Единсон Кавани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Единсон Кавани
Edinson Cavani 2018.jpg
Кавани со репрезентацијата на Уругвај на Светското првенство во фудбал во Русија 2018
Лични податоци
Роден на 22 мај 1987 (1987-05-22) (32 г.)
Роден во Салто, Уругвај
Држава Уругвај Уругвај
Висина &100000000000001840000001,84 м
Позиција напад
Клупски податоци
Сегашен клуб Париз Сен Жермен Париз Сен Жермен
Број 9
Младинска кариера
Bianco con diagonale Nero.png Данубио
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2005-2007 Bianco con diagonale Nero.png Данубио 25 (9)
2007-2010 Палермо Палермо 109 (34)
2010-2013 Наполи Наполи 104 (78)
2013– Париз Сен Жермен Париз Сен Жермен 165 (116)
Репрезентација
2008- Уругвај Уругвај 105 (45)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 6 јануари 2011.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 17 ноември 2010

Единсон Роберто Кавани Гомес[1](роден на 14 февруари, 1987 година) е уругвајски фудбалер кој игра на позицијата напаѓач за Париз Сен Жермен и репрезентацијата на Уругвај. Како многу плоден стрелец, Кавани е добро познат по својата импресивна способност за постигнување голови и неговата неуморна работа на теренот. Во 2012 година, Кавани бил поставен на 10-тото место на листата на The Guardian за 100-те најдобри фудбалери во светот.[2]

Кавани ја започнал својата кариера играјќи за Данубио во Монтевидео, каде што тој играл две години, пред да се пресели во италијанската клуб Палермо во 2007 година. Тој поминал четири сезони во клубот, постигнувајќи 34 гола во 109 лигашки натпревари. Во 2010 година, Кавани потпиша за Наполи, кој го довел во својте редови на првичен заем пред да го откупат неговиот договор за вкупен надомест од 17.000.000 €. Во сезоната 2011-12, тој го освоил својот прв трофеј со клубот, Купот на Италија, во кој тој бил најдобар стрелец со 5 гола. Кавани постигнал по 33 гола во својте две први сезони во Наполи во сите натпреварувања, а во третата го подобрил својот скор за уште четири гола завршувајќи со 37.

Кавани е репрезентативец на Уругвај, а своето деби го направил во натпреварот против Колумбија на 6 февруари 2008 година. Тој оттогаш учествувал на два големи турнири, на Светското првенство 2010 и Копа Америка 2011. Тој постигнал еден гол на на Светско првенство 2010, за да му помогне на Уругвај да дојде до четвртото место на турнирот. Тој потоа победил на Копа Америка 2011 со Уругвај, што била рекордна 15 титула на Копа Америка за Уругвај.

Биографија[уреди | уреди извор]

Кавани е роден во Салто, вториот најголем град во Уругвај, на 14 февруари 1987. Неговиот постар брат Валтер Гуглимоне е напаѓач[3] а исто така и неговиот помлад брат, Кристијан е фудбалер.[4] Кавани бил оженет за Марија Соледад Кабрис со која има два сина, Баутиста (роден на 22 март 2011) и Лукас (роден на 8 март 2013).[5] Тој е побожен евангелистички христијанин.[6] Додека бил дете, негов идол бил арегентинскиот напаѓач Габриел Батистута.[7] Во 2014, Кавани објавил дека тој и неговата сопруга ке се разведат.[8]

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Данубио[уреди | уреди извор]

Кавани се преселил во Монтевидео на возраст од 12 години како би настапувал за Данубио. Во 2006 дебитирал за Данубио и во првиот дел од сезоната т.н. Апертура постигнал девет голови и бил избран за во најдобриот тим на Апертура.

Палермо[уреди | уреди извор]

После неколку брилијантни натпревари на Јужноамериканскиот куп за млади играчи до 20 години, неколку големи клубови покажале интерес за Кавани како што се Јувентус и Милан, но тој сепак се одлучил да потпише за друг клуб од Италија Палермо на 29 јануари 2007. Трансферот бил потвреден два дена подоцна, кога била објавена и сумата што изнесувала нешто помалку од 4.500.000 .

Земајќи го дресот со број 7, Кавани дебитирал за клубот од Сицилија на 11 март против Фјорентина. Во тој натпревар влегол од клупата за резерви и го постигнал изедначувачкиот погодок. По заминувањето на Амаури во Јувентус, Кавани си го осигурал местото во стартната постава како партнер на Фабрицио Миколи и постигнал 14 првенствени голови во сезоната 2008-09. Во 2010 година Кавани го напуштил Палермо.

Наполи[уреди | уреди извор]

Кавани играјќи за Наполи против АИК во Лига Европа.

Во јуни 2010 година Кавани дошол во екипата на Наполи. Во текот на летото тој постигнал два гола против Елфсборг и му помогнал на клубот да помине во следната фаза на Лига Европа. Од тогаш почнала една одлична сезона на Наполи во Серија А. Во своето првенствено деби за Наполи против Бари, Кавани истотака постигнал гол. По одличната сезона, благодарејќи најмногу на Кавани, Наполи се пласирал во Лигата на шампионите за следната сезона.

Кавани го постигнал својот прв гол во ова натпреварување против Манчестер Сити. Четири дена подоцна Кавани постигнал хет-трик во победата над Милан со 3-1. Во сезоната 2012-2013, Кавани бил најдобар стрелец во Серија А со постигнати 28 гола. Истата сезона тој го предводел својот тим до второто место во италијанскиот шампионат.

Париз Сен Жермен[уреди | уреди извор]

Кавани со ПСЖ во 2014.

На 16 јули 2013, Кавани му се приклучил на францускиот шампион Париз Сен Жермен потпишувајќи петгодишен договор,[9] за сума која се верува дека изнесува околу 64.5 милиони евра,[10] што го прави шести најскап играч во историјата на фудбалот. Со овој трансфер Кавани станал најскапиот фудбалер во француското првенство, надминувајќи го трансферот од 60 милиони евра на Радамел Фалкао во Монако претходно во летото.[11]

Кавани првиот настап за ПСЖ го забележал на 9 август 2013, влегувајќи од клупата во 72. минута од лигашкиот натпревар против Монпелје.[12] На следниот натпревар кој се одиграл на 18 август, Кавани бил дел од стартниот тим на Монако и го постигнал својот прв гол за клубот, во победата од 4–1 против Ајачио.[13]

Тој го постигнал првиот гол во Лигата на шампионите за клубот уште во првиот натпревар од групната фаза против Олимпијакос на 17 септември.[14] Тој ја завршил групната фаза со четири голови на пет натпревари.[14]

На 22 јануари 2014, Кавани го постигнал 20. гол во сезоната во поразот на ПСЖ во Купот на Франција од Монпелје.[15] На 2 март, откако бил надвор од терените еден месец поради повреда на бутот, Кавани постигнал гол во победата од 2–0 против најголемиот ривал Олимпик Марсеј на Паркот на принцовите.[16]

На 19 април 2014, Кавани бил стрелец на двата гола во победата над Олимпик Лион од 2–1 во финалето на Лига купот на Франција.[17] Тој ја завршил првата сезона со постигнати 25 голови на 43 натпревари во сите конкуренции, вклучувајќи 16 голови на 30 натпревари во француското првенство.

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Кавани во дресот на Уругвај

Во јануари 2007, Кавани добил повик во фудбалската репрезентација на Уругвај до 20 години за јужноамериканското младинско првенство во Парагвај. Кавани го завршил првенството како најдобар стрелец со постигнати седум голови во девет натпревари, и му помогнал на Уругвај да го освои третото место.

На 6 февруари 2008, Кавани го одиграл својот прв натпревар за националниот тим на Уругвај, и постигнал гол во ремито 2–2 против Колумбија. На 10 јули 2010, тој постигнал гол во натпреварот за третото место на Светското првенство 2010 против Германија и го израмнил резултатот на 1–1, натпревар кој завршил 3–2 во полза на Германија.[18] На 8 октомври 2010, тој го постигнал својот прв хет-трик во дресот на Уругвај во пријателскиот натпревар против Индонезија.[19]

Кавани бил дел од уругвајскиот тим за Копа Америка 2011 во Аргентина. Тој бил дел од стартниот тим на Уругвај во првите два натпревари од групната фаза, но на вториот натпревар против Чиле заработил повреда на коленото која го оддалечила од првенството се до финалето. Во финалето, тој го заменил Алавро Переира во 63. минута од натпреварот, а Уругвај го победил Парагвај со 3–0 и стигнал до титулата по рекорден 15. пат.[20]

На Купот на конфедерации 2013, Кавани бил стрелец на израмнувачкиот гол во полуфиналето против домаќинот Бразил, кој на крајот победил со 2–1.[21] Во натпреварот за третото место, Кавани два пати го израмнувал резултатот против Италија, носејќи го натпреварот во изведување пенали. Иако Кавани го постигнал својот удар од пенал, Уругвај на крајот бил поразен во пенал рулетот.[22]

На 13 ноември 2013, Кавани бил стрелец на последниот гол за Уругвај во победата од 5–0 против Јордан во плеј-офот за Светското првенство 2014.[23] Во првиот натпревар на Светското првенство во Бразил, Кавани од пенал го постигнал водечкиот гол против Костарика, натпревар кој Уругвај на крајот го загубил со 3–1.[24] Уругвај бил елиминиран од Колумбија, со 2–0 во осминафиналето на 28 јуни 2014.[25]

Откако Суарес бил суспендиран за целиот турнир, Кавани бил неосопорен стартер во нападот на Уругвај на Копа Америка 2015 во Чиле. Во четвртфиналето против домаќините на Стадионот Насионал, Кавани бил исклучен откако заработил два жолти картони: првиот за фаул над Артуро Видал, вториот за удирање на Гонсало Хара во лицето откако претходно Хара го бодел него во задникот. Инцидентот добил големо внимание во медиумите, весниците и интернет порталите, и воглавно сите биле во одбрана на Кавани.[26][27] Подоцна во натпреварот, неговиот соиграч Хорхе Фусиле исто така добил црвен картон, а бранителот на титулата Уругвај бил елиминиран со 1–0.[28] Кавани исто така учествувал и на Копа Америка Сентенарио следната година, но уште еднаш го завршил турнирот без постигнат гол, додека Уругвај бил елиминиран уште во првата фаза.[29][30][31]

Кавани го напушта теренот со помош на Кристијано Роналдо во осминафиналето на Светското првенство 2018

Кавани завршил како најдобар стрелец во КОНМЕБОЛ Квалификациите за Светското првенство 2018 со 10 гола, помагајќи му на Ла Селесте да се квалификува за завршниот турнир во Русија.[32] Во март 2018, Кавани бил дел од уругвајскиот состав кој го освоил Чајна купот. Тој постигнал погодок во победата со 2–0 над Чешка во полуфиналето, а во финалето тој го постигнал единствениот погодок на натпреварот за победата со 1-0 над Велс, во неговиот 100-ти настап за репрезентацијата.[33]

Во мај 2018, Кавани бил избран помеѓу 23-цата играчи на списокот на селекторот Оскар Табарес за Светското првенство 2018. На 25 јуни, во последниот натпревар на Уругвај од групата А, Кавани го постигнал својот прв гол на турнирот во победата со 3–0 над домаќинот Русија.[34] Во осминафиналето против Португалија, Кавани ги постигнал двата гола за својата репрезентација во победата со 2–1 на 30 јуни,[35] иако бил повлечен од игра на 15-тина минути до крајот поради повреда на тетивата.[36][37] Поради оваа повреда, тој морал да го пропушти и четвртфиналниот натпревар против Франција на 6 јули, во кој Уругвај бил поразен со 2-0 и елиминиран од Светското првенство.[38]

Хронологија на репрезентативните настапи[уреди | уреди извор]

Клупска статистика[уреди | уреди извор]

За клубовите, сениорската репрезентација и младинските репрезентации, Кавани одиграл 674 натпревари на глобално ниво, постигнувајќи 393 гола, со просек од 0,58 гола по натпревар.

Статистиката е ажурирана на 5 декември 2018.


Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2005-2006 Уругвај Данубио ПДУ 10 4 ЛУ 5 3 - - - - - - 15 7
2006-јан. 2007 ПДУ 15 5 - - - - - - - - - 15 5
Вкупно Данубио 25 9 5 3 - - - - 30 12
јан.-јун. 2007 Италија Палермо А 7 2 КИ 0 0 КУ 0 0 - - - 7 2
2007-2008 А 33 5 КИ 2 0 КУ 2 0 - - - 37 5
2008-2009 А 35 14 КИ 1 1 - - - - - - 36 15
2009-2010 А 34 13 КИ 3 2 - - - - - - 37 15
Вкупно Палермо 109 34 6 3 2 0 - - 117 37
2010-2011 Италија Наполи А 35 26 КИ 2 0 ЛЕ 10[39] 7[40] - - - 47 33
2011-2012 А 35 23 КИ 5 5 ЛШ 8 5 - - - 48 33
2012-2013 А 34 29 КИ 1 1 ЛЕ 7 7 СИ 1 1 43 38
Вкупно Наполи 104 78 8 6 25 19 1 1 138 104
2013-2014 Франција Париз Сен Жермен Л1 30 16 КФ+ЛКФ 2+3 1+4 ЛШ 8 4 СФ 0 0 43 25
2014-2015 Л1 35 18 КФ+ЛКФ 4+3 4+3 ЛШ 10 6 СФ 1 0 53 31
2015-2016 Л1 32 19 КФ+ЛКФ 5+4 2+1 ЛШ 10 2 СФ 1 1 52 25
2016-2017 Л1 36 35 КФ+ЛКФ 3+3 2+4 ЛШ 8 8 СФ 0 0 50 49
2017-2018 Л1 32 28 КФ+ЛКФ 5+2 3+2 ЛШ 8 7 СФ 1 0 48 40
2018-2019 Л1 10 10 КФ+ЛКФ 0+0 0+0 ЛШ 5 1 СФ 0 0 15 11
Вкупно Париз Сен Жермен 175 126 34 26 49 28 3 1 261 181
Вкупно во кариерата 413 247 53 38 76 47 4 2 546 334

Титули[уреди | уреди извор]

Кавани, со пехарот од Лига купот на Франција.

Клупски[уреди | уреди извор]

Вкупно трофеи : 20

Куп на ИталијаЛига 1Лига 1Лига 1Лига 1Лига 1Куп на ФранцијаКуп на ФранцијаКуп на ФранцијаКуп на ФранцијаЛига куп на ФранцијаЛига куп на ФранцијаЛига куп на ФранцијаЛига куп на ФранцијаЛига куп на ФранцијаСуперкуп на ФранцијаСуперкуп на ФранцијаСуперкуп на ФранцијаКопа Америка

Уругвај Данубио[41][уреди | уреди извор]

Италија Наполи[41][уреди | уреди извор]

Франција Париз Сен Жермен[41][уреди | уреди извор]

Репрезентација[уреди | уреди извор]

Уругвај Уругвај[41][уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Единсон Роберто Кавани Гомез“. SSC Napoli. конс. 14 февруари 2013. 
  2. The 100 best footballers in the world – interactive“, 20 декември 2012 (посет. 14 февруари 2013 г).
  3. „Amauri mi considera suo erede“ (Italian). La Gazzetta dello Sport. 28 January 2009. конс. 9 October 2009. 
  4. „Christian Cavani in prova al Benevento“ (Italian). Tutto Napoli. 2012-01-24. конс. 2012-01-24. 
  5. „Mugging could push Cavani towards Chelsea“. GiveMeFootball. 26 July 2012. 
  6. Chelsea beware – Edinson Cavani has faith in Napoli's success“, The Guardian's The Sport Blog, 20 февруари 2012 (посет. 11 јануари 2013 г).
  7. „Cavani the Master of his own Destiny“. Back Page Football. 17 февруари 2012. 
  8. „Cavani confirms divorce“. Football Italia. 11 мај 2014. 
  9. EDINSON CAVANI SIGNS 5 YEAR DEAL WITH PARIS SAINT-GERMAIN“, Paris Saint-Germain, 16 јули 2013 (посет. 16 јули 2013 г).
  10. Paris Saint-Germain seal Cavani signing“, Goal.com, 16 јули 2013 (посет. 16 јули 2013 г).
  11. „Cavani joins PSG in record French transfer“. FIFA. 16 јули 2013. конс. 16 јули 2013. 
  12. „Cavani debuts as PSG held“. ESPN. 8 август 2013. конс. 18 август 2013. 
  13. „Cavani nets late leveller“. ESPN. 18 август 2013. конс. 18 август 2013. 
  14. 14,0 14,1 Edison Cavani“, „UEFA“ (посет. 20 април 2014 г).
  15. PSG falls to Montpellier, crashes out of French Cup“, „Sports Illustrated“, 22 јануари 2014 (посет. 20 април 2014 г).
  16. Paris St-Germain“, „BBC“, 2 март 2014 (посет. 20 април 2014 г).
  17. „Paris St-Germain beat Lyon in French League Cup final“. BBC Sport. 
  18. „Uruguay 2 – 3 Germany“. ESPN Soccernet. 10 July 2010. конс. 30 септември 2010. 
  19. „Uruguay 7 Indonesia 1“. Goal.com. 8 October 2010. конс. 18 јуни 2013. 
  20. Copa América 2011: Uruguay v Paraguay - as it happened“, „The Guardian“, 24 јули 2011 (посет. 16 јуни 2014 г).
  21. Paulinho header edges Brazil past Uruguay into Confederations Cup final“, „The Guardian“, 27 јуни 2013 (посет. 16 јуни 2014 г).
  22. Buffon stars as Italy win shootout & bronze“, FIFA, 30 јуни 2014 (посет. 16 јуни 2014 г).
  23. FIFA World Cup Play-Off: Jordan 0 Uruguay 5“, Four Four Two, 13 ноември 2013 (посет. 31 мај 2014 г).
  24. Costa Rica 3-1 Uruguay“, „BBC Sport“, 14 јуни 2014 (посет. 15 јуни 2014 г).
  25. Colombia 2–0 Uruguay“, „FIFA.com“, 28 јуни 2014 (посет. 29 јуни 2014 г).
  26. „Edinson Cavani red card Gonzalo Jara dive video: Uruguay striker sent off at Copa America“. 25 June 2015. 
  27. „Chile star gives Uruguay rival a 'Hopoate' poke“. wwos. 
  28. Edinson Cavani sent-off after Gonzalo Jara 'inserted finger into his anus' during Uruguay's 1–0 Copa America defeat to Chile“, „The Independent“, 25 јуни 2015 (посет. 25 јуни 2015 г).
  29. Andrew Joseph (9 June 2016). „Uruguay heading home from Copa after striker's heartbreaking miss in the 90th minute“. USA Today. конс. 1 July 2018. 
  30. „Uruguay ease past Jamaica to round out Copa America campaign“. The World Game. 14 June 2016. конс. 1 July 2018. 
  31. „Abel Hernandez, Mathias Corujo help Uruguay end Copa campaign with a win“. ESPN FC. 14 June 2016. конс. 1 July 2018. 
  32. „World Cup Qualifying – CONMEBOL Statistics – ESPN FC“. <nowiki />espnfc.com<nowiki />. конс. 11 October 2017. 
  33. Edinson Cavani fires Uruguay to China Cup with win over Wales“, „The Guardian“, 26 март 2018 (посет. 26 март 2018 г).
  34. Suarez and Cavani score as Uruguay beat Russia to win Group A“, BBC, 25 јуни 2018.
  35. Enrico Currò. „La forza di Tabarez e i gioielli di Cavani per la caduta di CR7“, 1 јули 2018. (на italian)
  36. Edinson Cavani sends Uruguay to World Cup last eight as Portugal bow out“, The Guardian, 29 јуни 2018.
  37. Ogden, Mark. „Edinson Cavani outshines Ronaldo but injury could dampen Uruguay's long-term hopes“, ESPN, 30 јуни 2018 (посет. 30 јуни 2018 г).
  38. Bevan, Chris (6 July 2018). „Uruguay 0 France 2“. Nizhny Novgorod: BBC Sport. конс. 6 July 2018. 
  39. 2 настапи во плејофот.
  40. 2 гола во плејофот.
  41. 41,0 41,1 41,2 41,3 „E. Cavani“. Soccerway. конс. 17 December 2015. 
  42. PSG clinch Ligue 1 title by thrashing Monaco“.
  43. „Paris Saint-Germain set record with fourth straight Coupe De France crown“. Goal. конс. 8 May 2018. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]