Сесил Франк Пауел

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Сесил Франк Пауел
Cecil Powell.jpg
РоденСесил Франк Пауел
5 декември 1903(1903-12-05)
Тонбриџ, Кент, Англија
Починал9 август 1969(1969-08-09) (воз. 65 г.)
Валсасина, Италија
НационалностОбединето Кралство Британец
ПолињаФизика
УстановиКембрички универзитет
Бристолски универзитет
ОбразованиеКембрички универзитет
Докторски менторЧ. Т. Р. Вилсон
Ернест Радерфорд
Познат поФотографски метод
Откривање на пион
Поважни наградиНобелова награда за физика (1950)
Хјузов медал (1949)
Кралски медал (1961)
Ломоносов златен медал (1967)

Сесил Франк Пауел, (англиски: Cecil Frank Powell 5 декември 19039 август 1969) бил британски физичар со Нобелова награда за физика за неговото истражување за фотографскиот метод на студирање на нуклеарните процеси и за значителното откривање на пионот, субатомска честичка.

Пауел бил роден во Тонбриџ, Кент, Англија, син на локален дилер со оружје, и се образувал во локално средно училиште пред да се здобие со стипендија.[1] Продолжил во Сидни Сасекс колеџот, Кембриџ, дипломирајќи природни науки во 1925. [1] Подоцна тој работел во Кавендишката лабораторија, Кембриџ, под надзор на Ч. Т. Р. Вилсон и Ернест Радерфорд, го истражувал феноменот на кондензација, и се здобил со титулата доктор на филозофија на полето на физиката во 1927.[1]

Во 1928 тој бил истражувачки асистент во лабораторијата во Бристолскиот универзитет, каде подоцна бил назначен за предавач.[2] Во 1932 Пауел се оженил за Исобел Артнер и заедно имале две ќерки.[1] Во 1936 станал дел од екпедицијата на Западните Инди, како дел од истражувањето за вулканска активност,[1] каде што се појавува во печат издаден во Гренада.[3]

За времепрестојот во Бристолскиот Универзитет, Пауел го посветил своето внимание на создавање на техники за мерење на подвижноста на позитивните јони, за да се определи природата на јоните во одредени гасови, и за изградба и употреба на Кокрофтовиот генератор за истражување на разнесувањето на атомските јадра.[1] Тој исто така почнал да создава методи внесувајќи специјализирани фотографски емулзии за да го олесни снимањето на трагите од елементарните честички, и во 1938 почнал да ја употребува оваа техника во истражувањето за космичко зрачење,[1] изложувајќи фотографски плочи на голема надморска височина, на врвовите од планините со употреба на специјално дизајнирани балони,[4] соработувајќи во истражувањето со О. Џузепе, Х. Мирхед и млад бразилски физичар Цезар Латес. Оваа работа во 1946 довела до пронаоѓањето на пионот,[5] со што е докажано дека е хипотетичка честичка предложена во 1935 од Јукава Хидеки во неговата теорија за нуклеарна физика.

Во 1949 Пауел станал член на Кралското Друштво и истата година го добил хјузовиот медал.[1] Во 1950 тој бил награден со Нобелова награда за физика „за неговото истражување на фотографскиот метод на проучување на нуклеарните процеси и неговите откритија за мезоните со овој метод“.[6] Од 1952 Пауел бил назначен за директор на неколку експедиции за Сардинија и Долината По, Италија, и летал со балони на голема надморска височина.[1]

Во 1961 Пауел го примил Кралскиот медал и служел на научниот комитет на европската организација за нуклеарно истражување CERN таа година,[1] и во 1967 бил награден со Ломонсов златен медал „за извонредни достигнувања во физиката за елементарни честици “.[7]

Меморијална клупа и плоча посветена на Пауел на местото на неговата смрт, во подножјето на Алпите, Италија.

Пауел умрел на 9 август 1969, [1] додека нарвор пешачел на подножјето на Алпите блиску до Валсасина, регион во Италија, каде што престојувал со пријателите. Клупа со комеморативна плоча била подигната близу до местото на неговата смрт, посветена за негова меморија.


Поврзано[уреди | уреди извор]


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Nobel Lectures, Physics 1942-1962. Amsterdam: Elsevier publishing Company. 1964. http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1950/powell-bio.html. посет. 14 септември 2009 г. 
  2. „Nobel Prizes and Fellowships“. http://www.bristol.ac.uk. конс. 14 September 2009. 
  3. „Cecil Powell“. Goethe-Universität Frankfurt. Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main. конс. 14 September 2009. 
  4. „Powell, Cecil“. Encyclopædia Britannica. (1962). London: Encyclopædia Britannica Limited.
  5. „The Nobel Prize in Physics 1901-2000“. http://nobelprize.org. 9 February 2000. конс. 14 September 2009. 
  6. „The Nobel Prize in Physics 1950“. http://nobelprize.org/. конс. 14 September 2009. 
  7. „Award list“. http://www.ras.ru. конс. 14 September 2009. 


Надворешни врски[уреди | уреди извор]