Марк Реншо

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Марк Реншо
Лични податоци
Цело имеМарк Реншо
ПрекарМаркимарк/Принц Хари
Роден22 октомври 1982 (1982-10-22) (36 г.)
Батурст, Австралија Австралија
Висина1,79 м
Маса74 кг
Податоци за клубот
Мом. клубТим Дименжн Дата
ДисциплинаДрумски велосипедизам
УлогаВозач
Вид на возачСпринтер
Професионални клубови
2004–2005
2006–2008
2009–2011
2012–2013
2014–2015
2016-
FDJeux.com
Кредит Агрикол
Тим Колумбија-Хај Роад
Рабобанк
Омега Парма-Квик Степ
Тим Дименжн Дата
Значајни победи
Големи трки
Џиро д’Италија
2 етапи (ТТТ) (2009, 2011)

Етапни трки

Трка околу Катар (2011)

Еднодневни трки и класици

Класика де Алмерија (2013)
Последна промена
31 мај 2019

Марк Реншо (англиски: Mark Renshaw; р. 22 октомври 1982) — австралиски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Тим Дименжн Дата.[1]

Негови најголеми победи се освојувањето на Трката околу Катар 2011,[2] и еднодневната трка Класика де Алмерија во 2013.[3] Од 2009 до 2011, додека бил во Тим Колумбија-Хај Роад, Реншо бил познат како главен предводник на спринтерот Марк Кевендиш.[4]

Рана кариера[уреди | уреди извор]

Реншо, кој бил роден во Батурст, Нов Јужен Велс, ја започнал својата кариера како велодромски велосипедист возејќи за Батурст Сајкл Клаб. Бил трениран од Марк Виндзор[5] и покажал ветувачки резултати, па поради тоа бил избран во спортската академија за западниот регон. На дисциплините под 17 години на Австралиските велодромски првенства во 1998 го освоил златниот медал во екипна потера (австралиски рекорд), скреч, хронометар и индивидуалната потера (австралиски рекорд) и сребро на хронометарот од 200 метри.

Во првата година како возач под 19 години, Реншо продолжил со постигнувањето на силни резултати на велодромот. Неговите резултати вклучувале трето место на хронометарот (зад светскиот првак Бен Керстен и бронзениот медалист Џоби Дајка), 4. во индивидуална потера, 5. во хронометарот од 200 метри, 3. во спринт (повторно зад Дајка и Керстен), 1. во екипна потера и 1. во олимписки спринт.[6] Потоа, Реншо бил избран да ја претставува Австралија на Светските јуниорски велодромски првенства, каде станал светски првак, заедно со Џоби Дајка и Бен Керстен во олимписки спринт.

Во втората година како возач под 19 години, Реншо имал многу успешни национални велодромски првенства, повторувајќи ги успесите во втората година како возач под 17 години. Бил 1. во олимписки спринт, 1. во хронометар, 2. во индивидуална потера, 1. во екипна потера, 4. во кеирин и 1. во скреч.[7] Повторно Реншо бил избран за настап на Светските јуниорски првенства. На овие првенства, Реншо го додал успехот во индивидуална потера на неговиот успех од минатата година во екипна потера, враќајќи се во Австралија како првак на хронометар, како и бранител на титулата во олимписки спринт и така станувајќи троен светски јуниорски првак.

Како сениор, Реншо започнал да се насочува повеќе на програмата за издржливост со надеж да стане професионален друмски првак. Меѓутоа, во 2001 во неговата прва година како сениор, го освоил Светски велодромски куп, но сепак продолжил да размислува за настап на подолги трки.

Тој бил носител на стипендија на Австралискиот институт за спорт за Олимписките игри во Атина 2004.[8]

Професионална кариера[уреди | уреди извор]

Насочување на друмски велосипедизам[уреди | уреди извор]

2002 била клучната година за Реншо како велодромски велосипедист. Главно настапувал на бодовните трки, медисон трките и екипните хронометри. Исто така бил дел од австралиската екипа за екипна потера, која го соборила светскиот рекорд на Комонвелтските игри во Манчестер (заедно со Греам Браун, Питер Досон и Лук Робертс). Подоцна бил дел и од светските сениорски првенства, каде повторно победил во екипна потера.

Во 2002, друмската кариера на Реншо започнала да се развива кога бил избран за настап во екипата НСВИС-ФДЖу. Поради вклучувањето на Реншо во екипата, наскоро возел во Франција со аматерскатаекипа СКО Дижон, која му го отворила патот за приклучување во елитната екипа ФДЖ во 2004.[9]

Реншо се вратил на велодромскиот велосипедизам во 2004 и на Светските првенства настапил во медисон, бодовна трка и екипна потера. Реншо паднал на бодовната трка и завршил 4. во медисон. Австралиската екипа за екипна потера победила, но Марк ја загубил својата втора титула, бидејќи тој настапил само во едно коло (квалификациите) откако паднал на бодовната трка. Откако возел на сите трки од Светските купо во медисон и откако ѝ го обезбедил олимпиското место на Австралија бил одбран да вози на бодовната трка и медисот на Игрите. Меѓутоа била донесена контроверзна одлука и селекторот на Австралија одлучил да го одбере искусниот друмски возач, Стјуарт О’Грејди како партнер на Греам Браун наместо Реншо во трката на медисон.[10] Реншо настапил на бодовната трка, каде завршил на шестото место.

Реншо останал со ФДЖ на две сезони, пред да се префрли во Кредит Агрикол, со главна цел да ги користи своите велодромски техники како помош и поддршка на спринтерот Тор Хушовд. Реншо покажал силна форма на почетокот на сезоната, освојувајќи го критериумот Гилонг Беј втора година по ред. Ова довело да биде главен спринтер во почетокот на сезоната за Кредит Агрикол (додека да почне сезоната на Хушовд) и ја освоил својата прва победа во ProTour на неговата домашна трка, Тур Даун Андер. Реншо го имал водството во генералниот пласман на Тур Даун Андер по претпоследната етапа, кога поради недостиг на вештини за искачување изгубил многу минути и водството во трката.[11]

Додека бил во Кредит Агрикол, Реншо го имал својот прв настап на Тур де Франс во 2008, откако ја пропуштил трката во 2007 поради болест. Во 2008, Реншо добил многу пофалби за неговата улога во победата на втората етапа на Тор Хушовд.[12]

Откако екипата Кредит Агрикол се распаднала на крајот на 2008, Реншо заминал во Колумбија-Хај Роуд. Негови главни одговорности на големите трки биле да биде човек за поддршка на спринтерот Марк Кевендиш.[13] По неговата прва сезона со Колумбија во 2009, Реншо добил пофалби од коментаторите и возачите за неговото учество во огромниот успех на Кевендиш на Тур де Франс и општо во сезоната.[14][15] Лични достигнувања во 2009 било второто место на последната етапа на Тур де Франс, откако го довел Кевендиш до победа.

2009[уреди | уреди извор]

Реншо на Шпаркасен Џиро Бохум 2009

По успешната прва сезона како водечки човек за Марк Кевендиш со Тим Колумбија-Хај Роад во 2009, Реншо бил подготвен за сезоната во 2010. Неговиот планиран распоред за сезоната започнувал со Тур Даун Андер, Тур де Франс и потоа Светските првенства - кои за прв пат се одржувале на домашен терен за Реншо, во Австралија. Овие планови наскоро се промениле кога му бил дијагностициран вирусот Епштајн-Бар во предсезоната и ги ставиле неговите планови под знак прашалник. Реншо ја пропуштил неговата домашна трка, Тур Даун Андер и не се вратил во Европа и сериозно тренирање до февруари. Случајно ова се погодило со задоцнетиот почеток на сезоната и за Кевендиш (поради инфекција на забот). Целите на Реншо за сезоната останале Светските првенства, Тур де Франс, како водечки човек а Кевендиш, како и Трката околу Калифорнија, каде повторно ќе возел за Кевендиш.

2010[уреди | уреди извор]

Во текот на спринтерската завршница на етапата 11 на Тур де Франс 2010, додека го водел спринтерот на Тим ХТЦ-Колумбија Марк Кевендиш, Реншо бил дисквалификуван и остранет од трката поради буткање со глава на членот на Гармин-Транзишанс, Џулијан Дин.[16]

2011[уреди | уреди извор]

Марк имал успешна сезона во 2011, освојувајќи ја етапата 4, а потоа и генералниот пласман на Трката околу Катар, победувајќи ги познатите спринтери Том Бонен, Даниеле Бенати и Хајнрих Хауслер. Потоа го потврдил својот углед како најдобар помагач во спринтот на Тур де Франс, кога му помогнал на Марк Кевендиш да дојде до пет етапни победи и зелената маичка. Меѓутоа, сезоната на Марк завршила во разочарување, кога бил прескокнат за влез во екипата на Австралија на Светските првенства.[17][18] Како можна причина од страна на Реншо и другите од медиумите била наведено одбивањето да потпише за новата австралиска екипа ГринЕЏ.[19] Реншо се пласирал втор зад колегата Кевендиш на првите две етапи на Трката околу Британија, пред да ја освои петтата етапа самиот.

2012[уреди | уреди извор]

Марк потпишал со холандската екипа Рабобанк на почетокот на сезоната 2012, со што му се пружило можност да вози за самиот себе отколку да му помага на Кевендиш.[20] Откако ги слушнал вестите, Кевендиш изјавил дека никој не може да прави истата работа како Реншо во последните три години, истакнувајќи дека верува дека Реншо е најдобар помагаш во светот на спринтерите.[4]

Реншо ја освоил четвртата етапа на Трката околу Турција. Во масовниот спринт победил Реншо со екстремно мала разлика пред сонародникот Метју Гос. Разликата било невозможно да се забележи со голо око, дури и на фото-финиш.[21]

Реншо се повлекол од Тур де Франс на етапата 12 во планините на околу 72 километра пред целта, откако доживеал повреди по четири последователни падови порано на трката.

2013[уреди | уреди извор]

Во 2013, името на неговата екипа се променило во Бланко Про Сајклинг[22], бидејќи Рабобанк одлучил да го повлече своето спонзорство.[23] Во февруари на Класика де Алмерија, Реншо ја остварил својата прва победа во сезоната.[3] Во април, Реншо имал тежок пад во последната кривина на втората етапа на Трката околу Турција, предизвикувајќи масовна несреќа. Ја скршил клучната коска, имал потрес на мозокот и загубил заб во несреќата.[24]

На 10 јули било објавено дека Реншо ќе му се приклучи на Омега Парма-Квик Степ за сезоната 2014 година,[25] придружувајќи му се на поранешниот колега од ХТЦ-Хајроад Марк Кевендиш.

2014[уреди | уреди извор]

Во септември, откако неговиот предводник Кевендип не ја имал формата по повеќекратните падови, Реншо ја преземал улогата на спринтер на Трката околу Британија и победил во масовниот спринт на втората етапа.[26]

2015[уреди | уреди извор]

Реншо ја поминал сезоната 2015 како помошник на Кевендиш, со негов најдобар резултат третото место на Класика де Алмерија, на која Кевендиш победил.[27] На 29 септември било објавено дека се приклучил на Кевендиш и на нивниот поранешен колега Бернхард Ајзел во потпишување за МТН Кубека — наскоро преименувана како Тим Дименжн Дата — за сезоната 2016.[28]

Приватен живот[уреди | уреди извор]

Реншо има холандско потекло и неговите баба и дедо емигрирале во Австралија по Втората светска војна. Во ноември 2009, Марк ја објавил својата свршувачка со неговата девојка Кристина Харис. Тие се венчале на приватна церемонија во Маџи, Нов Јужен Велс, во ноември 2010.

Достигнувања[уреди | уреди извор]

1998
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 17 години - индивидуална потера (австралиски рекорд)
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 17 години - екипна потера (австралиски рекорд)
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 17 години - скреч
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 17 години - хронометар
1999
1. Jersey rainbow.svg Светски првак под 19 години во екипен спринт
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 17 години - екипна потера
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 17 години - екипен спринт
2000
1. Jersey rainbow.svg Светски првак под 19 години во 1 километар
1. Jersey rainbow.svg Светски првак под 19 години во екипен спринт
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 19 години - екипен спринт
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 19 години - хронометар
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 19 години - екипна потера
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства под 19 години - скреч
2001
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства - хронометар
2002
1. Jersey rainbow.svg Светски првак во екипна потера
1. Gold medal blank.svg Комонвелтски игри - екипна потера
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства - бодовна трка
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства - екипна потера
1. MaillotAustralia.PNG Австралиски велодромски првенства - скреч
2. Silver medal blank.svg Комонвелтски игри - бодовна трка
2003
1. Краен пласман Би Актив
1. Етапа 2
1. Етапа 3
1. Етапа 3 Нидерброн Трофе де Сурсес
2004
6. Олимписки игри - бодовна трка
2005
2. ГП де Денен
2006
1. Етапа 3 Медитеранска трка
1. Тро-Бро Леон
3. Краен пласман Гилонг Беј Класик Серија
1. Етапа 5
2007
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Беј Класик Серија
1. Етапа 2
1. Даун Андер Класик
1. Етапа 2 Тур де Пикарди
2. ГП де Денен
2. Тур де Вандеја
2008
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Беј Класик Серија
1. Етапа 3
1. Етапа 1 Тур Даун Андер
2. Даун Андер Класик
2. Ватенфал Класик
2009
1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро д’Италија
2010
1. Етапа 4 Трка околу Данска
2011
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Трка околу Катар
1. Етапа 4
1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро д’Италија
1. Етапа 5 Трка околу Британија
2012
1. Етапа 4 Трка околу Турција
4. Краен пласман Делта Тур Зеланд
2013
1. Класика де Алмерија
1. Етапа 1 Енеко Тур
2014
1. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
1. Етапа 2 Трка околу Британија
5. Комонвелтски игри - друмска трка
2015
3. Класика де Алмерија
9. Даун Андер Класик
2016
2. Класик Лондон-Сари
5. Трка околу Келн
7. ЈуроАјс Класик
2017
6. Пиплс Чојс Класик

Распоред на резултатите на големите трки[уреди | уреди извор]

Голема трка 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Jersey pink.svg Џиро 144 СО СО СО
Jersey yellow.svg Тур СО 146 СО 161 СО 142 СО СО СО СО
Jersey red.svg Вуелта СО 143 22

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Dimension Data finalise 2019 roster“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 22 ноември 2018 (посет. 4 јануари 2019 г).
  2. Најџел Вин. „Renshaw claims overall win in Tour of Qatar“, „Cycling Weekly“, IPC Media Sports & Leisure network, 11 февруари 2011 (посет. 23 април 2013 г).
  3. 3,0 3,1 Renshaw continues Blanco's golden run“, „Cycling Central“, SBS, 25 февруари 2013 (посет. 23 април 2013 г).
  4. 4,0 4,1 Бен Аткинс. „Mark Cavendish Interview: "No one in the World can do Mark Renshaw’s job"“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 21 ноември 2011 (посет. 23 април 2013 г).
  5. „Марк Реншо“. Cycling Australia. 25 јули 2011. конс. 26 јануари 2012. 
  6. „CyclingNews Presents Australian National Track Cycling Championships 1999“. конс. 1 мај 2009. 
  7. „CyclingNews Presents Australian National Track Cycling Championships 2000“. конс. 1 мај 2009. 
  8. „Атина 2004: Велосипедизам“. Roll of honour – AIS Roll of Honour for the Olympics. 2011. конс. 26 јануари 2012. 
  9. „Марк Реншо - Австралиски професионален велосипедист“. конс. 1 мај 2009. 
  10. Bitter Renshaw lashes out over dumping“, „The Sydney Morning Herald“, 25 август 2004.
  11. „10. Тур Даун Андер - Етапа 5“. 
  12. „Хушовд ја освои втората етапа на Тур де Франс“. 
  13. „Марк Реншо - Тим Колумбија-Хај Роуд“. 
  14. „Renshaw is key to Cav's winning ways“. 
  15. „Реншо на подиум во Париз“. 
  16. Марк Кевендиш со контроверзна победа на Тур де Франс“, „BBC News“, 15 јули 2010.
  17. Mark Renshaw surprised by omission from Australia's cycling world championships team“, „Herald Sun“, 14 септември 2011.
  18. Реншо надвор од екипата на Австралија на светските првенства“, „Cycling Weekly“, 12 септември 2011.
  19. Renshaw suggests worlds selection might have been affected by signing for GreenEdge rival“, „Velonation“, 14 септември 2011.
  20. http://www.smh.com.au/sport/cycling/renshaw-and-cavendish-part-ways-as-aussie-joins-rabobank-20110811-1inhm.html
  21. Renshaw edges to Tour of Turkey stage 4 win“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 25 април 2012 (посет. 23 април 2013 г).
  22. „Поранешен Рабобанк (RAB) – ХОЛ“. Светска турнеја UCI. Меѓународен велосипедистички сојуз. конс. 3 јануари 2013. 
  23. „BBC Sport – Rabobank ends sponsorship of professional cycling team“. BBC. конс. 23 април 2013. 
  24. Renshaw breaks collarbone in Tour of Turkey crash“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 22 април 2013 (посет. 23 април 2013 г).
  25. Реншо ќе вози за Омега Парма-Квик Степ во 2014“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 10 јули 2013 (посет. 10 јули 2013 г).
  26. Трка околу Британија: Реншо победи на втората етапа во Ландудно“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 8 септември 2014 (посет. 11 септември 2014 г).
  27. „Класика де Алмерија 2015 - Класик“. ProCyclingStats. конс. 29 септември 2015. 
  28. Mark Cavendish joins Team Dimenson Data for 2016“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 29 септември 2015 (посет. 29 септември 2015 г).

Надворешни врски[уреди | уреди извор]