Трн (село)

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Трн)
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Трн
Панорама на Трн 2.jpg

Панорама на селото Трн

Трн is located in Македонија
Трн
Местоположба на Трн во Македонија
Координати 41°4′23″N 21°24′43″E / 41.07306° СГШ; 21.41194° ИГД / 41.07306; 21.41194Координати: 41°4′23″N 21°24′43″E / 41.07306° СГШ; 21.41194° ИГД / 41.07306; 21.41194
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Bitola Municipality.svg Битола
Област Пелагонија
Население 113[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7204
Повик. бр. 047
Надм. вис. 573 м
Слава Свети Никола Летен
Трн на општинската карта
Трн во Општина Битола.svg

Атарот на Трн во рамките на општината
Commons-logo.svg Трн на Ризницата


Трн — село во областа Пелагонија, во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Етимологија[уреди | уреди извор]

Името на селото прв пат е забележано во 1468 година. Се верува дека потекнува од трн,[2] односно дека неговата околина има трнеста вегетација.[3]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на влезот во селото од страна на полето

Селото се наоѓа во Пелагонија, во средишниот дел на Битолското Поле и во северниот дел на територијата на Општина Битола, од десната страна на Црна Река.[4] Селото е рамничарско, на надморска височина од 573 метри. Од градот Битола, селото е оддалечено 10 километри.[4]

Мало полско село на граница помеѓу површините кои понекогаш се поплавуваат. Околни села се Карамани, Добромири и Могила.[5]

Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Бакалица, Брборник, Завој, Шошкојца, Шаржинец, Карапашица, Бучало, Бари, Дупки, Лозја, Јаничарец, Рогачица, Слатина, Сливка, Црквиште и Ефендица.[5]

Селото има збиен тип и одредени куќи се нарекуваат по родовите, како Чавкаровци, Пресилци и слично.[5]

Селото Трн се наоѓа во рамнината на Пелагонија, североисточно од градот Битола.

Историја[уреди | уреди извор]

Еден километар северно од селото се наоѓа месноста Црквиште, каде се познаваат „темели и камења“. Мештаните веруваат таму се наоѓал манастирот, кој запустел кога дошле Турците.[5]

Денешното село е млада населба, основана од предците на родот Чавкаровци. Кога било основано, селото се наоѓало во месноста Дабје, околу два километри западно од денешната положба. Таму се наоѓаат лозјата на соседното село Карамани. Бидејќи на споменатото место имало змии, мештаните се преселиле на денашната положба. .[5]

Во XIX век, Трн било село во Битолската каза, на Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Автобуска постојка во селото

Атарот зафаќа простор од 12 км². На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.069 хектари, па затоа селото има полјоделска функција.[4]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Трн живееле 240 жители, сите Македонци.[6] Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Трн имало 200 жители, егзархисти.[7]

Селото е мало, населено со македонско население. Тоа, во 1961 година броело 305 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 120 жители.[4]

Според последниот попис од 2002 година, во селото Трн живееле 113 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[8] 1905[9] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 240 200 232 271 305 216 223 188 120 113
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[10]

Родови[уреди | уреди извор]

Трн е македонско село.[5]

Родови во селото се: Чавкаровци (7 к.), доселени се од местото Премет во Албанија. Таму живееле двајца браќа Трајче и Павле со мајка им и сестра им, нивната сестра сакале да ја земат некои Арнаути и затоа утепале некој Арнаут и избегале. Најпрво се населиле во селото Цер. Сестра им таму се омажила и останала да живее, додека двајцата браќа дошле во селото Трн. Ја знаат следната генеологија Јонче (жив на 80 год. во 1950-тите) Атанас-Јоан-Трајче, еден од браќата кој се доселил; Чукузовци (3 к.), доселени се од селото Добромири; Дурусовци (1 к.), доселени се од селото Трап; Пресилци (9 к.), доселени се од селото Пресил; Жежевци (2 к.), доселени се од некаде; Томановци (2 к.), доселени се од Радобор; Чаљовци (4 к.), доселени се од Добрушево и Пројковци (2 к.), доселени се од Ношпал.

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Поранешно основно училиште

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Главната селска црква „Св. Никола“

Селото влегува во рамките на Општина Битола, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.

Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Битола.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.

Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Кукуречани.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Логоварди, во која селото Трн, се наоѓале и селата Долно Оризари, Карамани, Логоварди, Оптичари и Поешево. Општината Логоварди постоела и во периодот 1950-1952.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 0134 според Државната изборна комисија, сместено во основното училиште.[11]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 89 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[13]
Цркви[14]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

  • Свети Никола Летен — селска слава

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Се знае за следниве иселеници: Манчевци (3 к.), Ќентовци (2 к.), Чичкаровци (2 к.) и Ракомет (1 к.), кои живеат во Оптичари; Кајмакановци (1 к.) и Трничани (1 к.), кои живеат во Добромири; Петревци (17 к.), живеат во Ротино; Спировци (1 к.), живеат во Логоварди.[5]

Исто така, од ова село има многу иселеници во селата Горно Оризари и Долно Оризари, како и во градот Битола, но и во Европа и во прекуокеанските земји.[3]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 5 октомври 2019. 
  2. Иванова, Олга (2014). Речник на имињата на населените места во Р. Македонија. Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“. стр. 178. 
  3. 3,0 3,1 „Мој Роден Крај“. www.mojrodenkraj.com.mk. конс. 2019-10-05. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 301. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 5 октомври 2019 г. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 Трифуноски; Јован Ф. (1998). Bitoljsko-Prilepska kotlina : antropogeografska proučavanja. Белград: Српска академија на науките и уметностите. ISBN 8670252678. OCLC 41961345. https://www.worldcat.org/oclc/41961345. 
  6. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 239.
  7. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  8. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  9. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  10. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  11. „Описи на ИМ“. конс. 5 октомври 2019. 
  12. „Претседателски избори 2019“. конс. 5 октомври 2019. 
  13. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  14. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]