Милано-Санремо

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Милано-Санремо
Milan – San Remo logo.png
За трката
Датумсредина на март
Регионсеверозападна Италија
Месно имеMilano–Sanremo (италијански)
ПрекарПролетен класик
La classica di Primavera (италијански)
ДисциплинаДрумски велосипедизам
НатпреварувањеСветска турнеја на UCI
ВидЕднодневна трка
ОрганизаторRCS Sport
Директор на тркатаМауро Вењи
Историја
Прво одржување1907 (1907)
Одржувања110 (до 2019)
Прв победник Лисјен Пети-Бретон (ФРА)
Најмногу победи Еди Меркс (БЕЛ) (7 победи)
Неодамнешен победник Жилијан Алафилип (ФРА)

Милано-Санремо (италијански: Milano–Sanremo), или уште наречен „Пролетен класик“ („la classica di Primavera“) — годишна велосипедска трка помеѓу Милано и Санремо. Таа е најдолга професионална еднодневна трка со 298 километри. Првата трка била одржана во 1907, кога победил Лусиен Пети-Бретон. Денес е една од монументалните трки во европскиот велосипедизам, а резултатите се вреднуваат кон Светската турнеја; до 2007 била дел од UCI ProTour. Од 1999 до 2005, женската трка, Примавера Роса била организирана заедно со машката, но на пократко растојание.

Милано-Санремо често е нарекувана и спринтерски класик, додека неговата братска италијанска трка Џиро ди Ломбардија, која се одржува наесен е планински класик.

Историја[уреди | уреди извор]

Во раните години, главната потешкотија била Пасо дел Турчино, но кога велосипедизмот станал попрофесионален, искачувањето било премногу далеку од целта за да биде одлучувачко. Во 1960 Поџо, неколку километри пред целта, бил воведен. Во 1982 Кипреса, близу Империја бил додаден. Другите ридови се 'капи', Капо Меле, Капо Берта и Капо Серво. Од 2008 организаторите го додале 'Ле Мани', помеѓу Турчино и 'капи'. 'Турчино' и 'Мани' се подолги искачувања, додека 'капи', Кипреа и Поџио се пократки. Сите искачувања се прилично лесни. Поради тоа, трката најчесто завршува во масовен спринт.

Најуспешен возач е Еди Меркс; тој победил седум пати (рекорден број на победи во една класична трка). Неодамна, најуспешен возач е Ерик Цабел кој победил четири пати и загубил во 2004 од Оскар Фреир единствено поради тоа што ги подигнал рацете да прослави прерано. Трката била вовед во серијата на Друмски светски куп UCI, додека серијата не беше заменета од UCI ProTour во 2005.

Движење[уреди | уреди извор]

Како најдолга професионална еднодневна трка, Милано-Санремо е необичен тест на издржливост рано во сезоната. Често е освојувана, не од најбрзиот спринтер, туку од најспремниот. Кипреса и Поџио ги спречуваат многу спринтери да останат со главната група.

И покрај нејзиниот рамен терен и долгиот крај, спринтерските тимови се откажуваат од време на време поради нападите на последните ридови. Добри примери се Лорен Жалабер и Маурицио Фондрист, кои побегнале во 1995 и останале сè до крајот. Во 2003, Паоло Бетини нападнал со неколку возачи, кои сите останале напред и во 2006 Филипо Поцато и Алесандро Балан нападнал на последниот рид и останал исто така напред. Најбрзата Милано-Санремо се возела во 1990. Џани Буњо поставил 6 часа, 25 минути и 6 секунди, со победа од 4 секунди над Ролф Гелц. Ова беше во просек од 45,8 километри/на час. Во 2006 , групата дошла блиску до 6ч 29 м 41с, победувајќи Филипо Поцато. Екстремите на трката се 12h 24 m во 1910, во снежна бура.

Победници[уреди | уреди извор]

Година Земја Возач Екипа
1907  Франција Пети-Бретон, ЛусиенЛусиен Пети-Бретон
1908  Белгија Хауверт, Кирил ванКирил ван Хауверт Алсион-Данлоп
1909  Италија Гана, ЛуиџиЛуиџи Гана
1910  Франција Кристоф, ЈуџинЈуџин Кристоф Алсион-Данлоп
1911  Франција Гаригу, ГуставГустав Гаригу Алсион-Данлоп
1912  Франција Пелисие, АнриАнри Пелисие Алсион-Данлоп
1913  Белгија Дефраје, ОдилОдил Дефраје Алсион-Соли
1914  Италија Агостони, УгоУго Агостони Бјанчи
1915  Италија Корлаита, ЕциоЕцио Корлаита
1916 Немало трка
1917  Италија Белони, ГаетаноГаетано Белони Бјанчи
1918  Италија Џирарденго, КостантКостант Џирарденго Бјанчи
1919  Италија Гремо, АнџелоАнџело Гремо
1920  Италија Белони, ГаетаноГаетано Белони
1921  Италија Џирарденго, КостантКостант Џирарденго
1922  Италија Брунеро, ЏованиЏовани Брунеро
1923  Италија Џирарденго, КостантКостант Џирарденго
1924  Италија Линари, ПјетроПјетро Линари
1925  Италија Џирарденго, КостантКостант Џирарденго
1926  Италија Џирарденго, КостантКостант Џирарденго
1927  Италија Чеси, ПјетроПјетро Чеси
1928  Италија Џирарденго, КостантКостант Џирарденго
1929  Италија Бинда, АлфредоАлфредо Бинда Лењано
1930  Италија Мара, МишелМишел Мара Бјанчи
1931  Италија Бинда, АлфредоАлфредо Бинда
1932  Италија Бове, АлфредоАлфредо Бове Бјанчи
1933  Италија Гера, ЛеаркоЛеарко Гера
1934  Белгија Демујсере, ЏефЏеф Демујсере
1935  Италија Олмо, ЏузепеЏузепе Олмо Бјанчи
1936  Италија Варето, АнџелоАнџело Варето
1937  Италија дел Канција, ЦезарЦезар дел Канција
1938  Италија Олмо, ЏузепеЏузепе Олмо Бјанчи
1939  Италија Бартали, ЏиноЏино Бартали
1940  Италија Бартали, ЏиноЏино Бартали
1941  Италија Фавали, ПјериноПјерино Фавали
1942  Италија Леони, АдолфоАдолфо Леони Бјанчи
1943  Италија Синели, СиноСино Синели Бјанчи
1944 Немало трка
1945 Немало трка
1946  Италија Копи, ФаустоФаусто Копи Бјанчи
1947  Италија Бартали, ЏиноЏино Бартали
1948  Италија Копи, ФаустоФаусто Копи Бјанчи
1949  Италија Копи, ФаустоФаусто Копи Бјанчи-Урсус
1950  Италија Бартали, ЏиноЏино Бартали
1951  Франција Бобе, ЛуисонЛуисон Бобе
1952  Италија Петручи, ЛоретоЛорето Петручи Бјанчи-Пирели
1953  Италија Петручи, ЛоретоЛорето Петручи Бјанчи-Пирели
1954  Белгија Стенберген, Рик ванРик ван Стенберген
1955  СССР Пумукин, ВладимирВладимир Пумукин
1956  Белгија Брујн, Фред деФред де Брујн
1957  Шпанија Побле, МигуелМигуел Побле
1958  Белгија Лој, Рик ванРик ван Лој
1959  Шпанија Побле, МигуелМигуел Побле
1960  Франција Приват, РенеРене Приват
1961  Франција Пулидор, РајмонРајмон Пулидор
1962  Белгија Демс, ЕмилЕмил Демс
1963  Франција Грусар, ЈозефЈозеф Грусар
1964  Обединето Кралство Симпсон, ТомТом Симпсон Пежо-БП
1965  Холандија Хартог, Ари денАри ден Хартог
1966  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс Пежо-БП Мишелин
1967  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс Пежо-БП Мишелин
1968  Германија Алтих, РудиРуди Алтих
1969  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс
1970  Италија Данчели, МишелМишел Данчели Молтени
1971  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс Молтени
1972  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс Молтени
1973  Белгија де Флеминк, РоџерРоџер де Флеминк
1974  Италија Гимонди, ФелисФелис Гимонди Бјанчи-Кампањоло
1975  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс Молтени
1976  Белгија Меркс, ЕдиЕди Меркс Молтени-Кампањоло
1977  Холандија Рас, ЈанЈан Рас
1978  Белгија де Флеминк, РоџерРоџер де Флеминк
1979  Белгија де Флеминк, РоџерРоџер де Флеминк
1980  Италија Гаваци, ПјериноПјерино Гаваци
1981  Белгија де Волф, АлфонсАлфонс де Волф
1982  Франција Гомез, МаркМарк Гомез Волбер
1983  Италија Сарони, ЏузепеЏузепе Сарони
1984  Италија Мосер, ФранческоФранческо Мосер
1985  Холандија Кајпер, ХениХени Кајпер
1986  Ирска Кели, ШонШон Кели Скил-Сем Кас
1987  Швајцарија Мехлер, ЕрихЕрих Мехлер Карера џинс-Вагабонд
1988  Франција Фињон, ЛоренЛорен Фињон Систем У-Џитан
1989  Франција Фињон, ЛоренЛорен Фињон Супер У-Рели-Фиат
1990  Италија Буњо, ЏаниЏани Буњо Шато д'О
1991  Италија Чијапучи, КлаудиоКлаудио Чијапучи Карера џинс-Вагабонд
1992  Ирска Кели, ШонШон Кели Фестина
1993  Италија Фондрист, МаурициоМаурицио Фондрист Лампре-Полти
1994  Италија Фурлан, ЏорџоЏорџо Фурлан Гевис-Балан
1995  Франција Жалабер, ЛоренЛорен Жалабер ONCE
1996  Италија Коломбо, ГабриелГабриел Коломбо Gewiss-Playbus
1997  Германија Цабел, ЕрикЕрик Цабел Тим Телеком
1998  Германија Цабел, ЕрикЕрик Цабел Тим Телеком
1999  Белгија Чмил, АндрејАндреј Чмил Лото-Мобистар
2000  Германија Цабел, ЕрикЕрик Цабел Тим Телеком
2001  Германија Цабел, ЕрикЕрик Цабел Тим Телеком
2002  Италија Циполини, МариоМарио Циполини Аква & Сапоне-Кантина Толо
2003  Италија Бетини, ПаолоПаоло Бетини Квик Степ-Давитамон
2004  Шпанија Фреир, ОскарОскар Фреир Рабобанк
2005  Италија Петаки, АлесандроАлесандро Петаки Фаса Бортоло
2006  Италија Поцато, ФилипоФилипо Поцато Квик Степ-Инерџетик
2007  Шпанија Фреир, ОскарОскар Фреир Рабобанк
2008  Швајцарија Канчелара, ФабијанФабијан Канчелара Тим ЦСЦ
2009  Обединето Кралство Кевендиш, МаркМарк Кевендиш Тим Колумбија-Хај Роад
2010  Шпанија Фреир, ОскарОскар Фреир Рабобанк
2011  Австралија Гос, МетМетју Гос ХТЦ-Хајроад
2012  Австралија Геранс, СајмонСајмон Геранс ГринЕЏ
2013  Германија Чолек, ГералдГералд Чолек МТН Кубека
2014  Норвешка Кристоф, АлександерАлександер Кристоф Катјуша
2015  Германија Дегенколб, ЏонЏон Дегенколб Џајант-Алпецин
2016  Франција Демар, АрноАрно Демар ФДЖ
2017  Полска Квјатковски, МихалМихал Квјатковски Тим Скај
2018  Италија Нибали, ВинченцоВинченцо Нибали Бахреин-Мерида
2019  Франција Алафилип, ЖилијанЖилијан Алафилип Квик-Степ Флорс

Повеќекратни победници[уреди | уреди извор]

Победи Возач Изданија
7  Еди Меркс (БЕЛ) 1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975, 1976
6  Костанте Џирарденго (ИТА) 1918, 1921, 1923, 1925, 1926, 1928
4  Џино Бартали (ИТА) 1939, 1940, 1947, 1950
 Ерик Цабел (ГЕР) 1997, 1998, 2000, 2001
3  Фаусто Копи (ИТА) 1946, 1948, 1949
 Роже де Влеминк (БЕЛ) 1973, 1978, 1979
 Оскар Фреире (ШПА) 2004, 2007, 2010
2  Гаетано Белони (ИТА) 1917, 1920
 Алфредо Бинда (ИТА) 1929, 1931
 Џузепе Олмо (ИТА) 1935, 1938
 Лорето Петручи (ИТА) 1952, 1953
 Мигел Побле (ШПА) 1957, 1959
 Лорен Фињон (ФРА) 1988, 1989
 Шон Кели (ИРС) 1986, 1992
  • Возачите со закосени букви се сè уште активни.

Победници по националност[уреди | уреди извор]

Победи Земја
51  Италија
20  Белгија
14  Франција
7  Германија
5  Шпанија
3  Холандија
2 Австралија Австралија
 Обединето Кралство
 Ирска
 Швајцарија
1  Норвешка
 Полска

Рекорди[уреди | уреди извор]

  • Најмногу победи
    • Еди Меркс (7)
    • Костант Џирарденго (6)
    • Џино Бартали, Ерик Цабел (4)
    • Фаусто Копи, Роџер де Флеминк, Оскар Фреир (3)

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]