Добрушево

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Добрушево
Добрушево is located in Македонија
Добрушево
Местоположба на Добрушево во Македонија
Координати 41°10′7″N 21°28′57″E / 41.16861° СГШ; 21.48250° ИГД / 41.16861; 21.48250Координати: 41°10′7″N 21°28′57″E / 41.16861° СГШ; 21.48250° ИГД / 41.16861; 21.48250
Општина Општина Могила
Население 624 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 584 м
Грб на поранешната Општина Добрушево.

Добрушево е село во Општина Могила, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Добрушево се наоѓа во југозападниот дел на Македонија, во срцето на Пелагонија, оддалечено 26 километри североисточно од Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) и имало 150 христијански семејства и 8 неженети христијани.[1]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Добрушево живееле 590 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Добрушево имало 384 Македонци, егзархисти.[3]

Според пописот на населението во 2002 година, во Добрушево има 624 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 590[2] 384[3] 922 1.069 1.183 1.104 1.055 907 646 624

Родови[уреди | уреди извор]

Добрушево е македонско село.

Родови во селото се: Дурашовци (8 куќи) најстар род во селото; Тушевци (10 куќи) и Чурлиновци (4 куќи) порано биле еден род, доселени се однекаде; Лисковци (17 куќи) доселени се од Лисолај; Бубреговци (9 куќи) доселени се од Канатларци; Пајчевци (7 куќи) доселени се од мариовското село Старавина; Русевци (2 куќи) доселени се од Мусинци; Поповци (4 куќи) доселени се од селото Чагор. Ја знаат следната генеологија Мирче (жив на 81 год. во 1950тите) Тале-Јосиф-Кочо- Поп Илија, основачот на родот кој се доселил; Грдановци (6 куќи) доселени се од селото Грдилово, кое сега не постои; Пупевци (9 куќи) и Гудевци (4 куќи) порано биле еден род, доселени се од Алинци; Бончевци (4 куќи) доселени се од Бонче; Нечковци (3 куќи) доселени се пред 1912 година од Алинци; Ношпалци (2 куќи) доселени се пред 1912 година од Ношпал; Параловци (1 куќа) доселени се од Паралово кога и претходните два рода; Овчаровци (3 куќи) доселени се 1912 година од Ношпал; Бабајковци (1 куќа) доселени се од Бонче, во Бонче имаат истоимени роднини; Ризановци (1 куќа) доселени се од Ношпал после 1918 година; Чарлинци (2 куќи) доселени се од Горна Чарлија после 1918 година; Кискаровци (2 куќи), Маргулевци (9 куќи), Смилевци (10 куќи) и Димитровци (7 куќи) доселени се однекаде.[6]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Добрушево има исклучително полјоделска функција, а во селото се наоѓаат и осумгодишно основно училиште[1], пошта, амбуланта, ветеринарна станица, земјоделска задруга и дом на културата.

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки локалитети[8]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Секоја година во Добрушево на Денот на трудот се одржува `Ревија на пејачи аматери` која има богата традиција и која се повторува од 1980, па сé до денес.

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Добрушево има фудбалски клуб кој е основан во 1948 година и кој опстојува и денес. ФК`Добрушево` од Добрушево игра во третата македонска лига (југозападен регион).

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од село Добрушево се иселиле голем број на луѓе во минатото, посебно во текот на 60тите години. Најголем број се населиле во Австралија во градовите Мелбурн и Сиднеј, САД во Њу Џерси, Канада во Торонто, Германија во Минхен и Франкфурт, Шведска во Малме и Гетеборг.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје, 1971, стр.60
  2. 2,0 2,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]