Тур де Франс 2012 - пролог до етапа 10

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Преглед на етапите; црните линии ги претставуваат растојанијата на индивидуалните етапи, додека црвените линии се растојание поминати во префрлување помеѓу етапите.

Тур де Франс 2012 започнал на 30 јуни, а етапата 10 ќе се случи на 11 јули. Изданието 2012 започнала со индивидуален хронометар - каде секој член на почетната група од 198 возачи се натпреварувал против часовникот – во Лиеж, Белгија со уште две етапи, кои ќе се одржат исто така во земјата, пред трката да се врати во Франција, каде трката ќе продолжи во Орши како почеток на третата етапа. Во текот на првата половина од трка групата исто така ќе ја посети и Швајцарија на крајот на осмата етапа во Порентру и ќе се одржи вториот индивидуален хронометар - повторно во Франција - следниот ден.

Фабијан Канчелара го држел водството на трката на воведните белгиски етапи; претходно освојувајќи го воведниот пролог, Канчелара го одбранил водството на следните две етапи пред да се вратат во Франција. Канчелара го одржал неговото водство во генералниот пласман до крајот на првата седмица на трката, пред на крајот да загуби време на првата вистинска планинска етапа на трката - етапата седум - кога тој отпаднал на последното искачување на Ла Планш де Бел Фил. Како последица на тоа, Бредли Вигинс ја освоил maillot jaune, станувајќи првиот британски возач, кој ја облекол жолтата маичка од Тур 2000. Вигинс го одржал водството на следните три етапи, вклучувајќи ја и неговата прва победа на Тур, во текот на деветтата етапа на индивидуалниот хронометар во Безансон. Вигинс влегол со предност од скоро две минути во генералниот пласман во попланинската втората половина на трката. Двајца возачи освоиле повеќе етапи во првиот дел на трката; Петер Саган, на неговиот прв Тур де Франс, освоил три етапи и го држел водството во бодовниот пласман, додека Андре Грајпел однел две последователни етапни победи на четвртата и петтата етапа. Светскиот првак Марк Кевендиш постигнал една етапна победа, додека обајцата француски возачи Тибо Пино и Тома Веклер освоиле победи од бегство.

Исто така, трката била обележана со неколку големи несреќи, најмногу на шестата етапа, кога мнозинството од групата учествувало во падот на околу 25 километри пред крајот на етапата. Вкупно, дванаесет возачи ја напуштило трката, поради повреди добиени во падот.[1] Во текот на првиот ден за одмор на трката - одржан по деветтата етапа и индивидуалниот хронометар - хотелот на екипата Кофидис, во Бург-ан-Брес, бил пребаран од француската полиција и жандармерија.[2] Еден од возачите на екипата на Тур, Реми ди Грегорио, бил уапсен во врска со отворениот случај за антидопинг и веднаш бил суспендиран од француската екипа; иако случајот бил отворен од 2011, кога Ди Грегорио бил член на екипата Астана.[3]

Легенда[N 1]
  A yellow jersey   Го означува предводникот во генералниот пласман   A green jersey   Го означува предводникот во бодовниот пласман
  A polka-dot jersey   Го означува предводникот во планинскиот пласман   A white jersey   Го означува предводникот во пласманот за млад возач
  A jersey with a black rider number on a yellow background   Го означува предводникот во екипниот пласман[N 2]   A jersey with a white rider number on a red background   Го означува возачот означен како најборбен во текот на денот
   и.в. означува дека возачот ја поминал целната линија во иста група, како оној што го добил времето над него и затоа му било доделено истото завршно време.

Пролог[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
30 јуни 2012 — Лиеж (Белгија), 6,4 км, индивидуален хронометар (ITT)[4]

Прологот била кратка и доста рамна патека околу Лиеж, на која се очекувало време од околу осум минути. Почетокот се наоѓал на авенијата Рожи веднаш до Парк д’Авроа; возачите потоа оделе кон север по булеварот д’Авроа и булеварот Де ла Совениер. Потоа го следеле кејот Рузвелт, долж реката Меза до средишната точка, кога започнувале да се враќаат назад, пред да свртат десно кон плоштадот Свети Ламберт, пред палата во Лиеж. Оттука, возачите продолжувале по првичната патека на спротивната страна од булеварот Де ла Совениер пред целната линија на булеварот д’Авроа на спротивната страна од паркот д’Авроа на почетокот.

Со неколку остри кривини, прологот се очекувал да биде во полза на возачите со добри вештини при ракување на велосипедот.[5] Првиот возач, кој заминал од стартната рампа во Лиеж бил возачот на Аргос-Шимано Том Велерс,[6] додека повеќето кандидати за генералниот пласман го имале својот настап кон крајот на прологот, додека воопшто не се очекувало да врне.[7] Велерс поставил време од 7' 47" на петаката – кое било скоро идентично со прологот во 2004 одржан во градот, кој бил освоен од возачот на тогашната екипа Фаса Бортоло Фабијан Канчелара,[8] на патека од 6,1 километар - но ова време веднаш било надминато од возачот на Орика-ГринЕЏ Сајмон Геранс, кој бил пет секунди побрз околу патеката.[6] Водството на Геранс исто така не било долготрајно, бидејќи украинскиот национален првак Андриј Гривко (Астана) го подобрил неговото време за 14 секунди; време кое на крајот било доволно добро за десеттото место на етапните резултати. Гривко го држел водството скоро еден час, бидејќи ниеден возач не можел да му се доближи на неговото време.[6]

Време не било соборено сè до излегувањето на колегата на Геранс Брет Ланкастер, поранешен победник на пролог на Џиро д’Италиа; Ланкастер забележал време четири секунди побрзо од она на Гривко, поминувајќи ја линијата на 7' 24".[9] Возачот на Тим Скај Едвалд Боасон Хаген занемарливо го подобрил времето на Ланкастер со што го повратил на кратко водството, но францускиот првак Силвен Шаванел (Омега Парма-Квик Степ) поставил време од 7' 20" на патеката.[9] Неговото време се одржало до последните десет возачи, кои излегле на патеката; Бредли Вигинс (Тим Скај) заостанал зад Шаванел за шест секунди на средното мерење на времето[10] – доаѓајќи на половина од патеката - но со подобро возење во вториот дел го победил времето на Шаванел за околу половина секунда.[6] Канчелара, фаворитот пред етапата, го забележал најбрзото време од 3' 35" на средната точка и ја зголемил разликата на крајот до седум секунди; со оваа победа, Канчелара го освоил својот петти пролог на Тур де Франс со што поставил рекорд.[11]

Од другите кандидати за генерален пласман, Денис Мењшов (Катјуша) бил најдобро пласиран на осмото место,[12] додека бранител на титулата Кедел Еванс (БМЦ Рејсинг Тим), возачот на Ликвигас-Канондејл Винченцо Нибали и возачот на Гармин-Шарп Рајдер Хесједал, победник на мајскиот Џиро д’Италиа, сите се пласирале во рамките на првите дваесет возачи.[9] Колегата на Нибали Петер Саган и светскиот хронометарски првак Тони Мартин (Омега Парма-Квик Степ), кои обата биле одбрани како фаворити пред етапата,[6] обајцата имале потешкотии на патеката во текот на нивните возења. Саган изгубил време откако промашил една од кривините со 180 степени и морал да пресече со педалите,[9] додека Мартин - кој поставил слично време како колегата Шаванел на средното мерење - доживеал дупната гума,[13] и на крајот завршил 23 секунди за времето на Канчелара.[9]

Резултати од прологот и генералниот пласман по прологот

Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg Jersey green.svg РадиоШек-Нисан 7′ 13″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 0′ 07″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 0′ 07″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 0′ 10″
5  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 0′ 11″
6  Брет Ланкастер (АВС) Орика-ГринЕЏ + 0′ 11″
7  Патрик Греч (ГЕР) Аргос-Шимано + 0′ 12″
8  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 0′ 13″
9  Филип Жилбер (БЕЛ) БМЦ Рејсинг Тим + 0′ 13″
10  Андриј Гривко (УКР) Астана + 0′ 15″

Етапа 1[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
1 јули 2012 — Лиеж (Белгија) до Серен (Белгија), 198 км[14]

Трката останува во Белгија за првата етапа со целодневно возење низ променливиот пејзаж на Ардените. По искачувањето од четврта категорија на патеката, етапата завршува во Серен, во близина на Лиеж. Целта е на врв по долго и прилично стрмно искачување од 2,4 километри со просечен наклон од 4,7%, што треба да им одговара на возачи, како што е Филип Жилбер,[15] кој победил на слична завршница на воведната етапа на Тур 2011 на Мон де Алует.[16]

Шест возачи – Јохан Жен (Тим Јуропкар), возачот на Еускалтел-Еускади Пабло Уртасун, возачот на Аг2р-Ла Мондијал Максим Буе, Никола Еде од Кофидис, Антони Делаплас (Сор-Сожасен) и возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Михаел Морков[17] – се одвоиле од главата група уште на почетокот на етапата; секстетот успеал да ја зголеми нивноста предност на максимални пет минути на околу четвртина од етапата.[18] До оваа точка, Морков и Уртасун обајцата забележале по еден бод за планинскиот пласман, имајќи водство преку Кот де Кокефањ и Кот де Франкоршан соодветно.[18] Водачот во генералниот пласман Фабијан Канчелара бил предводен од своите колеги РадиоШек-Нисан и му помогнале да ја стабилизира разликата на лидерите на околу три минути.[17] Потоа, Морков успеал да ги освои преостанатите две искачувања во денот, со што земал првата точкаста маичка на трката, станувајќи само трет дански возач, кој го имал водството во овој пласман.[19]

Членовите на бегството исто така ги собрале најголемиот број на бодови на средниот спринт на етапата во Ерезе, каде жен ги зел почестите пред Уртасун и Еде,[17] додека во главната група, возачот на Орика-ГринЕЏ Метју Гос ги отспринтал неговите поранешни колеги Марк Кевендиш (Тим Скај) и Андре Грајпел (Лото-Белисол) за седмото место.[18] На РадиоШек-Нисан им се придружила екипата на Жилбер БМЦ Рејсинг Тим со цел да ја намалат предноста на водечката група; била намалена на околу една минута на 30 километри пред крајот и бегството на крајот било достигнато во последните 10 километри.[18] Групата останала заедно до Кот де Серен, но на половина на искачувањето, Канчелара нападнал и само Петер Саган (Ликвигас-Канондејл) можел да го држи темпото со него.[17] Возачот на Тим Скај Едвалд Боасон Хаген подоцна успеал да стигне до нив и останало на нив тројцата да се борат за етапна победа, додека нецелосната главна група била зад нив. Канчелара нападнал прв, но Саган дошол од надворешната страна и забрзал за неговата четиринаесетта победа во 2012,[20] пред Канчелара - кој го задржал неговото водство – и Боасон Хаген. Жилбер бил прв во главната група за четврто место,[21] додека Саган станал најмладиот возач, кој победил на некоја етапа на Тур, од Ленс Армстронг во 1993.[22][23]

Резултат од етапа 1
Возач Екипа Време
1  Петер Саган (СВК) Ликвигас-Канондејл 4ч 58' 19"
2  Фабијан Канчелара (ШВА) Yellow jersey РадиоШек-Нисан и.в.
3  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај и.в.
4  Филип Жилбер (БЕЛ) БМЦ Рејсинг Тим и.в.
5  Бауке Молема (ХОЛ) Рабобанк и.в.
6  Алехандро Валверде (ШПА) Мовистар Тим и.в.
7  Роберт Гесинк (ХОЛ) Рабобанк и.в.
8  Даниел Мартин (ИРС) Гармин-Шарп и.в.
9  Рајдер Хесједал (КАН) Гармин-Шарп и.в.
10  Дрис Девенин (БЕЛ) Омега Парма-Квик Степ и.в.
Генерален пласман по етапа 1
Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg Jersey green.svg РадиоШек-Нисан 5ч 05′ 32″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 7″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 7″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 10″
5  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 11″
6  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 13″
7  Филип Жилбер (БЕЛ) БМЦ Рејсинг Тим + 13″
8  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 17″
9  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 18″
10  Рајдер Хесједал (КАН) Гармин-Шарп + 18″

Етапа 2[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
2 јули 2012 — Визе (Белгија) до Турне (Белгија), 207,5 км[24]

Трката останала во Белгија уште еден ден на рамна патека насочена кон запад, со само едно искачување од 4. категорија на Кот де ла Ситадел де Намур пред очекуваниот масовен спринт на целта во Турне.[25] Тројца возачи - француското дуо Антони Ру од ФДЖ-БигМет и возачот на Тим Јуропкар Кристоф Керн, заедно со Михаел Морков (Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк), кој ја носел точкастата маичка како лидер во планинскиот пласман по освоените бода во бегството од првата етапа - се одвоиле на околу 25 километри од почетокот на етапата, правејќи рано бегство од групата и триото успеало да ја зголеми нивната предност на околу осум минути, по изминати 20 километри.[26]

РадиоШек-Нисан ја презела својата должност на чело на групата со цел да се намали разликата на членовите на бегството; иако на времето кога Морков го добил бодот при преминувањето на врвот Кот де ла Ситадел де Намур,[27] околу 40 километри подоцна, водството било намалена само на шест и пол минути. Повторно бегството ги зело врвните бодови на средниот спринт во Соањи, каде Керн ги зел максималните бодови за Тим Јуропкар втор ден по ред. Ниеден член во триото не бил заинтересиран за спринт,[26] додека назад во главната група, Метју Гос (Орика-ГринЕЏ) повторно го спринтот за четвртото место пред возачот на Рабобанк Марк Реншо, Марк Кевендиш од Тим Скај и претходниот етапен победник, Петер Саган од Ликвигас-Канондејл.[27] На околу 30 километри пред крајот на етапата, Ру ги нападнал другите членови на бегството, оставајќи ги Морков и Керн да ги достигне главната група.

Ру успеал да добие предност од околу една минута, но тој исто така бил достигнат од главната група во последните 15 километри на етапата. Орика-ГринЕЏ, Омега Парма-Квик Степ и Лото-Белисол се држеле напред додека спринтерот од Аргос-Шимано Марсел Кител отпаднал од групата, како последица на стомачни проблеми; па така нивниот фокус се насочил кон нивниот водечки човек Том Велерс.[28] Групата останала заедно до спринтерската завршница во Турне; Лото-Белисол водел напред за Грајпел,[26] а Саган бил веднаш зад него. Кевендиш бил напред, зад двајца други возачи – возачот на Орика-ГринЕЏ Дарил Импи и возачот на Катјуша Оскар Фреир[29] – и се поместил зад Грајпел на околу 300 метри. Кевендиш го започнал неговиот спринт зад тркалото на Грајпел на 200 метри пред крајот[30] и бил подобар од него за половина тркало[31] со што ја освоил неговата 21. етапна победа на Тур, изедначувајќи се со Луксембуржанецот Николас Франц за шестото место на вечниот список на етапна победа на Тур.[32] Грајпел, Гос, Велерс и возачот на Лампре-ИСД Алесандро Петаки завршиле во првите пет на етапата, додека Саган го преземал водството во бодовниот пласман и зелената маичка,[33] од возачот на РадиоШек-Нисан Фабијан Канчелара. Канчелара го одржал неговото водство од седум секунди пред колегата на Кевендиш, Бредли Вигинс.[27]


Резултат од етапа 2
Возач Екипа Време
1  Марк Кевендиш (ВБР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај 4ч 56' 59"
2  Андре Грајпел (ГЕР) Лото-Белисол и.в.
3  Метју Гос (АВС) Орика-ГринЕЏ и.в.
4  Том Велерс (ХОЛ) Аргос-Шимано и.в.
5  Алесандро Петаки (ИТА) Лампре-ИСД и.в.
6  Петер Саган (СВК) Ликвигас-Канондејл и.в.
7  Јаухени Хутарович (БЛР) ФДЖ-БигМет и.в.
8  Хуан Хосе Аедо (АРГ) Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк и.в.
9  Марк Реншо (АВС) Рабобанк и.в.
10  Тајлер Фарар (САД) Гармин-Шарп и.в.
Генерален пласман по етапа 2
Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg РадиоШек-Нисан 10ч 02′ 31″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 7″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 7″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 10″
5  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 11″
6  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 13″
7  Филип Жилбер (БЕЛ) БМЦ Рејсинг Тим + 13″
8  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 17″
9  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 18″
10  Рајдер Хесједал (КАН) Гармин-Шарп + 18″

Етапа 3[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
3 јули 2012 — Орши до Булуњ-сур-Мер, 197 км[34]

По трите воведни етапи во Белгија, трката се преселила во Франција, започнувајќи во Орши - каде екипниот хронометар петтата етапа на трката во 1982 бил откажен поради индустриски судир[35] – пред да се упатат кон Булоњ-сур-Мер. Имало шест искачување во текот на последните 65 километри на патеката - сите по 1,7 километри долги или пократки – вклучувајќи го последното искачување од 700 метри на самиот крај, со просечен наклон од 7.4%. Како на првата етапа, патеката била идеална за панчерите.[36] Имало брз почетокот на етапата со неколку кратки и силни напади, но биле неутрализирани веднаш.

Членовите на бегството низ еден од градовите. Себастјен Минар пред Џовани Бернодо, Рубен Перез, Андриј Гривко и Михаел Морков.

Меѓутоа, група од пет возачи се одвоиле по поминатите 8 километри, со возачот на Аг2р-Ла Мондијал Себастјен Минар, Рубен Перез од Еускалтел-Еускади, Андриј Гривко претставувајќи ја екипата Астана, возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Михаел Морков – продолжувајќи со одење во бегство на секоја од друмските етапи досега – и Џовани Бернодо од Тим Јуропкар,[37] брзо добивајќи водство од околу две минути.[38] На крајот, нивното водство достигнало максимално пет и пол минути пред да се појават РадиоШек-Нисан и Ликвигас-Канондејл на чело на групата, за нивните лидери во различните пласмани Фабијан Канчелара (краен пласман) и Петер Саган (бодовен). Бегството повторно ги освоиле најголемиот број од бодовите на средниот спринт во Сенлекес; возачот на Тим Скај Марк Кевендиш го освоил групниот спринт за шестото место, и покрај што бил заграден од возачот на Вакансолел-ДКМ Кени ван Хумел, за што подоцна обајцата поразговарале.[37]

Морков го зголемил неговото водство во планинскиот пласман преку поминување прв на секое од двете искачување пред неговите ривали, додека позади во групата се случиле неколку големи падови во кои учествувале многу возачи. Двајца возачи – возачот во Тим Скај Канстанцин Сивцов (потколеница) и возачот Мовистар Тим Хосе Хоакин Рохас (клучна коска) – добиле фрактури и морале да ја напуштат трката.[39][40] Морков и Гривко се одвоиле од другите членови на бегството и успеале да се одржат пред групата на 10 километри пред крајот, кога Морков отпаднал на Кот ду Мон Ламберт.[38] Гривко се одржал до врвот на искачувањето, каде бил достигнат од главната група. Возачот на Омега Парма-Квик Степ Силвен Шаванел нападнал на околу 5,5 километри,[37] и едно време направил разлика од 15 секунди пред групата, но бил достигнат на 450 метри пред целта од линијата на БМЦ Рејсинг Тим.[41] Саган комотно дошол со спринт до целната линија, одржувајќи доволно водство за слабо возење пред крајот и изведувајќи танц на линијата.[38][42] Саган постигнал и разлика од една секунда пред групата - предводена од возачот на Тим Скај Едвалд Боасон Хаген, Петер Велитс (Омега Парма-Квик Степ) и Канчелара[43] – додека за возачите, кои учествувале во падот во последните метри, организаторите им доделиле исто време како тоа на Боасон Хаген.

Резултат од етапа 3
Возач Екипа Време
1  Петер Саган (СВК) Green jersey Ликвигас-Канондејл 4ч 42' 58"
2  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај + 1"
3  Петер Велитс (СВК) Омега Парма-Квик Степ + 1"
4  Фабијан Канчелара (ШВА) Yellow jersey РадиоШек-Нисан + 1"
5  Михаел Албасини (ШВА) Орика-ГринЕЏ + 1"
6  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 1"
7  Николас Роуш (ИРС) Аг2р-Ла Мондијал + 1"
8  Самуел Санчез (ШПА) Еускалтел-Еускади + 1"
9  Бауке Молема (ХОЛ) Рабобанк + 1"
10  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 1"
Генерален пласман по етапа 3
Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg РадиоШек-Нисан 14ч 45′ 30″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 7″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 7″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 10″
5  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 11″
6  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 17″
7  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 18″
8  Рајдер Хесједал (КАН) Гармин-Шарп + 18″
9  Андреас Кледен (ГЕР) РадиоШек-Нисан + 19″
10  Бауке Молема (ХОЛ) Рабобанк + 21″

Етапа 4[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
4 јули 2012 — Абевил до Руан, 214,5 км[44]

Првата половина на етапата го следела брегот на Пикардија и Нормандија долж Ламанш, пред да се упатат кон копното во Руан, со четири искачувања од четврта категорија во текот на патеката од 214,5 километри.[45]. Ветерот на брегот се очекува да има големо влијание на трката, додека двете остри кривини преку мостот Гијом ле Конкеран во последниот километар може да ги вознемират водечките спринтери за крајот.[46]

Тричленото бегство било создадено во почетните километри на етапата, со возачи од сите француски континентални екипи. Домашните возачи Давид Монкутје (Кофидис) и Антони Делаплас (Сор-Сожасен) биле придружувани од Јапонецот Јукија Араширо претставувајќи го Тим Јуропкар, кои создале предност од над осум и пол минути од главната група.[47] Во текот на етапата, Монкутје и Делаплас ги поделиле бодовите на искачувањата помеѓу себе, секој забележувајќи по два бода во планинскиот пласман; додека Араширо, најдобриот спринтер помеѓу нив, ги зел максималните бодови на Фекамп.[48] Групниот спринт за останатите бодови на средниот спринт повторно бил победен од возачот на Тим Скај Марк Кевендиш, откако го започнал неговиот спринт зад тркалото на возачот на Орика-ГринЕЏ Метју Гос.[48] Возачот на Рабобанк Марк Реншо го поминал бодовниот лидер Петер Саган од Ликвигас-Канондејл за шестото место.[47] Краток пороен дожд ја зафатил трката на околу 50 километри пред крајот, пред првиот пад во денот, каде паднале и возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Џонатан Кантвел и колегата на Саган Винченцо Нибали, но обајцата подоцна се вратиле во главната група.[47]

Разликата помеѓу двете групи продолжила да се намали како се приближувале кон крајот, додека Делаплас се одвоил од другите членови на бегството на околу 10 километри пред крајот. Шест други возачи му се приклучиле на водечкото трио, но сите возачи на крајот биле достигнати од групата на околу 3,5 километри пред крајот.[48] Во последните 3 километри се случила уште еден сериозен пад, во кој учествувале многу возачи, вклучувајќи го Кевендиш и неговиот помошник Бернхард Ајзел,[49] како и дуото на Гармин-Шарп Роберт Хантер и Тајлер Фарар. Завршниот спринт бил помеѓу спринтерските „возови“ на Лото-Белисол, Аргос-Шимано и Орика-ГринЕЏ; Јирген Релантс, Марсел Зиберг и Грег Хендерсон го поставиле темпото за Андре Грајпел и го довеле до целта,[50] и Грајпел постигнал етапна победа на Тур втора година по ред, прво такво постигнување за германски возач по Ерик Забел.[51] Алесандро Петаки (Лампре-ИСД) го победил возачот на Аргос-Шимано Том Велерс на целната линија за второто место,[47][52] со Гос и Саган - кој бил задржан при падот на етапата[53] – запишувајќи се во првите пет.[48]

Резултат од етапа 4
Возач Екипа Време
1  Андре Грајпел (ГЕР) Лото-Белисол 5ч 18' 32"
2  Алесандро Петаки (ИТА) Лампре-ИСД и.в.
3  Том Велерс (ХОЛ) Аргос-Шимано и.в.
4  Метју Гос (АВС) Орика-ГринЕЏ и.в.
5  Петер Саган (СВК) Green jersey Ликвигас-Канондејл и.в.
6  Џонатан Кантвел (АВС) Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк и.в.
7  Дарил Импи (ЈАР) Орика-ГринЕЏ и.в.
8  Крис Бекман (БЕЛ) Вакансолел-ДКМ и.в.
9  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај и.в.
10  Рубен Перез (ШПА) Еускалтел-Еускади и.в.
Генерален пласман по етапа 4
Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg РадиоШек-Нисан 20ч 04′ 02″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 7″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 7″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 10″
5  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 11″
6  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 13″
7  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 17″
8  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 18″
9  Рајдер Хесједал (КАН) Гармин-Шарп + 18″
10  Андреас Кледен (ГЕР) РадиоШек-Нисан + 19″

Етапа 5[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
5 јули 2012 — Руан до Сен Кантен, 196,5 км[54]

Етапата е на многу рамен терен насочена кон североисток, со ниедно категоризирано искачување, со широка права завршница во паркот Шанзелизе, па така етапата се очекува да биде во корист на спринтерите.[55] Скоро веднаш откако групата го започнала стартот во Руан, возачот на ФДЖ-БигМет Матје Ладању, бил првиот возач кој се одвоил од главната група и му било дозволено да се оддалечи без отпор. Нему му се придружиле уште тројца возачи во следните неколку километри, Пабло Уртасун од Еускалтел-Еускади, возачот на Сор-Сожасен Жилјен Симон и возачот на Кофидис Јан Гизелинк и наскоро квартетот ја одржувал предноста од 5' 30" по изминати 40 километри од етапата.[56]

За време на етапата Марсел Кител, главниот спринтер на Аргос-Шимано, ја напуштил трката поради неговите стомачни проблеми.[57] Лидерите ја одржувале предноста на околу три минути до поминувањето на средниот спринт во Бретел, доаѓајќи по поминати 107,5 километри на патеката. Ладану ги зел максималните бодови, додека другите четворица возачи ја поминале линијата без борба.[56] Како и претходниот ден, Марк Кевендиш (Тим Скај) ја предводел главната група низ линијата, пред возачот на Орика-ГринЕЏ Метју Гос и возачот на Рабобанк Марк Реншо.[57] Разликата останала околу три минути до 40 километри пред крајот, кога почнала постепено да се намалува во корист на групата. На 3 километри пред крајот, водечкиот квартет имал предност од 20 секунди, додека во групата се случила уште една голема несреќа; помеѓу оние кои паднале бил и бодовниот лидер Петер Саган (Ликвигас-Канондејл) и возачот на Гармин-Шарп Тајлер Фарар.[58]

Фарар, доживувајќи ја неговата четврта несреќа на трката,[59] паднал по судирот со колената на возачот на Аргос-Шимано Том Велерс; по етапата, лутиот Фарар се обидел да пристапи до екипниот автобус на Аргос-Шимано да ги изнесе своите чувства, но бил спречен од членовите на {{{име на тимот-2012}}}, вклучувајќи го генералниот менаџер Џонатан Вотерс.[60] Гизелинк нападнал на само 1,1 километар пред крајот,[61] остварувајќи некоја разлика од другите тројца членови на бегството. Тој не успеал во својот напад, па затоа Уртасун и Ладану го поминале; Уртасун на крајот бил поминат од спринтерите на само 200 метри пред целта. Гос го започнал неговиот спринт прв,[56] со колегата на Гизелинк Самуел Димулен на негово тркало; но втора етапа по ред, Андре Грајпел (Лото-Белисол) ја однел етапната победа пред Гос, возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Хуан Хосе Аедо, Димулен и Кевендиш.[57][62] Возачот на РадиоШек-Нисан Фабијан Канчелара ја задржал жолтата маичка - негова 27. во кариерата – со што поставил рекорд за возач, кој не победил на Тур, а ја носел маичката, надминувајќи го Французинот Рене Вито.[63]

Резултат од етапа 5
Возач Екипа Време
1  Андре Грајпел (ГЕР) Лото-Белисол 4ч 41' 30"
2  Метју Гос (АВС) Орика-ГринЕЏ и.в.
3  Хуан Хосе Аедо (АРГ) Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк и.в.
4  Самуел Димулен (ФРА) Кофидис и.в.
5  Марк Кевендиш (ВБР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај и.в.
6  Том Велерс (ХОЛ) Аргос-Шимано и.в.
7  Оскар Фреир (ШПА) Катјуша и.в.
8  Алесандро Петаки (ИТА) Лампре-ИСД и.в.
9  Себастјен Ино (ФРА) Аг2р-Ла Мондијал и.в.
10  Јохан Жен (ФРА) Тим Јуропкар и.в.
Генерален пласман по етапа 5
Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg РадиоШек-Нисан 24ч 45' 32″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 7″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 7″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 10″
5  Едвалд Боасон Хаген (НОР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 11″
6  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 13″
7  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 17″
8  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 18″
9  Рајдер Хесједал (КАН) Гармин-Шарп + 18″
10  Андреас Кледен (ГЕР) РадиоШек-Нисан + 19″

Етапа 6[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
6 јули 2012 — Еперне до Мец, 207,5 км[64]

Ова било последната рамна етапа пред трката да се упати кон планините; во текот на патеката од 207,5 километри имало едно искачување од четврта категорија на Кот де Буксиер, околу 10 километри по средниот спринт, доаѓајќи на 135,5 километри во општината Сен Мишел. Трката завршила близу Центарот Помпиду, каде се очекувал уште еден масовен спринт.[65] Уште еднаш имало бегство од четворица возачи, кои се одвоиле во почетните километри. Дејвид Забриски (Гармин-Шарп) бил првиот возач, кој се одвоил од групата и подоцна му се придружиле возачот на Тим Јуропкар Давиде Малакарне, возачот на Кофидис Ромен Зингле и возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Карстен Крон по околу 10 километри поминати од етапата.[66] Тие подоцна постигнале максимално водство од околу шест и пол минути во првиот дел од етапата.[67]

По 35 километри на етапата се случил помал пад, во кој помеѓу другите биле вклучени и победникот на претходните две етапи, Андре Грајпел (Лото-Белисол), и кандидатите за генерален пласман Роберт Гесинк (Рабобанк) и Алехандро Валверде (Мовистар Тим).[66] Грајпел се здобил со изместено рамо во падот,[68] иако сите возачи подоцна ѝ се придружиле на главната група; Грајпел не учествувал во средниот спринт за бодови, каде Крон бил прв на линијата кај бегството, додека позади, возачот на Орика-ГринЕЏ Метју Гос бил тој кој ги зел најголемиот број на бодови во главната група - 11 за петто - пред возачот на Тим Скај Марк Кевендиш и бодовниот водач Петер Саган од Ликвигас-Канондејл.[67] Забриски прв го поминал врвот Кот де Буксиер со што ги зел максималните бодови за планинскиот пласман, додека во групата, повторно имало помала несреќа; Грајпел повторно бил вклучен, како и неговиот колега Јеле Ванендерт и возачот на Рабобанк Бауке Молема. Повторно, групата се поделила поради падовите, но набрзо групата се соединила.[67]

На 25 километри пред крајот на етапата се случила многу поголема несреќа, во која учествувала мнозинството на групата.[66] Според возачот на Лампре-ИСД Данило Хондо,[69] несреќата била предизвикана од неговиот колега Давиде Вигано додека го местел неговиот дрес и паднал во канал, предизвикувајќи другите возачи да застанат позади. Помеѓу возачите кои биле задржани во несреќата биле Френк Шлек (РадиоШек-Нисан), Стевен Крујсвајк (Рабобанк), Гесинк, Молема, Валверде, Ванендерт, возачот на Лампре-ИСД Микеле Скарпони, возачот на Тим Јуропкар Пјер Ролан и целата екипа Гармин-Шарп со исклучок на Забриски.[70][71] Кевендиш бил исто така задржан, но иако успеал да ја избегне несреќата, му се дупнала гумата во текот на несреќата.[72] Четири возачи ја напуштиле трката на патеката поради добиените повреди; возачот на Гармин-Шарп Том Даниелсон[73] – кој веќе се натпреварувал со изместено рамо - доживеал повреда на другото негово рамо,[74] колкот и раката и бил испратен во болница; му се придружил и Вигано (скршено рамо), возачот на Еускалтел-Еускади Микел Астарлоза (скршено колено) и возачот на Вакансолел-ДКМ Ваут Пулс,[73] кој се обидел да вози уште 10 километри, но на крајот морал да ја напушти трката; подоцна му била дијагностицирана пукната слезина и бубрези, како и фрактури на три ребра и повреда на белите дробови. По завршувањето на етапата, возачот на Катјуша Оскар Фреир (скршено ребро и повредено белодробно крило),[73] Иманол Ервити од Мовистар Тим („загуба на мускулна маса“),[75] и Мартен Винант од Рабобанк (скршени ребра и пробиени бели дробови) морале да се откажат исто така.[76]

По несреќата, трката се поделила на неколку различни групи; бегството сè уште одржувало предност од околу една минута пред намалената главна група од околу шеесет возачи, додека со оние задржаните во неколкуте други групи и повеќе од неколку минути. Со скоро сите нивни возачи, повеќето успеале да го одминат хаосот, Орика-ГринЕЏ се појавиле на чело на групата, со што им се зголемиле надежите за етапна победа на Гос. Бегството имало предност од 15 секунди на околу 10 километри пред крајот,[66] но овие секунди им траеле до последните 2,5 километри, кога ги достигнале, додека Забриски се задржал до последните 1,3 километри.[77] Потоа започнал спринтот, најпрвин излегол Гос, додека Саган бил скоро затворен од возачот Вакансолел-ДКМ Крис Бекман, но му се откачил ланецот на 400 метри пред целта; тој го заобиколил и наскоро го поминал Грајпел, кој успеал во последните етапи,[67] и ја освоил својата трета етапна победа на неговиот прв Тур, станувајќи 15. возач, кој успеал во тоа.[78] Бидејќи Едвалд Боасон Хаген (Тим Скај) и Рајдер Хесједал (Гармин-Шарп) биле вмешани во падот, Саган се поместил во првите десет во генералниот пласман, заедно со Максим Монфор (РадиоШек-Нисан), додека колегата на Монфор Фабијан Канчелара го одржал водството во генералниот пласман уште еднаш.[66][67]

Резултат од етапа 6
Возач Екипа Време
1  Петер Саган (СВК) Green jersey Ликвигас-Канондејл 4ч 37' 00"
2  Андре Грајпел (ГЕР) Лото-Белисол и.в.
3  Метју Гос (АВС) Орика-ГринЕЏ и.в.
4  Кени ван Хумел (ХОЛ) Вакансолел-ДКМ и.в.
5  Хуан Хосе Аедо (АРГ) Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк и.в.
6  Грег Хендерсон (НЗЛ) Лото-Белисол и.в.
7  Алесандро Петаки (ИТА) Лампре-ИСД и.в.
8  Лука Паолини (ИТА) Катјуша и.в.
9  Дарил Импи (ЈАР) Орика-ГринЕЏ и.в.
10  Брет Ланкастер (АВС) Орика-ГринЕЏ + 4"
Генерален пласман по етапа 6
Возач Екипа Време
1  Фабијан Канчелара (ШВА) Jersey yellow.svg РадиоШек-Нисан 29ч 22' 36″
2  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 7″
3  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 7″
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) Jersey white.svg БМЦ Рејсинг Тим + 10″
5  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 13″
6  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 17″
7  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 18″
8  Петер Саган (СВК) Green jersey Ликвигас-Канондејл + 19″
9  Андреас Кледен (ГЕР) РадиоШек-Нисан + 19″
10  Максим Монфор (БЕЛ) РадиоШек-Нисан + 22″

Етапа 7[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
7 јули 2012 — Томблен до Ла Планш де Бел Фил, 199 км[79]

Трката оди на повисоки планини, со прва завршница во малиот скијачки центар Ла Планш де Бел Фил на Вогезите на 1.035 метри. По две искачувања од категоријата 3, последното искачување е 5,9 километри долго и со просечен наклон од 8,5%, но на некои места има наклон од 14-20%.[80] По несреќата од претходниот ден, уште пет други возачи ја напуштиле трката пред етапата; победникот на Џиро д’Италиа Рајдер Хесједал од Гармин-Шарп (колкот и ногата),[81] придружен од неговиот колега Роберт Хантер (пршлен), возачот на Аг2р-Ла Мондијал Ибер Дипон (изместен глужд, фрактури на пршлените и подлактицата), возачот на Мовистар Тим Иван Гутиерез (колено) и возачот на Еускалтел-Еускади Аметс Чурука, кој добил фрактура на неговата клучна коска.[82][83]

Првичното бегство од деветнаесет возачи кои се одвоиле на 11. километар,[84] но на крајот се намалиле на седум возачи, претствувајќи седум различни екипи, на ознаката за 20 километри.[85] Тие оствариле водство од скоро шест минути на една третина од етапата; до средниот спринт во Жерардмер, тоа се намалило на минута, додека Сирил Готје (Тим Јуропкар) ги зел дваесетте бодови за првото место на линијата, а Петер Саган (Ликвигас-Канондејл) ја зголемил бодовната разлика за еден бод, бидејќи го победил Метју Гос (Орика-ГринЕЏ) во спринтот во главната група,[85] за осмото место. Возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Крис Анкер Соренсен поминал прв на обете искачувања од трета категорија, пред возачот на Рабобанк Луис Леон Санчез,[84] но групата започнала да го намалува нивното водство со секој одминат километар. Возачот на Астана Дмитри Фофонов започнал напад напред, при кој Готје отпаднал од водечката група; групата заостанувала една минута, додека Тим Скај бил на чело на групата и поставувал темпо, заштитувајќи го Бредли Вигинс од секоја опасност.

Јурген ван ден Брук од Лото-Белисол, возачот на Мовистар Тим Алехандро Валверде и возачот на Рабобанк Роберт Гесинк доживеале потешкотии на оваа точка и изгубиле една минута до крајот на етапата.[84] Соренсен и возачот на Орика-ГринЕЏ Михаел Албасини биле последни од водечките, кои биле достигнати, на само 5 километри пред крајот.[84] Тим Скај продолжил да ја дели групата и едно време лидерите достигнале flamme rouge, кога само пет возачи останале напред - Вигинс и неговиот колега Крис Фрум, возачот на БМЦ Рејсинг Тим Кедел Еванс, возачот на Ликвигас-Канондејл Винченцо Нибали и Реин Тарамае од Кофидис – во последните километри.[85] Еванс влегол прв во последната кривина, но Фрум изгледал најсилен на најстрмниот дел од искачувањето и на крајот го одминал него и Вигинс, забрзувајќи и постигнувајќи разлика од две секунди пред ривалите.[85] Бидејќи возачот на РадиоШек-Нисан Фабијан Канчелара изгубил скоро две минути, тој ја загубил жолтата маичка од Вигинс, кој станал петти британски возач, кој ја облекол маичката и прв по Дејвид Милар во 2000.[86] Фрум ја зел точкастата маичка благодарение на етапната победа,[87] додека Тарамае ја зел белата маичка од колегата на Еванс Тиџеј ван Гардерен.[88]

Резултат од етапа 7
Возач Екипа Време
1  Крис Фрум (ВБР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај 4ч 58' 35"
2  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 2"
3  Бредли Вигинс (ВБР) Yellow-bibbed jersey Тим Скај + 2"
4  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 7"
5  Реин Тарамае (ЕСТ) Кофидис + 19"
6  Ајмар Зубелдија (ШПА) РадиоШек-Нисан + 44"
7  Пјер Ролан (ФРА) Тим Јуропкар + 46"
8  Јанез Брајкович (СЛО) Астана + 46"
9  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 50"
10  Максим Монфор (БЕЛ) РадиоШек-Нисан + 56"
Генерален пласман по етапа 7
Возач Екипа Време
1  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow.svg Jersey yellow number.svg Тим Скај 34ч 21' 20″
2  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 10″
3  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 16″
4  Реин Тарамае (ЕСТ) Jersey white.svg Кофидис + 32″
5  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 54″
6  Ајмар Зубелдија (ШПА) РадиоШек-Нисан + 59″
7  Максим Монфор (БЕЛ) РадиоШек-Нисан + 1' 09″
8  Николас Роуш (ИРС) Аг2р-Ла Мондијал + 1' 22″
9  Крис Фрум (ВБР) Jersey polkadot.svg Jersey yellow number.svg Тим Скај + 1' 32″
10  Мајкл Роџерс (АВС) Jersey yellow number.svg Тим Скај + 1' 40″

Етапа 8[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
8 јули 2012 — Белфор до Порентру (Швајцарија), 157,5 км[89]

Трката отишла во Швајцарија по изминати 65 километри, поминувајќи низ Јура Планините со вкупно седум категоризирани искачувања, вклучувајќи едно од категорија 1 Кол де ла Кроа – врвот се наоѓа на 789 метри надморска височина – 16 километри пред целта во Порентру.[90] Десет возачи го направиле првичното бегство од групата,[91] но разликата која ја имале била достигната од екипата Астана пред првото искачување на етапата, Кот де Бондевал. Јенс Фогт од РадиоШек-Нисан нападнал напред во водечката група и ги зел бодовите за планинскиот пласман, додека подоцна на спустот бил придружен од повеќе возачи; меѓутоа, групата само ја одржувале предноста од дваесет секунди до ознаката за 50 километри.[92]

Жереми Роа нападнал од групата за ФДЖ-БигМет, но набрзо бил достигнат и поминат од Фојгт; додека во групата, Самуел Санчез (Еускалтел-Еускади) ја напуштил трката, откако врз него паднал неговиот колега Хорхе Азанза и возачот на Мовистар Тим Алехандро Валверде,[91] и се здобил со фрактура на левата рака.[93] На Роа му се придружил возачот на Астана Фредрик Кесијакоф на четвртото искачување на етапата, Кот де Сењелегје, додека позади се создала група од 22 членови.[92] Стевен Крујсвајк (Рабобанк) и возачот на Омега Парма-Квик Степ Кевин де Верт ја напуштиле таа група и набрзо им се придружиле на лидерите на Кот де Солси, пред да ги напушти Кесијакоф нив, откако нападнал уште еднаш. Држел предност од 1' 45" на групата на претпоследното искачување,[91] Кот де ла Какерел и на крајот групата останала без францускиот пар Тони Галопен (РадиоШек-Нисан) и колегата на Роа Тибо Пино, најмладиот возач на Тур.[94]

Галопен го изгубил темпото на Тибо на последното искачување и набрзо Пино започнал да оди кон Кесијакоф на самото искачување; на крајот го достигнал на самиот врв на искачувањето.[91] Кесијакоф не можел да се држи со Пино на искачувањето и Пино го поминал врвот со 12 секунди предност пред Кесијакоф.[92] Групата на главните кандидатите за генералниот пласман исто така се намалила, бидејќи возачот на Лото-Белисол Јеле Ванендерт го поставил темпото за колегата Јурген ван ден Брук, околу една минута и пол зад Пино. Со бурната поддршка од неговиот екипен менаџер Марк Мадио,[95] Пино ја одржал предноста од една минута во последните 5 километри, додека Кесијакоф бил достигнат од помалата група зад нив. Ван ден Брук и Кедел Еванс (БМЦ Рејсинг Тим) се одвоиле на кратко во последните метри,[92] но набрзо биле достигнати; додека напред, Пино стигнал до соло-победа со разлика од 26 секунди, пред Еванс, Галопен и остатокот од групата.[96] Кесијакоф ја зел точкастата маичка од Крис Фрум (Тим Скај), додека колегата на Фрум Бредли Вигинс го одржал водството во генералниот пласман.

Резултат од етапа 8
Возач Екипа Време
1  Тибо Пино (ФРА) ФДЖ-БигМет 3ч 56' 10"
2  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 26"
3  Тони Галопен (ФРА) РадиоШек-Нисан + 26"
4  Бредли Вигинс (ВБР) Yellow jersey Yellow-bibbed jersey Тим Скај + 26"
5  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 26"
6  Јурген ван ден Брук (БЕЛ) Лото-Белисол + 26"
7  Крис Фрум (ВБР) Polka-dot jersey Yellow-bibbed jersey Тим Скај + 26"
8  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 26"
9  Ајмар Зубелдија (ШПА) РадиоШек-Нисан + 26"
10  Френк Шлек (ЛУК) РадиоШек-Нисан + 30"
Генерален пласман по етапа 8
Возач Екипа Време
1  Бредли Вигинс (ВБР) Jersey yellow.svg Тим Скај 38ч 17' 56″
2  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 10″
3  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 16″
4  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 54″
5  Ајмар Зубелдија (ШПА) Jersey yellow number.svg РадиоШек-Нисан + 59″
6  Крис Фрум (ВБР) Тим Скај + 1' 32″
7  Максим Монфор (БЕЛ) Jersey yellow number.svg РадиоШек-Нисан + 2' 08″
8  Јурген ван ден Брук (БЕЛ) Лото-Белисол + 2' 11″
9  Николас Роуш (ИРС) Аг2р-Ла Мондијал + 2' 21″
10  Реин Тарамае (ЕСТ) Jersey white.svg Кофидис + 2' 27″

Етапа 9[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
9 јули 2012 — Арк-ет-Сенан до Безансон, 41,5 км, индивидуален хронометар (ITT)[97]

Првата од двете долги етапи со индивидуален хронометар била прилична рамна, но со одредени ридови во првите километри, пред да се навлезе во долината на реката Дуа. Се очекувало дека главните кандидати за генералниот пласман ќе се борат на оваа етапа.[98] Како што е вообичаено на хронометарските етапи, возачите настапувале во обратен редослед од оној како што биле пласирани во генералниот пласман на крајот на претходната етапа. Така, Брис Фаили од Сор-Сожасен, кој, на 178. место,[91] доцнел зад водачот Бредли Вигинс (Тим Скај) еден час, единаесет минути и триесет и девет секунди, бил првиот возач, кој настапил на етапата.[99] Фаили на крајот забележал време од 57' 33" на патеката,[100] кое не било подобрено до 30. возач, кој ја завршил патеката, возачот на Вакансолел-ДКМ Густав Ларсон, кој постигнал време три минути побрзо отколку на Фаили.

Водачот Бредли Вигинс ја освоил својата прва етапна победа на Тур де Франс и со тоа го зголемил водството во генералниот пласман од 1' 53" во однос на возачот на БМЦ Рејсинг Тим Кедел Еванс.

Тој ја завршил патеката за 54' 19" и неговото време траело скоро еден час, пред неговиот колега Ливе Вестра да го симне од тронот; и покрај тоа што бил десет секунди зад времето на Ларсон на втората мерна точка, Вестра го завршил последниот дел на патеката за дваесет секунди побрзо и забележал време од 54' 09".[100] Возачот на Омега Парма-Квик Степ Тони Мартин, светскиот првак, бил следниот возач, кој бил подобар, поставувајќи првпат време под 54 минути; забележувајќи време од 53' 40", и покрај тоа што возел со фрактура на коската на неговата лева дланка и проблеми со гумата во првите 5 километри од етапа.[100] Фабијан Канчелара од РадиоШек-Нисан го подобрил најбрзото време на првата мерна точка; поставил најбрзо време на секоја од двете мерни точки на етапата и го поминал возачот, кој стартувал три минути пред него на патеката, возачот на Рабобанк Бауке Молема, Канчелара постигнал време на патеката од 52' 21", надминувајќи го времето на Мартин за 1' 19".[101]

Неговото време било загрозено од возачот на БМЦ Рејсинг Тим Тиџеј ван Гардерен, бидејќи тој бил подобар од времето на Канчелара на секоја од мерните точки, но не успеал кон крајот на етапата и задоцнил девет секунди зад Канчелара.[101] На крајот, само двајца возачи го надминале времето на Канчелара, обајцата од Тим Скај. Крис Фрум го подобрил времето на Ван Гардерен на мерната точка, но го одржал неговото темпо до крајот, поставувајќи време под 52 минути, победувајќи го времето на Канчелара за 22 секунди.[101] Вигинс возел уште побрзо и на крајот кога завршил, тој бил 35 секунди побрз од неговиот колега со време од 51' 24",[101] освојувајќи ја првата етапа на Тур.[102] Вигинс исто така добил и дополнително време во однос на неговите главни ривали во генералниот пласман,[103] бидејќи разликата на крајот на денот била помеѓу 1' 43" за Кедел Еванс (БМЦ Рејсинг Тим), кој завршил шести на етапата,[100] и 3' 29" за возачот на Кофидис Реин Тарамае, кој бил 28. и го загубил водството во пласманот за млад возач и белата маичка, во однос на Ван Гардерен.[104]

Резултат од етапа 9
Возач Екипа Време
1  Бредли Вигинс (ВБР) Yellow jersey Тим Скај 51' 24"
2  Крис Фрум (ВБР) Тим Скај + 35"
3  Фабијан Канчелара (ШВА) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 57"
4  Тиџеј ван Гардерен (САД) БМЦ Рејсинг Тим + 1' 06"
5  Силвен Шаванел (ФРА) Омега Парма-Квик Степ + 1' 24"
6  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 1' 43"
7  Петер Велитс (СВК) Омега Парма-Квик Степ + 1' 59"
8  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 2' 07"
9  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 2' 08"
10  Андреас Кледен (ГЕР) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 2' 09"
Генерален пласман по етапа 9
Возач Екипа Време
1  Бредли Вигинс (ВБР) Yellow jersey Тим Скај 39ч 09' 20"
2  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 1' 53"
3  Крис Фрум (ВБР) Тим Скај + 2' 07"
4  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 2' 23"
5  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 3' 02"
6  Ајмар Зубелдија (ШПА) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 3' 19"
7  Максим Монфор (БЕЛ) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 4' 23"
8  Тиџеј ван Гардерен (САД) White jersey БМЦ Рејсинг Тим + 5' 14"
9  Јурген ван ден Брук (БЕЛ) Лото-Белисол + 5' 20"
10  Николас Роуш (ИРС) Аг2р-Ла Мондијал + 5' 29"

Етапа 10[уреди | уреди извор]

Профил на етапата
11 јули 2012 — Макон до Белгард-сур-Валзерин, 194,5 км[105]

По денот за одмор, Тур останал во планините Јура, додека рутата на денот била иста како на етапата 5 на Критериум ду Дофине 2012, вклучувајќи го првиот премин на Тур преку искачување од екстра категорија на Кол ду Гран Коломбје; 17,4 километри долго искачување, достигнувајќи висина од 1.501 метар со просечен наклон од 7,1%, но со делови и до 12%.[106] Потоа Тур преминал преку Кол де Ришемон на 1.051 метар, 20,5 километри пред крајот; трката се спуштила кон Билијат пред да се искачува кон завршницата на нагорнина во Белград-сур-Валзерин.[107]

Неколку мали напади се случиле во првите километри на етапата и групата им дозволила на возачите да создадат предност напред пред главната група. На крајот имало околу дваесет и пет возачи во бегство,[108] вклучувајќи го возачот на Лампре-ИСД Микеле Скарпони – највисоко пласиран возач во групата, околу десет минути заостанувал зад лидерот на трката Бредли Вигинс (Тим Скај)[109] – и првите двајца возачи во бодовниот пласман, возачот на Ликвигас-Канондејл Петер Саган и Метју Гос од Орика-ГринЕЏ. Откако возачот на Тим Саксо Банк-Тинкоф Банк Михаил Морков ги зел максималните бодови на првото искачување на денот, Кот де Корлие, следниот фокус бил спринтот на средина на етапата во Беон; Саган прв го започнал неговиот спринт, но бил победен на линијата од Гос и возачот на ФДЖ-БигМет Јаухени Хутарович, притоа Гос ја намалил разликата помеѓу обајцата во пласманот на само 27 бода.[110] Групата на бегството се поделила на Кол ду Гран Коломбје; само Скарпони, возачот на Тим Јуропкар Тома Веклер, возачот на Рабобанк Луис Леон Санчез и Дрис Девенин од Омега Парма-Квик Степ останале напред.[108]

Веклер го поминал врвот на искачувањето прв, земајќи 25 бода за искачување од екстра категорија. Групата поминала пет и пол минути подоцна, иако не им било целта да ги достигнат четворицата лидери. Веклер ги зел максималните бодови на Кол де Ришемон и тоа ја зел точкастата маичка за водство во планинскиот пласман[110] од возачот на Астана Фредрик Кесијакоф. Саган отпаднал од групата и му помогнал на неговиот колега Винченцо Нибали, кој нападнал на спустот на Кол ду Гран Коломбје, но обајцата возачи не останале долго напред пред групата предводена од Тим Скај.[110] Возачот на РадиоШек-Нисан Јенс Фогт го достигнал водечкиот квартет и им се придружил,[111] на околу 10 километри пред крајот; Девенин заминал сам во последните метри,[108] но Веклер го стигнал и ја однел третата негова етапна победа на Тур,[112] три секунди пред Скарпони и седум пред Фојгт.[108] Вигинс останал на тркалото на неговиот најблизок ривал, Кедел Еванс од БМЦ Рејсинг Тим, одржувајќи го неговото водство од 1' 53" во генералниот пласман пред Алпите.[110]

Резултати од етапа 10
Возач Екипа Време
1  Тома Веклер (ФРА) Тим Јуропкар 4ч 46' 26"
2  Микеле Скарпони (ИТА) Лампре-ИСД + 3"
3  Јенс Фогт (ГЕР) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 7"
4  Луис Леон Санчез (ШПА) Рабобанк + 23"
5  Дрис Девенин (БЕЛ) Омега Парма-Квик Степ + 30"
6  Санди Казар (ФРА) ФДЖ-БигМет + 2' 44"
7  Егои Мартинез (ШПА) Еускалтел-Еускади + 2' 44"
8  Пјер Ролан (ФРА) Тим Јуропкар + 2' 44"
9  Јурген ван ден Брук (БЕЛ) Лото-Белисол + 2' 44"
10  Дмитри Фофонов (КАЗ) Астана + 2' 52"
Генерален пласман по етапа 10
Возач Екипа Време
1  Бредли Вигинс (ВБР) Yellow jersey Тим Скај 43ч 59' 02"
2  Кедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим + 1' 53"
3  Крис Фрум (ВБР) Тим Скај + 2' 07"
4  Винченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Канондејл + 2' 23"
5  Денис Мењшов (РУС) Катјуша + 3' 02"
6  Ајмар Зубелдија (ШПА) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 3' 19"
7  Максим Монфор (БЕЛ) Yellow-bibbed jersey РадиоШек-Нисан + 4' 23"
8  Јурген ван ден Брук (БЕЛ) Лото-Белисол + 4' 48"
9  Николас Роуш (ИРС) Аг2р-Ла Мондијал + 5' 29"
10  Тиџеј ван Гардерен (САД) White jersey БМЦ Рејсинг Тим + 5' 31"

Забелешки[уреди | уреди извор]

  1. Маичките, кои се појавуваат во табелата лево на страницата биле носени од велосипедистите на наведената етапа, додека оние кои се појавуваат на десната страна означуваат кој велосипедист ќе ги носи наредната етапа.
  2. Бројчињата им се доделени на сите останати возач во водечката екипа.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Обновен список на откажани по етапата 6 на Тур де Франс 2012“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 7 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  2. Пребаран хотелот на Кофидис, Ди Грегорио уапсен на Тур де Франс“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 11 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  3. Стоукс, Шејн. „Кофидис го суспендира Ди Грегорио и ќе го отпушти доколку се докаже допингот“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 10 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  4. „Пролог: Лиеж-Лиеж“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  5. „30 јуни, Пролог: Лиеж (ITT) 6.4 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 12 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Аткинс, Бен. „Историјата се повтори во Лиеж со победата на прологот на Фабијан Канчелара“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  7. Почетните времиња на прологот на Тур де Франс“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  8. Прологот на Тур де Франс 2012 во Лиеж продолжен за 300 метри“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 23 април 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Бенсон, Даниел. „Канчелара победи на прологот на Тур де Франс 2012 во Лиеж“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  10. Вин, Најџел. „Канчелара победи на прологот на Тур де Франс, Вигинс втор“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  11. Канчелара победил на прологот на Тур, Вигинс втор“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  12. Мењшов постигнал големо подобрување на своите хронометарски вештини“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  13. Аткинс, Бен. „Тежок ден за Тони Мартин по дупнувањето на гумата, кое можеби го спречи во победа на прологот“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 30 јуни 2012 (посет. 1 јули 2012 г).
  14. „Етапа 1: Лиеж-Серен“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  15. „1 јули, Етапа 1: Лиеж-Серен 198 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 13 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  16. Клири, Мајк. „Филип Жилбер победил на Мон де Алует, додека Контадот доживеал големи загуби“, „The Daily Telegraph“, Telegraph Media Group, 2 јули 2011 (посет. 2 јули 2012 г).
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 Вестемајер, Сузан. „Саган триумфирал во Серен“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 Аткинс, Бен. „Петер Саган направи победата на етапата еден да изгледа лесно на Кот де Серен“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  19. Мур, Кајл. „Морков ја достигнал својата цел со појавувањето на подиум на Тур де Франс“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  20. Боден, Метју. „Прва етапа на Тур де Франс, прва победа - може ли нешто Саган да не направи?“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  21. Саган победил на етапата 1 на Тур де франс 2012; Канчелара води“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  22. Ле Рох, Жил. „Саган победил на првата етапа на првиот Тур“, „Reuters“, Thomson Reuters, 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  23. Дебитантот Петер Саган ја освоил етапата еден“, „BBC Sport“, BBC, 1 јули 2012 (посет. 2 јули 2012 г).
  24. „Етапа 2: Визе-Турне“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  25. „2 јули, Етапа 2: Визе-Турне 207,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 13 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  26. 26,0 26,1 26,2 Аткинс, Бен. „Марк Кевендиш победил на етапата два со спринт во Турне“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  27. 27,0 27,1 27,2 Вестемајер, Сузан. „Кевендиш до првата етапна победа на Тур де Франс 2012“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  28. Аткинс, Бен. „Промена на планот за Аргос-Шимано, бидејќи Марсел Кител страда од стомачен вирус“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  29. Brown, Gregor. „Tour de France analysis: How the sprinters measure up“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  30. Кевендиш до победа на втората етапа на Тур де Франс пред Грајпел“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  31. Beaudin, Matthew. „Cavendish exposes his one-stage bluff in Tournai“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  32. Марк Кевендиш со 21. етапна победа на Тур“, „BBC Sport“, BBC, 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  33. Бул, Ник. „Кевендиш ја однел 21. етапна победа на Тур де Франс во Турне“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 2 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  34. „Етапа 3: Орши-Булоњ-сур-Мер“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  35. McGann, Bill; McGann, Carol (2008). The Story of the Tour de France: 1965–2007. Dog Ear Publishing. стр. 134. ISBN 1-59858-608-4. http://books.google.co.uk/books?id=V8mlwItBhhcC&lpg=PA133&pg=PA134#v=onepage&q&f=false. посет. 3 јули 2012 г. 
  36. „3 јули, Етапа 3: Орши-Булоњ-сур-Мер 197 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 13 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  37. 37,0 37,1 37,2 Вестемајер, Сузан. „Саган танцуваше по втората етапна победа на Тур де Франс“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  38. 38,0 38,1 38,2 Мур, Кајл. „Саган доминираше на хаотичното искачување во Булоњ-сур-Мер“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  39. Едвалд втор на тешка етапа“, „Тим Скај“, BSkyB, 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  40. Кобен ден во Булоњ-сур-Мер“, „Мовистар Тим“, Movistar, 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  41. Мекграт, Енди. „Саган оди пред сите до втората етапна победа на Тур во Булоњ“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  42. Браун, Грегор. „Саган ги однесе работите на повисоко ниво на Тур“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  43. Саган победи на етапата 3 на Тур де Франс; Канчелара го одржа водството“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 3 јули 2012 (посет. 3 јули 2012 г).
  44. „Етапа 4: Абевил-Руан“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  45. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име Parc4.
  46. „4 јули, Етапа 4: Абевил-Руан 214,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 13 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  47. 47,0 47,1 47,2 47,3 Мур, Кајл. „Андреј Грајпел ја освои етапата четири на Тур де Франс по падот во завршницата“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  48. 48,0 48,1 48,2 48,3 Бенсон, Даниел. „Грајпел победи на етапата на Тур де Франс во Руан“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  49. Худ, Ендру. „Кев и Берни долу, но не се надвор“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  50. Грајпел победи на етапата 4 на Тур де Франс 2012; Канчелара остана во жолто“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  51. Lowe, Felix. „Greipel dodges crash to win stage four“, „Yahoo! Eurosport“, TF1 Group, 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  52. Вин, Најџел. „Грајпел победи на етапата четири на Тур де Франс, откако Кевендиш бил зафатен во падот“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  53. Стоукс, Шејн. „Канчелара и Саган имале близок контакт со падот на етапата четири“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 4 јули 2012 (посет. 5 јули 2012 г).
  54. „Етапа 5: Абевил-Руен“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  55. „5 јули, Етапа 5: Руан-Сен Кантен 196,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 23 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  56. 56,0 56,1 56,2 Мур, Кајл. „Грајпел оди на две од две на уште една рамна етапа“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  57. 57,0 57,1 57,2 Грајпел до повторна етапна победа на етапата 5 на Тур де Франс“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  58. Рајан, Бери. „Падот ги уништи шансите на Саган во Сен Кантен“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  59. Смит, Софи. „Четврта несреќа на Тур за Фарар“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  60. Кејс, Крис. „Bus stop: Tyler Farrar escorted to Garmin camp after seeking a word with Argos sprinter Tom Veelers“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  61. Грајпел победил на етапата 5 на Тур де Франс; Канчелара останал во жолтот“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  62. Абрахам, Ричард. „Грајпел ја освоил втората последователна етапа на Тур, откако Кевендиш не успеал“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  63. Косинс, Питер. „Канчелара: победата на Тур е сон, не цел“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 5 јули 2012 (посет. 6 јули 2012 г).
  64. „Етапа 6: Абевил-Руан“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  65. „6 јули, Етапа 6: Еперне-Мец 196,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 23 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  66. 66,0 66,1 66,2 66,3 66,4 Кларк, Лес. „Саган победил на шестата етапа на Тур де Франс во Мец“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  67. 67,0 67,1 67,2 67,3 67,4 Мур, Кајл. „Sagan blasts to stage six win as crash tears GC to shreds“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  68. Абрахам, Ричард. „Изместено рамо го спречи Грајпел во спринтот“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  69. Тур де Франс, Петаки 7. на шестата етапа“, „Лампре-ИСД“, New Master SRL, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  70. Худ, Ендру. „Црн ден за црно-сината екипа на шестата етапа“, „VeloNews“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  71. Худ, Ендру. „‘Metz Massacre’ rips through the Tour’s GC ranks“, „VeloNews“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  72. Вигинс го избегна падот на Тур“, „Тим Скај“, BSkyB, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  73. 73,0 73,1 73,2 Stokes, Shane. „Freire, Viganò and others out of Tour de France as crash toll continues in race“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  74. Стоукс, Шејн. „Хесједал се надева дека ќе продолжи на Тур де Франс утре“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  75. Ервити си оди; Гутиерез во сериозни проблеми“, „Мовистар Тим“, Movistar, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  76. Moore, Kyle. „Rabobank trying to salvage their Tour de France after stage six catastrophe“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  77. Саган победил на етапата 6 на Тур де Франс, додека падовите го измениле пласманот за ГП“, „VeloNews“, VeloNation LLC, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  78. Смит, Софи. „Саган ја освои својата трета етапа на Тур“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 6 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  79. „Етапа 7: Томблен-Ла Плаш де Бел Фил“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  80. „7 јули, Етапа 7: Томблен-Ла Планш де Бел Фил 199 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 23 јуни 2012. конс. 27 јуни 2012. 
  81. Хесједал се откажува од Тур де Франс“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  82. Болката продолжува: Ново за повредите од шестата етапа на Тур де Франс“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  83. Обновен списокот на откажани по етапата 6 на Тур де Франс 2012“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  84. 84,0 84,1 84,2 84,3 Аткинс, Бен. „Фрум се искачи на Ла Планш де Бел Фил до победа, го доведе Вигинс во жолто“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  85. 85,0 85,1 85,2 85,3 Вестемајер, Сузан. „Фрум доведе до двоен успех на Скај на Ла Плаш де Бел Фил“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  86. Фотерингем, Вилијам. „Крис Фрум победи, Бредли Вигинс во жолто“, „The Guardian“, Guardian Media Group, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  87. Браун, Грегор. „Фрум до етапна победа на Тур: 'Имав нозе и отидов по тоа'“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  88. Фонтекио, Крис. „Етапа 7 на Тур де Франс: Фрум донесе победа за себе, жолто за Вигинс“, „Podium Cafe“, Vox Media, 7 јули 2012 (посет. 7 јули 2012 г).
  89. „Етапа 8: Белфор-Порентру“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  90. „8 јули, Етапа 8: Белфор-Порентру 157,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 23 јуни 2012. конс. 28 јуни 2012. 
  91. 91,0 91,1 91,2 91,3 91,4 Робинсон, Марк. „Пино вози за слава во Порентру“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  92. 92,0 92,1 92,2 92,3 Аткинс, Бен. „Тибо Пино избегал од бегството и ја зел етапата осум во Порентру“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  93. Аткинс, Бен. „Скршена рака за Самуел Санчез, но клучната коска изгледа нескршена“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  94. Пино победил на етапата 8 на Тур де Франс; Вигинс ја одбранил жолтата маичка“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  95. Рајан, Бери. „Pinot takes stylish win in Porrentruy“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  96. Вин, Најџел. „Пино соло до победа на етапата осум на Тур де Франс, додека Вигинс се борел против нападите“, „Cycling Weekly“, IPC Media Limited, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  97. „Етапа 9: Арк-ет-Сенан-Безансон“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  98. „9 јули, Етапа 9: Арк-ет-Сенан-Безансон (ITT) 41,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 23 јуни 2012. конс. 28 јуни 2012. 
  99. „Редослед на хронометарот на етапата 9 на Тур де Франс“. Cycling News. Future Publishing Limited. 9 јули 2012. конс. 9 јули 2012. 
  100. 100,0 100,1 100,2 100,3 Аткинс, Бен. „Bradley Wiggins crushes the field in stage nine time trial“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 9 јули 2012 (посет. 9 јули 2012 г).
  101. 101,0 101,1 101,2 101,3 Бенсон, Даниел. „Wiggins crushes time trial in Besançon“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 9 јули 2012 (посет. 9 јули 2012 г).
  102. Бредли Вигинс по етапата изјавил дека победата на етапа е „како Божиќ“ по победата еден-два на Тим Скај“, „The Daily Telegraph“, Telegraph Media Group, 9 јули 2012 (посет. 9 јули 2012 г).
  103. Вигинс го зголеми водството по етапната победа на Тур де Франс“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 9 јули 2012 (посет. 9 јули 2012 г).
  104. Ван Гардерен се изненади самиот себе со резултатот на хронометарот во Безансон“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 9 јули 2012 (посет. 9 јули 2012 г).
  105. „Етапа 10: Макон-Белгард-сур-Валзерин“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 27 јуни 2012. 
  106. „Планински премини & ридови: Етапа 10“. Тур де Франс. Amaury Sport Organisation. конс. 28 јуни 2012. 
  107. „11 јули, Етапа 10: Макон-Белгард-сур-Валзерин 194,5 км“. Cycling News. Future Publishing Limited. 23 јуни 2012. конс. 28 јуни 2012. 
  108. 108,0 108,1 108,2 108,3 Аткинс, Бен. „Тома Веклер му избегал на бегството и ја зел етапата 10“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 11 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  109. Мур, Кајл. „Runner up finish will give Scarponi a boost in morale“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 11 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  110. 110,0 110,1 110,2 110,3 Косинс, Питер. „Веклер победил од бегството во Белгард-сур-Валзерин“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 11 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  111. Мур, Кајл. „Јенс Фогт со уште една борба на Тур де Франс“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 11 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).
  112. Кејс, Крис. „Веклер оставил свој белег на Ле Тур — повторно“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 11 јули 2012 (посет. 11 јули 2012 г).