Иракли

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Иракли
Κορομηλιά
Иракли is located in Грција
Иракли
Иракли
Местоположба во областа
Иракли is located in Кукуш (општина)
Иракли
Местоположба на Иракли во Општина Кукуш и областа Централна Македонија
Координати: 41°4′N 22°50′E / 41.067° СГШ; 22.833° ИГД / 41.067; 22.833Координати: 41°4′N 22°50′E / 41.067° СГШ; 22.833° ИГД / 41.067; 22.833
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки округ
ОпштинаКукуш
Општ. единицаКукуш
Надм. вис.&10000000000000254000000254 м
Население (2001)[1]
 • Вкупно657
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Иракли (грчки: Κορομηλιά, Коромилија, до 1927 Ερεκλή, Ерекли)[2] — село во Општина Кукуш во Кукушки округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 10 километри североно од градот Кукуш (Килкис), на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 254 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Иракли се состоело од 65 семејства со 42 мусилимани и 108 жители Македонци[3][4]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Иракли имало 100 Турци и 290 жители Македонци[3][5].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 336 Македонци и работело егзархиско училиште[3][6].

Во текот на Втората Балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови[7]. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.

На пописот од 1913 година, селото било евидентирано како напуштено село, додека во 1920 година 33 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители[7]. Во 1926 година, селото било прекрстено во Коромилија.[8]

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 388 жители бегалци.[9], додека во 1940 година селото броело 677 жители. Селото во пописот од 1961 година броело 818 жители, во 1971 година имало 392 жители, во 1981 година имало 367 жители, додека во 1991 година имало 416 жители[10]. Денеска, населението на селото е 657 жители според пописот од 2001 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 677 / 818 392 367 416 657 /
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. (PDF 39 Мб) Фактична состојба на населението и домовите во Грција според пописот од 18 март 2001 г.. Државен завод за статистика на Грција. 2003. http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαλαμανλή - Παρόχθιο
  3. 3,0 3,1 3,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  4. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 164-165.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 165.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99.
  7. 7,0 7,1 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 84. 
  8. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  9. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  10. Folketeljing 2011, revidert