Ракле

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ракле
Поглед на Ракле.jpg

Поглед на селото Ракле

Ракле is located in Македонија
Ракле
Местоположба на Ракле во Македонија
Координати 41°25′19″N 21°44′56″E / 41.42194° N; 21.74889° E / 41.42194; 21.74889Координати: 41°25′19″N 21°44′56″E / 41.42194° N; 21.74889° E / 41.42194; 21.74889
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Област Раец
Население 7[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7500
Повик. бр. 048
Надм. вис. 700 м
Ракле на општинската карта
Ракле во Општина Прилеп.svg

Атарот на Ракле во рамките на општината
Commons-logo.svg Ракле на Ризницата


Ракле — село во областа Раец, во Општина Прилеп, на патот помеѓу градовите Кавадарци и Прилеп.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото со околината

Ракле се наоѓа во источниот дел на Општина Прилеп, во горното сливно подрачје на реката Раец, на југоисточните падини на планината Бабуна. Селото е планинско и се простира на надморска височина од 700 м. Неговиот атар зафаќа површина од 13,7 км2.[2]

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век, селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство. На 14 јули 1907 година. во близина на селото е водена познатата Битка на Ножот.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Селото има мешовита земјоделска функција. Во селскиот атар преовладуваат пасиштата на површина од 828 ха, на шуми отпаѓаат 407 ха, а обработливото земјиште зафаќа површина од 317 ха.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Ракле живееле 580 жители.[3] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Ракле имало 616 жители.[4]

Според последниот попис од 2002 година, селото има само 7 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[5] 1905[6] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 580 616 294 317 269 145 24 17 7 7
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

Родови[уреди | уреди извор]

Ракле е македонско село.

Според истражувањата од 1920-тите, Родови во селото се:

  • Староседелци: Бојовци-Велковци (11 к.), Мангировци (5 к.), Пушевци (5 к.), Ржаровци (9 к.), Паровци (9 к.), Курпашовци (5 к.), Кишковци (4 к.), Богевци (1 к.), Царевичковци (2 к.) и Србовци (2 к.)
  • Доселеници:
  • Поповци (1 к.) доселени се од селото Никодин.
  • Трипуновци (1 к.) доселени се од селото Попадија.
  • Пемовци (1 к.) доселени се од селото Мрамор.
  • Миновци-Карасановци (1 к.) доселени се од селото Никодин.
  • Голевци (1 к.) доселени се од селото Попадија.
  • Чеповци (1 к.) доселени се од селото Тројаци.
  • Колевци (1 к.) доселени се од селото Топлица.[8]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Прилеп од 1962 година. Претходно, во периодот од 1950 до 1952 година, тоа било дел од Прилепската околија; во периодот од 1952 до 1955 година било дел од Општина Тројаци; а во периодот од 1955 до 1962 година, селото влегувало во склоп на Општина Плетвар.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Селото е опфатено во изборното место бр. 1429 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа на селото Никодин.[9]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 5 гласачи.[10]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Црквата „Св. Атанасиј“
Археолошки наоѓалишта[11]
Цркви
Реки

Личности[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Во 1900 година околу 30 семејства се иселиле во Прилеп.[8]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 "Попис на Македонија" (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 7 јуни 2019.
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (PDF). Скопје: Патрија. стр. 252–253.
  3. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 244.
  4. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 150-151.
  5. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  6. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  7. "Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна". Државен завод за статистика.
  8. 8,0 8,1 Радовановиќ, Воислав. Тиквеш и Раец.
  9. "Описи на ИМ". Посетено на 3 ноември 2019.
  10. "Претседателски избори 2019". Посетено на 3 ноември 2019.
  11. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069.
  12. Црква „Св. Георгиј“, село Тројаци“. OldPrilep. 4 јуни 2015.
  13. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том II, дел II. Државен архив на Република Македонија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]