" на Струшките вечери на поезијата, 2010;
  • Каприциозната игра на времињата од Љубомир Левчев, 2011;
  • Жестокиот прстен од Гео Милев, 2011;
  • Линија на времето од Максим Замшев, коавтор, 2011;
  • Кафе носталгија, есеи од Миле Стојиќ, 2013.
  • Разговор со молкот, поетски избор од Бојан Ангелов, 2014;
  • Коработ, роман од Здарвка Евтимова, 2017;


Книги од Цветкоски на други јазици:

Награди и признанија[уреди | уреди извор]

  • Млад Борец“, Награда на истоимениот весник, за дебитантската книга "Свијок", 1982;
  • „Браќа Миладиновци“, Национална награда на Струшките вечери на поезијата, за стихозбирката "Молитвен веј", 1993;
  • Златно перо“, награда на Сојузот на литературните преведувачи на Македонија, за препевот на поезијата на Васко Попа, 1994;
  • Григор Прличев“, Награда за најдобра поема, за текстот „Името.родот.имотот“, 1999;
  • Христо Ботев“, Меѓународна награда, Враца - Софија, 2000.
  • „Наџи Нааман“, Либанска меѓународна книжевна награда, за поетски опус од европски автор, 2004.
  • „Орфеева лира“, Награда на истоимената Европска академија за култура од Бугарија, 2005.
  • „Григор Прличев“ – Награда на Сојузот на литературните преведувачи за најдобро преведена книга во 2007 година, за препевот на збирката „Крстопат на ветровите“ од бугарскиот поет Николај Шопов, 2008.
  • Димитар Митрев“ - Награда за критика и есеистика на Друштвото на писателите на Македонија, 2009.
  • „Шахмар Акперзаде“ - (Азербејџан), 2009.
  • „Европски орден за заслуги во културата и уметноста“, (Совет за општествени награди на Обединетите Нации), Женева,2009.
  • Свети Климент Охридски“, за долгогодишни остварувања во областа на културата и уметноста од интерес за Република Македонија, 2009.
  • Орден "Владимир Мајаковски", меѓународно признание на Московската организација на Сојузот на писателите на Русија, 2011.
  • Главната награда „Летачко перо“ на Петтиот меѓународен поетски фестивал на словенските земји „Славјанска прегратка“, Варна, 2011.
  • Орден „Златна есен - Сергеј Есенин“, признание на Сојузот на руските писатели (Московска организација), 2012.
  • Орден „Михаил Ј. Лермонтов“, признание на Сојузот на руските писатели (Московска организација), 2012.
  • 13 Ноември“ - Награда на градот Скопје, за долгогодишни остварувања во културата и уметноста, 2012.
  • „Книжевен жезол“ - Награда за творечки опус на Друштвото на писателите на Македонија, 2013

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Republičkata zaednica na kulturata (1993). Sovremenost: literatura, umetnost, opštestveni prašanja (42 издание). kn-vo "Kočo Racin".