Бранислав Ѓурѓев

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бранислав Ѓурѓев
Роден 4 август 1908
Сремски Карловци, Војводина
Починал 26 февруари 1993
Нови Сад, СР Југославија
Занимање филозоф
политички деец

Бранислав Ѓурѓев (роден на 4 август 1908 година во Сремски Карловци, Војводина – починал на 26 февруари 1993 година во Нови Сад) — историчар и османист, редовен член на Војводинската академија на науките и уметностите и член на МАНУ надвор од работниот состав (25. Ⅻ 1969). Како студент по историја и ориентална филологија на Филозофскиот факултет во Белград, бил член на КПЈ (1929) и секретар на Универзитетската организација на СКОЈ (1933-1934). По дипломирањето (1934) посетувал постдипломски студии во Цариград (декември 1937 – декември 1938). По враќањето се вработил како кустос приправник во Земдител на Турскиот архив (од април 1939). Докторирал на Филозофскиот факултет во Белград на тема „Каква је била власт у Црној Гори”. Во времето на Втората светска војна бил во заробеништво во Германија. По Ослободувањето бил професор на Филозофскиот факултет во Сараево по историја на народите на СФРЈ во османлискиот период и вовед во историската наука. Бил иницијатор за основањето и прв директор на Ориенталниот институт во Сараево и ги покренал сп. „Прилози за оријенталну филологију” и збирката „Monumenta Turcica historiam Slavorum Meridionalium ilustrantia”. Бил претседател на Академијата на науките и уметностите на БиХ (1968-1971), а подоцна се преселил во Нови Сад (кон крајот на 1979), каде што бил редовен член на Војводинската академија на науките и уметностите)[1].

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Ѓурѓев“. Македонска енциклопедија , книга I (А-Љ): стр. 507. (2009). Скопје: МАНУ.