Рошлово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Рошлово
Γερακαριό
Библиотеката во селото
Библиотеката во селото
Рошлово is located in Грција
Рошлово
Рошлово
Координати: 41°6′N 22°55′E / 41.100° СГШ; 22.917° ИГД / 41.100; 22.917Координати: 41°6′N 22°55′E / 41.100° СГШ; 22.917° ИГД / 41.100; 22.917
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки округ
ОпштинаКукуш
Општ. единицаКукуш
Надм. вис.&10000000000000323000000323 м
Население (2001)[1]
 • Вкупно243
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Рошлово или Доганџи (грчки: Γερακαριό, Геракарио, до 1927 Δογάντζα, Доганџа)[2] — село во Општина Кукуш во Кукушки округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 16 километри северно од градот Кукуш (Килкис), на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 323 метри.

Рошлово опфаќа површина од 17 квадратни метри[3].

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Рошлово се состоело од 60 семејства од кои 40 муслимани и 225 жители Македонци[3][4]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Рошлово имало 40 муслимани и 270 Македонци[3][5].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 360 Македонци и работело егзархиско училиште[3][6].

Во текот на Втората Балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски[7] а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села[8]. Според Тодор Симовски, во селото Секирник заминале 19 македонски семејства, додека во Рошлово останале 12 турски семејства.

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1920 година биле евидентирани 120 жители.

Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било прекрстено во Геракарио.[9]

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 438 жители бегалци.[10], додека во 1940 година селото броело 597 жители.

Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем дел од населението било принудено да ги напушти своите домови. Селото во пописот од 1951 година броело 331 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 425 жители, во 1971 година имало 332 жители, во 1981 година имало 247 жители, додека во 1991 година имало 243 жител[11]. Денеска, населението на селото е 243 жители според пописот од 2001 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 597 331 425 332 247 231 243 /
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. (PDF 39 Мб) Фактична состојба на населението и домовите во Грција според пописот од 18 март 2001 г.. Државен завод за статистика на Грција. 2003. http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαλαμανλή - Μυλοχώρι
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  4. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 166-167.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 166.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99.
  7. Генов, Георги. Беломорска Македония 1908 - 1916, Торонто, 2006, стр.197
  8. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 110. 
  9. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  10. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  11. Folketeljing 2011, revidert