Џон Дегенколб

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Џон Дегенколб
Дегенколн во 2015 година
Лични податоци
Цело имеЏон Дегенколб
Роден7 јануари 1989 (1989-01-07) (30 г.)
Гера,  Источна Германија
Висина1,80 м[1]
Маса77 кг[1]
Податоци за клубот
Мом. клубТрек-Сегафредо
ДисциплинаДрумски велосипедизам
УлогаВозач
Вид на возачСпринтер
Аматерски клубови
2008–2010 Тирингер Енерги Тим
Професионални клубови
2011
2012–2016
2017-
ХТЦ-Хајроад
Проект 1т4и
Трек-Сегафредо
Значајни победи
Големи трки
Џиро д’Италија
1 индивидуална етапа (2013)
Тур де Франс
1 индивидуална етапа (2018)
Вуелта а Еспања
Бодовен пласман (2014)
10 индивидуални етапи (2012, 2014, 2015)

Етапни трки

Тур де Пикарди (2012)

Еднодневни трки и класици

Милано-Сан Ремо (2015)
Париз-Рубе (2015)
Ватенфал Класик (2013)
Гент-Вевелгем (2014)
Трка околу Франкфурт (2011)
Париз-Тур (2013)
Минстерланд Џиро (2016)

Друго

Европска турнеја UCI (2012)
Последна промена
22 мај 2019

Џон Дегенколб (германски: John Degenkolb; р. 7 јануари 1989 во Гера) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Трек-Сегафредо.[2]

Негови најголеми победи во кариерата се Милано-Сан Ремо 2015 и Париз-Рубе 2015, две од петте велосипедски монументи. Има освоено етапи на сите три големи трки, десет етапи и бодовниот пласман на Вуелта а Еспања, една етапа на Џиро д’Италија и една етапа на Тур де Франс.

Во 2010 година ја освоил неговата прва етапна трка, Трка околу Тирингија и завршил втор на трката под 23 години на Светското друмско првенство. Дегенколб победил на Гент-Вевелгем 2014, на Ватенфал Класик 2013 и бил краен победник на Европската турнеја UCI 2012.[3][4]

Професионална кариера[уреди | уреди извор]

ХТЦ-Хајроуд (2011)[уреди | уреди извор]

Во 2011 година, Дегенколб станал професионален со екипата ХТЦ-Хајроуд, следејќи ги чекорите на други познати спринтери како Марк Кевендиш и Андре Грајпел. Во неговата прва сезона ги освоил етапите на Волта ао Алгарве, Три дена Западна Фландрија и Трката околу Баварија, пред да освои две етапи на Критериум ди Дофине. Исто така ја освоил еднодневната Трка околу Франкфурт.

Пројект 1т4и / Џајант-Алпецин (2012-2016)[уреди | уреди извор]

2012[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на екипата ХТЦ на крајот на 2011 година, Дегенколб се преселил во професионалната континентална екипа Пројецт 1т4и.

Дегенколб го освоил генералниот пласман на Тур де Пикарди 2012, каде ги освоил првата и третата етапа на триетапната трка. Временските бонуси на целта на етапите му ја обезбедиле победата во генералниот пласман.[5]

На 19 август 2012, Дегенколб ја освоил својата прва етапа на некоја голема трка, втората етапа на Вуелта а Еспања, која завршувала во Вијана. На малата нагорнина, тој ја поминал целта пред Алан Дејвис од Орика-ГринЕЏ и возачот на Тим Скај Бен Свифт.[6] Го повторил успехот на петтата етапа, рамна кружна етапа во Логроњо. Дегенколб дошол зад Даниеле Бенати, кој го отпочнал спринтот и направил одредена разлика во последните 200 метри и ја поминал целта со мала разлика од возачот на РадиоШек-Нисан.[7]

Со маичката за бодовниот пласман на неговите гради ја однел третата победа на Вуелта на седмата етапа, на етапа со завршница по круг на патеката во Моторленд Арагон.[8] Потоа следел уште еден успех на десеттата етапа, Дегенколб повторно стигнал до победа во Санхенхо, откако силно ги притиснал педалите на нагорнината и го поминал Французинот Насер Бухани од ФДЖ-БигМет.[9] Ја завршил Вуелта со пет победи, вклучувајќи ја и престижната последната етапа во Мадрид, каде го заокружил неговото второ учество на некоја голема трка со уште една победа.[10]

По овие успеси на Дегенколб следеле уште една спринтерска победа на Гран при д’Изберг[11] и четврто место на Светските првенства во Валкенбург, зад победникот Филип Жилбер (БМЦ Рејсинг Тим).[12]

2013[уреди | уреди извор]

Успесите на Дегенколб во 2013 година започнале во мај со етапна победа на Џиро д’Италија, негова прва победа на трката во Италија.[13] На Тур де Франс, Дегенколб важел како главен помошник за неговиот колега Марсел Кител, кој освоил четири етапи. Потоа, Дегенколб настапил и победил на Ватенфал Класик во неговата родна земја, победувајќи го Андре Грајпел на целта на трката.[14] Во октомври, Дегенколб победил на две трки во Франција во помалку од една недела, Париз-Бурж и Париз-Тур.[15]

2014[уреди | уреди извор]

Во 2014 година, Дегенколб го освоил белгискиот класик Гент-Вевелгем, бодовниот пласман и три етапи на Медитеранската трка и 3 етапи на Вуелта а Еспања. Етапата вклучувала две категоризирани искачувања и била возена во прилична жештина.[16] Втората била масовен спринт каде возачот на ФДЖ Насер Буани се жалел дека бил неспортски турнат во оградите од Дегенколб, кој сепак ја задржал победата.[17] Третиот успех бил „луда завршница“ според Дегенколб, кој бил подобар од второпласираниот Том Бонен.[18] Четвртата победа дошла на седумнаесеттата етапа кога го поминал Мајкл Метјус на целта.[19] Веднаш по Вуелта и освојувањето на бодовниот пласман, Дегенколб морал да биде примен во болница поради лимфна инфекција.[20]

2015[уреди | уреди извор]

Дегенколб (средина) на подиумот по победата на Париз-Рубе 2015

Во 2015 година, Дегенколб ја освоил првата трка во Дубаи, третата етапа на трката. Ја остварил најголемата победа во неговата кариера дотогаш со победата во март на Милано-Сан Ремо, каде го освоил спринтот пред претходниот победник од 2014 година, Александер Кристоф.[21] Во април го освоил прославениот класик Париз-Рубе. Во последните километри ги достигнал двајцата бегалци и на крајот победил во групен спринт од седуммина на велодромот во Рубе.[22] Станал првиот Германец кој победил на трката од Јозеф Фишер, кој победил на воведното издание во 1896 година и прв возач кој ги освоил Милано-Сан Ремо и Париз-Рубе во истата година по Шон Кели во 1986 година.[23] Во мај, Дегенколб освоил две етапи на Трката околу Баварија, освојувајќи го и бодовниот пласман.[24]

Во текот на Тур де Франс, Дегенколб го заменил Кител како главен спринтер на Џајант-Алпецин и предводник на екипата.[25] Го опишал неговото учество како „задоволително, иако не баш она за што сонував“,[26] откако завршил помеѓу најдобрите десет на осум различни етапи без да победи на една од нив.[27] Ова вклучувало второ место на четвртата етапа, која имала делови со калдрма. Дегенколб бил напред во групата по нападите од Винченцо Нибали на деловите со калдрма, но на крајот бил победен со напад на сонародникот Тони Мартин.[28]

На Вуелта а Еспања 2015, Дегенколб бил избран за предводник на екипата.[29] На првите две недели од трката, етапните победи го одбегнале, завршувајќи високо на неколку етапи, вклучувајќи помеѓу најдобрите тројца на етапите 3, 5 и 10.[30] Кога колегата Том Димулен неочекувано влегол во борбата за генералниот пласман, Дегенколб работел за Холанѓанецот, вклучувајќи „изненадувачки“[31] резултат на деветнаесеттата етапа. На планинскиот терен успеал да остане со дваесетина возачи до крајот, поставувајќи го Димулен за напад на калдрмисаното искачување на завршницата во Авила.[32] Дегенколб бил пофален за неговиот резултат, а спортскиот директор го нарекол „феноменален“.[31] Дегенколб успеал да ја освои последната етапа во Мадрид, победувајќи возачи како Дани ван Попел во масовен спринт.[33]

Кон крајот на сезоната, Дегенколб настапил на Светското друмско првенство во Ричмонд,[34][35] вклучен во водечката двојка со спринтерот Андре Грајпел.[36] Бил сметан од многумина за способен да победи.[37][38][39][40] На самата трка, Дегенколб бил напред во групата поголем дел од последните кругови на трката. На калдрмисаното искачување во последниот круг, Дегенколб бил првиот кој го следел нападот на Здењек Штибар, но не успеал да го следи подоцнежното темпо од групата составена од Ники Терпстра и Грег ван Авермет, помеѓу другите. На крајот, завршил на 29. место, 15 секунди зад победникот Петер Саган.[41] По трката изјавил: „Секако, многу сум разочаран. Кога Петер Саган нападна на претпоследното искачување, немав ништо останато да реагирам“.[42] Дегенколб ја завршил својата сезона со победа на Критериум Саитама во Јапонија, победувајќи го локалниот возач Фумијуки Бепу (Трек-Сегафредо) и победникот на Тур де Франс Крис Фрум (Тим Инеос) во спринтерска завршница. По трката изјавил: „Беше многу добра трка, со многу гледачи. Многу се емотивни, особено на крајот кога толпата беше толку гласно и може дури и да се спореди со Шанзелизе со самата атмосфера и бучавата на патот […]. Сега, сезоната е навистина завршена за мена и почнуваат подготовките за новата сезона“.[43]

2016[уреди | уреди извор]

На 23 јануари 2016 година, додека тренирале во ШПанија, бил еден од шестмината возачи на Џајант-Алпецин, кои биле удрени од автомобил. Сите возачи биле во стабилна состојба.[44] Дегенколб имал исеченици на бутот, подлактицата и неговите усни, како и за малку губејќи еден прст.[45] Бил лекуван во Валенсија и Хамбург, но ја пропуштил пролетната класична сезона.[46] Се вратил на Трката околу Франкфурт на 1 мај 2016.[47] Иако не завршил добро на трката, рекол дека бил „задоволен“ од неговиот настап и ја нарекол трката важен чекор кон неговото опоравување.[48] Потоа настапил на Трката околу Калифорнија, каде имал две завршници меѓу првите десет и бил среќен со напредокот, иако неговиот повреден прст сè уште пречка во спринтовите.[49] Покажал понатамошно подобрување на Критериум ди Дофине, прва трка во Светската турнеја, завршувајќи осми на четвртата етапа.[50] Дегенколб ја започнал Тур де Франс во јули, целејќи особено на 16. етапа која завршувала во Берн.[51] На крајот, завршил четврти на масовните спринтови на четиринаесеттата и шеснаесеттата етапа, негови најдобри резултати во сезоната дотогаш.[52][53]

На 8 јули 2016 година, Дегенколб објавил дека ќе ја напушти екипата Џајант-Алпесин и ќе се приклучи во нова екипа за 2017.[54] Во август, неговата нова екипа била потврдена и тоа била Трек-Сегафредо.[55] Ја остварил својата прва победа во сезоната 2016 на 14 август на завршната етапа на Арктичката трка на Норвешка, исто така обезбедувајќи го бодовниот пласман на трката.[56] Потоа следело второто место на Јуроајс Класик во Хамбург, стигнувајќи зад Кејлеб Јуан во масовен спринт.[57]

На Светското друмско првенство во Доха, Дегенколб бил дел од германската репрезентација. Првично останал во групата напред по нападот на белгискиот состав, кој ја поделил групата. Дупната гума го приморала Дегенколб да се врати во втората група. Тука, Дегенколб се обидел да го предводи сонародникот Андре Грајпел напред, напор кој бил попречен од белгиските возачи, што довело Дегенколб да испрска со вода во лицето на Јенс Дебишер.[58][59] Зборувајќи за инцидентот по трката, Дегенколб кажал: „Ох, Јенс бараше освежување и ја му ја уважив желбата“.[60] По повлекувањето од трката поради премореност на 40 километри пред целта,[58] Дегенколб ја заокружил неговата сезона со: „Ова беше лоша сезона оваа година. Но, уште сум жив, животот оди понатаму“.[60] Ја завршил сезоната на Трката Абу Даби, каде стигнал втор зад Џакомо Ницоло на првата етапа.[61]

Трек-Сегафредо (2017–)[уреди | уреди извор]

2017[уреди | уреди извор]

Дегенколб откако завршил трет на националното друмско првенство 2017

Дегенколб ја забелажал својата прва победа во 2017 на 2 февруари на третата етапа на Трката Дубаи, претекнувајќи ги Рејнарт Јансе ван Ренсбург и Сони Колбрели во масовен спринт.[62] Ја завршил трката на третото место.[63] Во текот на сезоната на класиците во пролетта, Дегенколб ја преземал улогата на лидер во Трек-Сегафредо од Фабијан Канчелара, кој се повлекол на крајот на 2016 година.[64] На крајот имал силни резултати, но не успеал да освои трка. Отпаднал во текот на искачувањето на Поџо на Милано-Сан Ремо, завршувајќи седми на целта.[65] На Е3 Харелбеке, екипата не била присутна во групата на бегалците, со што си наштетила за висок пласман, а Дегенколб завршил на 13. место.[66] Откако завршил петти на Гент-Вевелгем и седми на Трката околу Фландрија, Дегенколб настапил на Париз-Рубе. Трек-Сегафредо имал силна трка, откако тројца негови возачи завршиле меѓу најдобрите десет, а Дегенколб завршил на десеттото место.[67] Меѓутоа, Том Бонен жестоко го критикувал по трката за негово покривање, изјавувајќи: „За мене, тој ја извозе најкукавичката трка во неговиот живот“.[68] Дегенколб завршил трет на домашната трка, Трката околу Франкфурт на почетокот на мај, откако имало механички проблем за неговиот помошник Јаспер Стејвен во текот на завршниот спринт.[69]

На Тур де Свис, Дегенколб бил поддржан од пролетните победи од екипата, завршувајќи трет на третата етапа.[70] Ја изразил својата фрустрација по петтата етапа.[71] Бил вклучен во составот за Тур де Франс, при што имал бројни спринтерски завршници, вклучувајќи го второто место зад Марсел Кител на етапата 10.[72]

Подоцна во сезоната, Дегенколб возел на Вуелта а Еспања, но се откажал поради болест во првите денови.[73] Требало да ја предводи германската екипа на Светското друмско првенство во Берген, но се повлекол една недела пред трката, наведувајќи здравствени проблеми.[74]

2018[уреди | уреди извор]

Дегенколб се вратил на трките кон крајот на јануари 2018 на Предизвикот Мајорка, каде освоил две од четирите трки во масовни спринтови.[75] Подоцна настапил на Париз-Ница, но се повлекол со бронхитис, кој го приморало да го пропушти Милано-Сан Ремо.[76] Дегенколб имал тешка пролетна сезона без ниеден добар резултат. Падот на Париз-Рубе го приморало да одмара три недели. Се вратил на трки во јуни на Сериите Хамер, а потоа и на Тур де Свис. Во Швајцарија, не можел да има учинок на првите етапи, обидувајќи се да ја добие формата за да влезе во составот на екипата за Тур де Франс.[77] На националното друмско првенство на 1 јули, Дегенколб завршил втор зад Паскал Акерман.[78]

На Тур де Франс, Дегенколб имал силни воведни етапи, завршувајќи трет на осмата етапа.[79] Следниот ден, на деветтата етапа имало делови со калдрма до Рубе, местото каде победил на Париз-Рубе 2015. На 17 километри до целта, го следел нападот на Ив Ламперт и на Грег ван Авермет. Тројката останала напред до крајот на етапата и Дегенколб го претекнал носителот на жолтата маичка, Ван Авермет, за прва победа во кариерата на Тур де Франс. Тоа било и прв успех во Светската турнеја по неговиот пад во пролетта 2016 година. Видно емотивно Дегенколб ја посветил победата на семеен пријател, кој го опишал како негов „втор татко“ и кој починал минатата зима.[80][81]

Подоцна во сезоната, Дегенколб го обезбедил второто место на Фландриското првенство[82] и на Минстерланд Џиро.[83] На 20 октомври го освоил критериумот Јапонски куп, победувајќи го Камерон Скот во спринтерска завршница.[84]

Личен живот[уреди | уреди извор]

Дегенколб е оженет и има две деца со неговата сопруга Лаура.[85] Семејството живее во Оберурзел, мал град близу Франкфурт на Мајна.[86] Дегенколб има завршено тренинг за полицаец.[87]

Во октомври 2018 година, станал прв официјален амбасадор за волонтерската група „Les Amis de Paris-Roubaix“, која се грижи текот и природата на класикот Париз-Рубе, која Дегенколб ја освоил во 2015 година.[88]

Достигнувања[уреди | уреди извор]

2008
1. Етапа 2 Трка околу Тирингија
2. Краен пласман Тур ду Хаут Анжу
2. ЗЛМ Тур
3. Bronze medal blank.svg Друмска трка под 23 години Светско друмско првенство UCI
2009
3. ЗЛМ Тур
3. Трка околу Фландрија
2010
Тур де Бретања
1. Етапа 4
1. Етапа 5
1. Етапа 3 Тур Алзас
Тур де л’Авенир
1. Етапа 1
1. Етапа 5
1. Краен пласман Трка околу Тирингија
1. Етапа 3
9. Краен пласман ФБД Инсуранс Рас
1. Етапа 6
1. Етапа 8
2. Ла Кот Пикард
2. Silver medal blank.svg Светско друмско првенство под 23 години
2011
Критериум ду Дофине
1. Етапа 2
1. Етапа 4
1. Етапа 2 Волта ао Алгарве
1. Етапа 1 Три дена Западна Фландрија
1. Трка околу Франкфурт
1. Етапа 2 Трка околу Баварија
2. Трофео Кала Милор
2. Минстерланд Џиро
4. Париз-Бурж
2012
1. Краен пласман Европска турнеја UCI
1. Краен пласман Тур де Пикарди
1. Етапа 1
1. Етапа 3
1. Гран при д’Исберкес
Вуелта а Еспања
1. Етапа 2
1. Етапа 5
1. Етапа 7
1. Етапа 10
1. Етапа 21
1. Етапа 7 Трка околу Полска
3. Краен пласман Четири дена Денкерк
1. Етапа 1
1. Етапа 2
4. Светски друмски првенства UCI
4. Париз-Тур
5. Милано-Сан Ремо
6. Е3 Харелбеке
2013
1. Ватенфал Класик
1. Париз-Бурж
1. Париз-Тур
1. Етапа 5 Џиро д’Италија
2. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
1. Етапа 2
1. Етапа 4
2. Париз-Брисел
2. Гран при д’Исберг
3. Национално друмско првенство
4. Трка околу Франкфурт
9. Трка околу Фландрија
10. ГП Уест-Франција
2014
1. Гент-Вевелгем
Медитеранска трка
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Етапа 1
1. Етапа 2
1. Етапа 3
Париз-Ница
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Етапа 3
Вуелта а Еспања
1. Етапа 4
1. Етапа 5
1. Етапа 12
1. Етапа 17
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Париз-Бурж
2. Париз-Рубе
2. Трка околу Франкфурт
2. Минстерланд Џиро
2. Бинше-Шиме-Бинше
3. Краен пласман Етоал де Бесеже
1. Jersey yellow.svg Бодовен пласман
4. Гран при д’Увертир ла Марселеза
9. Светско друмско првенство
2015
1. Милано-Сан Ремо
1. Париз-Рубе
1. Етапа 3 Дубаи Тур
1. Етапа 21 Вуелта а Еспања
Трка околу Баварија
1. Етапа 2
1. Етапа 5
1. Jersey blue.svg Бодовен пласман
1. Гуден Пејл
1. Етапа 1 Шпаркасен Џиро Бохум
1. Критериум Саитама
1. Велсер Шпаркасен Иненштат-Критериум
7. Трка околу Фландрија
2016
1. Минстерланд Џиро
Арктичка трка на Норвешка
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Етапа 4
2. Јуроајс Класик
5. ГП Западна Франција
2017
2. ГП Кантон Аргау
3. Краен пласман Трка Дубаи
1. Етапа 3
3. Национално друмско првенство
3. Трка околу Франкфурт
5. Гент-Вевелгем
7. Милано-Сан Ремо
7. Трка околу Фландрија
10. Париз-Рубе
10. Гран при де Фурмје
2018
1. Етапа 9 Тур де Франс
1. Трофео Кампос, Поререс, Феланит, Сес Салинес
1. Трофео Палма
2. Национално друмско првенство
2. Минстерланд Џиро
2. Фландриско првенство
4. Јуроајс Класик
2019
1. Етапа 4 Тур де ла Прованс
2. Гент-Вевелгем
2. Трка околу Франкфурт
8. Трофео Палма

Распоред на резултатите на големите трки[уреди | уреди извор]

Голема трка 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Jersey pink.svg Џиро СО
Jersey yellow.svg Тур 121 123 109 148 121 111
Jersey red.svg Вуелта 144 131 116 90 СО

Распоред на резултатите на класиците[уреди | уреди извор]

Монумент 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Милано-Сан Ремо 5 18 39 1 7 84
Трка околу Фландрија 94 59 9 15 7 7 23 29
Париз-Рубе 19 63 28 2 1 10 17 28
Лиеж-Бастоњ-Лиеж
Џиро ди Ломбардија
Класици 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Омлоп Хет Ниусблад 12 11 72
Е3 Харелбеке 6 65 15 25 13 21 22
Гент-Вевелгем 57 65 1 5 48 2
Трка околу Франкфурт 1 7 4 2 СО 3 2
Хамбург Класик 1 2 4
Класик Бретања 10 5 13
Париз-Тур 11 4 1 43

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 "Профил на Џон Дегенколб".  Unknown parameter |http://www.letour.fr/le-tour/2013/us/riders/team-argos-shimano/degenkolb-john.html?xtmc= ignored (помош);
  2. Trek-Segafredo announce official 2019 rosters for men and women“, „Trek Bicycle Corporation“, Intrepid Corporation, 27 декември 2018 (посет. 5 јануари 2019 г).
  3. Дегенколб горд по освојувањето на Европската турнеја“, „Аргос-Шимано“, Project 1t4i, 8 октомври 2012 (посет. 22 октомври 2012 г).
  4. Аткинс, Бен. „Paris-Tours heroics secure John Degenkolb the overall Europe Tour“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 8 октомври 2012 (посет. 22 октомври 2012 г).
  5. Дегенколб победи на Тур де Пикарди“, „Cycling News“, Future Publishing, 13 мај 2012 (посет. 13 мај 2012 г).
  6. Бен Аткинс. „Вуелта а Еспања: Џон Дегенколб ја освоил етапата два“, „Velo Nation“, Velo Nation LLC, 19 август 2012 (посет. 19 август 2012 г).
  7. Дегенколб добил уште една етапа на Вуелта“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 22 август 2012 (посет. 22 август 2012 г).
  8. Vuelta a España: John Degenkolb motors to a hat-trick on Alcañiz race circuit“, „Velo Nation“, Velo Nation LLC, 24 август 2012 (посет. 24 август 2012 г).
  9. Мур, Кајл. „Четири победи за Дегенколб по етапата 10 во Санхенхо“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 28 август 2012 (посет. 29 август 2012 г).
  10. Аткинс, Бен. „Џон Дегенколб до бројот пет на последната етапа, додека Контадор победи“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 9 септември 2012 (посет. 9 септември 2012 г).
  11. Дегенколб спринташе до 11. победа во сезоната“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 16 септември 2012 (посет. 27 септември г).
  12. Бен Аткинс. „Џон Дегенколб изгледа среќен со четвртото место на Светското првенство“, „Velo Nation“, Velo Nation LLC, 25 септември 2012 (посет. 26 септември 2012 г).
  13. Фотерингем, Аласдер. „Degenkolb ecstatic after taking first Giro d'Italia stage win“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 8 мај 2013 (посет. 9 мај 2013 г).
  14. Најџел Вин. „Џон Дегенколб победи на Ватенфал Класик“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 25 август 2013 (посет. 16 октомври 2013 г).
  15. Бери Рајан. „Дегенколб ја заокружи 2013 со победа на Париз-Тур“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 13 октомври 2013 (посет. 16 октомври 2013 г).
  16. Даниел Бенсон. „Вуелта а Еспања: Дегенколб ја освои четвртата етапа во Кордоба“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 29 август 2014 (посет. 29 август 2014 г).
  17. Бери Рајан. „Дегенколб ги отфрли поплаките на Буани на Вуелта а Еспања“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 27 август 2014 (посет. 27 август 2014 г).
  18. Спенсер Паулисон. „Дегенколб ја освоил третата етапа на Вуелта на етапата 12“, 4 септември 2014 (посет. 4 септември 2014 г).
  19. Вуелта а Еспања: Дегенколб победи во А Коруња“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 10 септември 2014 (посет. 10 септември 2014 г).
  20. Дегенколб во болница во Франкфурт“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 16 септември 2014 (посет. 16 септември 2014 г).
  21. Бери Рајан. „Дегенколб победи на Милано-Сан Ремо“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 23 март 2015 (посет. 29 март 2015 г).
  22. Дегенколб победи на Париз-Рубе“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 12 април 2015 (посет. 13 април 2015 г).
  23. "Сер Бредли Вигинс 18. на Париз-Рубе додека Џон Дегенколб победи". bbc.co.uk. 12 април 2015. конс. 13 април 2015. 
  24. "Ergebnis-Archiv". bayern-rundfahrt.com (германски). конс. 3 октомври 2015. 
  25. О’Ши, Садб (3 јули 2015). "Degenkolb to lead Giant-Alpecin at the Tour de France". cyclingnews.com. конс. 12 август 2015. 
  26. "Degenkolb setzt auf Kittels Tipps" (германски). Sport 1. 21 јули 2015. конс. 12 август 2015. 
  27. "John Degenkolb". cyclingarchives.com. конс. 12 август 2015. 
  28. Флечер, Патрик (8 јули 2015). "Tour de France: Tony Martin wins cobbled stage 4 in Cambrai". cyclingnews.com. конс. 12 август 2015. 
  29. Кларк, Стјуарт (12 август 2015). "John Degenkolb to lead Giant-Alpecin at Vuelta a España". cyclingweekly.co.uk. конс. 19 септември 2015. 
  30. "70th Vuelta a Espana (2.UWT)". procyclingstats.com. конс. 19 септември 2015. 
  31. 31,0 31,1 "Degenkolb vor WM: "Alles oder Nichts"" (германски). Kicker. 14 септември 2015. конс. 19 септември 2015. 
  32. Вестермајер, Сузан (11 септември 2015). "Vuelta a Espana: Gougeard wins in Avila". cyclingnews.com. конс. 19 септември 2015. 
  33. "Vuelta a Espana: Degenkolb wins final stage in Madrid". cyclingnews.com. 16 септември 2015. конс. 19 септември 2015. 
  34. Фотерингем, Аласдер (15 септември 2015). "World Championships countdown: John Degenkolb Q and A". cyclingnews.com. конс. 3 октомври 2015. 
  35. Браун, Грегор (14 септември 2015). "Degenkolb targets Richmond worlds to cap monumental season". VeloNews. конс. 3 октомври 2015. 
  36. Худ, Ендру (25 август 2015). "No worlds for Kittel as Germans tap Greipel, Degenkolb". VeloNews. конс. 3 октомври 2015. 
  37. Бенсон, Даниел (18 септември 2015). "World Championships Preview". cyclingnews.com. конс. 3 октомври 2015. 
  38. "The Telegraph Cycling Podcast: Degenkolb, Nibali, Kristoff … who can win at the world championships?". The Telegraph. 24 септември 2015. конс. 3 октомври 2015. 
  39. "Worlds Gallery: 15 favorites for men’s road race". VeloNews. 25 септември 2015. конс. 3 октомври 2015. 
  40. "Breaking down the favorites for the road world championships". USA Today. 11 септември 2015. конс. 3 октомври 2015. 
  41. "Sagan storms to solo victory at the World Championships". cyclingsnews.com. 29 септември 2015. конс. 3 октомври 2015. 
  42. "Straßenrennen bei Rad-WM: Chancenloser Degenkolb". Frankfurter Allgemeine Zeitung. 27 септември 2015. конс. 3 октомври 2015. 
  43. О’Ши, Садб (25 октомври 2015). "Degenkolb wins Saitama Criterium". cyclingnews.com. конс. 26 октомври 2015. 
  44. "John Degenkolb and Warren Barguil among six Giant-Alpecin cyclists hospitalised after being hit by a car". Irish Independent. 23 јануари 2016. 
  45. "John Degenkolb - Danke für eure Unterstützung". www.johndegenkolb.de (германски). 23 јануари 2016. Архивирано од изворникот на 11 февруари 2016. конс. 11 февруари 2016. 
  46. "John Degenkolb - Es geht voran". www.johndegenkolb.de (германски). 3 февруари 2016. Архивирано од изворникот на 11 февруари 2016. конс. 11 февруари 2016. 
  47. "Degenkolb gibt Comeback am 1. Mai" (германски). kicker. 26 април 2016. Архивирано од изворникот на 26 април 2016. конс. 26 април 2016. 
  48. "Degenkolb 'satisfied' after first race of 2016". cyclingnews.com. 2 мај 2016. Архивирано од изворникот на 2 мај 2016. конс. 2 мај 2016. 
  49. "Degenkolb's confidence coming back after Tour of California". cyclingsnews.com. 26 мај 2016. конс. 27 јуни 2016. 
  50. "Dauphiné: John Degenkolb im Sprint auf der 4. Etappe geschlagen" (германски). Eurosport. 9 јуни 2016. конс. 27 јуни 2016. 
  51. Брик Веде, Даниел (30 јуни 2016). "Tour de France 2016: John Degenkolb - ohne Druck zum Tour-Etappensieg?" (германски). Eurosport. Архивирано од изворникот на 14 август 2016. конс. 14 август 2016. 
  52. О’Ши, Садб (17 јули 2016). "Tour de France: Degenkolb building self-confidence after best result of 2016". cyclingsnews.com. Архивирано од изворникот на 14 август 2016. конс. 14 август 2016. 
  53. Остерман, Михаел (18 јули 2016). "John Degenkolb - Wütend zurück in der Weltspitze" (германски). Tagesschau. Архивирано од изворникот на 14 август 2016. конс. 14 август 2016. 
  54. "Degenkolb confirms he is leaving Giant-Alpecin". cyclingnews.com. 9 јули 2016. Архивирано од изворникот на 16 август 2016. конс. 16 август 2016. 
  55. "Trek-Segafredo sign John Degenkolb". cyclingnews.com. 12 август 2016. Архивирано од изворникот на 16 август 2016. конс. 16 август 2016. 
  56. "Moscon wins Arctic Race of Norway". cyclingnews.com. 14 август 2016. Архивирано од изворникот на 14 август 2016. конс. 14 август 2016. 
  57. "First European win of 2016 for Ewan". cyclingnews.com. 21 август 2016. Архивирано од изворникот на 26 август 2016. конс. 26 август 2016. 
  58. 58,0 58,1 Вин, Најџел (17 октомври 2016). "John Degenkolb sprays Jens Debusschere in face with water bottle in frustration". Cycling Weekly. конс. 19 октомври 2016. 
  59. Худ, Ендру (16 октомври 2016). "Degenkolb blows gasket after frustrating day". Velonews. конс. 19 октомври 2016. 
  60. 60,0 60,1 "Germany rue lack of Worlds co-operation after missing winning move". cyclingnews.com. 17 октомври 2016. конс. 19 октомври 2016. 
  61. "Abu Dhabi Tour: Nizzolo wins stage 1". cyclingnews.com. 20 октомври 2016. конс. 24 октомври 2016. 
  62. "Dubai Tour: Degenkolb wins sand-battered stage 3". cyclingnews.com. 2 февруари 2017. конс. 2 февруари 2017. 
  63. "Dubai Tour: Marcel Kittel wins final stage as Cavendish suffers mechanical". cyclingnews.com. 4 февруари 2017. конс. 15 февруари 2017. 
  64. Хусеин, Ронан (8 април 2017). "Paris-Roubaix: Degenkolb takes over Cancellara's role for Trek-Segafredo". cyclingnews.com. конс. 18 септември 2017. 
  65. "Kwiatkowski gewinnt, Degenkolb wird Siebter". Der Spiegel ((германски)). 18 март 2017. конс. 18 септември 2017. 
  66. "Trek-Segafredo disappointed with E3 Harelbeke showing". cyclingnews.com. 25 март 2017. конс. 18 септември 2017. 
  67. Хусеин, Ронан (10 април 2017). "Paris-Roubaix: Degenkolb pleased with team performance". cyclingnews.com. конс. 18 септември 2017. 
  68. Хусеин, Ронан (10 април 2017). "Boonen calls it a career: 'It was time'". cyclingnews.com. конс. 18 септември 2017. 
  69. "Degenkolb enjoys home race at Eschborn-Frankfurt despite costly mechanical". cyclingnews.com. 2 мај 2017. конс. 18 септември 2017. 
  70. "Tour de Suisse: Trek-Segafredo 'too enthusiastic' in stage 3 finale". cyclingnews.com. 13 јуни 2017. конс. 18 септември 2017. 
  71. "Degenkolb frustrated at Tour de Suisse". cyclingnews.com. 15 јуни 2017. конс. 18 септември 2017. 
  72. Флечер, Патрик (11 јули 2017). "Degenkolb: Kittel is on another planet at the Tour de France". cyclingnews.com. конс. 18 септември 2017. 
  73. "Degenkolb abandons Vuelta a Espana with bronchitis". cyclingnews.com. 23 август 2017. конс. 18 септември 2017. 
  74. "WM-Absage: Degenkolb "extrem enttäuscht"". kicker ((германски)). 17 септември 2017. конс. 18 септември 2017. 
  75. "Mallorca Challenge: Degenkolb wins Trofeo Palma". cyclingnews.com. 28 јануари 2018. конс. 28 јануари 2018. 
  76. "Degenkolb, Nizzolo ruled out of Milan-San Remo". cyclingnews.com. 14 март 2018. Архивирано од изворникот на 15 март 2018. конс. 15 март 2018. 
  77. Бенсон, Даниел (13 јуни 2018). "Degenkolb: Making the Tour de France team all depends on how Suisse goes". cyclingnews.com. Архивирано од изворникот на 13 јуни 2018. конс. 13 јуни 2018. 
  78. "Pascal Ackermann ist deutscher Meister". sportschau. 1 јули 2018. Архивирано од изворникот на 16 јули 2018. конс. 16 јули 2018. 
  79. Останек, Даниел (14 јули 2018). "Tour de France: Groenewegen doubles up in Amiens". cyclingnews.com. Архивирано од изворникот на 16 јули 2018. конс. 16 јули 2018. 
  80. "Tour de France: Degenkolb wins much-feared stage in Roubaix". cyclingnews.com. 15 јули 2018. Архивирано од изворникот на 16 јули 2018. конс. 16 јули 2018. 
  81. Останек, Даниел (15 јули 2018). "Tour de France: Unbreakable Degenkolb wins Zwift Rider of the Day". cyclingnews.com. Архивирано од изворникот на 16 јули 2018. конс. 16 јули 2018. 
  82. "Groenewegen wins Kampioenschap van Vlaanderen". cyclingnews.com. 14 септември 2018. конс. 31 октомври 2018. 
  83. О’Ши, Садб (3 октомври 2018). "Walscheid wins Munsterland Giro". cyclingnews.com. конс. 31 октомври 2018. 
  84. "Degenkolb wins Japan Cup Criterium". cyclingnews.com. 20 октомври 2018. конс. 31 октомври 2018. 
  85. Лот, Доминик (17 јули 2018). "Mit Frau und Kindern auf einen Kaffee am See" ((германски)). Berliner Morgenpost. конс. 31 октомври 2018. 
  86. "About / en". johndegenkolb.de. конс. 31 октомври 2018. 
  87. Краус, Рајнер (2016) (на (германски)). Die Welt hat Pedale und Freunde, die sie treten. Bielefeld: Delius Klasing. стр. 129. ISBN 978-3-667-10706-0. 
  88. "John Degenkolb becomes ambassador for Les Amis de Paris-Roubaix". cyclingnews.com. 22 октомври 2018. конс. 31 октомври 2018. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]