Валенс

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Валенс
Император на Римската империја
Владеење 28 март 364 – 17 ноември 375 (император на Источната Римска империја, со неговиот брат Валентинијан I во Западната Римска империја;
17 ноември 375 – 9 август 378 (источен император со Грацијан и Валентинијан II)
Полно име Флавиј Јулиј Валенс
Роден(а) 328
Родно место Винковци, денешна Хрватска
Починал(а) Not recognized as a date. Years must have 4 digits (use leading zeros for years < 1000). (aged 50)
Место на смрт Адријанопол
Претходник Валентинијан I
Наследник Теодосиј I
Придружник на Албија Доминика[1]
Деца Валентинијан Галат,
Carosa,
Анастасија[1]
Династија Валентинијанска династија
Татко Грацијан Стариот

Флавиј Јулиј Валенс (латински FLAVIUS IVLIVS VALENS AVGVSTVS; 3289 август 378) бил император на Источната Римска империја во периодот од 364 до 378 година, додека Западната Римска империја била управувана од неговиот брат Валентинијан I. Валенс бил убиен во катастрофалната битка кај Адријанопол во 378 година од страна на Готите.

Управување[уреди | уреди извор]

Валенс на престолот застанал на 28 март 364 година во Константинопол. Неговиот брат Валентинијан ги задржил за себе западните делови од империјата додека Валенс застанал на чело на источниот дел. Валенс бил неталентиран, нетактичен и неискуствен за разлика од својот брат, и поради подршката на аријанството бил доста непопуларен. Во првите години на владеењето на Валенс се случил државен удар од страна на роднина на Јулијан Отпадник, Прокопиј, кој ја зазел престолнината. Во тоа време Валенс бил на поход против Персија и кога разбрал веднаш се вратил во градот и го погубил на узурпаторот. Конфликтите продолжиле кога друг роднина на Јулијан го зазел Халкедон, но и тој бил заробен и погубен. Како одмазда, Валенс наредил погубување на сите кои биле поврзани со конфликтот, како и рушење на ѕидините на Халкедон. Камењата од овие ѕидини биле искористени во изградба на аквадукт во Константинопол. Голем дел од овој аквадукт постои денес во Истанбул, меѓу третиот и четвртиот рид. Во денешната населба Бакирќој (тогаш Хебдомон) била изградена резиденција на императорот и во овој дел од градот од наследниците на Валенс започнале да се градат форуми, портици, палати, цркви и манастири.

Во 375 година избувнал бунт во Исаврија, биле обновени војните со Персија (375-378) и Сарацените (375). Во овие војни, империјата не постигнала поголем успех.

Готска војна[уреди | уреди извор]

Во периодот на 4-5 век се забрзал процесот на т.н. Голема преселба на народите. Бегајќи од неповолните услови за живот номадски племиња од Централна Азија тргнале на запад. Притиснати од инвазијата на Хуните од исток, Готите побарале спас во римските територии на Балканот.

Во 367-369 година Римјаните воделе напната одбрана против готските племиња кои влегле во Мизија (Прва Готска војна). Императорот Валентс лично ја водел кампањата и според договорот кој бил постигнат, Готите се населиле на римска територија во земјите околу Дунав и добиле статус на федерати со ограничена автономија. Во замена тие требало да учествуваат во империјалната војска во случај на војна. Но, државните службеници со Готите се однесувале многу лошо, понижувајќи ги и ограбувајќи ги. Ова довело до незадоволство кое се проширило во бунт.

Настаните од 376-378 година имале многу фатални последици за судбината на империјата. Обединетите племиња-федерати започнале да ја пустошат Тракија. Наскоро тие биле поддржани од незадоволни римски поданици: посиромашни селани или робови, со кое бунтот стекнал и социјален карактер. Империјата морала да ја прекине војната со Персија. Валенс не го чекал својот колега од западот, Грацијан, туку одлучил сам да се справи со востанието. Така со своите сили, Валенс тргнал кон север.

Битка кај Адријанопол[уреди | уреди извор]

Во топлото летно попладне на 8 август 378 година се одвила битката кај Адријанопол, денешен Едрене. Валенс избрзано им наредил на своите изморени војници да започнат со битка. Римската армија доживеала голем пораз во битката, а самиот император бил ранет од стрела и заробен. По заробувањето бил внесен во една куќа, по кое куќата била опожарена а самиот Валенс жив изгорен.

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]