Микеле Скарпони

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Микеле Скарпони
Скарпони на Тур де Сан Луис 2014
Лични податоци
Цело имеМикеле Скарпони
Прекар„Орелот на Филотрано“ (L'Aquila di Filottrano)[1]
Роден25 септември 1979(1979-09-25)
Јези,  Италија
Починал22 април 2017(2017-04-22) (воз. 37 г.)
Филотрано,  Италија
Висина1,74 м
Маса62 кг
Податоци за клубот
ДисциплинаДрумски велосипедизам
УлогаВозач
Вид на возачСпецијалист за искачување
Помошник
Професионални клубови
2002
2003–2004
2005–2006
2007
2008–2010
2011–2013
2014–2017
Аква & Сапоне-Кантина Толо
Домина Ваканце
ONCE
Аква & Сапоне-Кафе Мокамбо
Диквиџовани-Андрони
Лампре-ИСД
Астана
Значајни победи
Големи трки
Џиро д’Италија
Генерален пласман (2011)
Бодовен пласман (2011)
3 индивидуални етапи (2009, 2010)

Етапни трки

Тирено-Адријатико (2009)
Волта а Каталуња (2011)
Џиро дел Трентино (2011)

Микеле Скарпони (италијански: Michele Scarponi; 25 септември 197922 април 2017) — италијански професионален друмски велосипедист, кој професионално возел од 2002 до неговата смрт во 2017 година, последно за UCI World Tour екипата Астана.[2]

Бил прогласен за победник на Џиро д’Италија 2011 по дисквалификацијата на Алберто Контадор. Други поголеми резултати во неговата кариера биле победите на етапните трки Тирено-Адријатико 2009, Волта а Каталуња 2011 и Џиро дел Трентино 2011.

Ран живот и аматерска кариера[уреди | уреди извор]

Скарпони е роден на 25 септември 1979 година во градот Јези, во средишната италијанска област Марке во семејството на Џакомо и Флавија. Го поминал детството во Филотрано, Марке, со неговиот брат Марко и сестра му Силвија. Неговиот прв велосипедст му бил даден на неговата прва причесна. Се приклучил на локалниот велосипедски клуб Пјерализи на осум години и започнал да освојува трки. Во 1997 година на 17 години станал национален друмски првак; својот победнички потег го имал на искачувањето Кастело ди Канева. Бил додаден во репрезентацијата на Светското друмско првенство 1997 во Сан Себастијан, Шпанија; имал учество на јуниорската друмска трка, завршувајќи на 104. место.[3]

Во април 2001 година возејќи за аматерската екипа Сите-Фреца, Скарпони завршил втор зад Јарослав Попович на еднодневната трка Џиро дел Белведере.[4] Во април-мај 2001 година ја освоил петтата етапа и завршил втор на Џиро деле Реџони, повторно зад Јарослав Попович.[5] Во октомври учествувал на хронометарот за возачи под 23 години на Светското првенство, завршувајќи на осмо место со 1 минута и 32,40 секунди зад победникот, Американецот Дени Пејт.[6]

Професионална кариера[уреди | уреди извор]

2002–2004[уреди | уреди извор]

Скарпони станал професионалец во 2002 година со екипата Аква е Сапони-Кантина Толо, но се распаднала на крајот на сезоната. Со екипата ја освоил својата прва професионална победа, освојувајќи етапа на Сетимана Чиклистика Ломбарда,[7] завршувајќи на второто место на трката и го имал својот прв настап на некоја голема трка, завршувајќи на осумнаесеттото место на Џиро д’Италија 2002.[8] Скарпони се преместил во екипата Домина Ваканце-Елитрон за сезоната 2003; освоил етапа на Џиро д’Абруцо, завршил трет на крај и завршил меѓу првите десет на Амстел Голд Рејс (седми) и Лиеж-Бастоњ-Лиеж (четврти) - обете трки дел од Светскиот куп 2003.[9][10] Повторно завршил меѓу првите дваесет на Џиро д’Италија (16. место),[11] и завршил тринаесетти на Вуелта а Еспања.[12]

Скарпони ја започнал сезоната 2004 со силен настап на пролетните италијански етапни трки; завршил трет на крај и освоил една етапа на Сетимана Интернационале ди Копи е Бартали,[13] пред да ја освоил Сетимана Чиклистика Ломбарда неколку недели подоцна заедно со три етапи, бодовниот и планинскиот пласман. Повторно возел на сите три арденски класици, завршувајќи четврти на Флеш Валон,[14] и седми на Лиеж-Бастоњ-Лиеж.[15] Пред Џиро д’Италија 2004, Скарпони настапил на Мировната трка; ја освоил четвртата етапа во Германија откако се приклучил на потег кон крајот на етапата и го освоил спринтот на крај.[16] Го одржал водството на трката до крајот во Прага.[17] По второто место на Трката околу Австрија во јуни, Скарпони настапил на Тур де Франс по прв пат; завршил на 32. место.[18]

2005–2006[уреди | уреди извор]

Скарпони возејќи за ONCE на Џиро д’Италија 2005

Скарпони се преселил во екипата ONCE за сезоната 2005,[19] и имал потивка сезона отколку претходните години; не освоил ниту една трка, и покрај своите амбиции за Џиро д’Италија.[20] Завршил седми на Вуелта а Бургос и го забележал својот најдобар пласман на некоја голема трка дотогаш со 11. место на Вуелта а Еспања, возејќи главно како помошник за Роберто Ерас,[21] кој подоцна бил дисквалификуван по позитивен допинг-тест за еритропоетин (ЕПО).[22] Во 2006 година, Скарпони бил вмешан во допинг-случајот „Операсион Пуерто“.[23][24] Ова имало одредени последици на резултатите на Скарпони: неговиот најдобар резултат бил петтото место на тринаесеттата етапа на Џиро д’Италија,[25] на која не завршил по прв пат; не успеал да ја отпочне седумнаесеттата етапа откако неговиот спортски директор Маноло Саиц бил уапсен во врска со случајот.[26] Екипата ONCE се распаднала на крајот на сезоната, но Скарпони успеал да обезбеди договор со Аква & Сапоне-Кафе Мокамбо во февруари 2007 година.[27]

2007[уреди | уреди извор]

По неговото доцно потпишување, Скарпони не ја започнал сезоната 2007 до трката Класика де Алмерија во март, завршувајќи надвор од временската граница. Завршил петти на Вуелта а Мурсија и деветти на Тирено-Адријатико, пред да учествува на Сетимана Интернационали ди Копи е Бартали.[28] Ја освоил втората етапа на трката откако нападнал од главната група на 1,6 километри пред крајот.[28] Влегол во завршниот ден со две секунди зад предводникот на трката Лука Пјерфеличи, но Пјерфеличи отпаднал; со што Скарпони завршил втор зад Рикардо Рико, но го освоил генералниот пласман на трката за осум секунди пред Рико.[29] По четвртото место на Џиро д’Оро, Скарпони завршил втор зад поранешниот колега Дамијано Кунего на Џиро дел Трентино,[30] меѓутоа, тоа било негова завршна трка на сезоната.

Потоа, Скарпони бил повторно вмешан во случајот „Операција Пуерто“. На 1 мај, Скарпони се сретнал со италијанскиот олимписки комитет во Рим, во врска со неговата наводна вмешаност во случајот.[31] Една недела подоцна и ден откако неговиот сонародник Иван Басо ја признал вклученоста во случајот - како возач под кодното име „Бирило“[32] – Скарпони го направил истото, потврдувајќи дека тој бил „Запатеро“ и „Ил Президенте“ на друг состанок со комитетот.[33] На 15 мај,[34] комитетот побарал обајцата да бидат суспендирани; ова барање било одобрено следниот ден.[35] Во јули, Скарпони добил 18-месечна забрана, со почеток од 15 мај - денот кога комитетот побарал суспензија за Скарпони - и намалена од нормалната двегодишна забрана поради соработката во дисциплинската постапка.[36] Во март 2008 година по жалбата до Арбитражниот суд за спорт, забраната била продолжена на 21 месец, но истовремено, земајќи го периодот на неактивност на Скарпони; со тоа, тој можел повторно да настапи од 1 август.[37]

2008–2010[уреди | уреди извор]

Со завршувањето на неговата забрана, Диквиџовани-Андрони објавиле на 13 јуни, дека потпишале со Скарпони за наредните две сезони.[38][39] Се вратил на трката Џиро дел’Апенино на 3 август, а својот најдобар резултат за сезоната 2008 го имал на Џиро дел’Емилија, завршувајќи на седмото место.

2009[уреди | уреди извор]

Во 2009 година, Скарпони ја започнал сезоната со петто место во генералниот пласман на Вуелта а Андалусија, поддржувајќи го Давиде Ребелин во неуспешниот обид да ја освои трката. Откако настапил на италијанските трки, Трофео Лаигвелја и Џиро ди Сардења во февруари, Скарпони учествувал на Тирено-Адријатико. По четвртото место на хронометарот на петтата етапа,[40] Скарпони ја освоил шестата етапа; нападнал на искачувањето до скијачкиот центар Сасотето,[41] и доаѓајќи до мала група, успеал да ги претекне Стефано Гарцели и Иван Басо на последното искачување во Камерино, достигнувајќи наклони од 12% на некои места.[42] Избегнал проблеми на завршната етапа и ја освоил својата прва победа во Светскиот пласман, 25 секунди пред Гарцели.[43]

Откако учествували на арденските класици, Скарпони целел на Џиро д’Италија, каде бил еден од главните помошници за екипниот предводник Џилберто Симони. По охрабрување од тимскиот менаџер Џани Савио, Скарпони се впуштил во бегство на шестата етапа, која завршувала на италијанско-австриската граница.[44] Скарпони го откачил својот содружник од бегството, Васил Кириенка, на околу 10 километри од целта, и дошол сам до целта за негова прва етапна победа на некоја голема трка.[39] Исто така, бил во бегство на осумнаесеттата етапа; бил еден од осуммината возачи кои се одвоиле од поголема група на 25 возачи на 15 километри до целта и се бореле во спринт за етапната победа, каде Скарпони преовладал, со што дошол до втората етапна победа на Џиро д’Италија.[45] На крајот, завршил на 31. место во генералниот пласман.[46] По Џиро д’Италија, Скарпони потпишал продолжување од една година на договорот со екипата, до крајот на 2010 година.[47] Учествувал на низа еднодневни трки во текот на втората половина на сезоната, завршувајќи меѓу првите десет на Пруеба Вилјафранка де Ордизија (деветти), Копа Уго Агостони (шести) и ГП Индустрија е Комерчо ди Прато, каде завршил седми.[48] Скарпони бил избран за Светското друмско првенство во Мендрисио, Швајцарија,[49] каде не успеал да ја заврши друмската трка.[50]

2010[уреди | уреди извор]

Скарпони завршил четврти на Џиро д’Италија 2010, со што по прв пат бил меѓу првите десет на некоја голема трка.[51]

Скарпони ја започнал сезоната 2010 со пласмани меѓу првите десет: седми на Џиро ди Сардења[52] и деветти на Класика Сарда во февруари,[53] пред да се обиде да ја одбрани титулата на Тирено-Адријатико. Го презел водството на трката со победа на четвртата етапа,[54] напаѓајќи со Винченцо Нибали, пред да го отфрли до целта. Подоцна, изгубил време од Стефано Гарцели на следните две етапи и влегол на завршниот ден со само две секунди предност.[55] Екипата на Гарцели, Аква & Сапоне, успеале да го спроведат својот предводник за да освои секунда на секој од двата средни спринта, а етапата била подобна за спринтери, со што Гарцели го презел водството и ја освоил трката.[56][57] Потоа настапил на Сетимана Чиклистика Ломбарда, каде го освоил воведниот пролог,[58] хронометар од 6,6 километри. Завршил втор на другите две етапи, со што ја освоил трката со 22 секунди предност пред најблискиот соперник, Рикардо Рико.[59][60] Како негова последна подготвителна трка пред Џиро д’Италија, Скарпони завршил четврти на Џиро дел Трентино, пропуштајќи подиум за само две секунди зад Доменико Поцовиво, кој направил доволна разлика за да го претекне со победа на завршната етапа.[61]

Скарпони ја предводел екипата на голема трка по прв пат, предводејќи ја екипата Андрони Џокатоли.[62] Откако скоро и да бил невидлив во првата половина од трката, Скарпони напорно работел до место во генералниот пласман кога трката пристигнала во високите планини. Завршувал трет два дена по ред, на етапата 14 до Монте Грапа[63] и на етапата 15 до Монте Ѕонколан; на втората етапа бил во водечката група додека не отпаднал од Кедел Еванс и Иван Басо.[64] Останал осми во генералниот пласман кога ја преземал престижната победа на етапата 19, каде се одвоил од групата со колегите од Ликвигас-Доимо, Нибали и Басо. Басо се обидувал да го преземе водството на трката, со тоа што Нибали и тој го сработиле поголемиот дел од опасниот спуст и подоцнежното качување, оставајќи го Скарпони доволно свеж за да го претекне двоецот.[65] Поради тоа, Скарпони се поместил на четвртото место во генералниот пласман;[66] доцнел само една секунда до место на подиум следниот ден, но на крајот завршил тринаесет секунди на четвртото место,[51] по завршниот поединечен хронометар во Верона.[67] Исто така, завршил на четвртото место во бодовниот пласман и петти во планинскиот пласман. Со исклучок на Трката Бриксија и Вуелта а Бургос, Скарпони настапувал на еднодневни трки до крајот на сезоната; освоил три места на подиум есента, трето место на Џиро дел’Емилија[68] и втори места на Гран Премио Индустрија е Комерчо ди Прато,[69] и исто така на трка од Светскиот пласман − на неговата завршна трка за Андрони Џокатоли[70] − на Џиро ди Ломбардија.[71]

2011–2013: Лампре-ИСД[уреди | уреди извор]

2011[уреди | уреди извор]

Скарпони се преселил во Лампре-ИСД за сезоната 2011,[72] потпишувајќи двегодишен договор со екипата.[73] Скарпони го имал својот прв настап со екипата на Џиро ди Сардења, каде ја освоил завршната етапа по доцен напад; завршил на крајот на трката на четвртото место, пропуштајќи да се качи на подиум за единаесет секунди.[74] Негова следна трка била Тирено-Адријатико; бил сметан за кандидат за победа, но не и за фаворит, поради релативно слабите резултати на хронометрите.[75] Откако изгубил време на воведниот екипен хронометар, Скарпони ја освоил четвртата етапа на трката до Кјети; заедно со пет други возачи се одвоил од групата на завршното искачување и со колегата Дамијано Кунего исто така во можност да го контролира темпото на главната група, Скарпони успеал да се одвои дополнително и покрај тоа што имал проблеми при крајот, се одржал за победа со неколку должини на тркалото пред Кунего.[76] Завршил трет на претпоследната етапа и на крајот завршил како трет зад Кедел Еванс и Роберт Гесинк, а го освоил бодовниот пласман поради големиот број бодови освоени на етапите на средните спринтови и на етапните завршници.[77]

Скарпони имал одличен резултат на Милано-Сан Ремо, првиот монумент во сезоната. Откако водечката група се одвоиле и Скарпони го пропуштил нивното одвојување, поради што нападнал на Чипреса и успеал да ја премости разликата до водечката група.[78] Останал напред со групата до целта,[79] каде завршил на шестото место – тоа било негов најдобар резултат на трката. Потоа, Скарпони настапил на Волта а Каталуња неколку дена подоцна, завршувајќи втор во генералниот пласман зад Алберто Контадор. Пред Џиро дел Трентино, Скарпони вежбал на големи височини на Етна, каде неговата соба била пребарувана од италијанската полиција.[80] Скарпони победил на Џиро дел Трентино; се одвоил со Тома Веклер на завршното искачување на втората етапа и двоецот останал напред до крајот, при што Веклер го освоил спринтот, но Скарпони го преземал водството.[81] Го одржал водството на трката, освојувајќи ја за прв пат.[82] По завршувањето на трката, вежбал повеќе етапи од Џиро д’Италија, кои требало да се одржат на Доломитите.[83]

Скарпони на Џиро д’Италија 2011, трка за која ретроактивно му била победата, по дисквалификацијата на резултатите на Алберто Контадор во февруари 2012 година.

На Џиро, по „задоволувачкиот“ екипен хронометар со екипата Лампре-ИСД на првиот ден,[84] Скарпони скоро да ја освоел седмата етапа, завршувајќи втор зад Барт де Клерк за должина на гумата, откако се обидел да го претекне во последниот километар.[85] Временскиот бонус на етапата го ставило на само четиринаесет секунди зад предводникот на трката на петтото место.[86] Скарпони загубил време на деветтата етапа, најтешката етапа дотогаш со завршница на Етна; се обидел да го следи нападот на Алберто Контадор, но брзо го изгубил темпото и на крајот изгубил 67 секунди од Контадор. Коментаторите чувствувале дека Скарпони бил „загубен физички и тактички“ и платил за своите напори на искачувањето,[87][88] но останал на петтото место во генералниот пласман. Лампре-ИСД ја повеле главната група на завршницата од единаесеттата етапа во очекување Скарпони да ја освои етапата; меѓутоа, Џон Гадре извел изненадувачки напад во последниот километар и на крајот ја освоил етапата. Скарпони завршил осми, но ја пофалил неговата екипа, споменувајќи го особено Алесандро Петаки за нивната работа на чело на групата целиот ден.[89] На половина од Џиро бил на петтото место, 88 секунди зад предводникот на трката Контадор.[90] Пред вториот ден за одмор на трката, имало тешки завршници на планините на Доломитите.[91]


Допинг[уреди | уреди извор]

Скарпони бил привремено суспендиран од неговата екипа во ноември 2012, откако признал дека изведувал тестови со Микеле Ферари, доктор чие име е поврзувано со бројни случаи на допинг во велосипедизмот.[92] Неговата плата била замрзната за тоа време, што изнесува 700.000 евра годишно.[93]

Достигнувања[уреди | уреди извор]

2002
1. Етапа 4 Џиро дел Трентино
2. Краен пласман Сетимана Сиклиста Ломбард
1. Етапа 3b
8. Сетимана Сиклистика Интернационале
2003
1. ГП Фред Менгони
3. Краен пласман Џиро д’Абруцо
1. Бодовен пласман
1. Етапа 3
4. Лиеж-Бастон-Лиеж
6. Краен пласман Сетимана Сиклистика Копи-Бартали
7. Амстел Голд Рејс
9. Првенство Цирих
2004
1. Краен пласман Мировна трка
1. Етапа 4
1. Етапа 6
1. Етапа 7
1. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
1. Бодовен пласман
1. Планински пласман
1. Етапа 1
1. Етапа 2
1. Етапа 4
2. Краен пласман Трка околу Австрија
1. Етапа 2
3. Краен пласман Сетимана Сиклистика Интернационале
4. Флеш Валон
7. Лиеж-Бастон-Лиеж
2005
7. Вуелта а Бургос
1. Етапа 3 (ITT)
2006
6. Вуелта а Кастилја и Леон
2007
1. Краен пласман Сетимана Сиклистика Интернационале
Етапа 2
Етапа 5
2. Краен пласман Џиро дел Трентино
Етапа 2
4. Џиро д’Оро
5. Вуелта а Мурсија
9. Тирено-Адријатико
2009
1. Краен пласман Тирено-Адријатико
1. Етапа 6
Џиро д’Италија
1. Етапа 6
1. Етапа 18
2010
1. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
1. Пролог
2. Краен пласман Тирено-Адријатико
1. Етапа 4
4. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 19
2. Џиро ди Ломбардија
2011
1. Краен пласман Jersey pink.svg Џиро д’Италија
1. Jersey red.svg Бодовен пласман
1. Краен пласман Џиро дел Трентино
2. Краен пласман Волта а Каталуња
3. Краен пласман Тирено-Адријатико
1. Етапа 4
4. Краен пласман Џиро де Сардења
1. Етапа 5
6. Милано-Сан Ремо
2012
4. Краен пласман Џиро д’Италија
7. Тирено-Адријатико
8. Лиеж-Бастон-Лиеж
2013
1. Гран Премио дела Коста Етруски
2. Национално друмско првенство
3. Краен пласман Волта а Каталуња
4. Краен пласман Џиро д’Италија
5. Лиеж-Бастон-Лиеж
8. Џиро дел’Емилија
10. Гран Премио Чита ди Камаиоре
2014
8. Краен пласман Џиро дел Трентино
9. Краен пласман Вуелта а Андалусија
9. Краен пласман Тирено-Адријатико
2015
2. Краен пласман Вуелта а Бургос
1. Етапа 2 (ТТТ)
6. Краен пласман Трка околу Баскија
2016
1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро дел Трентино
1. Етапа 2 (ТТТ) Вуелта а Бургос

Распоред на резултатите на големите трки[уреди | уреди извор]

Голема трка 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016
Jersey pink.svg Џиро 18 16 47 СО 31 4 1 4 4 СО 16
Jersey yellow.svg Тур 32 24 49 41
Jersey red.svg Вуелта 13 11 СО 15 11

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Tragico incidente stradale: muore il ciclista Scarponi durante un allenamento“, „La Stampa“, Editrice La Stampa, 22 април 2017 (посет. 22 април 2017 г). (на италијански)
  2. Браун, Грегор. „Скарпони му се приклучува на Нибали во Астана, ќе ја предводи екипата на Џиро 2014“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 1 ноември 2013 (посет. 22 декември 2013 г).
  3. World Road Cycling Championships, San Sebastian – Junior Women's and Men's Road Race“, „Cyclingnews.com“, 10 октомври 1997 (посет. 23 април 2017 г).
  4. Вигано, Данило. „Popovych soloes in“, „Cyclingnews.com“, 16 април 2001 (посет. 23 април 2017 г).
  5. 26th Giro delle Regioni - 2.7.1“, „Cyclingnews.com“, април-мај 2001 (посет. 23 април 2017 г).
  6. Џонс, Џеф. „Pate wins Espoirs world title“, „Cyclingnews.com“, 9 октомври 2001 (посет. 23 април 2017 г).
  7. Scarponi assume liderança na Semana Lombarda“, „Record“, Cofina, 20 април 2002 (посет. 22 април 2017 г). (на португалски)
  8. Џонс, Џеф. „Cipollini leads them home in Milan“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 2 јуни 2002 (посет. 22 април 2017 г).
  9. Џонс, Џеф. „Gutsy Vinokourov beats the odds“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 20 април 2003 (посет. 22 април 2017 г).
  10. Џонс, Џеф. „Hamilton first American to win La Doyenne“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 27 април 2003 (посет. 22 април 2017 г).
  11. Хенри, Крис. „Gontchar takes finale; Simoni home in pink“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 1 јуни 2003 (посет. 22 април 2017 г).
  12. Алварез Масијас, Ернан. „Heras comfortable in gold on final day“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 28 септември 2003 (посет. 22 април 2017 г).
  13. Pastonesi, Marco (2004) (на италијански). Il diario del gregario ovvero Scarponi, Bruseghin e Noè al Giro d'Italia. Ediciclo Editore. ISBN 9788888829142. 
  14. Џонс, Џеф. „Huy high for Rebellin“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 21 април 2004 (посет. 22 април 2017 г).
  15. Џонс, Џеф. „The cards fall to Rebellin again“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 25 април 2004 (посет. 22 април 2017 г).
  16. Худ, Ендру. „Tuesday's EuroFile: Mayo wins at Subida al Naranca; Scarponi leads at Peace Race; $10 million for Postal; New world rankings“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 11 мај 2004 (посет. 22 април 2017 г).
  17. Худ, Ендру. „Sunday's EuroFile: Mayo wins at Asturias; Scarponi scores in Prague“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 16 мај 2004 (посет. 22 април 2017 г).
  18. Малони, Тим. „Armstrong atop Tour pantheon with sixth straight win“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 25 јули 2004 (посет. 22 април 2017 г).
  19. Farrand, Stephen. „Michele Scarponi: A career of smiles and sacrifice“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 22 април 2017 (посет. 22 април 2017 г).
  20. Scarponi dreams of winning Giro“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 17 март 2005 (посет. 22 април 2017 г).
  21. Heras comes out on top“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 5 септември 2005 (посет. 22 април 2017 г).
  22. Љамас, Фернандо. „Heras dio positivo por EPO en la Vuelta a España“, „El Mundo“, Unidad Editorial, 8 ноември 2005 (посет. 22 април 2017 г). (на шпански)
  23. Scarponi killed in road accident while training“, „Reuters“, Thomson Reuters, 22 април 2017 (посет. 22 април 2017 г).
  24. More Operacion Puerto athletes could be officially named in weeks“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 28 декември 2016 (посет. 22 април 2017 г).
  25. Piepoli's big day out“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 21 мај 2006 (посет. 22 април 2017 г).
  26. Piepoli confirms on the Plan“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 25 мај 2006 (посет. 22 април 2017 г).
  27. Вестемајер, Сузан. „Michele Scarponi signs with Acqua & Sapone-Caffè Mokambo“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 21 февруари 2007 (посет. 22 април 2017 г).
  28. 28,0 28,1 Пастонези, Марко. „Scarponi, va in scena il talento“, „La Gazzetta dello Sport“, RCS MediaGroup, 28 март 2007 (посет. 22 април 2017 г).
  29. „2007 Settimana Ciclistica Internazionale di Coppi e Bartali results“. BikeRaceInfo. http://bikeraceinfo.com/stageraces/Coppi-Bartali/2007-settimana-internazionale-coppi-bartali.html. посет. 22 април 2017 г. 
  30. „2007 Giro del Trentino results“. BikeRaceInfo. http://www.bikeraceinfo.com/stageraces/Trentino/2007-giro-del-trentino.html. посет. 22 април 2017 г. 
  31. Браун, Грегор. „Latest Cycling News for May 2, 2007“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 2 мај 2007 (посет. 22 април 2017 г).
  32. Браун, Грегор. „Latest Cycling News for May 8, 2007“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 8 мај 2007 (посет. 22 април 2017 г).
  33. Браун, Грегор. „Latest Cycling News for May 9, 2007“, „Cyclingnews.com“, 9 мај 2007 (посет. 20 мај 2007 г).
  34. First Edition Cycling News for May 15, 2007“, „Cyclingnews.com“, 15 мај 2007 (посет. 22 април 2017 г).
  35. First Edition Cycling News for May 16, 2007“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 16 мај 2007 (посет. 20 мај 2007 г).
  36. Стоукс, Шејн. „Scarponi banned for 18 months“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 14 јули 2007 (посет. 22 април 2017 г).
  37. Latest Cycling News, March 27, 2008“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 27 март 2008 (посет. 22 април 2017 г).
  38. Кренер, Хедвиг. „Scarponi signs with Serramenti Diquigiovanni“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 12 јуни 2008 (посет. 23 април 2017 г).
  39. 39,0 39,1 Scarponi wins his stage with a big break“, „Cycling Weekly“, Time Inc. UK, 14 мај 2009 (посет. 22 април 2017 г).
  40. Хаке, Бјорн. „Klöden's time trial victory propels him into overall lead“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 15 март 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  41. Italians ambush Kloden at Tirreno-Adriatico“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 16 март 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  42. Браун, Грегор. „Scarponi takes Tirreno's Camerino stage and overall lead“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 16 март 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  43. Браун, Грегор. „Cavendish wins Tirreno sprint on eve of Sanremo“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 17 март 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  44. Тан, Антони. „Confession leads to absolution: Scarponi repays the faith“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 14 мај 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  45. Тан, Антони. „Scarponi adds another as GC fav's lay low before Vesuvio“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 3 јуни 2009 (посет. 22 април 2017 г).
  46. Тан, Антони. „From Russia to Roma, with love: Menchov falls for maglia rosa“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 31 мај 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  47. Браун, Грегор. „Scarponi signs new Diquigiovanni contract“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 16 јуни 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  48. Браун, Грегор. „Visconti wins GP Prato sprint“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 20 септември 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  49. Brown, Грегор. „Ballerini names Italy's Worlds team“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 14 септември 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  50. Мур, Ричард. „Evans becomes road World Champion in Mendrisio“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 27 септември 2009 (посет. 23 април 2017 г).
  51. 51,0 51,1 „Michele Scarponi – Grand tour starts“. http://www.procyclingstats.com/rider.php?id=140610&season=&c=3&code=riderstats-grand-tour-starts. посет. 22 април 2017 г. 
  52. Loddo leaps to victory ahead of Petacchi“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 27 февруари 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  53. Visconti sprints to victory“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 28 февруари 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  54. Scarponi speeds to stage win in Chieti“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 13 март 2010 (посет. 13 март 2010 г).
  55. Браун, Грегор. „Scarponi saves Tirreno GC lead behind Ignatiev stage win“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 15 март 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  56. „Michele Scarponi“. http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=5274. посет. 22 април 2017 г. 
  57. Garzelli come in un film: Re della Tirreno sul filo“, „La Gazzetta dello Sport“, RCS MediaGroup, 16 март 2010 (посет. 23 април 2017 г). (на (италијански))
  58. Scarponi wins prologue“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 31 март 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  59. Riccò races to second stage win“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 5 април 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  60. „Settimana Ciclistica Lombarda Lombard Cycling Week“. BikeRaceInfo. http://www.bikeraceinfo.com/stageraces/Lombard-week/2010-settimana-lombarda.html. посет. 22 април 2017 г. 
  61. Pozzovivo triumphs at Tesero“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 23 април 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  62. Quick Step, Footon-Servetto and Androni announce Giro squads“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 3 мај 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  63. Giro d'Italia 2010: Italy's Vincenzo Nibali wins stage 14, David Arroyo takes pink jersey“, „The Daily Telegraph“, Telegraph Media Group, 22 мај 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  64. Аткинс, Бен. „Giro d'Italia: Basso is the new king of Zoncolan“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 23 мај 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  65. Scarponi Wins 19th Stage of Giro, Basso In Pink“, Bicycle.net, 28 мај 2010 (посет. 25 септември 2012 г).
  66. Кене, Жан Франсоа. „Scarponi keeps podium in sight“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 28 мај 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  67. Giro d'Italia 2010: Ivan Basso regains title“, „The Daily Telegraph“, Telegraph Media Group, 30 мај 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  68. Gesink strikes again at the Giro dell'Emilia“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 9 октомври 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  69. Ulissi takes his first pro win in Prato“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 19 септември 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  70. Фаранд, Стивен. „Scarponi accepts being second best at Lombardy“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 17 октомври 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  71. Philippe Gilbert wins Giro di Lombardia again“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 16 октомври 2010 (посет. 23 април 2017 г).
  72. Vittoria signs with Lampre-ISD“, Vittoria S.p.A., 10 ноември 2010 (посет. 22 април 2017 г). (на (италијански))
  73. Фаранд, Стивен. „Lampre announce Scarponi as 2011 stage race leader“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 1 август 2010 (посет. 22 април 2017 г).
  74. Фаранд, Стивен. „Sagan secures Sardegna success“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 26 февруари 2011 (посет. 22 април 2017 г).
  75. Браун, Грегор. „Tirreno-Adriatico 2011: Who will win?“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 8 март 2011 (посет. 22 април 2017 г).
  76. Scarponi strikes in Chieti“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 12 март 2011 (посет. 22 април 2017 г).
  77. Фаранд, Стивен. „Cancellara crushes final Tirreno stage“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 15 март 2011 (посет. 22 април 2017 г).
  78. Рајан, Бери. „Scarponi rues being caught behind in Milan-San Remo split“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 20 март 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  79. „Order of Arrival“ (PDF). Милано-Сан Ремо. La Gazzetta dello Sport; RCS MediaGroup. http://www.gazzetta.it/Speciali/MilanoSanremo/2011/it/download/ArrivoMilano-Sanremo.pdf. посет. 23 април 2017 г. 
  80. Michele Scarponi searched by police at Etna training camp“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 15 април 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  81. Рајан, Бери. „Voeckler takes victory in Ledro Bezzecca“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 20 април 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  82. Хајмас, Питер. „Scarponi wins Giro del Trentino“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 22 април 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  83. Фаранд, Стивен. „Contador, Scarponi and Sastre fear Giro d'Italia mountain finishes“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 3 мај 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  84. Кене, Жан-Франсоа. „Scarponi satisfied after Lampre-ISD's team time trial performance“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 7 мај 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  85. Neo-pro De Clercq wins Giro stage seven by a whisker“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 13 мај 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  86. Кене, Жан-Франсоа. „Time bonus lifts Scarponi into top five overall“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 13 мај 2011 (посет. 23 април 2017 г).
  87. Бенсон, Даниел. „Winners and losers at the Giro d'Italia“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 16 мај 2011 (посет. 24 април 2017 г).
  88. Contador storms Etna to take Giro lead“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 15 мај 2011 (посет. 24 април 2017 г).
  89. Фаранд, Стивен. „No home win for Michele Scarponi“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 18 мај 2011 (посет. 24 април 2017 г).
  90. Меклири, Џон. „Giro d'Italia 2011: France's John Gadret breaks grand tour duck to win stage 11 while Alberto Contador retains lead“, „The Daily Telegraph“, Telegraph Media Group, 18 мај 2011 (посет. 24 април 2017 г).
  91. Фаранд, Стивен. „Nibali and Scarponi ready for Giro d'Italia mountains showdown“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 20 мај 2011 (посет. 24 април 2017 г).
  92. УСАДА изрече доживотни забрани за Дел Морал, Ферари и Марти“.
  93. Стивен Фаранд. „Скарпони суспендиран од Лампре-ИСД по врските со д-р Ферари“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 6 ноември 2012 (посет. 8 ноември г).

Надворешни врски[уреди | уреди извор]