Сари Пазар

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Сари Пазар
Ανθόφυτο
Жители на селото
Жители на селото
Сари Пазар is located in Грција
Сари Пазар
Сари Пазар
Местоположба во областа
Сари Пазар is located in Кукуш (општина)
Сари Пазар
Местоположба на Сари Пазар во Општина Кукуш и областа Централна Македонија
Координати: 40°51′N 22°42′E / 40.850° СГШ; 22.700° ИГД / 40.850; 22.700Координати: 40°51′N 22°42′E / 40.850° СГШ; 22.700° ИГД / 40.850; 22.700
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки округ
ОпштинаКукуш
Општ. единицаКукуш
Надм. вис.&1000000000000004000000040 м
Население (2001)[1]
 • Вкупно380
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Сари Пазар (грчки: Ανθόφυτο, Антофито, до 1926 Σαρή Παζάρ, Сари Пазар)[2] — село во Општина Кукуш во Кукушки округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 23 километри југозападно од градот Кукуш (Килкис), на западните брегови од Горчливо Езеро, источно од реката Вардар, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 40 метри.

Сари Пазар опфаќа површина од 13 квадратни метри[3].

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Сари Пазар се состоело од 35 семејства и 150 жители Македонци[4][5]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Сари Пазар имало 40 жители Македонци и 50 Роми[4][6].

Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 64 гркомани[7].

Во текот на Втората Балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. На пописот од 1913 година, во селото живееле 185 жители, но во 1920 година овој број се намалил на 118. Голем дел од населението заминало од селото кон Бугарија, и на негово место било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1928 година, селото било прекрстено во Антофитон.[8]

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 417 жители бегалци.[9], додека во 1940 година селото броело 470 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 475 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 520 жители, во 1971 година имало 399 жители, во 1981 година имало 432 жители, додека во 1991 година имало 416 жители. Денеска, населението на селото е 380 жители.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 470 475 520 399 432 416 / 380
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Економија[уреди | уреди извор]

Бидејќи самото село се наоѓа на Солунско Поле, селото е богато со жито. Населението се занимава и со сточарство.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. (PDF 39 Мб) Фактична состојба на населението и домовите во Грција според пописот од 18 март 2001 г.. Државен завод за статистика на Грција. 2003. http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαρή Παζάρ - Ανθόφυτον
  3. Симовски, Тодор Христов; Здружение на децата бегалци од Егејскиот дел на Македонија (1998). Населените места во Егејска Македонија Д. 1. Скопје: Печатница „Гоце Делчев”. 
  4. 4,0 4,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 162-163.
  6. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 165.
  7. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99.
  8. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  9. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928