Прејди на содржината

Тибо Куртоа

Од Википедија — слободната енциклопедија
Тибо Куртоа
Лични податоци
Полно име Тибо Никола Марк Куртоа[1]
Роден на 11 мај 1992(1992-05-11) (34 г.)
Роден во Бре, Белгија
Држава Белгија Белгија
Висина &100000000000002000000002,00 м[2]
Позиција голман
Клупски податоци
Сегашен клуб Реал Мадрид Реал Мадрид
Број 1
Младинска кариера
Билзен
Генк Генк
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2009-2011 Генк Генк 41 (0)
2011-2018 Челси Челси 126 (0)
2011-2014 →Атлетико Мадрид Атлетико Мадрид 111 (0)
2018- Реал Мадрид Реал Мадрид 200 (0)
Репрезентација
2009–2010 Белгија Белгија 18 4 (0)
2011– Белгија Белгија 103 (0)

Тибо Куртоа (роден на 11 мај 1992 во Бре, Белгија) — белгиски фудбалер, голман на Реал Мадрид и на белгиската репрезентација.

Биографија

[уреди | уреди извор]

Роден во Лимбург[3] од татко Тјери Куртоа, валонец од Ене,[4] и мајка Гите Ламбрехтс, фламанка од Билзен, двајцата одбојкари; благодарение на ова потекло, тој носи презиме од француско говорно подрачје, но во исто време зборува течно и холандски јазик. Тој е помлад брат на Валери, либерото на женската одбојкарска репрезентација на Белгија.[5]

Од 2023 година, тој е сопственик на автомобилски тим, ТЦ Рејсинг, основан во соработка со шпанскиот возач Роберто Мерхи.[6]

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Голман со комплетен репертоар, без посебни слабости,[7] се издвојува по чувството за поставеност,[8][9] карактерните квалитети[8][10] и способност за високо излегување од голот, овозможено од неговиот значителен раст.[11] Извонреден е и на линијата благодарение на одличните рефлекси,[7] способен е да одбрани дури и во ситуации еден на еден со противничкиот напаѓач.[9]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Генк

[уреди | уреди извор]

Својата кариера ја започнал во локалниот клуб Близен,[12] како лев бек. Набргу потоа, во 1999 година, тој се приклучил на Генк на седумгодишна возраст и токму таму бил претворен во голман.

Своето деби за Генк го направил на 17 април 2009 година, во домашниот натпревар против Гент кој завршил 2-2; на крајот на сезоната, и покрај тоа што бил спореден актер, го освоил својот прв трофеј, националниот куп на Белгија. На 29 јули 2010 година, тој го направил своето деби во европските купови, на гостувањето кај финскиот Интер Турку во Лига Европа, кој завршил со убедлива победа на белгијците од 1-5.[13] Во својата трета и последна година во Генк, сезоната 2010-2011, тој бил редовен стартер на голот и протагонист во освојувањето на белгиското првенство.

Атлетико Мадрид

[уреди | уреди извор]
Куртоа со Атлетико Мадрид во 2013

Со ипресивните одбрани во последна сезона во Генк, го привлекол интересот на англискиот Челси, кој го купил на 26 јули 2011 година и потоа веднаш го позајмил на шпанскиот клуб Атлетико Мадрид.[14] Првично натпреварувајќи се да го преземе наследството на Давид де Хеа со поискусниот Серхио Асенхо, Куртоа го имал своето деби за Атлетико во натпреварот од Лига Европа против Виторија Гимараеш,[15] додека неговото деби во Примера Дивисион дошло на 28 август 2011 против Осасуна, кое завршило 0-0. Добрите настапи кои ги понудил на стартот од сезоната дефинитивно му гарантираат стартно место.[16] На 26 ноември 2011 година, го добил првиот црвен картон во кариерата за време на дербито против Реал Мадрид, поради професионален фаул над Карим Бензема.[17] На 9 мај 2012 година, во Букурешт, со Куртоа на голот, Атлетико ја освоил Лига Европа, победувајќи го Атлетик Билбао со 3-0 во финалето.[18]

Позајмицата на Куртоа во Мадрид била обновена за сезоната 2012-2013. На 31 август, тој го започнал натпреварот од Суперкупот на УЕФА 2012, во кој популарните Атлети го победиле Челси со 4-1. Втората сезона во Шпанија, ја завршил со освојување на Купот на Шпанија.

Позајмицата на голманот меѓу Атлетико и Челси била обновена и за следната година: овој пат се вметнува клаузула од 3 милиони евра која шпанците би требало да ја платат на англичаните доколку двата тима повторно се сретнат, а играчот уште еднаш се сретнал против тимот во чија сопственост се наоѓа;[19] сепак, УЕФА го прогласила договорот за ништовен во април 2014 година, кога Куртоа и Колчонеросите повторно се нашле против Сините за полуфиналето на Лигата на шампионите, бидејќи било оценето дека е штетно за интегритетот и прописите на спортското натпреварување.[20] Куртоа го напуштил Атлетико на крајот на сезоната, откако играл во финалето на Лигата на шампионите во Лисабон, кое тој и неговите соиграчи го загубиле по продолженија од градскиот ривал Реал Мадрид. Неколку дена претходно, ремизирајќи 1-1 на Камп Ноу против Барселона, Атлетико го освоил шпанското првенство по 18 години.

Челси

[уреди | уреди извор]
Куртоа со Челси во 2014

Во летото 2014 Куртоа се вратил во Челси, веднаш добивајќи го стартното место во тимот.[21] Дебитирал за Сините на 18 август 2014, во рамките на првото коло од Премиер лигата 2013-2014, против Барнли на Трф Мор, натпревар кој Челси го добил со 3-1 и покрај тоа што првиот гол го постигнале домаќините преку Скот Арфилд кој го совладал Куртоа во 14-тата минута.[22] Во следниот натпревар, тој ја сочувал својата мрежа сува, во победата со 2-0 над Лестер Сити. На 1 март 2015 година, Куртоа го освоил првиот трофеј со Челси, кога Сините го совладале Тотенхем со 2–0 во финалето на Лига купот, во натпревар во кој Куртоа останал неискористена замена за Петр Чех;[23] Неколку месеци подоцна, Челси триумфирал и во првенството, за кое Куртоа придонел со 32 настапи и голем број на важни одбрани.

Следната сезона, Куртоа бранел во поразот со 1-0 од Арсенал во ФА Комјунити Шилд,[24] а шест дена подоцна, на отворањето на кампањата во Премиер лигата во натпреварот на домашен терен против Свонзи Сити, тој добил директен црвен картон за направен прекршок за пенал врз Бафетимби Гоми.[25] Откако ја отслужил суспензијата, на 23 август, тој му одбранил удар од белата точка на Џејмс Морисон, во победата со 3-2 на гостувањето кај Вест Бромвич Албион.[26] На 16 април 2016, во натпреаварот на домашен терен против Манчестер Сити, тој повторно бил ислучен по прекршокот што го направил над Фернандињо, станувајќи шесттиот голман во историјата на Премиер лигата кој двапати бил исклучен во рамките на една сезона.[27]

Во сезоната 2016-2017, под водството на новиот тренер, италијанецот Антонио Конте, Куртоа со Челси го освојува својот втор наслов во Премиер лигата. Бранејќи во 36 од 38-те натпревари на клубот, тој успеал да ја сочува својата мрежа во 16 натпревари, што му било доволно да ја освои наградата Златна ракавица на Премиер лигата.[28] Куртоа, исто така, играл во финалето на ФА Купот, кое Челси го загубил со 2–1 од Арсенал.[29]

Реал Мадрид

[уреди | уреди извор]
Куртоа со Реал Мадрид во 2019

На 8 август 2018 година, Куртоа се вратил во Мадрид, овојпат потпишувајќи за Реал,[30] со што му се исполнила желбата да биде поблиску до својте деца. Своето деби за клубот го направил на 1 септември 2018 година, во победата со 4–1 над Леганес.

Во следните години со Los Blancos тој триумфирал три пати во шпанското првенство - изедначувајќи се со Хосе Луис Перес-Паѓа, како единствени играчи што го освоиле шпанското првенство со двата големи мадридски тима[31] но, пред сè, го освоил оној трофеј што му недостасувал во карерата, со освојувањето на УЕФА Лигата на шампионите 2021-2022 кога во финалето на 28 мај во Париз бил победен Ливерпул (1-0).[32]

Пред почетокот на сезоната 2023-2024, Куртоа доживеал руптура на предните вкрстени лигаменти на левото колено за време на тренинг, повреда поради која бил принуден да се подложи на операција и да ја пропушти целата сезона.[33] Тој се вратил на терените за последните натпревари од сезоната во која бил заменет – ефективно – од „дванаесеттиот“ играч Андриј Лунин,[34] учествувајќи само како спореден актер во успехот на Мадрид во првенството. Сепак, во пресрет на Финалето на УЕФА Лигата на шампионите, болеста што му се јавила на Лунин, значела дека повратникот Куртоа ќе застане меѓу стативите:[34] на 1 јуни во Лондон против Борусија Дортмунд (2-0), белгискиот голман имал забележителен настап со сува мрежа,[34][35] освојувајќи ја својата втора титула во кариерата во Лигата на шампионите.

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]
Куртоа со белгиската репрезентација на Светското првенство 2022

Својот прв повик во белгиската репрезентација Куртоа го добил на 3 јуни 2011 година, за натпреварот од квалификациите за Европското првенство 2012 против Турција, но не влегол во игра. Во октомври истата година, повторно бил повикан за следните натпревари од квалификациите против Казахстан[36] и Германија, но и во двата наврати останал на клупата.[37]

На 15 ноември 2011 година, тој го направил своето деби во пријателскиот натпревар против Франција (0-0), со што станал најмладиот играч кој заиграл за националниот тим.[38][39][40]

Набргу потоа, тој станал редовна "единица" меѓу стативите на голот на Белгија, бранејќи во сите 10 натпревари од квалификациите за Светското првенство 2014, чувајќи ја својата мрежа сува во шест од нив. Давајќи важен придонес за неговата земја да се квалификува, Куртоа бил повикан во тимот и за самиот Мундијал во Бразил во јуни 2014, каде бил на голот во сите пет натпревари на Белгија на турнирот на патот на репрезентацијата до четвртфиналето каде била елиминирана од Аргентина со 1-0.

Кон крајот на деценијата, тој бил повикан за Европското првенство 2016 во Франција,[41] кое за Белгијците завршило со нова елиминација во четвртфиналето (овојпат подобар бил Велс со 3-1), и за Светското првенство 2018 во Русија,[42] каде со својата репрезентација стигнал до историското трето место, совладувајќи ја Англија во утешното финале и последователно бил награден како најдобар голман на турнирот.[43]

Во 2021 година, тој бил избран да ја претставува Белгија на завршницата на Европското првенство 2020,[44] одложено за една година поради пандемијата на КОВИД-19, на кое белгиската репрезентација била елиминирана во четвртфиналето од подоцнежниот шампион Италија. Повикан следната година и за Светското првенство 2022 во Катар, тука тој го одбележил 100-тиот настап за националниот тим за време на натпреварот против Хрватска (0-0) во групната фаза на 1 декември, кој исто така ја означил и елиминација на црвените ѓаволи од натпреварувањето.[45]

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Белгија
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
15-11-2011Сен ДениФранција Франција0 – 0Белгија БелгијаПријателска-
25-5-2012БриселБелгија Белгија2 – 2Црна Гора Црна ГораПријателска-2заменет 51'
15-8-2012БриселБелгија Белгија4 – 2Холандија ХоландијаПријателска-2
7-9-2012КардифВелс Велс0 – 2Белгија БелгијаКвал. за СП 2014-
11-9-2012БриселБелгија Белгија1 – 1Хрватска ХрватскаКвал. за СП 2014-1
12-10-2012БелградСрбија Србија0 – 3Белгија БелгијаКвал. за СП 2014-
16-10-2012БриселБелгија Белгија2 – 0Шкотска ШкотскаКвал. за СП 2014-
22-3-2013СкопјеМакедонија Македонија0 – 2Белгија БелгијаКвал. за СП 2014-
26-3-2013БриселБелгија Белгија1 – 0Македонија МакедонијаКвал. за СП 2014-
7-6-2013БриселБелгија Белгија2 – 1Србија СрбијаКвал. за СП 2014-1
14-8-2013БриселБелгија Белгија0 – 0Франција ФранцијаПријателска-
6-9-2013ГлазговШкотска Шкотска0 – 2Белгија БелгијаКвал. за СП 2014-
11-10-2013ЗагребХрватска Хрватска1 – 2Белгија БелгијаКвал. за СП 2014-1
15-10-2013БриселБелгија Белгија1 – 1Велс ВелсКвал. за СП 2014-1
5-3-2014БриселБелгија Белгија2 – 2Брег на Слоновата Коска Брег на Слоновата КоскаПријателска-2
1-6-2014СолнаШведска Шведска0 – 2Белгија БелгијаПријателска-
7-6-2014БриселБелгија Белгија1 – 0Тунис ТунисПријателска-
17-6-2014Бело ХоризонтеБелгија Белгија2 – 1Алжир АлжирСП 2014 - Прва фаза-1
22-6-2014Рио де ЖанеироБелгија Белгија1 – 0Русија РусијаСП 2014 - Прва фаза-
26-6-2014Сао ПаолоЈужна Кореја Јужна Кореја0 – 1Белгија БелгијаСП 2014 - Прва фаза-
1-7-2014СалвадорБелгија Белгија2 – 1 прод.САД САДСП 2014 - Осминафинале-1
5-7-2014БразилијаАргентина Аргентина1 – 0Белгија БелгијаСП 2014 - Четвртфинале-1
4-9-2014ЛиежБелгија Белгија2 – 0Австралија АвстралијаПријателска-
10-10-2014БриселБелгија Белгија6 – 0Андора АндораКвал. за ЕП 2016-
13-10-2014ЗеницаБосна и Херцеговина Босна и Херцеговина1 – 1Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2016-1
12-11-2014БриселБелгија Белгија3 – 1Исланд ИсландПријателска-1
16-11-2014БриселБелгија Белгија0 – 0Велс ВелсКвал. за ЕП 2016-
28-3-2015БриселБелгија Белгија5 – 0Кипар КипарКвал. за ЕП 2016-
31-3-2015ЕрусалимИзраел Израел0 – 1Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2016-
7-6-2015Сен ДениФранција Франција3 – 4Белгија БелгијаПријателска-3
12-6-2015КардифВелс Велс1 – 0Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2016-1
3-9-2015БриселБелгија Белгија3 – 1Босна и Херцеговина Босна и ХерцеговинаКвал. за ЕП 2016-1
6-9-2015НикозијаКипар Кипар0 – 1Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2016-
29-3-2016ЛеиријаПортугалија Португалија2 – 1Белгија БелгијаПријателска-2
28-5-2016ЖеневаШвајцарија Швајцарија1 – 2Белгија БелгијаПријателска-1
1-6-2016БриселБелгија Белгија1 – 1Финска ФинскаПријателска-1
5-6-2016БриселБелгија Белгија3 – 2Норвешка НорвешкаПријателска-2
13-6-2016ЛионБелгија Белгија0 – 2Италија ИталијаЕвро 2016 - Прва фаза-2
18-6-2016БордоБелгија Белгија3 – 0Ирска ИрскаЕвро 2016 - Прва фаза-
22-6-2016НицаШведска Шведска0 – 1Белгија БелгијаЕвро 2016 - Прва фаза-
26-6-2016ТулузаУнгарија Унгарија0 – 4Белгија БелгијаЕвро 2016 - Осминафинале-
1-7-2016ЛилВелс Велс3 – 1Белгија БелгијаЕвро 2016 - Четвртфинале-3
1-9-2016БриселБелгија Белгија0 – 2Шпанија ШпанијаПријателска-2
7-10-2016БриселБелгија Белгија4 – 0Босна и Херцеговина Босна и ХерцеговинаКвал. за СП 2018-
10-10-2016ФароГибралтар Гибралтар0 – 6Белгија БелгијаКвал. за СП 2018-
9-11-2016АмстердамХоландија Холандија1 – 1Белгија БелгијаПријателска-1
13-11-2016БриселБелгија Белгија8 – 1Естонија ЕстонијаКвал. за СП 2018-1
25-3-2017БриселБелгија Белгија1 – 1Грција ГрцијаКвал. за СП 2018-1
5-6-2017БриселБелгија Белгија2 – 1Чешка ЧешкаПријателска-1
9-6-2017ТалинЕстонија Естонија0 – 2Белгија БелгијаКвал. за СП 2018-
31-8-2017ЛиежБелгија Белгија9 – 0Гибралтар ГибралтарКвал. за СП 2018-
3-9-2017АтинаГрција Грција1 – 2Белгија БелгијаКвал. за СП 2018-1
7-10-2017СараевоБосна и Херцеговина Босна и Херцеговина3 – 4Белгија БелгијаКвал. за СП 2018-3
10-10-2017БриселБелгија Белгија4 – 0Кипар КипарКвал. за СП 2018-
10-11-2017БриселБелгија Белгија3 – 3Мексико МексикоПријателска-3
2-6-2018БриселБелгија Белгија0 – 0Португалија ПортугалијаПријателска-
6-6-2018БриселБелгија Белгија3 – 0Египет ЕгипетПријателска-
11-6-2018БриселБелгија Белгија4 – 1Костарика КостарикаПријателска-1
18-6-2018СочиБелгија Белгија3 – 0Панама ПанамаСП 2018 - Прва фаза-
23-6-2018МоскваБелгија Белгија5 – 2Тунис ТунисСП 2018 - Прва фаза-2
28-6-2018КалининградАнглија Англија0 – 1Белгија БелгијаСП 2018 - Прва фаза-
2-7-2018Ростов на ДонБелгија Белгија3 – 2Јапонија ЈапонијаСП 2018 - Осминафинале-2
6-7-2018КазањБразил Бразил1 – 2Белгија БелгијаСП 2018 - Четвртфинале-1
10-7-2018Санкт ПетерсбургФранција Франција1 – 0Белгија БелгијаСП 2018 - Полуфинале-1
14-7-2018Санкт ПетерсбургБелгија Белгија2 – 0Англија АнглијаСП 2018 - за 3. место-
7-9-2018ГлазговШкотска Шкотска0 – 4Белгија БелгијаПријателска-
11-9-2018РејкјавикИсланд Исланд0 – 3Белгија БелгијаУЕФА Лига на нации 2018-2019 - Прва фаза-
12-10-2018БриселБелгија Белгија2 – 1Швајцарија ШвајцаријаУЕФА Лига на нации 2018-2019 - Прва фаза-1
15-11-2018БриселБелгија Белгија2 – 0Исланд ИсландУЕФА Лига на нации 2018-2019 - Прва фаза-
18-11-2018ЛуцернШвајцарија Швајцарија5 – 2Белгија БелгијаУЕФА Лига на нации 2018-2019 - Прва фаза-5
21-3-2019БриселБелгија Белгија3 – 1Русија РусијаКвал. за ЕП 2020-1
24-3-2019НикозијаКипар Кипар0 – 2Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2020-
8-6-2019БриселБелгија Белгија3 – 0Казахстан КазахстанКвал. за ЕП 2020-
11-6-2019БриселБелгија Белгија3 – 0Шкотска ШкотскаКвал. за ЕП 2020-
6-9-2019СеравалеСан Марино Сан Марино0 – 4Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2020-
9-9-2019ГлазговШкотска Шкотска0 – 4Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2020-
10-10-2019БриселБелгија Белгија9 – 0Сан Марино Сан МариноКвал. за ЕП 2020-
13-10-2019АстанаКазахстан Казахстан0 – 2Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2020-
16-11-2019Санкт ПетерсбургРусија Русија1 – 4Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2020-1
15-11-2020ЛевенБелгија Белгија2 – 0Англија АнглијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-
18-11-2020ЛевенБелгија Белгија4 – 2Данска ДанскаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-2
24-3-2021ЛевенБелгија Белгија3 – 1Велс ВелсКвал. за СП 2022-1
27-3-2021ПрагаЧешка Чешка1 – 1Белгија БелгијаКвал. за СП 2022-1
6-6-2021БриселБелгија Белгија1 – 0Хрватска ХрватскаПријателска-
12-6-2021Санкт ПетерсбургБелгија Белгија3 – 0Русија РусијаЕвро 2020 - Прва фза-
17-6-2021КопенхагенДанска Данска1 – 2Белгија БелгијаЕвро 2020 - Прва фаза-1
21-6-2021Санкт ПетерсбургФинска Финска0 – 2Белгија БелгијаЕвро 2020 - Прва фаза-
27-6-2021СевиљаБелгија Белгија1 – 0Португалија ПортугалијаЕвро 2020 - Осминафинале-
2-7-2021МинхенБелгија Белгија1 – 2Италија ИталијаЕвро 2020 - Четвртфинале-2
2-9-2021ТалинЕстонија Естонија2 – 5Белгија БелгијаКвал. за СП 2022-2
5-9-2021БриселБелгија Белгија3 – 0Чешка ЧешкаКвал. за СП 2022-
7-10-2021ТориноБелгија Белгија2 – 3Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Полуфинале-3
10-10-2021ТориноИталија Италија2 – 1Белгија БелгијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - за 3. место-2
13-11-2021БриселБелгија Белгија3 – 1Естонија ЕстонијаКвал. за СП 2022-1
22-9-2022БриселБелгија Белгија2 – 1Велс ВелсУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-1
25-9-2022АмстердамХоландија Холандија1 – 0Белгија БелгијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-1
18-11-2022КувајтБелгија Белгија1 – 2Египет ЕгипетПријателска-2
23-11-2022Ал РајанБелгија Белгија1 – 0Канада КанадаСП 2022 - Прва фаза-детали
27-11-2022ДохаБелгија Белгија0 – 2Мароко МарокоСП 2022 - Прва фаза-детали
1-12-2022Ал РајанХрватска Хрватска0 – 0Белгија БелгијаСП 2022 - Прва фаза-[46]детали
24-3-2023СолнаШведска Шведска0 – 3Белгија БелгијаКвал. за ЕП 2024-
17-6-2023БриселБелгија Белгија1 – 1Австрија АвстријаКвал. за ЕП 2024-1
20-3-2025МурсијаУкраина Украина3 – 1Белгија БелгијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Бараж-3
Вкупно Настапи (7. место) 103 Голови -81

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 4 јуни 2023.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2008-2009Белгија ГенкПЛ1-2КБ00------1-2
2009-2010ПЛ00КБ00ЛЕ00СБ0000
2010-2011ПЛ30+10[47]-27 + -12[47]КБ1-2ЛЕ3[48]-6[48]---44-47
Вкупно Генк41-411-23-60045-49
2011-2012Шпанија Атлетико МадридПД37-41КШ00ЛЕ15[49]-9---52-50
2012-2013ПД37-29КШ8-5ЛЕ00СУ1-146-35
2013-2014ПД37-24КШ5-5ЛШ12-10СШ2-156-40
Вкупно Атлетико Мадрид111-9413-1027-193-2154-125
2014-2015Англија ЧелсиПЛ32-30ФАКуп+ЛК0+2-1ЛШ5-4---39-35
2015-2016ПЛ23-29ФАКуп+ЛК3+0-4ЛШ3-4КШ1-130-38
2016-2017ПЛ36-28ФАКуп+ЛК3+0-4------39-32
2017-2018ПЛ35-34ФАКуп+ЛК1+10ЛШ8-12КШ1-146 -47
Вкупно Челси126-12110-916-202-2154-152
2018-2019Шпанија Реал МадридПД27-36КШ1-2ЛШ5-8СУ+Скп0+2-235-48
2019-2020ПД34-20КШ00ЛШ7-11СШ2-143-32
2020-2021ПД38-28КШ00ЛШ12-14СШ1-251-44
2021-2022ПД36-29КШ1-1ЛШ13-14SS2-252-46
2022-2023ПД31-29КШ5-5ЛШ10-11СУ+СШ+Скп1+2+00 + -4 + 049-49
2023-2024ПД00КШ00ЛШ00СШ0000
Вкупно Реал Мадрид166-1427-847-5810-11230-219
Вкупно во кариерата444-39831-2993-10315-15583-545

Репрезентативна статистика

[уреди | уреди извор]
РепрезентацијаГодинаНастапиГолови
Белгија Белгија 201110
201260
201370
2014130
201560
2016140
201780
2018150
201990
202020
2021130
202260
202320
Вкупно1020

Титули

[уреди | уреди извор]
Петр Чех и Куртоа позираат со пехарот од Лига купот на Англија 2014-2015 освоен со Сините

Клупски

[уреди | уреди извор]
Генк
2010-2011
2008-2009
Атлетико Мадрид
2013-2014
2012-2013
2011-2012
2012
Челси
2014-2015
2014-2015
Реал Мадрид
2019-2020, 2021-2022, 2023-2024
2022-2023
2020, 2022
2021-2022, 2023-2024
2022
2018

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ Acta del Partido celebrado el 28 de август de 2011, en Madrid – Atlético Madrid vs Osasuna Архивирано на 7 јули 2012 г.; RFEF, 28 August 2011 (шпански)
  2. ↑ „Player Profile: Thibaut Courtois“. chelseafc.com.
  3. ↑ Kristof Terreur (20 септември 2014). „Chelsea's Thibaut Courtois: from clumsy boy to top of the world“. The Observer (англиски). Посетено на 14 ноември 2023.
  4. ↑ „"La meilleure formation"“ (француски). La Dernière Heure/Les Sports. 10 февруари 2011. Посетено на 14 ноември 2023.
  5. ↑ „Incontriamo: Valerie Courtois "la Tigre Gialla" belga“. 21 април 2014.
  6. ↑ Massimo Costa (15 ноември 2023). „Courtois e Palou i nuovi team ammessi per il 2024“.
  7. 1 2 „Courtois, experienced youth“ (англиски). 29 април 2014. Архивирано од изворникот на 5 февруари 2016. Посетено на 30 gennaio 2016. Проверете ги датумските вредности во: |access-date= (help)
  8. 1 2 Stefano Chioffi. „Courtois, il Chelsea ha il portiere del futuro“. Архивирано од изворникот на 6 февруари 2016. Посетено на 29 јануари 2016. Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help)
  9. 1 2 Michael Cox. „Cech, De Gea and beyond, Premier League goalkeeping talent is rich“ (англиски). Посетено на 30 јануари 2016.
  10. ↑ Matt Law (24 октомври 2014). „Chelsea goalkeeper Thibaut Courtois has to improve to be called the best in the world, says Edwin van der Sar“ (англиски). Посетено на 30 јануари 2016.
  11. ↑ Gary Neville (28 ноември 2014). „David de Gea is Manchester United's most important player right now“ (англиски). Посетено на 30 јануари 2016.
  12. ↑ „K.Bilzerse-Waltwilder VV“. kbilzersevv.be. Архивирано од изворникот на 2012-03-31. Посетено на 2024-04-24.
  13. ↑ „Turku 1 - 5 Genk“. 29 јули 2010.
  14. ↑ „COURTOIS COMPLETED“ (англиски). 26 luglio 2011. Архивирано од изворникот на 3 јули 2012. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  15. ↑ „Match: Guimaraes v Atlético Madrid - Europa League“. Архивирано од изворникот на 2 novembre 2012. Посетено на 28 agosto 2011. Проверете ги датумските вредности во: |access-date=, |archive-date= (help)
  16. ↑ „Thibaut Courtois Bio, Stats, News“. 11 мај 1992. Посетено на 27 април 2012.[мртва врска]
  17. ↑ Luis Mira. „Atletico Madrid's Gregorio Manzano: Thibaut Courtois' red card in Real Madrid clash was wrong“. Посетено на 27 ноември 2011.
  18. ↑ „Report: Atlético Madrid v Athletic Bilbao - UEFA Europa League“ (англиски). Архивирано од изворникот на 12 мај 2012. Посетено на 10 мај 2012.
  19. ↑ Valeria Clari (10 Aprile 2014). „Champions, una clausola blocca Courtois contro il Chelsea“. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  20. ↑ „Champions, Uefa: clausola nulla, Courtois può giocare contro il Chelsea“. 11 април 2014.
  21. ↑ „Thibaut Courtois: Jose Mourinho says keeper will return to Chelsea And would be the future of Chelsea fc“. BBC Sport. 16 June 2014. Посетено на 18 June 2014.
  22. ↑ „Burnley 1–3 Chelsea“. BBC Sport. 18 August 2014. Посетено на 18 August 2014.
  23. ↑ McNulty, Phil (1 March 2015). „Chelsea 2–0 Tottenham“. BBC Sport. Посетено на 2 March 2015.
  24. ↑ Cryer, Andy (2 August 2015). „Arsenal 1–0 Chelsea“. BBC Sport. Посетено на 2 August 2015.
  25. ↑ Johnston, Neil (8 August 2015). „Chelsea 2–2 Swansea“. BBC Sport. Посетено на 8 August 2015.
  26. ↑ Magowan, Alistair (23 August 2015). „West Brom 2–3 Chelsea“. BBC Sport. Посетено на 23 August 2015.
  27. ↑ Reddy, Luke (16 April 2016). „Chelsea 0–3 Manchester City“. BBC Sport. Посетено на 16 April 2016.
  28. ↑ „Premier League Player Stats – Clean sheets“. Premier League. Архивирано од изворникот на 2025-05-03. Посетено на 7 July 2018.
  29. ↑ „Arsenal 2–1 Chelsea“. The Football Association. Посетено на 8 July 2018.
  30. ↑ „Comunicado Oficial: Thibaut Courtois“ (шпански). 8 август 2018. Посетено на 8 август 2018.
  31. ↑ Santiago T. Peredo (18 јули 2020). „Courtois equals a record from 1954“ (англиски).
  32. ↑ „Real Madrid, Courtois: "Ridevano di me, oggi mi sono preso una rivincita"“. 2022-05-29.
  33. ↑ „Parte médico de Courtois“. 10 август 2023.
  34. 1 2 3 Marco D'Ottavi (2024-06-25). „L'ultimo terribile, tremendo, difficilissimo mese di Lunin“.
  35. ↑ Luca Valdiserri (2024-06-01). „Pagelle Borussia Dortmund-Real Madrid finale di Champions“.
  36. ↑ „Match Stats: Belgium v Kazakhstan“. Посетено на 7 октомври 2011.[мртва врска]
  37. ↑ „Match Stats: Belgium v Germany“. Архивирано од изворникот на 15 октомври 2011. Посетено на 11 ottobre 2011. Проверете ги датумските вредности во: |access-date= (help)
  38. ↑ „Courtois makes Debut“. Посетено на 15 ноември 2011.
  39. ↑ „Belgium Draws“. Архивирано од изворникот на 17 октомври 2013. Посетено на 16 ноември 2011.
  40. ↑ Stephen Schmidt (2011-11-20). „Chelsea FC Loan Roundup: 11/20/11“. Посетено на 20 ноември 2011.
  41. ↑ „Selectie Rode Duivels“ (холандски). 31 мај 2016. Посетено на 31 мај 2016.
  42. ↑ „World Cup brief: Part two“ (англиски). Посетено на 2021-05-22.
  43. ↑ „I premi: Modric miglior giocatore, Mbappé giovane“. 15 јули 2018.
  44. ↑ „Tutti i convocati per UEFA EURO 2020“. 2021-06-09.
  45. ↑ „Mondiali 2022, Croazia-Belgio 0-0: Lukaku e compagni eliminati“. 2022-12-01.
  46. ↑ 100-ти настап.
  47. 1 2 Плејоф.
  48. 1 2 Во квалификациските кола.
  49. ↑ Еден настап во квалификациските кола.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Тибо_Куртоа&oldid=5392980“