Роберт Колман Ричардсон

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Роберт Колман Ричардсон
Robert Coleman Richardson.jpg
Роден јуни 26, 1937(1937-06-26)
Вашингтон, САД
Починал февруари 19, 2013(2013-02-19) (воз. 75 г.)
Итака, Њујорк, САД
Живеалиште Америка
Националност САД Американец
Полиња Физика
Установи Корнелски универзитет
Образование Вирџинија тех
Дјукски универзитет
Докторски ментор Хорст Мејер
Познат по Откривање на суперфлуидност во хелиум-3
Поважни награди Награда за Баклиева кондензирана материја (1970)
Нобелова награда за физика (1996)

Роберт Колман Ричардсон (англиски: Robert Coleman Richardson 26 јуни 193719 февруари 2013)[1] бил американски експериментален физичар кој истражувал за субмиликелвиновите температурни студии на хелиум-3. Ричардсон, заедно со Дејвид Ли, како искусни истражувачи, а потоа и дипломираниот студент Даглас Ошероф, ја споделиле Нобеловата награда за физика во 1972 за откривањето на својството на супертечноста на атомите на хелиумот-3 во Корнелскиот универзитет.[2][3][4]

Биографија[уреди | уреди извор]

Ричардсон се родил во Вашингтон. Одел во средното училиште „Вашингтон-Ли“ во Округот Арлингтон, Вирџинија. Тој подоцна курсевите по биологија и физика во училиштето ги опишал како „многу старомодни“ за тоа време. „Идејата за ’напредна поставеност‘ сеуште не била измислена“, напишал тој во неговата автобиографија за Нобеловата награда. Тој го зел првиот курс по анализа кога бил втора година во колеџот.[5]

Ричардсон го посетувал универзитетот Вирџинија тех и дипломирал во 1958, а магистрирал во 1960. Тој докторирал во Дјукскиот универзитет во 1965.

Во времето на неговата смрт, тој му бил професор по физика на Флојд Њуман во Корнелскиот универзитет, иако повеќе не работел во лабораторијата. Од 1998 до 2007 тој во Корнелскиот универзитет работел како заменик професор за истражување, а од 2007 до 2009 бил искусен советник за наука на претседателот и потпретседателот. Неговата експериментална работа се фокусирала на употреба на нуклеарна магнетна резонанца за да ги проучува квантните својства на течностите и цврстите тела при екстремно ниски температури.

Ричардсон бил "Eagle Scout", а неговите извиднички активности во неговата младост ги спомнал во биографијата која ја доставил до Нобеловата фондација за време на неговата награда.[1]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Biography on the Nobel Foundation website
  2. Osheroff, DD; RC Richardson; DM Lee. Evidence for a New Phase of Solid He3. „Physical Review Letters“ том  28 (14): 885–888. doi:10.1103/PhysRevLett.28.885. Bibcode1972PhRvL..28..885O. 
  3. Osheroff, DD; WJ Gully; RC Richardson; DM Lee. New Magnetic Phenomena in Liquid He3 below 3mK. „Physical Review Letters“ том  29 (14): 920–923. doi:10.1103/PhysRevLett.29.920. Bibcode1972PhRvL..29..920O. 
  4. „The Nobel Prize in Physics 1996“. The Nobel Prize in Physics. Nobel Foundation. 2007. http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1996/index.html. конс. 5 август 2007 г. 
  5. Chang, Kenneth. (2013, February 22). Robert C. Richardson, 75, Laureate in Physics, Dies. The New York Times, p B14.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]