Врагитурци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Врагитурци
Σωτηρούδα
Врагитурци is located in Грција
Врагитурци
Врагитурци
Местоположба во областа
Врагитурци is located in Кукуш (општина)
Врагитурци
Местоположба на Врагитурци во Општина Кукуш и областа Централна Македонија
Координати: 41°2′N 22°45′E / 41.033° СГШ; 22.750° ИГД / 41.033; 22.750Координати: 41°2′N 22°45′E / 41.033° СГШ; 22.750° ИГД / 41.033; 22.750
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки округ
ОпштинаКукуш
Општ. единицаКукуш
Надм. вис.&1000000000000008000000080 м
Население
 • Вкупнораселено
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Врагитурци (грчки: Σωτηρούδα, Сотируда, до 1927 Βεργιατούρ, Вергатур)[1] — поранешно село во Општина Кукуш во Кукушки округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓало на 11 километри северозападно од градот Кукуш (Килкис), на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓало на надморска височина од 80 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Врагитурци се состоело од 30 семејства со 147 жители Македонци[2][3]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Врагитурци имало 147 Македонци[2][4].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 152 Македонци и работело егзархиско училиште[2][5].

Во текот на Втората Балканска војна и Првата светска војна, селото настрадало а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Бугарија и Македонија[6].

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година и 1920 година, селото било евидентирано како напуштено.

Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1926 година, селото било прекрстено во Сотируда.[7], додека дел од земјиштето било откупено од грчки великопоседници. Поради тоа, на пописот од 1928 година, селото броело 101 жител.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 101 жител бегалец.[8]. По овој период започнал период на целосно напуштање на селото од страна на неговите жители.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαλαμανλή - Σωτηρούδα
  2. 2,0 2,1 2,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 160-161.
  4. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 165.
  5. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99.
  6. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 72. 
  7. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  8. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928