1232

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
< 12 век 13 век 14 век >
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10
11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
51 52 53 54 55 56 57 58 59 60
61 62 63 64 65 66 67 68 69 70
71 72 73 74 75 76 77 78 79 80
81 82 83 84 85 86 87 88 89 90
91 92 93 94 95 96 97 98 99 00
1232 г.  во други календари
Грегоријански календар 1232
MCCXXXII
Ab urbe condita 1985
Асирски календар 5982
Бахајски календар -612–-611
Бенгалски календар 639
Берберски календар 2182
Будистички календар 1776
Бурмански календар 594
Византиски календар 6740–6741
Еврејски календар 4992–4993
Ерменски календар 681
ԹՎ ՈՁԱ
Етиопски календар 1224-1225
Игбоански календар 232–233
Ирански календар 610–611
Исламски календар 629–630
Јулијански календар 1232    MCCXXXII
Кинески календар 辛卯年月日
(3868/3928)
— до —
壬辰年月日
(3869/3929)
Коптски календар 948–949
Корејски календар 3565
Календар Мингуо 680 пред РК
民前680年
Селевкидски календар 1543–1544
Тајландски сончев календар 1775
Хиндуистички календари
 - Викрам самват 1288–1289
 - Шака самват 1154–1155
 - Кали југа 4333–4334
Холоценски календар 11232
Џуче-календар нема (пред 1912)

1232 (MCCXXXII) била престапна година според јулијанскиот календар. Тоа била 1232. година од новата ера, 232. од вториот милениум, 32. од 13 век и трета од 1230-тите.

Други календари[уреди | уреди извор]

Годината била броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6740 и 6741 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г.п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5982 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г.п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4992 и 4993 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г.п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1985.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61. година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г.п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г.п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1232. година се протега во 3868 и 3869, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3928 и 3929 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1775. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 629 и 630 исламска година.

Настани[уреди | уреди извор]

По област[уреди | уреди извор]

Африка[уреди | уреди извор]

  • Силите на Алмохадите го опколуваградот Сеута, каде што Абу Муса, бунтовничкиот брат на калифот, добил засолниште и поддршка од населението. Џенова им дава дел од својата флота на бунтовниците, кои успешно се спротивставуваат на силите на калифот[1]Последиците од овој револт се тројни: градот станува де факто независен од Алмохадите, но се потпира на италијанските поморски сили, а патот на транссахарската трговија започнува да се менува кон исток, поради локалните превирања.

Азија[уреди | уреди извор]

Европа[уреди | уреди извор]

Религија[уреди | уреди извор]

Родени[уреди | уреди извор]

Починале[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Picard, Christophe (1997). La mer et les musulmans d'Occident VIIIe-XIIIe siècle. Paris: Presses Universitaires de France. 
  2. Peter Linehan (1999). „Chapter 21: Castile, Portugal and Navarre“. David Abulafia. The New Cambridge Medieval History c.1198-c.1300. Cambridge: Cambridge University Press. стр. 668–673. ISBN 0-521-36289-X. 
  3. Dal-Gal, Niccolò. (1907). „St. Anthony of Padua“. The Catholic Encyclopedia 1. Robert Appleton Company. (посет. 13 јуни 2011 г)