Алексово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Алексово
Γαλλικός
Алексово is located in Грција
Алексово
Алексово
Местоположба во областа
Алексово is located in Кукуш (општина)
Алексово
Местоположба на Алексово во Општина Кукуш и областа Централна Македонија
Координати: 41°6′N 22°53′E / 41.100° СГШ; 22.883° ИГД / 41.100; 22.883Координати: 41°6′N 22°53′E / 41.100° СГШ; 22.883° ИГД / 41.100; 22.883
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки округ
ОпштинаКукуш
Општ. единицаКукуш
Надм. вис.&10000000000000277000000277 м
Население (2001)[1]
 • Вкупно107
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Алексово или Нехире Мутне (грчки: Μυλοχώρι, Милохори)[2] — село во Општина Кукуш во Кукушки округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 12 километри северно од градот Кукуш (Килкис), на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 277 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Во отоманската збирна даночна листа на немуслимансо население од вилаетот Тимур Хисар од 1616-1617 година селото е наведено под името Алексова со 33 домаќинства. Според документ од 1625 година Алексово има 25 семејства[3].

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Алексово се состоело од 45 семејства и 158 жители Македонци[4][5]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Алексово имало 420 жители Македонци[4][6].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 496 Македонци и работело егзархиско училиште[4][7].

Во текот на Втората Балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села[8].

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани само 3 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1926 година, селото било прекрстено во Алексија.[9]

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 218 жители-бегалци.[10].

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Алексово
  • Атанасиј Иванов (1883 - 1973)
  • Димитар Димашев (1889 - 1928)=
  • Вано Георгиев Делијанов (1886 - ?)[11]
  • Гоце Илиев (1884 - 1913)[12]
  • Гоце Киров (1889 - ?)[13]
  • Гоце Киров Наков (1888 - ?)[14]
  • Дељо Пецов (1862 - ?)[15]
  • Иљо Христов (1890 - ?)[16]
  • Мито Бинин (1890 - ?)[17]
  • Мито Гоцев (1890 - ?)[18]
  • Мито Стојанов (1889 - 1913)[19]
  • Христо Андонов[20]
  • Христо Иљов (1890 - ?)[21]
  • Христо Ириклицки (1886 - ?)[22]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. (PDF 39 Мб) Фактична состојба на населението и домовите во Грција според пописот од 18 март 2001 г.. Државен завод за статистика на Грција. 2003. http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαλαμανλή - Μυλοχώρι
  3. Турски извори за българската история, т. VII, София 1986, с. 228, 300.
  4. 4,0 4,1 4,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 162-163.
  6. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 168.
  7. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99.
  8. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 63-64. 
  9. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  10. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  11. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.203.
  12. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.310.
  13. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.364. Може би идентичен с Гоце Киров Наков.
  14. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.478.
  15. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.569.
  16. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.769.
  17. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.85.
  18. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.182.
  19. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.674.
  20. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.40.
  21. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.319.
  22. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.320.