Крецово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Крецово
Χορήγιο
Крецово is located in Грција
Крецово
Крецово
Местоположба во областа
Крецово is located in Кукуш (општина)
Крецово
Местоположба на Крецово во Општина Кукуш и областа Централна Македонија
Координати: 40°59′N 22°43′E / 40.983° СГШ; 22.717° ИГД / 40.983; 22.717Координати: 40°59′N 22°43′E / 40.983° СГШ; 22.717° ИГД / 40.983; 22.717
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки округ
ОпштинаКукуш
Општ. единицаКукуш
Надм. вис.&10000000000000162000000162 м
Население (2001)[1]
 • Вкупно9.192
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Крецово (грчки: Χορήγιο, Хоригио , до 1927 Κιρίτζ, Кири)[2] — село во Општина Кукуш во Кукушки округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 12 километри западно од градот Кукуш (Килкис), на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 162 метри.

Крецово опфаќа површина од 30 квадратни метри[3].

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Крецово се состоело од 66 семејства со 310 жители Македонци[3][4]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Крецово имало 500 жители Македонци[3][5].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 600 Македонци и работело егзархиско училиште[3][6].

Во текот на Втората Балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села[7].

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото се води како напуштена населба, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 68 жители.

Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1926 година, селото било прекрстено во Хоригио .[8]


Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 453 жители бегалци.[9], додека во 1940 година селото броело 166 жители. Според Тодор Симовски, овој број е погрешен, и самиот тој додава дека бројот на жители на селото во 1941 година бил 735 жители.

Селото во пописот од 1951 година броело 764 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 791 жител, во 1971 година имало 732 жители, во 1981 година имало 819 жители, додека во 1991 година имало 878 жители[10]. Денеска, населението на селото е 919 жители според пописот од 2001 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 735 764 791 732 819 878 919 /
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Крецово

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. (PDF 39 Мб) Фактична состојба на населението и домовите во Грција според пописот од 18 март 2001 г.. Државен завод за статистика на Грција. 2003. http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαλαμανλή - Χορήγιο
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  4. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 160-161.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 168.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99.
  7. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 95. 
  8. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  9. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  10. Folketeljing 2011, revidert