Вилјам Алфред Фаулер

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Вилјам Алфред Фаулер
William Alfred Fowler.jpg
Роден 9 август 1911(1911-08-09)
Питсбург, Пенсилванија
Починал 14 март 1995(1995-03-14) (воз. 83 г.)
Пасадена, Калифорнија
Образование Калтех (PhD)
Докторски ментор Чарлс Кристијан Лористен
Докторанди Џон Бонд, Доналд Клејтон, Џорџ Фулер, Куртис Мичел
Влијание од Фред Хојл
Поважни награди Бернардов медал (1965)
Бонерова награда (1970)
Ветелсенова анграда (1973)
НАционален медал за наука (1974)
Едингтонов медал (1978)
Нобелова награда за физика (1983)

Вилјам Алфред Фаулер (англиски: William Alfred Fowler 9 август 191114 март 1995) — американски нуклеарен физичар, подоцна астрофизичар, кој заедно со Субраманијан Чандрасекар ја добил Нобеловата награда за физика во 1983 година.

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден во Питсбург, Ренсилванија,на возраст од две години Фаулер се преселил со своето семејство во Лима, Охајо, градот на парната железница. Тој дипломирал на Охајскиот државен универзитет, каде бил член на братството Тау Капа Епсилон, додека пак докторатот за нуклеарна физика го стекнал на Калтех. Иако бил експериментален нуклеарен физичар, Фаулеовиот најпознат труд бил „Создавање на елементите во ѕвездите“, каде коавтори му биле Маргарет Бербриџ, Џефри Бербиџ и Фред Хојл, објавен во 1957 година под групно раководство на Фред Хојл, осмислувачот на таа теорија за природната историја на постоечките хемиски елементи.[1] Во трудот се категоризирани нуклераните процеси за потеклото на се освен на најлесните хемиски елементи во ѕвездите. Овој труд е познат како B2FH труд.

Фаулеровата кариера направила од него познат нуклеарен физичар. Тој го наследил Чарлс Кристијан Лористен како директор на Келоговата радијациона лабораторија при Калтех, за подовна негов наследник да стане Стивен Кунин. Фаулер бил награден со Националниот медал за наука од страна на претседателот Џералд Форд [2] It is the highest national honor in science that an American can receive.

Фаулер го освоиил и Раселовата награда од Американското астрономско друштво во 1963 година, Ветлесеновата награда во 1973 година, Едингтоновиот медал во 1978 година, Брусовиот медал во 1979 година и Нобеловата награда за физика во 1983 година за неговите теоретски и експериментални проучувања на нуклеарните реакции од важност за создавањето на хемиските елементи во универзумот и истата ја поделил со Субраманијан Чандрасекар.

Доживотен вљубеник во парните локомотиви, тој поседувал неколку возни модели од различни големина од кои една е прикажана на сликата тука.[3] Тој починал во Пасадена, Калифорнија.

Објавени дела[уреди | уреди извор]

  • Caughlan, G.R.; Fowler, W.A.; Zimmerman, B.A.. Топлинско-нуклеарни реакциони чекори,II. „Ann. Rev. Astron. Astrophys.“ том  13: 69. doi:10.1146/annurev.aa.13.090175.000441. 

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Burbidge, E. M.; Burbidge, G. R.; Fowler, W. A.; Hoyle, F.. Synthesis of the Elements in Stars. „Reviews of Modern Physics“ том  29 (4): 547–650. doi:10.1103/RevModPhys.29.547. Bibcode1957RvMP...29..547B. 
  2. http://www.clemson.edu/ces/astro/NucleoArchive/PhotoList/1970s/75WAF_Pres.html
  3. http://www.clemson.edu/ces/astro/NucleoArchive/PhotoList/1970s/71Train.html

Надворешни врски[уреди | уреди извор]