Фернандо Муслера

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Фернандо Муслера
Fernando Muslera 2018.jpg
Лични податоци
Полно име Нестор Фернандо Муслера Микол
Роден на 16 јуни 1986 (1986-06-16) (32 г.)
Роден во Буенос Аирес[1], Аргентина
Националност Уругвај Уругвај
Висина &100000000000001900000001,90 м[2]
Позиција голман
Клупски податоци
Сегашен клуб Галатасарај Галатасарај
Број 1
Агент Уругвај Даниел Фонсека
Младинска кариера
Монтевидео Вондерерс Монт. Вондерерс
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2004-2007 Монтевидео Вондерерс Монт. Вондерерс 44 (0)
2006-2007Насионал Насионал 5 (0)
2007-2011 Лацио Лацио 97 (0)
2011- Галатасарај Галатасарај 228 (1)
Репрезентација
2009- Уругвај Уругвај 102 (0)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 6 јануари 2011.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 17 ноември 2010

Нестор Фернандо Муслера Микол (роден на 16 јуни 1986 година во Буенос Аирес) е уругвајски фудбалер, голман на Галатасарај и на уругвајската репрезентација.

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Во Уругвај[уреди | уреди извор]

Роден е во Буенос Аирес Аргентина, Муслера се преселил во Монтевидео, каде што ја започнал својата професионална фудбалска кариера во екипата на Монтевидео Вондерерс, откако поминал низ сите клупски младински категории. По импресивните настапи за Вондерерс, уругвајскиот гигант Насионал се одлучил да го доведе Муслера на позајмица во 2007 година. Потоа тој се вратил во Вондерерс каде продолжил со серијата на успешни настапи, по што го привлекол вниманието на некои клубови од Европа, како римски Лацио.

Лацио[уреди | уреди извор]

Муслера играјќи за Лацио.

Во август 2007 година, Лацио го купил Муслера за сума од околу 3 милиони евра.[3] Бјанкочелести претходно го купиле и аргентинскиот голман Хуан Пабло Карисо со намера тој да го замени Анџело Перуци, кој се повлекол од активното играње фудбал, но поради проблемите поврзани со пасошот на Карисо, тие морале да ја купат Муслера, на кого му бил доделен дресот со број 1. Тој го направи своето деби за Лацио во победата со 3-1 против Калјари на 16 септември 2007 година и направил уште четири последователни старта, од кој последниот му бил катастрофален настап на домашен терен во поразот на Лацио со 1-5 од Милан на 7 октомври, натпревар во кој тој бил виновен за четири од петте голови, кој Лацио ги примил. Како резултат на тоа тој морал да му го препушти местото во стартната постава на 44-годишниот ветеран Марко Балота. Тој останал втор избор на голот на Лацио за остатокот од сезоната, не играјќи ниту еден натпревар во Лигата на шампионите. Сепак, тој ги одиграл сите преостанати натпревари на Лацио во Купот на Италија, претставувајќи добри перформанси, особено во натпреварот против Наполи каде направил фантастична парада спречувајќи гол во последните секунди од натпреварот (со кој натпреварот би отишол во продолженија) и со тоа го однел Лацио во следната фаза. Во Серија А, Муслера се вратил на голот на Лацио на 6 април 2008 во натпреварот против Парма на домашен терен (2-2), во кој и покрај двата примени гола бил одличен правејќи две импресивни одбрани. Тој бранел уште во три натпревари до крајот на сезоната, а во натпреварот против Палермо на 4 мај 2008 го одбранил првиот пенал во дресот на бјанкочелестите по ударот на Амаури, во поразот со 1-2.

Следната сезона Муслера ја започнал како голман зад аргентинецот Карисо, од кого го загубил и дресот со број 1 за да се префрли подоцна на број 86. Сепак, во средината на сезоната во јануари 2009 година по слабата форма на Карисо и неговите конфликти со управата на клубот, Муслера се вратил во стартната постава. Својот прв настап за сезоната во Серија А, Муслера го забележал во поразот со 3-1 од Сампдорија, во кој му одбранил удар од белата точка на Антонио Касано. Подоцна тој демонстрирал импресивни перформанси и во победите над Наполи и Џенова, како и во неговиот прв настап во "Дерби дела Капитале" против Рома, каде Муслера со неколку интервенции му помогнал на Лацио да слави победа над градскиот ривал со 4-2. Тој исто так бил интегрален дел од тимот на Лацио во успехот на клубот во Купот на Италија 2008-2009, правејќи одлучувачки одбрани во победите над Милан и Јувентус со што го одвел Лацио во финалето на купот, за прв пат по пет години. Во финалето на 13 мај 2009, во кое Лацио ја победил Сампдорија со 6-5 на пенали (било 1-1 по продолженијата), Муслера одбранил два пенала на Антонио Касано и Уго Кампањаро и бил еден од најзаслужните за освојувањето на трофејот.[4]

Од сезоната 2009-2010 тој го зацементирал местото на прв избор на голот на лацијалите, и покрај доаѓањето во клубот на Албано Биѕари. На 8 август 2009, Муслера бил на голот на Лацио во победата со 2-1 над шампионот на Серија А 2008-2009, Интер, во Суперкупот на Италија 2009 одигран во Пекинг. На 20 август 2009 го одиграл својот прв натпревар во некое од европските натпреварување, започнувајќи и бранејќи целиот натпревар во победата на Лацио во Рим со 3-0 над шведскиот Елфсборг во плејоф рундата од квалификациите за УЕФА Лига Европа.

По одличните настапи и за својата репрезентација на Светското првенство 2010, Муслера бил изгласан за седми најдобар голман во светот според Интернационалната федерација за фудбал, историја и статистика (IFFHS).[5]

Галатасарај[уреди | уреди извор]

Муслера во дресот на Галатасарај.

На 19 јули 2011, турскиот клуб Галатасарај објавил дека потпишале петгодишен договор со Муслера од Лацио додека тој бил на должност со Уругвај на Копа Америка 2011.[6] Во трансферот бил вклучен и Лорик Цана кој заминал во спротивна насока од Галатасарај во Лацио.[7]

Дебитирал во Турската Суперлига на 11 септември 2011, во поразот со 2-0 од Истанбул ББ.[8] На 5 ноември 2011, Муслера бил избран за играч на натпреварот, откако го одбранил својот прв пенал за Галатасарај во натпреварот против Мерсин Идманјурду, во ремито без голови 0-0. На 8 април 2012 година, во последното коло од сезоната во Суперлигата, Муслера го постигнал својот прв гол во кариерата, од пенал против Манисаспор. Во истиот тој натпревар, Муслера ја забелеажал својата 19-та сува мрежа за сезоната, со што поставил рекорд на сите времиња во турското првенство.[9]

Следната сезона, Муслера продолжил да биде прв голман на Галатасарај. На 19 септември 2012, тој го направил своето деби во Лигата на шампионите во натпреварот против Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд. Галатасарај загубил во тој натпревар со 1-0, и покрај тоа што Муслера му одбранил пенал на Нани. Сепак, во вториот натпревар од групата против истиот противник, Муслера ја забележал својата прва сува мрежа во елитното европско натпреварување (Галатасарај го победил Манчестер Јунајтед со 1-0 на Турк Телеком Арена). Тој одиграл 33 од 34 натпревари на Галатасарај во Суперлигата, помагајќи им да ја освојат шампионската титула во Турција.

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Тој собрал 9 настапи во националниот тим под 17 години, и 9 натпревари во репрезентацијата под 20 години (Колумбија 2005).

За првпат бил повикан во сениорската репрезентација на "Селесте", од страна на селекторот Оскар Табарес за натпреварите против Перу и Колумбија од квалификациите за Светското првенство 2010.

На 10 октомври 2009 дебитирал како стартер за сениорската репрезентација на Уругвај во натпревар од квалификациите за Светското првенство 2010, против Еквадор. Уругвај победил во тој натпревар со 1-2 по целосен пресврт со гол во судиското продолжение. На 14 ноември 2009, во својот трет репрезентативен настап, за прв пат Муслера ја сочувал својата мрежа сува во националниот дрес во гостинската победа со 0-1 против Костарика; благодарение на ремито 1-1 во Монтевидео во реваншот против истиот противник, Уругвај се квалификувал за Мундијалот во Јужноафриканската република како победник на плејофот КОНКАКАФ - КОНМЕБОЛ.

Во завршницата на Светското првенство во 2010 година како прв голман на Уругвај, Муслера ја завршил групната фаза без да прими ниту еден гол (единствениот голман на кој му успеало ова заедно со Едуардо од Португалија). На 2 јули 2010, одбранил два пенала во пенал-завршницата во четвртфиналето против Гана, прво на Џон Менса а потоа и на Доминик Адија, носејќи ги Селесте во полуфинале на Светско првеснтво за првпат по 1970. Уругвај потоа бил поразен со 2-3 од Холандија во полуфиналето, а со истиот резултат, го загубиле и натпреварот за третото место против Германија.

Муслера во дресот на Уругвај во 2012.

За време на Копа Америка 2011 тој примил само два гола во групната фаза и еден во четвртфиналето. На 16 јули 2011, во пенал завршницата против Аргентина во четвртфиналето Муслера го одбранил ударот на Карлос Тевес и го одвел Уругвај во полуфиналето со победа од 5-4 по изведување на пенали, откако претходно по 120 минути игра натпреварот завршил 1-1.[10] На 19 јули 2011, Уругвај го победил Перу со 2-0 и се пласирал во финалето на Копа Америка 2011.

На 24 јули 2011, Муслера со Уругвај триумфирал на Копа Америка сочувувајќи ја својата мрежа сува во победата со 3-0 во финалето над Парагвај.[11] И покрај тоа што го завршил турнирот со само 3 примени гола, наградата за најдобриот голман на настанот му била доделена на парагваецот Хусто Вилјар.[12]

На 5 мај 2013 бил повикан од селекторот Табарес, на списокот од 23 играчи за Купот на конфедерации 2013 во Бразил. Тој го имал своето деби на 16 јуни, за време на првиот натпревар од групата против Шпанија; "црвенaтa фуриja" победила со 2-1.[13] На 23 јуни Уругвај ја минал групната фаза, а во полуфиналето се сретнале со домаќинот Бразил. Три дена подоцна Уругвај бил поразен во полуфиналето со 2-1.[14] На 30 јуни Уругвај, исто така, загубил и во натпреварот за третото место, на пенали против Италија иако Муслера одбранил еден од ударите од белата точка (на Де Шиљо), сепак неговиот колега од спортивната страна Џанлујџи Буфон бил поуспешен и одбранил три пенали на неговите сонародници.[15] Муслера го завршил турнирот со 4 настапи и 7 примени гола.

Муслера во националниот дрес во 2014.

Во 2014 година учествувал на својот втор светски шампионат во кариерата, на Светското првенство 2014 во Бразил. Дебито на турнирот го направил на 14 јуни во поразот од 3-1 против Костарика. Сепак, во следните два натпревари Муслера примил само еден гол, а Уругвај забележал две победи со кој изборил пласман во осминафиналето како второпласиран во групата зад Костарика, но пред Италија и Англија. На 28 јуни 2014 година, Уругвај сепак бил елиминиран во осминафиналето од јужноамериканските ривали Колумбија со 2-0, а првиот гол што Муслера го примил во тој натпревар од Хамес Родригес бил избран за Гол на годината.

На 23 мај 2015 бил повикан да учествува на Копа Америка 2015 кој се одржал во Чиле. Дебито на турнирот го имал во првиот натпревар од групната фаза, победата со 1-0 против Јамајка. Иако Уругвај завршил на третото место во групата зад Аргентина и Парагвај, тие сепак се квалификувале понатаму како една од двете најдобро рангирани третопласирани екипи во групната фаза, и избориле дуел во четвртфиналето со домаќинот Чиле.[16] Турнирот завршил предвреме за уругвајската репрезентација, бидејќи на 24 јуни 2015 година биле поразени од Чиле со 1-0.[17]

На 26 март 2016 година, во натпреварот од квалификациите за Светското првенство 2018 против Бразил, кој завршил 2-2, Муслера стигнал до бројката од 78 настапи за уругвајската репрезентација; исто колку што имал и Родолфо Родригес, уште еден историски голман на уругвајскиот национален тим, а веќе во следниот (победата над Перу дома со 1-0) станал голман со најголем број на настапи во дресот на селесте.

Na 14 мај 2016 година бил повикан за Копа Америка Сентанарио во Соединетите Американски Држави.[18] Муслера ги одиграл сите три натпревари на Уругвај, но селесте испаднале уште во групната фаза со една победа и два порази.

На 2 јуни 2018 бил избран меѓу 23-те играчи на Табарес за Светското првенство 2018 во Русија,[19] на кое исто така ја имал улогата на прв голман на Уругвај, играјќи ги од почеток до крај сите 5 натпревари на својата репрезентација на турнирот. Ова исто така за него претставувал трет мундијал на кој настапил во кариерата. На 25 јуни, за време на натпреварот против Русија, тој го забележал својот 14 настап на Светските првенства, со што го надминал својот сонародник Ладислао Мазуркевич како уругваец со најмногу одиграни натпревари на Мундијалите.[20] Во истиот натпревар, исто така, тој го запишал својот стотти настап за уругвајската репрезентација.[21] Откако во сите три натпревари од групната фаза не примил ниту еден гол, во четвртфиналниот натпревар против Франција (0-2) тој направил грешка при вториот гол, придонесувајќи за елиминација Уругвај од турнирот.[22].

Хронологија на репрезентативните настапи[уреди | уреди извор]

Клупска статистика[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 9 јули 2018.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2004 Уругвај Монтевидео Вондерерс ПДУ 2 -? - - - - - - - - - 2 -?
2005 ПДУ 9 -? - - - - - - - - - 9 -?
2006 ПДУ 20 -? - - - - - - - - - 20 -?
2006-2007 ПДУ 13 -? - - - - - - - - - 13 -?
Вкупно Монтевидео Вондерерс 44 -? - - - - - - 44 -?
2007-2008 Уругвај Насионал Монтевидео ПДУ 4 -? - - - КЛ 7 -8 - - - 11 -8+
2007-2008 Италија Лацио А 9 -15 КИ 4 -4 ЛШ 0 -0 - - 13 -19
2008-2009 А 15 -22 КИ 6 -5 - - - - - - 21 -27
2009-2010 A 36 -41 КИ 2 -3 ЛЕ 4 -4 СИ 1 -1 43 -49
2010-2011 А 36 -38 КИ 0 -0 - - - - - - 36 -38
Вкупно Лацио 96 -116 12 -12 4 -4 1 -1 113 -133
2011-2012 Турција Галатасарај СЛ 33+6[23] -23 + -6[23]; 1 КТ 0 -0 - - - - - - 39 -29; 1
2012-2013 СЛ 33 -33 КТ 0 -0 ЛШ 10 -14 СТ 1 -2 44 -49
2013-2014 СЛ 29 -25 КТ 3 -4 ЛШ 6 -12 СТ 1 -0 39 -41
2014-2015 СЛ 32 -34 КТ 1 -1 ЛШ 5 -15 СТ 1 -0 39 -50
2015-2016 СЛ 33 -46 КТ 6 -4 ЛШ+ЛЕ 6+2 -10 + -4 СТ 1 -0 48 -64
2016-2017 СЛ 34 -39 КТ 0 -0 - - - СТ 1 -1 35 -41
2017-2018 СЛ 33 -33 КТ 3 -4 ЛЕ 2[24] -3[24] - - - 38 -40
Вкупно Галатасарај 227+6[23] -233 + -6[23]; 1 13 -13 31 -58 5 -3 282 -313; 1
Вкупно во кариерата 377 -355+; 1 25 -25 42 -70 6 -4 450 -454+; 1

Титули[уреди | уреди извор]

Клупски[уреди | уреди извор]

Италија Лацио[25][уреди | уреди извор]

Турција Галатасарај[25][уреди | уреди извор]

Репрезентативни[уреди | уреди извор]

Уругвај[25]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Fernando Muslera, el arquero de Uruguay en la Copa América 2011 - Copa América 2011 - eltiempo.com - futbolred.com“ (на es). http://www.futbolred.com/copa-america-2011/noticias/cuartos/fernando-muslera-el-arquero-de-uruguay-que-revivio-su-trabajo-en-el-mundial/9932704. посет. 4 јуни 2014 г. 
  2. „2018 FIFA World Cup: List of players“ (PDF). FIFA. 18 јуни 2018. стр. 32. https://tournament.fifadata.com/documents/FWC/2018/pdf/FWC_2018_SQUADLISTS.PDF. 
  3. „Bilancio separato e consolidato S.S.Lazio SpA“ (на italian). SS Lazio. 23 октомври 2008. http://www.sslazio.it/images/stories/documenti/pdf/investor_relator/Bilancio_separato_e_consolidato_S.S._Lazio_S.p.A.pdf. посет. 22 мај 2012 г. 
  4. Muslera the hero as Lazio win Italian Cup on penalties – Yahoo! Eurosportgoooll, 5/13/09
  5. 2010 yılının dünyada en iyi kalecisi Casillas | futbol | ekolay spor
  6. Turkish Public Disclosure System (19 јули 2011). "Muslera'nın Transferine İlşikin Açıklama (2011-2012 sezonundan başmak üzere 5 futbol sezonu için)" (на Turkish). Соопштение за печат.
  7. Official: Galatasaray sign Fernando Muslera from Lazio on five-year deal – Goal.com
  8. Uefa.com, уред (11 settembre 2011). „Risultato İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor Kulübü - Galatasaray Spor Kulübü“. http://it.uefa.com/memberassociations/leaguematchcentre/index.html#date=2011/09/11league=1056match=. 
  9. „Muslera keeps 19 clean sheets in 32 games“. Turkish-football.com. 8 април 2012. архивирано од изворникот на 19 април 2012 г.. https://web.archive.org/web/20120419233712/http://www.turkish-football.com/news_read.php?id=2763. посет. 8 април 2012 г. 
  10. „Coppa America 2011 Argentina Uruguay 5-6 d.c.r Super Muslera“. 17 luglio 2011. http://revenews.info/coppa-america-2011-argentina-uruguay-5-6-d-c-r-super-muslera_post1024339.html. 
  11. Tuttomercatoweb.com, уред. „Coppa America, 3-0 all'Albirroja: Uruguay campione“. http://www.tuttomercatoweb.com/?action=read&id=283760. 
  12. Ca2011.com, уред. „BEST GOALKEEPER OF THE COPA AMÉRICA - PETROBRAS TROPHY: JUSTO VILLAR“. http://www.ca2011.com/premios_bestgoalkeeper.php. посет. 24 luglio 2011 г. 
  13. Spain 2 - Uruguay 1 fifa.com
  14. Бразил 2 - Уругвај 1 fifa.com
  15. Uruguay 2 - Italy 2 fifa.com
  16. „Copa América quarter-finals: Colombia face Argentina and Chile meet Uruguay“. http://www.ca2015.com/en/news/copa-america-quarter-finals---colombia-to-face-argentina-next/1sv7305czuhjk11pmr2yhc395b. посет. 23 giugno 2015 г. 
  17. ca2015.com, уред. „Mauricio Isla fires Chile through as reigning champions are knocked out“. http://www.ca2015.com/en/match/report/1947923. посет. 24 giugno 2015 г. 
  18. „#Copa100 - Plantel confirmado“ (на es). 14 maggio 2016. http://www.auf.org.uy/Portal/NEWS/9083/0/Copa100__Plantel_confirmado/. посет. 14 maggio 2016 г. 
  19. Mondiali, Uruguay con 5 italiani: ecco i 23 di Tabarez“, Gazzetta.it, 2 giugno 2018 (посет. 8 luglio 2018 г).
  20. „Le pagelle di Uruguay-Russia 3-0: Laxalt imprendibile, Cavani si sblocca; disastro Smolnikov“, Eurosport.com, 25 giugno 2018 (посет. 8 luglio 2018 г).
  21. S. Fonsato. „Uruguay da urlo: 3-0 alla Russia e primo posto nel gruppo A. Padroni di casa secondi“, Eurosport.com, 25 giugno 2018 (посет. 8 luglio 2018 г).
  22. Варан и киксот на Муслера и обезбедија полуфинале на Франција (видео)“, sportski.mk.
  23. 23,0 23,1 23,2 23,3 Во плејоф.
  24. 24,0 24,1 во квалификациите против Естерсунд
  25. 25,0 25,1 25,2 „F. Muslera“. Soccerway. https://int.soccerway.com/players/fernando-muslera/19752/. посет. 30 декември 2015 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]