Тибо Пино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Тибо Пино
Лични податоци
Цело име Тибо Пино
Роден 29 мај 1990 (1990-05-29) (28 г.)
Мелизе,  Франција
Висина 1,80 м[1]
Маса 63 кг[1]
Податоци за клубот
Мом. клуб Групама-ФДЖ
Дисциплина Друмски велосипедизам
Улога Возач
Вид на возач Специјалист за искачување
Професионални клубови
2010– Франсес де же
Значајни победи
Големи трки
Џиро д’Италија
1 индивидуална етапа (2017)
Тур де Франс
Пласман за млад возач (2014)
2 индивидуални етапи (2012, 2015)
Вуелта а Еспања
2 индивидуални етапи (2018)

Етапни трки

Критериум Интернасионал (2016)

Еднодневни трки и класици

MaillotFra.PNG Национален хронометарски првак (2016)
Последна промена
27 септември 2018

Тибо Пино (француски: Thibaut Pinot; р. 29 мај 1990 во Мелизе, Горна Сона) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Групама-ФДЖ.[2] Тој е означен како еден од најветувачките таленти во францускиот велосипедизам и победил на планинска етапа на Тур де Франс 2012, и покрај тоа што бил најмладиот возач на трката.

Кариера[уреди | уреди извор]

2012[уреди | уреди извор]

Пино на возраст од 22 години бил најмладиот возач на Тур де Франс 2012. Освоил престижна победа на осмата етапа, која била составена од седум категоризирани искачувања, вклучувајќи и едно од категорија 1 Кол де ла Кроа, каде кратко пред врвот го поминал Фредрик Кесијакоф (Астана). Потоа продолжил по спустот и по рамниот дел на патот кон самиот крај на етапата на 16 километри по искачувањето. Ја држел предноста пред групата, која вклучувала некои од кандидатите за генералниот пласман на Тур, и покрај ветерот во гради, но неверојатно бодрен од неговиот екипен менаџер Марк Мадио. Ја поминал линијата сам со предност од 26 секунди пред останатите членови.[3] И покрај тоа што бил најмладиот возач на Тур,[4] тој успеал да заврши 10. во генералниот пласман. Со 22 години и 54 дена, станал најмладиот возач кој завршил во првите десет по Рајмонд Импанис во 1947, кој тогаш имал 21 година и 8 месеци.[5]

2013-2014[уреди | уреди извор]

На Тур де Франс 2013, Пино ја напуштил трката на шеснаесеттата етапа. По разочарувачкиот Тур, тој завршил на високото седмо место на Вуелта а Еспања.

Пино ја носи белата маичка на Тур де Франс 2014

На Тур де Франс 2014, Пино ја завршил трката во бела маичка и трето место во генералниот пласман. Тој и Жан Кристоф Перо биле првите Французи на подиум на Тур де Франд од 1997 година.

2015[уреди | уреди извор]

Во 2015 година, Пино ја имал својата прва победа во сезоната на Тур де Романди. Ја освоил кралската етапа на трката со седум секунди предност пред најблискиот соперник, Илнур Закарин од Катјуша.[6] Завршил четврти во генералниот пласман и му била доделена маичката за најдобар млад возач.[7] Во јуни започнал да се подготвува за Тур де Франс, учествувајќи на Тур де Свис и ја освоил кралската етапа, долга и тешка етапа со планинска завршница. Победил сам на подножјето на ледникот Ретенбах.[8] На Тур де Франс, Пино завршил 16. во генералниот пласман, но ја освоил дваесеттата етапа на Алп д’Ез.[9]

2016[уреди | уреди извор]

Пино имал лош настап на дванаесеттата етапа на Тур де Франс 2016, завршувајќи со огромни 28 минути и 24 секунди зад етапниот победник Томас де Гент. Пинт се повлекол од трката пред почетокот на тринаесеттата етапа поради бронхитис. На крајот на етапата 12 бил на 34. место во генералниот пласман со 42 минути и 54 секунди зад победникот Крис Фрум. Пино ја носел точкастата етапа на три етапи (етапите 10-12) во текот на трката.[10][11] На 16 јули, Пино го објавил своето повлекување од претстојната друмска трка и хронометарот на Летните олимписки игри 2016 поради неговиот бронхитис и недоволното време за опоравување.[12] На 1 септември, Пино објавил на Твитер дека неговата сезона завршила „постојаниот пад поради вирус“ и „со цел најдобро да се подготви за следната сезона“ биле причините за неговата одлука.[13]

2017[уреди | уреди извор]

Првата победа во сезоната 2017 на Пино била на Вуелта а Андалусија, откако возел зад Алберто Контадор во последните стотина метри. Пино завршил на третото место на крајот на трката и настапил на Страде Бјанке, каде завршил на деветтото место. Пино ја потврдил својата форма со третото место на Тирено-Адријатико една недела подоцна. Бидејќи Пино целел на 100. издание на Џиро д’Италија во 2017 година, негова последна подготвителна трка била Трката на Алпите. Завршил меѓу најдобрите пет на сите пет етапи, вклучувајќи ја етапната победа на завршната етапа и ја имал водечката маичка на третата етапа. Пино завршил втор на крајот и бил силен за Џиро. Ја започнал трката со четврто место на Етна. Завршил втор на деветтата етапа, со што напредувал до второто место во генералниот пласман. Меѓутоа, на десеттата етапа, која била хронометар во должина од 39,8 километри, Пино паднал на четвртото место. Бидејќи Пино ја освоил етапата 20 на трката, се поместил на третото место пред завршниот хронометар. На крајот завршил на 28. место на етапата и паднал на четвртото место на трката со 37 секунди зад Винченцо Нибали.

Пино не бил во силна форма на Тур де Франс и негова најдобра етапна завршница било деветтото место на етапата 15, пред да ја напушти трката на етапата 17.[14] Еден месец подоцна победил на Тур де л’Ен. Ја завршил сезоната со италијанските класици. Негови најдобри резултати биле второто место на Тре Вали Варезине и петтото место на Џиро ди Ломбардија.

2018[уреди | уреди извор]

Во сезоната 2018, Пино повторно целел на Џиро д’Италија. Меѓутоа, овој пат сакал да ги намали бројот на денови на трки пред Џиро со цел да биде посвеж за Тур. Поради тоа, Пино имал само 14 дена на трки пред почетокот на мај. Меѓутоа, успеал да победи на Трката на Алпите на крајот на април покажувајќи одлична форма пред Џиро. Завршил трет на етапата 19 до Бардонекија, со што напредувал до третото место. Пино имал страшен пад во текот и по искачувањето до Кол де Сен-Панталеон во должина од 16,5 километри на претпоследната етапа на Џиро д’Италија 2018; бил меѓу главната група на почетокот на искачувањето, но отпаднал и стигнал на врвот 21 минута зад групата на розевата маичка. Неколку часа по целта на етапата 20, каде завршил 45 минути зад етапниот победник Микел Ниеве, Пино бил хоспитализиран во Аоста поради дехидрираност, истоштеност, треска и проблеми со дишењето. Од третото место во генералниот пласман на етапата 20 на Џиро, Пино паднал на 16. место на крајот на етапата, 43:46 зад предводникот Крис Фрум. Пино се откажал од трката пред почетокот на последната етапа.[15][16][17] Поради неможност потполно да се врати од истоштеноста и пневмонијата при Џиро д’Италија, неговата екипа објавила дека нема да настапи на Тур де Франс 2018.[18]

Пино се вратил и тренирал за да вози на неговата трета Вуелта а Еспања. Откако завршил трет на крајот на Трката околу Полска бил сметан за еден од главните фаворити на Вуелта. Меѓутоа, Пино изгубил време веќе на шестата етапа поради комбинација на накрсни ветришта и падови, поради кои тој и Келдерман изгубиле време.[19] На ридската етапа 11, Пино се впуштил во бегство и бил во виртуелната водечка маичка еден момент од етапата. На последното искачување, главната група имала јако темпо и Пино бил само 12 секунди пред другите. На етапата 14, Пино скоро успеал да следи некои од главните фаворити до целта, губејќи само 5 секунди од етапниот победник Сајмон Јејтс. На следната етапа, Пино можел повторно да прослави откако ја освоил етапата 15. Нападнал на само 6 километри до целта и бил 28 секунди пред второпласираниот Мигел Анхел Лопес. Со тоа Пино освоил етапи на сите три големи трки.

Пино напредувал до седмото место во генералниот пласман и на хронометарот на етапата 16 изгледал силно до првото мерење. Меѓутоа, неговото темпо опаднало и до целта, завршил само на 27. место на етапата. Бил во проблеми повторно следниот дел и изгубил над 2 минути во однос на другите фаворити, со што паднал на 9. место во генералниот пласман. Пино се вратил на етапата 19, освојувајќи ја втората етапа на Вуелта, претекнувајќи го предводникот на трката Сајмон Јејтс.[20] На претпоследната етапа, Пино завршил на 4. место што значело дека на крајот на Вуелта завршил како шести.

Достигнувања[уреди | уреди извор]

2007
Јуниорска Тур де Гваделуп
Јуниорски Дром Провенсал
Јуниорски Челинџ де л’ест
2008
Тур де Горна Сона
Јуниорска Тур д’Ардеш
Јуниорски Савојарде
2009
Трка околу долината Аоста
Етапа 3 на Трка околу Горна Савоја
Тур ду Кантон де Марел Вертелак
ГП де ла вил де Дел
2010
1. Планински пласман Тур де Романди
1. Планински пласман Париз-Корез
2011
1. Краен пласман Тур д’Алзас
1. Етапа 5
1. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
1. Етапа 1
Тур де л’Ен
1. Етапа 2
1. Етапа 4
3. Краен пласман Трка околу Турција
7. Краен пласман Трка околу Баварија
Jersey white.svg Пласман за млад возач
9. ГП Бруно Бегели
2012
1. Етапа 5 Тур де л’Ен
10. Краен пласман Тур де Франс
1. Етапа 8
2013
4. Краен пласман Тур де Свис
6. Краен пласман Тур де л’Ен
7. Краен пласман Вуелта а Еспања
8. Краен пласман Волта а Каталуња
2014
3. Краен пласман Тур де Франс
1. Бела маичка Пласман за млад возач
5. Краен пласман Трка околу Баварија
1. Jersey white.svg Пласман за млад возач
9. Краен пласман Трка околу Баскија
9. Гран при де Валони
10. Краен пласман Тур де Романди
2015
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Тур ду Жеводан Лангедок-Русијон
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Етапа 1
1. Етапа 20 Тур де Франс
2. Краен пласман Критериум Интернасионал
3. Џиро ди Ломбардија
4. Краен пласман Тирено-Адријатико
4. Краен пласман Тур де Романди
1. Етапа 5
1. Jersey white.svg Пласман за млад возач
4. Краен пласман Тур де Свис
1. Етапа 5
4. Милано-Торино
6. Гран при де Валони
6. Меѓународен друмски велосипедски предизвик
10. Краен пласман Трка околу Баскија
2016
1. MaillotFra.PNG Национално хронометарско првенство
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Критериум Интернасионал
1. Етапа 2 (ITT)
1. Етапа 3
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Етапа 6 Критериум ди Дофине
2. Краен пласман Тур де Романди
1. Етапа 3 (ITT)
2. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
3. Краен пласман Етоал де Бесеже
4. Краен пласман Волта ао Алгарве
4. Краен пласман Трка околу Баскија
5. Краен пласман Тирено-Адријатико
Jersey red number.svg Награда за борбеност на етапата 8 на Тур де Франс
2017
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Тур де л’Ен
1. Jersey polkadot.svg Планински пласман
2. Краен пласман Трка на Алпите
1. Етапа 5
2. Тре Вали Варезине
3. Краен пласман Вуелта а Андалусија
1. Етапа 2
3. Краен пласман Тирено-Адријатико
4. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 20
5. Џиро ди Ломбардија
8. Џиро дел’Емилија
8. Милано-Торино
9. Страде Бјанке
9. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
2018
1. Jersey violet.svg Краен пласман Трка на Алпите
3. Краен пласман Трка околу Полска
5. Краен пласман Тур ди О Вар
6. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 15
1. Етапа 19
10. Краен пласман Волта а Каталуња

Распоред на резултатите[уреди | уреди извор]

Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Jersey pink.svg Џиро 4 СО
Jersey yellow.svg Тур 10 СО 3 16 СО СО
Jersey red.svg Вуелта 7 СО 6
Распоред на резултатите на етапните трки
Етапна трка 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Jersey yellow.svg Париз-Ница
Jersey blue.svg Тирено-Адријатико 50 СО 4 5 3
MaillotVolta.png Волта а Каталуња 49 СО 8 13 10
Jersey yellow.svg Трка околу Баскија СО 40 9 10 4
Jersey yellow.svg Тур де Романди 30 11 12 10 4 2
Jersey yellow-bluebar.svg Критериум ди Дофине 20 16 16
Jersey yellow.svg Тур де Свис СО 4 15 4

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Профил на Тибо Пино“. 
  2. „FDJ.fr (FDJ) — ФРА“. Светска турнеја UCI. Меѓународен велосипедистички сојуз. http://62.50.72.82/UCIBWS/(S(33nydlsckz0kkk4e1kaa2grw))/Teams/detail/en/ROA/2996. посет. 2 јануари 2014 г. 
  3. Пино возел до слава во Порентру“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  4. „Најстариот започнал да напаѓа; најмладиот победи - Браво Тибо!“. www.letour.fr. 8 јули 2012. http://www.letour.fr/le-tour/2012/us/stage-8/news/flm/the-oldest-starts-the-attacking-the-youngest-wins-bravo-thibaut.html. посет. 8 јули 2012 г. 
  5. http://www.lefigaro.fr/cyclisme/2012/07/22/02007-20120722ARTSPO00117-vicement-2013.php
  6. Садб О’Ши. „Пино ја освои победата на етапата 5 на Тур де Романди“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 2 мај 2015 (посет. 2 мај 2015 г).
  7. Садб О’Ши. „Закарин победи на Тур де Романди“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 3 мај 2015 (посет. 3 мај 2015 г).
  8. Спенсер Паулисон. „Thibaut Pinot climbs to Tour de Suisse stage 5 win, GC lead“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 17 јуни 2015 (посет. 17 јуни 2015 г).
  9. Tour de France: Pinot lands huge win for France on l'Alpe d'Huez“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 25 јули 2015 (посет. 25 јули 2015 г).
  10. Thibaut Pinot and Simon Gerrans abandon Tour de France“, Bein Sports, 15 јули 2016.
  11. Thibaut Pinot abandonne le Tour de France avant le chrono“, L'Équipe, 15 јули 2016.
  12. Thibaut Pinot forfait pour les JO“, L'Équipe, 16 јули2016.
  13. Thibaut Pinot calls time on 2016 season“, www.cyclingnews.com, 2 септември 2016.
  14. „Tour de France 2017: Pinot abandonne… Mais bon sang, pourquoi s’est-il mis dans ce pétrin ???“ (на (француски)). https://www.20minutes.fr/sport/2106719-20170719-tour-france-2017-pinot-abandonne-bon-sang-pourquoi-mis-petrin. посет. 15 септември 2018 г. 
  15. Giro d'Italia: Exhausted Pinot endures longest day“, www.cyclingnews.com, 27 мај 2018.
  16. Thibaut Pinot Suffering From Lung Infection“, www.flobikes.com, 28 мај 2018.
  17. Giro d'Italia 2018: Stage 20 spoils go to Nieve but crucially Froome holds on to pink“, Cyclist, 27 мај 2018.
  18. Pinot to miss Tour de France“, „Cyclingnews.com“ (посет. 15 јули 2018 г). (на (англиски))
  19. Vuelta a Espana 2018: Stage 6 Results“, „Cyclingnews.com“ (посет. 15 септември 2018 г). (на (англиски))
  20. Мур, Ричард (14 септември 2018). „Simon Yates on verge of Vuelta victory as Thibaut Pinot takes stage 19“ (на (англиски)). http://www.theguardian.com/sport/2018/sep/14/simon-yates-vuelta-espana-stage-19-pinot. посет. 15 септември 2018 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]