Даниел Мартин (велосипедист)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Даниел Мартин
Мартин на Јапонскиот куп 2012
Лични податоци
Цело имеДаниел Мартин
ПрекарДен
Роден20 август 1986 (1986-08-20) (32 г.)
Бирмингем,  Обединето Кралство[1]
Висина1,75 м[2]
Маса59 кг[2]
Податоци за клубот
Мом. клубОАЕ Тим Емирати
ДисциплинаДрумски велосипедизам
УлогаВозач
Вид на возачСпецијалист за искачување
Аматерски клубови
2006–2007
2007
Ла Пом Марсеј
Слипстрим-Чипотл
Професионални клубови
2008–2015
2016-2017
2018-
Слипстрим-Чипотл
Етикс-Квик Степ
ОАЕ Тим Емирати
Значајни победи
Големи трки
Тур де Франс
2 индивидуални етапи (2013, 2018)
Награда за борбеност (2018)
Вуелта а Еспања
1 индивидуална етапа (2011)

Етапни трки

Трка околу Полска (2010)
Волта а Каталуња (2013)

Еднодневни трки и класици

MaillotIrlanda.PNG Ирски национален друмски првак (2008)
Лиеж-Бастон-Лиеж (2013)
Џиро ди Ломбардија (2014)
Јапонски јуп (2010)
Тре Вали Варезине (2010)
Последна промена
4 март 2019

Даниел Мартин (англиски: Daniel Martin; р. 20 август 1986 во Бирмингем) — ирски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата ОАЕ Тим Емирати.[3]

Негови најголеми достигнувања се етапните победи на Тур де Франс 2013 и Вуелта а Еспања 2011[4] и победите во генералниот пласман на Трката околу Полска 2010[5] и Волта а Каталуња 2013.[6] На еднодневните трки постигнал успех на Јапонскиот куп 2010, Тре Вали Варезине 2010, Џиро ди Тоскана 2011, Лиеж-Бастон-Лиеж 2013 и Џиро ди Ломбардија 2014.[7]

Ран живот и аматерска кариера[уреди | уреди извор]

Мартин е роден на 20 август 1986 во Бирмингем, Англија.[8] Мартин е син на Нил Мартин, поранешен британски професионален велосипедист и Марија Мартин (родена Роуш) од Ирска, сестра на победникот на Тур де Франс 1987, Стивен Роуш, татко на професионалниот велосипедист Николас Роуш.[9][10] Мартин станал британски национален јуниорски првак во 2004, меѓутоа во 2006, Мартин одлучил да вози за Ирска. Во 2007, се приклучил на француската аматерска екипа Вело-Клуб Ла Пом Марсеј, освојувајќи го планинскиот пласман на Ронде де л’Изар.

Професионална кариера[уреди | уреди извор]

Рани години[уреди | уреди извор]

Мартин станал професионалец во 2008 со екипата Гармин-Чипотл-Х30. Тој постигнал брз успех со освојувањето на етапната трка Рут ду Суд и станал ирски национален друмски првак. Следната година, Мартин бил 35. на Светскиот ранкинг 2009 (со 137 бодови) на крајот на сезоната 2009 и возел на неговата прва голема трка, Џиро д’Италија 2009. Во 2010 ја освоил првата UCI ProTour етапна трка Трка околу Полска.[5] Овој настап му го донел 49. место таа година во Светскиот ранкинг, каде завршил со 106 бодови, кои ѝ помогнале на Ирска да биде на 17. место во националниот пласман (254 бодови).

2011[уреди | уреди извор]

2011 била неговата најдобра сезона досега. Тој ја освоил првата Гранд Тур етапа во текот на Вуелта а Еспања (Етапа 9) и исто така станал првиот Ирец, кој ја носел маичката во планинскиот пласман (имал водство на етапите 10 & 11).[4][11] Тој исто така освоил етапа на Трката околу Полска, но не успеал да ја одбрани титулата од минатата година. Високото второ место на завршната трка во сезоната, Џиро ди Ломбардија го довела Ден до највисокиот пласман во Светската турнеја UCI на деветтото место со 286 бода, помагајќи ѝ на Ирска да дојде на 13. место во националниот пласман (319 бодови).

2012[уреди | уреди извор]

Иако немал победи во 2012, Мартин сè уште задржал висок пласман на Светската турнеја како 16. на крајот на сезоната со 196 бода.[12]

2013[уреди | уреди извор]

Мартин пред победата на Лиеж-Бастон-Лиеж.

Во 2013, Мартин заминал во бегство и победил на кралската етапа (етапа 4) на Волта а Каталуња 2013. Тоа било трета етапна победа на некоја трка од Светската турнеја.[13] Исто така со победата на етапата го преземал водството во генералниот пласман и го задржал до крајот на трката.[6] Во април победил на Лиеж-Бастон-Лиеж, поразувајќи го возачот на Катјуша Хоаким Родригез. Имал доволно време да ја прослави својата победа откако Шпанецот отпаднал на последното искачување и сам стигнал до целта.[7] Извонредната рана сезона за Мартин продолжила на Тур де Свис, каде завршил на осмото место во генералниот пласман.

Мартин бил избран да вози на Тур де Франс 2013 како еден од трите можни предводници на Гармин-Шарп заедно со Рајдер Хесједал и Ендру Талански. На осмата етапа, Талански и Мартин завршиле заедно, дванаесетти и тринаесетти.[14] Следниот ден, Мартин ја освоил деветтата етапа, откако се одвоил од водечката група со возачот на Астана Јакоб Фуглсанг на последното искачување.[15] Го поминал Фуглсанг во последниот километар за победа на етапата.[16] Мартин се искачил на осмото место во генералниот пласман со оваа победа.[17] Меѓутоа, Мартин се разболел во последната недела и на последните три планински етапи, паднал на 33. место во генералниот пласман.[18][19]

Ја заокружил сезоната 2013 со четврто место на Џиро ди Ломбардија[20] и второто место во генералниот пласман на Трката околу Пекинг[21], што му помогнало да се искачи на шестото место во последниот ранкинг на Светската турнеја.

2014[уреди | уреди извор]

Мартин завршил втор на Флеш Валон, зад Шпанецот Алехандро Валверде (Мовистар Тим). Мартин бил добро поставен на Лиеж-Бастон-Лиеж, но во последните двесте метри паднал; Австралиецот Сајмон Геранс (Орика-ГринЕЏ) победил на трката.

Главна цел на Мартин за сезоната му бил Џиро д’Италија, кој започнувал во Белфаст, Северна Ирска, Обединето Кралство. Меѓутоа, на воведниот хронометар, Мартин паднал, при што ја скршил клучната коска; подоцна ја напуштил трката.[22] Го прескокнал Тур де Франс за да се подготви подобро за Вуелта а Еспања; завршил седми во генералниот пласман.[23] Во октомври, Мартин победил на Џиро ди Ломбардија; нападнал во последниот километар и сам стигнал до целта, победувајќи со една секунда пред другите.[24] Мартин постигнал етапна победа и завршил на второто место во генералниот пласман на последната трка во сезоната, Трката околу Пекинг, а на крајот завршил деветти во индивидуалниот пласман на Светската турнеја.

2015[уреди | уреди извор]

Во март, Мартин стигнал до десетто место на Волта а Каталуња. Учествувал на Лиеж-Бастон-Лиеж, но бил достигнат од групата и морал да се откаже од надежите за победа на трката.[25] Учествувал на Тур де Романди (завршувајќи на 104. место) каде се пожалил на болка во градите, а по трката му било пронајдено дека имал две скршени ребра, како последица на падот во Лиеж.[26]

На единаесеттата етапа на Тур де Франс, Мартин имал триминутна разлика од бегството. Подоцна повел преку врвот на искачувањето. Меѓутоа, Рафал Мајка, дел од бегството, ја нападнал групата на Кол ду Турмале. Мартин стигнал на третото место. Сепак, ја освоил наградата за борбеност на етапата.

Во август 2015 година, во текот на учеството на Вуелта а Еспања, било најавено дека ќе потпише двегодишен договор со Етикс-Квик Степ почнувајќи од 2016 година, како засилување на екипата за арденските класици и учествувајќи како кандидат на етапните трки.[27]

2016[уреди | уреди извор]

Мартин имал успех на неговата прва трка со неговата нова екипа, освојувајќи ја втората етапа на Волта а ла Комунитат Валенсијана, негова прва победа по една година.[28] Имал уште една победа против силна група на Волта а Каталуња,[29] каде завршил трет во завршниот пласман.[30] Заминал во Белгија да настапи на арденските класици, каде негов најдобар резултат бил третото место на Флеш Валон.[31]

2017[уреди | уреди извор]

Прв позначаен резултат за Мартин во сезоната била етапната победа на Волта ао Алгарве.[32] Во април завршил втор зад Алехандро Валверде на обете трки, Флеш Валон 2017 и Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2017.[33][34] Во јуни, неговиот доцен напад на завршната етапа го довела до подиум, на третото место, на Критериум ди Дофине, претекнувајќи го Крис Фрум за една секунда.[35]

На Тур де Франс 2017, Мартин бил вклучен во пад со Ричи Порт на деветтата етапа. И покрај болката, завршил шести во генералниот пласман, а по етапата дознал дека имал два скршени пршлена.[36] Повредата го спречила да вози на Класика де Сан Себастијан 2017.

2018[уреди | уреди извор]

Во август 2017 година, Мартин објавил дека ќе се приклучи на ОАЕ Тим Емирати потпишувајќи двегодишен договор, почнувајќи од сезоната 2018.[3]

Сезоната ја започнал на Волта ао Алгарве.[37] Завршил четврти на втората етапа, губејќи ја спринтерската завршница со Михал Квјатковски,[38] а на крајот завршил на 14. место на трката.

На Париз-Ница, Мартин ја напуштил трката поради лошите временски услови и болест на седмата етапа,[39] Мартин на претходната етапа изгубил време поради механички проблем на неговиот велосипед.[40]

На Волта а Каталуња, Мартин заостанал на четвртата етапа, завршувајќи 1 минута и 29 секунди зад етапниот победник Алехандро Валверде, на 19. место.[41]

Првата победа во сезоната ја остварил на етапа на Критериум ди Дофине. На 12 јули, Мартин ја освоил втората етапа во кариерата на Тур де Франс со победа на шестата етапа на Тур де Франс 2018.[42][43]

Бил именуван за најборбен возач на Тур де Франс на цела трка.[44]

Личен живот[уреди | уреди извор]

Мартин го задржал двојното државјанство на Велика Британија и Ирска.[8] Откако станал професионалец, Мартин престојува во Жирона, Каталонија, Шпанија.[45] Женет е со британската тркачка Џес Мартин.[46][47]

Достигнувања[уреди | уреди извор]

2004
1. Британско национално друмско првенство јуниорски дел
2006
2. Џиро дела Вале д’Аоста
1. Етапа 6 (ITT)
2. Национален друмски првак под 23 години
2007
1. ГП Рајол Канадел
1. Тур де Савоја
1. Бодовен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
1. Планински пласман Ронд де л’Изар
2008 – Гармин-Чипотл-Х30
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Рут ду Суд
1. MaillotIrlanda.PNG Национален друмски првак
1. MaillotIrlanda.PNG Национален друмски првак под 23 години
2009
2. Краен пласман Волта а Каталуња
3. Краен пласман Медитеранска трка
1. Пласман за млад возач
2010
1. Тре Вали Варезине
1. Jersey yellow.svg Трка околу Полска
1. Етапа 5
1. Јапонски куп
1. Халфордс Тур Серис Критериум во Даблин
1. Халфордс Тур Серис Краен пласман - спринтерски пласман
2. Џиро дел’Емилија
3. Краен пласман Трка Бриксија
3. Национално друмско првенство
2011
1. Џиро дела Тоскана
2. Краен пласман Трка околу Полска
1. Етапа 6
2. Џиро ди Ломбардија
2. Национално друмско првенство
3. Краен пласман Волта а Каталуња
3. Меморијал Марко Пантани
13. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 9
2012
2. Јапонски куп
4. Краен пласман Трка околу Пекинг
1. Jersey polkadot.svg Планински пласман
4. Краен пласман Волта а Каталуња
5. Лиеж-Бастон-Лиеж
6. Флеш Валон
35. Краен пласман Тур де Франс
2013
1. MaillotVolta.png Краен пласман Волта а Каталуња
1. Етапа 4
1. Лиеж-Бастон-Лиеж
1. Етапа 9 Тур де Франс
2. Краен пласман Трка околу Пекинг
4. Џиро ди Ломбардија
4. Флеш Валон
8. Краен пласман Тур де Свис
2014
1. Џиро ди Ломбардија
2. Краен пласман Трка околу Пекинг
1. Етапа 4
2. Флеш Валон
3. Краен пласман Тур де л’Ен
7. Краен пласман Вуелта а Еспања
8. Национално друмско првенство
2015
7. Краен пласман Критериум ди Дофине
7. Класика де Сан Себастијан
10. Краен пласман Волта а Каталуња
2016
1. Етапа 2 Волта а ла Комунитат Валенсијана
3. Краен пласман Волта а Каталуња
1. Етапа 3
3. Флеш Валон
3. Краен пласман Критериум ди Дофине
9. Краен пласман Тур де Франс
2017
2. Лиеж-Бастоњ-Лиеж
2. Флеш Валон
3. Краен пласман Париз-Ница
3. Краен пласман Критериум ди Дофине
5. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
6. Краен пласман Тур де Франс
6. Краен пласман Волта ао Алгарве
1. Етапа 2
6. Краен пласман Волта а Каталуња
8. Светска турнеја UCI
2018
4. Краен пласман Критериум ди Дофине
1. Етапа 5
8. Краен пласман Тур де Франс
1. Етапа 6
Jersey red number.svg Награда за борбеност на цела трка
9. Џиро ди Ломбардија
10. Краен пласман Тур де Романди
2019
4. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
7. Краен пласман Трка ОАЕ

Распоред на резултатите[уреди | уреди извор]

Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Jersey pink.svg Џиро 57 СО
Jersey yellow.svg Тур 35 33 39 9 6 8
Jersey gold.svg Вуелта 53 13 СО 7 СО СО
Распоред на резултатите на етапните трки
Етапна трка 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Jersey yellow.svg Париз-Ница СО 69 3 СО
Jersey blue.svg Тирено-Адријатико 20 55 25
MaillotVolta.png Волта а Каталуња 24 2 2 4 1 16 10 3 6 38
Jersey yellow.svg Трка околу Баскија 14 СО СО 11 СО
Jersey yellow.svg Тур де Романди 58 14 104 10
Jersey yellow-bluebar.svg Критериум ди Дофине 32 33 106 7 3 3 4
Jersey yellow.svg Тур де Свис 8

СО = се откажал; — = не учествувал

Распоред на резултатите на класиците[уреди | уреди извор]

Монумент 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Милано-Сан Ремо не настапил во текот на кариерата
Трка околу Фландрија не настапил во текот на кариерата
Париз-Рубе не настапил во текот на кариерата
Лиеж-Бастоњ-Лиеж 118 99 58 5 1 39 СО 47 2 18
Џиро ди Ломбардија 8 СО 2 16 4 1 52 48 9
Класична трка 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Амстел Голд Рејс СО СО 75 СО 15 СО СО
Флеш Валон 56 17 СО 6 4 2 СО 3 2 61
Класика де Сан Себастијан 18 25 7 12

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Галагер, Брендан. „Вуелта а Еспања 2011, етапа девет: Бредли Вигинс и Крус Фрум влегоа во борба за генералниот пласман“, The Daily Telegraph, 28 август 2011 (посет. 29 август 2011 г).
  2. 2,0 2,1 "Профил на Даниел Мартин". конс. 26 декември 2013. 
  3. 3,0 3,1 Dan Martin agrees two-year contract with UAE Team Emirates“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 18 август 2017 (посет. 3 јануари 2018 г).
  4. 4,0 4,1 Кромвел, Џерард. „Martin claims maiden Grand Tour stage victory in style“, „Irish Independent“, 29 август 2011 (посет. 30 август 2011 г).
  5. 5,0 5,1 Џон Меклири. „Tour of Poland 2010: Dan Martin wins his maiden UCI ProTour stage race in Krakow“, „The Daily Telegraph“, Telegraph Media Group Limited, 8 август 2010 (посет. 22 април 2013 г).
  6. 6,0 6,1 "Dan Martin reigns supreme in Catalunya". RTE Sport. 24 март 2013. конс. 25 март 2013. 
  7. 7,0 7,1 Браун, Грегор. „Победата на Ден Мартин во Лиеж е остварување на сонот“, „Cycling Weekly“, IPC Media, 21 април 2013 (посет. 21 април 2013 г).
  8. 8,0 8,1 Профил на Даниел Мартин“, „Cycling Weekly“, IPC Media, 29 август 2011 (посет. 19 јули 2013 г).
  9. Мекграт, Енди. „Dan Martin looking for more success in 2012“, „Cycling Weekly“, IPC Media, 30 декември 2011 (посет. 19 јули 2013 г).
  10. Roche expects big things for Dan Martin in Tour de France“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 25 јуни 2013 (посет. 19 јули 2013 г).
  11. Gutsy Vuelta stage win for Martin“, „RTÉ Sport“, 28 август 2011 (посет. 30 август 2011 г).
  12. Тим Гармин-Шарп-Баракуда го претстави составот за 2013“, „Гармин-Шарп“, Slipstream Sports LLC, 28 декември 2012 (посет. 6 јануари 2013 г).
  13. "Ден Мартин победи на кралската етапа на Каталуња". Cycling News. 21 март 2013. конс. 25 март 2013. 
  14. "Tour de France 2013: Dan Martin wins stage nine — as it happened". Guardian. 7 јули 2013. конс. 8 јули 2013. 
  15. "Stage 9 as it happened". BBC Sport. 7 јули 2013. конс. 8 јули 2013. 
  16. Рајан, Бери. „Martin victorious in Bagnères-de-Bigorre“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 7 јули 2013 (посет. 7 јули 2013 г).
  17. "Dan Martin surges to victory in mountains as Team Sky flounder". Guardian UK. 7 јули 2013. конс. 8 јули 2013. 
  18. "Dan Martin’s Diary, Stage 18: Everything changes when you are sick". Ден Мартин. 19 јули 2013. конс. 19 јули 2013. 
  19. Шејн Стоукс. „Dan Martin ‘in survival mode,’ aiming simply to make it to Paris“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 20 јули 2013 (посет. 20 јули 2013 г).
  20. Бен Аткинс. „Irishman hoping to take the “opportunity” to meet a real panda after Liège final kilometre“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 8 октомври 2013 (посет. 24 октомври 2013 г).
  21. О’Шеа, Садб. „Мартин задоволен со второто место на Трката околу Пекинг“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 14 октомври 2013 (посет. 24 октомври 2013 г).
  22. Fotheringham, William. „Daniel Martin's homecoming ends abruptly on Giro time trial in Belfast“, „The Guardian“, Guardian Media Group, 9 мај 2014 (посет. 2 јуни 2014 г).
  23. 14 септември, 21 етапа: Сантијаго де Компостела (ITT) 9,7 км“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 14 септември 2014 (посет. 5 октомври 2014 г).
  24. Пит Косинс. „Мартин победи на Џиро ди Ломбардија“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 5 октомври 2014 (посет. 5 октомври 2014 г).
  25. Најџел Вин. „Алехандро Валверде победи на Лиеж-Бастон-Лиеж 2015“, „Cycling Weekly“, IPC Media Sports & Leisure network, 26 април 2015 (посет. 26 април 2015 г).
  26. News shorts: Astana respond to reasoned decision“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 6 мај 2015 (посет. 6 мај 2015 г).
  27. Кларк, Стјуарт (28 август 2015). "Етикс-Квик-Степ потпиша двегодишен договор со Ден Мартин". Cycling Weekly. конс. 28 август 2015. 
  28. "Dan Martin gains confidence with early season victory". cyclingnews.com. 4 февруари 2016. конс. 28 март 2016. 
  29. "Dan Martin soars to mountain top win in Volta a Catalunya". cyclingnews.com. 23 март 2016. конс. 28 март 2016. 
  30. Фотерингем, Аласдер (27 март 2016). "Quintana wins Volta a Catalunya". cyclingnews.com. конс. 28 март 2016. 
  31. Стоукс, Шејн (20 април 2016). "Даниел Мартин заврши трет на Флеш Валон". irishtimes.com. конс. 22 мај 2016. 
  32. "Classificação Individual Na Etapa 2" [Stage 2 Individual Standings]. Classificações.net (португалски). Classificações. 16 февруари 2017. конс. 1 август 2017. 
  33. Рајан, Barry. „Valverde wins his record fifth Fleche Wallonne“, „Cyclingnews.com“, 1 август 2017 (посет. 1 август 2017 г).
  34. Liege-Bastogne-Liege: Alejandro Valverde wins after tributes for Scarponi“, „BBC Sport“, BBC, 23 април 2017 (посет. 1 август 2017 г).
  35. Jakob Fuglsang wins Criterium du Dauphine“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 11 јуни 2017 (посет. 1 август 2017 г).
  36. Dan Martin diagnosed with two fractured vertebrae after Tour de France top 10“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 27 јули 2017 (посет. 1 август 2017 г).
  37. https://www.irishtimes.com/sport/other-sports/roche-and-martin-lay-out-early-season-programmes-1.3345297?mode=amp
  38. http://www.the42.ie/dan-martin-volta-ao-algarve-3854357-Feb2018/
  39. "Dan Martin among mass of riders abandoning Paris-Nice in bad weather conditions". 10 март 2018. 
  40. "Irish cyclist Dan Martin loses time on Paris-Nice stage 6". www.stickybottle.com. 
  41. "Dan Martin fails to keep second Volta a Catalunya hopes alive". 
  42. "Dan Martin wins stage six of the Tour de France 2018 – as it happened". Guardian. 12 јули 2018. конс. 13 јули 2018. 
  43. "Ireland's Dan Martin wins Tour de France stage with perfectly-timed attack". Irish Examiner. 12 јули 2018. конс. 13 јули 2018. 
  44. Geraint Thomas on the verge of Tour de France victory“, „The Irish Times“ (посет. 28 јули 2018 г). (на (англиски))
  45. Ден Мартин во Гармин-Шарп“, „Гармин-Шарп“, Slipstream Sports LLC, 1 јануари 2014 (посет. 4 јануари 2014 г).
  46. Фордис, Том (21 мај 2016). "Jess Andrews wins British 10,000m title as Jo Pavey falters". bbc.co.uk. конс. 22 мај 2016. 
  47. 23/01/17 Weekend Update“, „British Athletics“, UK Athletics Limited, 23 јануари 2017 (посет. 18 февруари 2017 г).

Надворешни врски[уреди | уреди извор]