Вуелта а Еспања 2014

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Вуелта а Еспања 2014
Светска турнеја UCI 2014, трка 22 од 29
Детали за трката
Датум(и) 23 август — 14 септември
Етапи 21
Растојание 3.181,5 км
Време 81ч 25' 05" ( км/ч)
Добитници на наградите
Победник  Алберто Контадор (ШПА) (Тинкоф-Саксо)
Втор  Крис Фрум (ВБР) (Тим Скај)
Трет  Алехандро Валверде (ШПА) (Мовистар Тим)

Бодовен  Џон Дегенколб (ГЕР) (Џајант-Шимано)
Планински  Луис Леон Санчез (ШПА) (Каха Рурал-Сегурос РГА)
Комбиниран  Алберто Контадор (ШПА) (Тинкоф-Саксо)
Екипен Катјуша
2013
2015

Вуелта а Еспања 2014 — 69. издание на велосипедската трка Вуелта а Еспања, последната од трите големи трки, која се одржала помеѓу 23 август и 14 септември 2014 година.[1] Содржела осум планински етапи, по пет ридести и рамни етапи и три хронометри (еден екипен и два индивидуални), два од нив на почетокот и на крајот на трката. Херез де ла Фронтера, на јужниот шпански брег, бил домаќин на воведната етапа. Потоа, Вуелта продолжила да се движи спротивно од часовникот, преку југоисточниот и источниот дел на земјата пред да премине на север и завршила во Сантјаго де Компостела, прв пат во 21 година трката да заврши надвор од Мадрид. Трката претставувала 22. настан во сезоната на Светската турнеја.

Трката била освоена од шпанскиот велосипедист, Алберто Контадор, од Тинкоф-Саксо. Контадор настапил на трката несигурен за неговата форма откако паднал на десеттата етапа на Тур де Франс 2014, кршејќи ја неговата тибија. Меѓутоа, Контадор се снашол подобро отколку што очекувал, преземајќи ја црвената маичка на индивидуалниот хронометар (10. етапа) и освојувајќи две клучни планински етапи, загарантирајќи ја неговата победа. Ја освоил трката со една минута и 10 секунди пред второпласираниот, Крис Фрум од Тим Скај. Како Контадор, и Фрум бил несигурен за својата форма откако паднал три пати во два дена на Тур, што довело до негово откажување од трката. Меѓутоа, Фрум се опоравил дури во третата недела, завршувајќи втор на три клучни планински етапи, со што успеал да се помести на второто место во генералниот пласман. Шпанскиот возач Алехандро Валверде од Мовистар Тим го заокружил подиумот, завршувајќи 40 секунди зад Фрум и една минута и 50 секунд зад Контаро. Валверде ја освоил шестата етапа на трката, првата планинска завршница.

Во другите пласмани на трката, Џон Дегенколб од Џајант-Шимано ја освоил зелената маичка за бодовниот пласман. Дегенколб освоил четири етапи, најмногу од сите возачи на трката. Сината точкаста маичка за планинскиот пласман му припаднала на Шпанецот Луис Леон Санчез од Каха Рурал-Сегурос РГА. Покрај црвената маичка, Контадор исто така ја освоил белата маичка за комбинираниот пласман. Катјуша го освоиле екипниот пласман на трката.

Екипи[уреди | уреди извор]

Бидејќи Вуелта а Еспања е настан од Светската турнеја, сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и биле обврзани да испратат екипа. На четири професионални континентални екипи им биле доделени специјални покани.

†: Специјално поканети професионални континентални екипи.

Фаворити пред трката[уреди | уреди извор]

Пред почетокот на трката, бранителот на титулата од минатата година, Крис Хорнер, победникот на Џиро д’Италија 2014, Наиро Кинтана, потоа Хоаким Родригез и Алехандро Валверде се меѓу фаворитите за крајна победа. По напуштањето на Тур де Франс, Крис Фрум[2] и Алберто Контадор[3] објавиле дека ќе настапат на Вуелта.[4] Други можни кандидати се: Карлос Бетанкур, Фабио Ару, Тибо Пино, Ригоберто Уран, Ендру Талански и Даниел Мартин.

На 22 август, еден пред почетокот на Вуелта, велосипедската мрежна страница cyclingnews.com објавила дека Крис Хорнер нема да настапи на трката поради ниско ниво на кортизол. Ова било така поради тоа што екипата ОАЕ Абу Даби е дел од Mouvement Pour un Cyclisme Credible (MPCC) кое им забранува на велосипедистите да настапат кога нивото на кортизол ќе падне под одредена граница.[5]

Рута и етапи[уреди | уреди извор]

Поврзано: Вуелта а Еспања 2014 - етапа 1 до етапа 11 и Вуелта а Еспања 2014 - етапа 12 до етапа 21
Етапа Датум Движење Растојание Вид[6] Победник
1 23 август Херез де ла Фронтера 12,6 км Екипен хронометар екипен хронометар Мовистар Тим
2 24 август Алгесирас – Сан Фернандо 174,4 км Plainstage.svg рамна етапа  Насер Буани (ФРА)
3 25 август Кадиз – Аркос де ла Фронтера 188 км Hillystage.svg ридеста етапа  Мајкл Метјус (АВС)
4 26 август Маирена дел Алкор – Кордоба 172,6 км Mediummountainstage.svg среднопланинска етапа  Џон Дегенколб (ГЕР)
5 27 август Приего де Кордоба – Ронда 182,3 км Plainstage.svg рамна етапа  Џон Дегенколб (ГЕР)
6 28 август Беналмадена – Кумбрес Вердес 157,7 км Mountainstage.svg планинска етапа  Алехандро Валверде (ШПА)
7 29 август Алендин – Алкаудете 165,4 км Hillystage.svg ридеста етапа  Алесандро де Марки (ИТА)
8 30 август Баеза – Албасете 207,4 км Plainstage.svg рамна етапа  Насер Буани (ФРА)
9 31 август Карбонерас де Гвадазаон – Арамон Валделинарес 181 км Mountainstage.svg планинска етапа  Винер Анакона (КОЛ)
1 септември Ден за одмор
10 2 септември Монастерио де Санта Марија де Веруела – Борха 34,5 км History.gif индивидуален хронометар  Тони Мартин (ГЕР)
11 3 септември Памплона – Сантуарио де Сан Мигел де Аралар 151 км Mountainstage.svg планинска етапа  Фабио Ару (ИТА)
12 4 септември Логроњо – Логроњо 168 км Plainstage.svg рамна етапа  Џон Дегенколб (ГЕР)
13 5 септември Белорадо – Обрегон 182 км Mediummountainstage.svg среднопланинска етапа  Даниел Наваро (ШПА)
14 6 септември Сантандер – Ла Камперона 199 км Mountainstage.svg планинска етапа  Рајдер Хесједал (КАН)
15 7 септември Овиедо – Лагос де Ковадонга 149 км Mountainstage.svg планинска етапа  Пшемислав Њемјец (ПОЛ)
16 8 септември Сан Мартин дел Реј Аурелио – Ла Фарапона 158,8 км Mountainstage.svg планинска етапа  Алберто Контадор (ШПА)
9 септември Ден за одмор
17 10 септември Оргигеира – А Коруња 174 км Plainstage.svg рамна етапа  Џон Дегенколб (ГЕР)
18 11 септември А Естрада – Монт Кастрове 173,5 км Mediummountainstage.svg среднопланинска етапа  Фабио Ару (ИТА)
19 12 септември Салватера де Мињо – Кангас до Моразо 176,5 км Mediummountainstage.svg среднопланинска етапа  Адам Хансен (АВС)
20 13 септември Санто Естево де Рибас де Сил – Пуерто де Анкарес 163,8 км Mountainstage.svg планинска етапа  Алберто Контадор (ШПА)
21 14 септември Сантјаго де Компостела 10 км History.gif индивидуален хронометар  Адријано Малори (ИТА)

Поредок[уреди | уреди извор]

Постоеле четири главни пласмани на Вуелта а Еспања 2014, меѓу кои најважен бил генералниот пласман. Генералниот пласман бил сметан преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа. Велосипедистот со најмало вкупно време бил предводник на трката, препознаван преку црвената маичка; победникот на овој пласман бил сметан за победник на Вуелта. Во 2014 година постоеле временски бонуси на сите етапи, освен хронометрите; десет секунди за етапниот победник, шест секунди за второпласираниот и четири за третопласираниот.

Дополнително, постоел бодовен пласман, каде се доделувала зелена маичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат меѓу најдобрите на етапите или на средните спринтови. Велосипедистот со најмногу бодови го предводел пласманот и бил препознаван со зелената маичка. Постоел, исто така, и планински пласман. Организаторите категоризирале некои искачувања како екстра, прва, втора, трета или четврта категорија; бодовите за овој пласман биле освојувани од првите велосипедисти на врвот на некое искачување, каде повеќе бодови биле достапни за повисоко категоризираните искачувања. Велосипедистот со најмногу бодови водел во пласманот и бил препознаван од сината точкаста маичка.

Четвртиот поединечен пласман бил комбинираниот пласман, во кој се доделувала белата маичка. Овој пласман бил сметан преку додавање на местата на секој велосипедист во генералниот, бодовниот и планинскиот пласман — возачот морал да има резултат во сите пласмани за да може да учествува во овој пласман — велосипедистот со најмал вкупен збир бил победник на пласманот.

За екипниот пласман биле собирани времињата на најдобрите тројца велосипедисти од секоја екипа по секоја етапа; водечката екипа била екипата со најмало вкупно време. За наградата за борбеност, судиите давале бодови по секоја етапа на велосипедистите за кои сметале дека биле најборбени. Велосипедистот со најмногу гласови на сите етапи бил прогласуван за победник. Дневниот победник на пласманот добива црвен број на наредната етапа.

Етапа Победник Генерален пласман
Jersey red.svg
Бодовен пласман
Jersey green.svg
Планински пласман
Jersey blue dotted.png
Комбиниран пласман
Jersey white.svg
Екипен пласман Награда за борбеност
1 Мовистар Тим Џонатан Кастровиехо недоделена недоделена недоделена Мовистар Тим недоделена
2 Насер Буани Алехандро Валверде Насер Буани Нејтан Хас Валерио Конти Хавиер Арамендија
3 Мајкл Метјус Мајкл Метјус Љуис Мас Љуис Мас Белкин Про Сајклинг Љуис Мас
4 Џон Дегенколб Мајкл Метјус Валерио Конти Аметс Чурука
5 Џон Дегенколб Џон Дегенколб Серхио Пардилја Пим Лигтхарт
6 Алехандро Валверде Алехандро Валверде Алехандро Валверде Пим Лигтхарт
7 Алесандро де Марки Рајдер Хесједал
8 Насер Буани Хавиер Арамендија
9 Винер Анакона Наиро Кинтана Мовистар Тим Љуис Мас
10 Тони Мартин Алберто Контадор Тони Мартин
11 Фабио Ару Васил Кириенка
12 Џон Дегенколб Матијас Крицек
13 Даниел Наваро Луис Леон Санчез
14 Рајдер Хесједал Луис Леон Санчез Луис Леон Санчез
15 Пшемислав Њемјец Алехандро Валверде Катјуша Хавиер Арамендија
16 Алберто Контадор Луис Леон Санчез Луис Леон Санчез
17 Џон Дегенколб Боб Јунгелс
18 Фабио Ару Алберто Контадор Луис Леон Санчез
19 Адам Хансен Пим Лигтхарт
20 Алберто Контадор Жером Копел
21 Адријано Малори Адријано Малори
На крај Алберто Контадор Џон Дегенколб Луис Леон Санчез Алберто Контадор Катјуша Крис Фрум
Забелешки
  • На етапата 4, Данило Вис, кој бил втор во комбинираниот пласман, ја носел белата маичка, бидејќи Љуис Мас (на првото место) ја носел сината точкаста маичка како предводник на планинскиот пласман.
  • На етапата 5, Џон Дегенколб, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи Мајкл Метјус (на првото место) ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман.
  • На етапите 7-9, Крис Фрум, кој бил втор во комбинираниот пласман, ја носел белата маичка, бидејќи Алехандро Валверде (на првото место) ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман.
  • На етапата 16, Хоаким Родригез, кој бил трет во комбинираниот пласман, ја носел белата маичка, бидејќи Алејандро Валверде (на првото место) ја носел сината точкаста маичка како предводник на планинскиот пласман, додека Алберто Контадор (на второто место) ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман.
  • На етапите 19-21, Алехандро Валверде, кој бил втор во комбинираниот пласман, ја носел белата маичка, бидејќи Алберто Контадор (на првото место) ја носел црвената маичката како предводник на генералниот пласман.

Пласмани[уреди | уреди извор]

Легенда
  Jersey red.svg   Го означува предводникот на генералниот пласман   Jersey blue dotted.png   Го означува предводникот на планинскиот пласман
  Jersey green.svg   Го означува предводникот на бодовниот пласман   Jersey white.svg   Го означува предводникот на комбинираниот пласман

Екипен пласман[уреди | уреди извор]

Место Екипа Време
1 Катјуша 244ч 19' 36"
2 Мовистар Тим + 38' 54"
3 Тинкоф-Саксо + 40' 16"
4 Кофидис + 52' 33"
5 Тим Скај + 1ч 06' 31"
6 Астана + 1ч 08' 09"
7 Гармин-Шарп + 1ч 17' 06"
8 БМЦ Рејсинг Тим + 1ч 17' 32"
9 Белкин Про Сајклинг + 2ч 13' 06"
10 Лото-Белисол + 2ч 54' 48"

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]