Милано-Санремо 2018

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Милано-Сан Ремо 2018 Cycling (road) pictogram.svg
Vincenzo Nibali, Milano-Sanremo 2018.jpg
Детали за трката
Издание109. Милано-Санремо
НатпреварувањеСветска турнеја UCI 2018 1.UWT
Датум17 март 2018
Растојание291 км
ДржаваITA Италија
ПоаѓалиштеМилано
ОдредиштеСанремо
Екипи25
Возачи на почеток175
Возачи на крај164
Просечна брзина40,208 км/ч
Добитници на наградите
ПобедникITA Винченцо Нибали (Бахреин-Мерида) Wikidata-logo S.svg
ВторопласиранAUS Кејлеб Јуан (Мичелтон-Скот) Wikidata-logo S.svg
ТретопласиранFRA Арно Демар (Групама-ФДЖ) Wikidata-logo S.svg
◀ 20172019 ▶
Документација Wikidata-logo S.svg

Милано-Санремо 2018 — 109. издание на велосипедската еднодневна трка Милано-Санремо, која се одржала на 17 март како осми настан во сезоната на Светската турнеја.[1][2]

Трката била освоена од Винченцо Нибали од екипата Бахреин-Мерида, станувајќи првиот Италијанец по Филипо Поцато во 2006 година кој го освоил овој класик.[3] Нибали нападнал на Поџо ди Сан Ремо и успеал да се одржи пред спринтерите во завршните метри за победа.[4] Кејлеб Јуан (Мичелтон-Скот) ги предводел спринтерите секунда пред возачот на Групама-ФДЖ Арно Демар, победник во 2016 година.[4]

Екипи[уреди | уреди извор]

Бидејќи Милано-Санремо е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката.[5] Седум професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.[6][7] Секоја екипа имала право да настапи со седум возачи, што довело главната група да има 175 натпреварувачи.[8]

Екипи од Светската турнеја UCI (18)
  1. FRA AG2R La Mondiale
  2. KAZ Астана
  3. BRN Бахреин-Мерида
  4. USA БМЦ Рејсинг Тим
  5. GER Бора-хансгрое
  6. RSA Дименжн Дата
  7. USA EF Education First-Drapac
  8. FRA Групама-ФДЖ
  9. SUI Катјуша-Алпесин
  10. NED Лото НЛ-Џамбо
  11. BEL Лото-Судал
  12. AUS Мичелтон-Скот
  13. ESP Мовистар
  14. BEL Квик-Степ Флорс
  15. GBR Тим Скај
  16. GER Sunweb
  17. USA Трек-Сегафредо
  18. UAE ОАЕ Емирати
Професионални континентални екипи (7)
  1. ITA Бардијани ЦСФ
  2. FRA Кофидис
  3. RUS Газпром-РусВело
  4. ISR Израелска велосипедска академија
  5. ITA Нипо-Вини Фантини-Европа Овини
  6. USA Ново Нордиск
  7. ITA Вилиер Триестина-Селе Италија
Wikidata-logo S.svg

Рута[уреди | уреди извор]

Како еден од велосипедските монументи, Милано-Санремо — општо сметана за спринтерски класик — е меѓу најценетите трки во професионалниот велосипедизам.[9]

Рутата за 2018 била првично предвидена да биде долга 291 километар, започнувајќи од Милано до традиционалната завршница во Санремо.[10] Завршниот дел на трката ги вклучувала искачувањата на Чипреса и на Поџо ди Санремо, кои обично се покажувале одлучувачки за исходот на трката. Исто така, на рутата возачите морале да го совладаат 35-километарското искачување на Пасо дело Туркино[11], иако не се сметало за клучна точка на трката. По Туркино, рутата го следела брегот од Џенова до завршницата во Санремо. На помалку од 50 километри до целта, започнувале првите искачувања, пред да дојдат двете завршни искачувања до целта.[12]

Еден ден пред трката било објавено дека трката била продолжена на 294 километри со пренасочување по првичната ознака за 100 километри кај Базалуцо.[11]

Фаворити пред трката[уреди | уреди извор]

Петер Саган (фотографиран на Тур де Франс 2017) бил сметан за главен фаворит за победа.

Трикраткиот светски првак Петер Саган (Бора-Хансгрое) бил сметан за најголем фаворит за победа. За разлика од другите бил сметан како возач кој можел да победи во масовен спринт, како и во доцен напад на завршното искачување. Дошол на трката со добра форма, завршувајќи втор на три етапи на Тирено-Адријатико, етапна трка која се одржала пред Милано-Сан Ремо.[13] Михал Квјатковски (Тим Скај), бранителот на титулата, бил исто така сметан за силен фаворит, откако го освоил генералниот пласман на Тирено-Адријатико. Жилијан Алафилип (Квик-Степ Флорс), кој бил трет во 2017 година, бил исто така сметан меѓу фаворитите за трката. Додека Квјатковски и Алафилип бил сметани за бегство на едно од последните брда, неколку спринтери се вбројувани меѓу фаворити доколку поголема група пристигне на целта заедно.[12] Победникот во 2014, Александер Кристоф (ОАЕ Тим Емирати) бил меѓу нив, како и Арно Демар (Групама-ФДЖ), кој ја освоил трката во 2016 година, но се повлекол од Париз-Ница поради настинка.

Други силни спринтери меѓу почетниот состав биле Елија Вивијани (Квик-Степ Флорс), Матео Трентин (Мичелтон-Скот), Едвалд Боасон Хаген (Тим Дименжн Дата), Магнус Корт (Астана), Андре Грајпел (Лото-Судал)[14] и Марсел Кител (Катјуша-Алпесин), кој учествувал на трката по прв пат.[12] Мајкл Метјус (Тим Санвеб), обично исто така фаворит, немал големи шанси поради повреда на рамото,[14] која ја здобил три недели претходно на Омлоп Хет Ниусблад. Победникот од 2015 година, Џон Дегенколб (Трек-Сегафредо) ја пропуштил трката поради болест, како и неговиот колега Џакомо Ницоло.[15] Фернандо Гавирија (Квик-Степ Флорс) исто така ја пропуштил трката,[14] поради повреда на раката здобиена на Тирено-Адријатико. Неговиот колега Филип Жилбер, кој завршил на подиум на Милано-Сан Ремо два пати во минатото, целел на победа за да се доближи до неговата цел за победа на сите пет „монументални трки“ во велосипедизмот.[12] Други возачи кои можеле да имаат шанси на едно од искачувањата пред целта биле Винченцо Нибали (Бахреин-Мерида), олимпискиот првак Грег ван Авермет (БМЦ Рејсинг Тим), Џани Москон (Тим Скај) и Нејтан Хас (Катјуша-Алпесин).[12]

Поредок[уреди | уреди извор]

Завршен пласман[уреди | уреди извор]

[16][4]

Wikidata-logo S.svgГенерален пласман
ВозачЕкипаВреме
1. ITA Винченцо Нибали Бахреин-Мерида7ч 18' 43
2. AUS Кејлеб Јуан Мичелтон-Скот+ 0
3. FRA Арно Демар Групама-ФДЖ+ 0
4. NOR Александер Кристоф ОАЕ Емирати+ 0
5. BEL Јирген Рулантс БМЦ Рејсинг Тим+ 0
6. SVK Петер Саган Бора-хансгрое+ 0
7. AUS Мајкл Метјус Sunweb+ 0
8. DEN Магнус Корт Астана+ 0
9. ITA Сони Колбрели Бахреин-Мерида+ 0
10. BEL Јаспер Стејвен Трек-Сегафредо+ 0
11. POL Михал Квјатковски Тим Скај+ 0
12. DEN Мати Брешел EF Education First-Drapac+ 0
13. FRA Кристоф Лапорт Кофидис+ 0
14. ITA Саша Модоло EF Education First-Drapac+ 0
15. ITA Марко Канола Нипо-Вини Фантини-Европа Овини+ 0
Извор: ProCyclingStats


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „UCI announces 2018 road calendar“. Cycling News. конс. 20 октомври 2017. 
  2. „2018 UCI WorldTour calendar unveiled“. Velon. конс. 20 октомври 2016. 
  3. Milano-Sanremo 2018, Vincenzo Nibali scatta sul Poggio e vince: primo italiano dopo 12 anni“, „Corriere della Sera“, RCS MediaGroup, 17 март 2018 (посет. 17 март 2018 г). (на (италијански))
  4. 4,0 4,1 4,2 Vincenzo Nibali wins Milan-San Remo“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 17 март 2018 (посет. 17 март 2018 г).
  5. „UCI Cycling Regulations: Part 2: Road Races page 110 article 2.15.127“ (PDF). uci.ch. Меѓународен велосипедистички сојуз. Архивирано од изворникот (PDF) на 2 јули 2015. конс. 20 август 2015. 
  6. Milano-Sanremo and UCI Worldtour 2018 Wild Cards“, „Милано-Сан Ремо“, RCS MediaGroup, 20 јануари 2018 (посет. 17 март 2018 г).
  7. Garibaldi 2018, стр. 12.
  8. „Elenco Partenti / Start List / Liste des partants“ (Portable Document Format). Милано-Сан Ремо. RCS MediaGroup. 17 март 2018. конс. 17 март 2018. 
  9. Вестбај, Мет. „Spring classics: A beginner's guide to Paris-Roubaix, Milan-San Remo and the other one-day races“, „Sky Sports“, Sky UK, 9 април 2015 (посет. 18 март 2017 г).
  10. Garibaldi 2018, стр. 23.
  11. 11,0 11,1 Garibaldi 2018, стр. 14–27.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 Рајан, Бери. „2018 Milan-San Remo Preview“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 15 март 2018 (посет. 17 март 2018 г).
  13. Фаранд, Стивен (17 март 2018). „Milan-San Remo predictions: Peter Sagan can win any way he wants“. Cyclingnews.com. Immediate Media Company. Архивирано од изворникот на 17 март 2018. конс. 17 март 2018. 
  14. 14,0 14,1 14,2 „Vorschau Mailand - Sanremo: Alle Sprinter gegen Peter Sagan?“ [Preview Milan - Sanremo: All sprinters against Peter Sagan] ((германски)). Eurosport. 16 март 2018. конс. 17 март 2018. 
  15. „Degenkolb, Nizzolo ruled out of Milan-San Remo“. Cyclingnews.com. Immediate Media Company. 14 март 2018. Архивирано од изворникот на 15 март 2018. конс. 17 март 2018. 
  16. „Милано-Санремо 2018“. ProCycling. 

Извори[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]